അംബികയുടെ മുഖത്ത് കനത്ത കോപം നിറഞ്ഞു, ദേവികളുടെ ശത്രുക്കളെ കണ്ടപ്പോൾ അവളുടെ മുഖം കറുത്ത മായം പോലെ മാറി. അംബികയുടെ ഭ്രുകുടിയിൽ നിന്നു, അതി ഭയാനകമായ മുഖം കൊണ്ടുള്ള കാളി ദേവി അതിവേഗത്തിൽ പുറത്ത് വന്നു; അവളുടെ കൈയിൽ വാളും പാശവും ഉണ്ടായിരുന്നു. കാളി ഒരു വിചിത്രമായ കപാല-ദണ്ഡം കൈവശം വെച്ചിരുന്നു, മനുഷ്യ തലകളുടെ മാലയിൽ അലങ്കരിച്ചിരുന്നതും, കടുവയുടെ ചർമ്മം ധരിപ്പിച്ചതും, അതി ഭയാനകമായ കാഴ്ചയായിരുന്നു. അവളുടെ വായ് അതിരൂക്ഷമായ വലിപ്പത്തിൽ തുറന്നിരുന്നു, കറുത്ത നാവു പുറത്തു നീട്ടി, കണ്ണുകൾ ചുരുങ്ങിയതും രക്തം നിറഞ്ഞതും, അവളുടെ ഭയാനകമായ ഗർജനം എല്ലാ ദിക്കുകളും നിറഞ്ഞു. കാളി അതിവേഗത്തിൽ മുന്നോട്ട് പാഞ്ഞു, മഹാസുരന്മാരെ വീഴ്ത്തി, ദേവികളുടെ ശത്രുക്കളുടെ സൈന്യത്തിൽ അവൾ അവരുടെ സേനയെ ഭക്ഷിച്ചു. കാളി ഒരൊറ്റ കൈകൊണ്ട്, കാവാളികളോടുകൂടിയ, ആണകളും മണികളും ഉള്ള ആനകളെ പിടിച്ചു, അവളുടെ വായിൽ എറിഞ്ഞു. അതുപോലെ, കാളി ഒരു യോദ്ധാവിനെയും അവന്റെ കുതിരകളോടും രഥത്തോടും രഥസാരഥിയോടും കൂടി പിടിച്ചു, ഭയാനകമായ പല്ലുകൾ കൊണ്ട് ചവിട്ടി, വായിൽ എറിഞ്ഞു. കാളി ഒരാളെ മുടിയിൽ പിടിച്ചു, മറ്റൊരെണ്ണിനെ കഴുത്തിൽ പിടിച്ചു, മറ്റൊരെണ്ണിനെ കാലുകൊണ്ട് തട്ടി, മറ്റൊരെണ്ണിനെ നെഞ്ചുകൊണ്ട് അടിച്ചു. അസുരന്മാർ എറിഞ്ഞ ആയുധങ്ങളും മഹാ അസ്ത്രങ്ങളും, കാളി കോപത്തിൽ അവയുടെ വായിൽ പിടിച്ചു, പല്ലുകൾ കൊണ്ട് ചവിട്ടി. കാളി, ആ ദുഷ്ട മനസ്സുള്ള അസുരന്മാരുടെ മുഴുവൻ ശക്തിയും ചവിട്ടി, ചിലരെ ഭക്ഷിച്ചു, ചിലരെ വീഴ്ത്തി. ചില അസുരന്മാർ കാളിയുടെ വാളിൽ, ചിലർ ദണ്ഡത്തിൽ, മറ്റു ചിലർ പല്ലിന്റെ അറ്റത്തിൽ വീഴ്ത്തപ്പെട്ടു. ഒരു നിമിഷത്തിൽ, ആ മഹാ അസുരസേന മുഴുവൻ നശിച്ചു; ഇത് കണ്ടു, മഹാ അസുരൻ ചണ്ടൻ കോപത്തിൽ കാളിയിലേയ്ക്ക് മുന്നോട്ട് പാഞ്ഞു. മഹാ അസുരൻ മുണ്ടൻ, ഭൂമിയെ കണ്ണായ ദേവിയെ ഭയാനകമായ അമ്പ് മഴയും ആയിരക്കണക്കിന് ചക്രായുധങ്ങളും എറിഞ്ഞു. ആ ചക്രങ്ങൾ, കാളിയുടെ മുഖത്തേയ്ക്ക് തിരിഞ്ഞു, ഇരുണ്ട മേഘത്തിന്റെ വയറിനെതിരെ നിരവധി സൂര്യന്മാർ പോലെ തെളിഞ്ഞു. അപ്പോൾ, കാളി ഭയാനകമായ ഗർജനയോടെ, വായ് വലുതും ഭയാനകവുമായതും, പല്ലുകൾ തീപിടിച്ചും, അതി കോപത്തിൽ ഉഗ്രമായ ചിരിയോടെ അമ്പരപ്പിച്ചു. അവൾ ഉയർന്ന്, വലിയ സിംഹത്തിൽ കയറി, ചണ്ടനെ പിടിച്ചു, മുടിയിൽ പിടിച്ചു, വാളുകൊണ്ട് തല വെട്ടി. തല വേർപെടുത്തിയപ്പോൾ, അസുരന്മാരുടെ അദ്ധിപൻ അതി ഭയാനകമായ നിലവിളി മുഴക്കിയപ്പോൾ, ആ ശബ്ദത്തിൽ മൂന്നു ലോകവും ഭയത്തിൽ വിറച്ചു. മുണ്ടൻ, ചണ്ടനെ വീഴ്ത്തിയതും കണ്ടു, കാളിയിലേയ്ക്ക് പാഞ്ഞു; അവൾ വാളുകൊണ്ട് കോപത്തിൽ അവനെ നിലത്ത് വീഴ്ത്തി. ശേഷിച്ച സൈന്യം നശിച്ചതും, മഹാ ശക്തിയുള്ള ചണ്ടൻ വീഴ്ത്തിയതും കണ്ട മുണ്ടൻ, ഭയത്തിൽ മുഴുവൻ ദിക്കുകളിലേക്കും ഓടി. കാളി, ചണ്ടന്റെയും മുണ്ടന്റെയും തല പിടിച്ചു, ചണ്ടികയിലേയ്ക്ക് എത്തി, ഉഗ്രമായ ചിരിയോടെ അവളോട് പറഞ്ഞു: “ഇവിടെ ഞാൻ ചണ്ടനും മുണ്ടനും, ഈ മഹാ മൃഗങ്ങളെ യുദ്ധയാഗത്തിൽ അർപ്പണമായി കൊണ്ടുവന്നു; ശുംബനും നിശുംബനും നീയേത് തന്നെ കൊല്ലും.” ചണ്ടനും മുണ്ടനും, മഹാ അസുരന്മാർ, കൊണ്ടുവന്നതും കണ്ടു, ചണ്ടിക, പുണ്യവതിയായ അവൾ, കാളിയോടു സ്നേഹപൂർവ്വം പറഞ്ഞു: “നീ ചണ്ടനും മുണ്ടനും ഇവിടെ കൊണ്ടുവന്നതിനാൽ, ഇനി മുതൽ ലോകത്ത് നീ ചാമുണ്ഡാ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടും.” ചണ്ടൻ കൊല്ലപ്പെട്ടതും, മുണ്ടൻ വീഴ്ത്തപ്പെട്ടതും, സൈന്യങ്ങൾ അതിമാത്രം ക്ഷയിച്ചതും കണ്ടു, അസുരന്മാരുടെ അദ്ധിപൻ, ശുംബൻ, കോപത്തിലും അപമാനത്തിലും മുഴുകി, തന്റെ ശക്തിയോടെ എല്ലാ അസുരസേനകളെയും അണിയറയാൻ ഉത്തരവിട്ടു. “ഇന്ന്, എൺപതാറ് ആയുധങ്ങളുള്ള അസുരനേതാക്കൾ, എൺപതിയൊന്ന് കംബു കമാൻഡർമാർ, ഓരോരുത്തരുടെയും സേനയോടുകൂടി പുറപ്പെടട്ടെ. എന്റെ ഉത്തരവനുസരിച്ച്, അൻപത് മഹാ അസുരകുലങ്ങളും, നൂറ് ധൗമ്രകുലങ്ങളും യുദ്ധത്തിനായി പുറപ്പെടട്ടെ. കാലക, ദൗഹൃദ, മൗര്യ, കാലകേയ—ഈ അസുരന്മാർ യുദ്ധത്തിനായി തയ്യാറായി, വേഗത്തിൽ എന്റെ ഉത്തരവനുസരിച്ച് മുന്നോട്ട് പോവട്ടെ.” ഈ വിധത്തിൽ, ഉഗ്രനായ ശുംബന്റെ ആജ്ഞാനുസരിച്ച്, അസുരനാഥൻ ആയ ശുംബൻ, ആയിരക്കണക്കിന് മഹാ സേനകളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട് പുറപ്പെട്ടു. ആ ഭയാനകമായ സൈന്യം വരുന്നത് കണ്ടു, ചണ്ടിക ദേവി, ഭൂമിയും ആകാശവും ഇടയിൽ ബാണത്തിന്റെ തന്തിയുടെ ശബ്ദം നിറച്ചു. ആ സിംഹം അതി ഉഗ്രമായ ഗർജനം മുഴക്കി; അംബിക, അതിലെ ശബ്ദം തന്റെ മണിയുടെ ശബ്ദത്തിൽ കൂട്ടി. ആകാശത്തിന്റെ ദിക്കുകൾ, ബാണത്തിന്റെ തന്തികളുടെ ശബ്ദം, സിംഹത്തിന്റെ ഗർജനം, മണിയുടെ ശബ്ദം എന്നിവ കൊണ്ട് നിറഞ്ഞു. കാളി, വായ് വലുതായി തുറന്ന്, ശത്രുക്കളെ തന്റെ ഉഗ്രമായ നിലവിളിയിൽ ഭയപ്പെടുത്തിച്ചു.