ദേവി, തന്റെ മഹത്തായ ശക്തിയിലും ആത്മവിശ്വാസത്തിലും, ഒരു വെല്ലുവിളി മുന്നോട്ടു വച്ചു: “യാര് എന്നെ യുദ്ധത്തില് ജയിക്കും, എന്റെ അഭിമാനം തകര്ക്കുകയും ലോകത്ത് എന്റെ സമാനനായി നിലകൊള്ളുകയും ചെയ്യുന്നുവോ, അവന് എന്റെ ഭര്ത്താവായിരിക്കും.” അവള് വീണ്ടും പറഞ്ഞു, “ശൂംഭനും നിശൂംഭനും, ഈ മഹാ ദാനവന്മാര്, ഇവിടെ വരട്ടെ; എന്നെ ജയിച്ച ശേഷം എത്ര വൈകുന്നു? ഉടനെ എന്റെ കൈ പിടിക്കട്ടെ.” ദേവിയുടെ ഈ വാക്കുകള് കേട്ട ദൂതന് അവളോട് പറഞ്ഞു, “ദേവി, നീ അഭിമാനമുള്ളവളാണ്. പറയൂ, ഈ മൂന്ന് ലോകങ്ങളിലും ശൂംഭനും നിശൂംഭനും എതിര്തുന്നവന് ആര്? ദേവതകളും മറ്റ് ദാനവരും പോലും യുദ്ധത്തില് അവരെ നേരിടുന്നില്ല, ദേവി. പിന്നെ, നീയോ, ഒരു സ്ത്രീ മാത്രമായി, എങ്ങനെ അവരെ നേരിടും? ഇന്ദ്രനും മറ്റ് ദേവതകളും ശൂംഭനും അവന്റെ കൂട്ടരും കൂടെ യുദ്ധത്തില് പിന്മാറിയിട്ടുണ്ട്; നീയോ, ഒരു സ്ത്രീ, എങ്ങനെ അവരെ നേരിടും?” ദൂതന് വീണ്ടും പറഞ്ഞു, “നീ എന്റെ പറഞ്ഞതുപോലെ ശൂംഭയും നിശൂംഭയും അടുത്ത് പോകണം; നീയില്ലെങ്കില്, തനതായ അഭിമാനം നഷ്ടപ്പെട്ട്, മുടി പിടിച്ചു തളര്ന്നു പോകും.” ദേവി ഉത്തരവാദിത്വത്തോടെ പറഞ്ഞു, “ശൂംഭന് ശക്തിയുള്ളവനാണ്, നിശൂംഭന് അതിനേക്കാള് ശക്തിയുള്ളവന്. എനിക്ക് എന്ത് ചെയ്യാനാകും? മുന്കൂട്ടി വാഗ്ദാനം ചെയ്തതില് ഈ കാര്യങ്ങള് പരിഗണിച്ചിരുന്നില്ല. അതിനാല് നീ എന്റെ പറയുന്നതുപോലെ പോകുക, ഈ കാര്യങ്ങള് ആദരപൂര്വ്വം അസുരാധിപന് ശൂംഭനോട് പറയുക. അവന് അതനുസരിച്ച് പ്രവര്ത്തിക്കട്ടെ.” ദേവിയുടെ ഈ വാക്കുകള് കേട്ട ദൂതന്, അതിനാല് കോപഭരിതനായി, ശൂംഭന് എന്ന അസുരരാജാവിന്റെ അടുത്ത് പോയി, അവളുടെ വാക്കുകള് പൂര്ണ്ണമായും വിവരിച്ചു. ദൂതന്റെ റിപ്പോര്ട്ട് കേട്ട ശൂംഭന്, ക്രോധത്തില് അധരങ്ങള് വിറച്ച്, ദാനവനാഥന് ധൂമ്രലോചനനോട് പറഞ്ഞു, “ധൂമ്രലോചനാ, നീ ഉടനെ തന്നെ, നിന്റെ സൈന്യവുമായി, അസ്ത്രിയേയും, അവള് എതിര്ത്താല് മുടി പിടിച്ചു, ബലമായി ഇവിടെ കൊണ്ടുവരുക. അവളെ സംരക്ഷിക്കാന് ആരെങ്കിലുമുണ്ടെങ്കില്, ദേവത, യക്ഷ, ഗന്ധര്വ, അവരെ കൊല്ലണം.” അസുരാധിപന്റെ ഈ ആജ്ഞ പ്രകാരം, ധൂമ്രലോചനന് ആയിരക്കണക്കിന് ദാനവരുമായി അതിവേഗം പുറപ്പെട്ടു. അവന് ദേവിയോടു പറഞ്ഞു, “ഇന്ന്, സ്നേഹത്തോടെ, നീ എന്റെ പ്രഭുവിന്റെ അടുത്ത് പോകരുതെങ്കില്, ബലമായി നിന്നെ മുടി പിടിച്ചു, ഞാന് കൊണ്ടുപോകും.” ദേവി മറുപടി നല്കി, “അസുരാധിപന് അയച്ചതും, ശക്തിയോടും കൂടിയതുമായ നീ, എന്നെ ബലമായി കൊണ്ടുപോകുകയാണെങ്കില്, എനിക്ക് നിന്നോടു ചെയ്യാന് എന്തുണ്ട്?” അവളുടെ ഈ വാക്കുകള് കേട്ട ധൂമ്രലോചനന് ദേവിയെ ആക്രമിക്കാന് ഓടി. അംബികയുടെ ഒരു ഗര്ജന കൊണ്ട് തന്നെ, ധൂമ്രലോചനന് ചിതയിലായിത്തീർന്നു. പിന്നെ, ദേവി അംബിക, ദാനവസൈന്യത്തെ ഉഗ്രം അമ്പുകളും വാളുകളും അക്ഷങ്ങളും കൊണ്ട് മഴപോലെ വൃഷ്ടി ചെയ്തു. അംബികയുടെ സിംഹം, അതിന്റെ കുരിശം കോപത്തില് വിറച്ച്, ഭയാനകമായ ഗര്ജനയോടെ, ദാനവസൈന്യത്തിലേക്ക് ചാടിയെടുത്തു. ചില ദാനവരെ സിംഹം തലയോടും വായോടും പിടിച്ചു കൊന്നു; മറ്റുള്ളവരെ താഴെജവ കൊണ്ട് പിടിച്ചു കൊല്ലുകയും, ചിലതിന്റെ വയറു നഖം കൊണ്ട് കീറി, കാൽകൊണ്ട് തലവെട്ടി, മുടി പിടിച്ചു നിലംപതിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. സിംഹം, കുരിശം വിറച്ച്, ചില ദാനവരുടെ വയറു കീറി, അവയുടെ രക്തം കുടിച്ചു. ഒരു നിമിഷം കൊണ്ട്, ദേവിയുടെ ഉഗ്രമായ സിംഹം ആ സൈന്യത്തെ മുഴുവന് നശിപ്പിച്ചു. ധൂമ്രലോചനന് ദേവിയുടെ ഗര്ജനയില് ചിതയിലായെന്നും, സിംഹം ദാനവസൈന്യത്തെ മുഴുവന് നശിപ്പിച്ചതെന്നും കേട്ട ശൂംഭന് ഉഗ്രം കോപത്തില് ചണ്ടയും മുന്ടയും എന്ന രണ്ട് മഹാദാനവരെ വിളിച്ചു. “ചണ്ട, മുന്ട, നിങ്ങളുടെ വലിയ സൈന്യവുമായി അവിടെ പോവുക; അവളെ ഉടനെ കൊണ്ടുവരിക. അവളെ മുടി പിടിച്ചു കെട്ടുക, യുദ്ധത്തില് സംശയമുണ്ടെങ്കില് എല്ലാ ദാനവരും ആയുധങ്ങളാല് അവളെ കൊല്ലട്ടെ. ആ ദുഷ്ടവളും സിംഹവും കൊല്ലപ്പെട്ട ശേഷം, അംബികയെ കെട്ടി കൊണ്ടുവരിക.” ശൂംഭന്റെ ഈ ആജ്ഞ പ്രകാരം, ചണ്ടയും മുന്ടയും നയിക്കുന്ന ദാനവസൈന്യങ്ങള് നാലു വിഭാഗങ്ങളുമായി, ആയുധങ്ങള് ഉയര്ത്തി മുന്നേറി. അവര് ദേവിയെ, സിംഹത്തിന്റെ മുകളില്, സ്വര്ണ്ണപര്വതത്തിന്റെ ഉന്നത ശിഖരത്തില്, നേരെ നോക്കി, ലഘു ഹാസത്തോടെ നിലകൊള്ളുന്നത് കണ്ടു. അവളെ പിടിക്കാന് ബാണങ്ങള് വലിച്ചു, വാളുകള് നീട്ടി, മറ്റ് ദാനവര് സമീപം നിന്നു. അംബികയുടെ ക്രോധം അതീവം ഉഗ്രമായി ഉയര്ന്നു; അവളുടെ മുഖം കറുത്ത മഷിപോലെ മാറി. അംബികയുടെ കുരിശ് ചുരുങ്ങിയ ഭാഗത്ത് നിന്ന്, കാളി ദേവി പെട്ടെന്നു പുറപ്പെട്ടു; ഭയാനകമായ മുഖം, വാള്യും പാശവും കൈയില് എടുത്ത്. കാളി, അജ്ഞാത ശവപടം, മനുഷ്യ തലകളുടെ മാല, കടുവയുടെ തോല് ധരിച്ച്, ഭയാനകമായ ദേഹത്തോടും, കഷ്ണമായ മാംസത്തോടും, ഭയാനകമായ രൂപത്തില്. കാളിയുടെ വായ് അതീവ വിശാലവും, തൂങ്ങുന്ന നാവു അതീവ ഭയാനകവും, കണ്ണുകള് ചുവപ്പും, അകത്തും, അവളുടെ ഗര്ജന എല്ലാ ദിശകളും നിറച്ചു. അവള് അതിവേഗം മുന്നേറി, ദാനവസൈന്യത്തെ തകര്ത്ത്, ദേവികളുടെ ശത്രുക്കളുടെ സൈന്യത്തെ വിഴുങ്ങി. കാളി, ഒരു കൈ കൊണ്ട്, ആനകളെയും, ആനയോടൊപ്പം സഞ്ചരിക്കുന്നവരെയും, കുത്തികള് മണികള് എന്നിവയോടും കൂടി, പിടിച്ചു, അവളുടെ വായിലേക്ക് ഇട്ടു. അതുപോലെ, യുദ്ധക്കാരനെയും, അവന്റെ കുതിരകളും രഥവും രഥചാരിയും ചേര്ന്നു, വായില് ഇട്ട്, ഭയാനകമായ പല്ലുകള് കൊണ്ട് ചവിട്ടി. ഒരാളെ മുടി പിടിച്ചു, മറ്റൊരെണ്ണത്തെ കഴുത്തില് പിടിച്ചു, മറ്റൊരെണ്ണത്തെ കാലില് ചവിട്ടി, മറ്റൊരെണ്ണത്തെ നെഞ്ചില് അടിച്ചു. അസുരന്മാര് വലിച്ച ആയുധങ്ങളും, വലിയ ശസ്ത്രങ്ങളും, കാളി ദേവി കോപത്തില് വായില് പിടിച്ചു, പല്ലുകള് കൊണ്ട് ചവിട്ടി. കാളി ദേവി, ആ മഹാശക്തിയുള്ള, ദുഷ്ട മനസ്സുള്ള ദാനവരുടെ ശക്തി മുഴുവന് തകര്ത്ത്, ചിലരെ വിഴുങ്ങി, മറ്റുള്ളവരെ തകര്ത്ത്, യുദ്ധഭൂമിയില് ഭയാനകമായ ഭീകരതയുമായി അമ്പരപ്പിച്ചു. ഇങ്ങനെ, ദേവി അംബികയും കാളിയും, ദാനവസൈന്യത്തെ പൂര്ണ്ണമായും തകര്ത്ത്, ദുഷ്ടതയുടെ അന്ത്യവും, ദൈവിക ശക്തിയുടെ മഹത്വവും കാണിച്ചു.