ಯದಭೂಚ್ಛಾಮ್ಭವಂ ತೇಜಸ್ತೇನಾಜಾಯತ ತನ್ಮುಖಮ್ । ಯಾಮ್ಯೇನ ಚಾಭವನ್ ಕೇಶಾ ಬಹವೋ ವಿಷ್ಣುತೇಜಸಾ
ಅವಳ ಮುಖವು ಶಿವನ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಉಂಟಾಯಿತು; ಅವಳ ದಟ್ಟವಾದ ಕೂದಲು ಯಮನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಹುಟ್ಟಿತು; ಅವಳ ಕೈಗಳು ವಿಷ್ಣುವಿನ ಹೊಳಪಿನಿಂದ ರೂಪುಗೊಂಡವು.
ಸೌಮ್ಯೇನ ಸ್ತನಯೋರ್ಯುಗ್ಮಂ ಮಧ್ಯಂ ಚೈನ್ದ್ರೇಣ ಚಾಭವತ್ । ವಾರುಣೇನ ಚ ಜಙ್ಘೋರೂ ನಿತಮ್ಬಸ್ತೇಜಸಾ ಭುವಃ
ಅವಳ ಎರಡು স্তನಗಳು ಚಂದ್ರನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ, ಮಧ್ಯಭಾಗ ಇಂದ್ರನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಉಂಟಾಯಿತು; ಅವಳ ತೊಡೆಯೂ ನಿತಂಬವೂ ವರಣನ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ರೂಪುಗೊಂಡವು.
ಬ್ರಹ್ಮಣಸ್ತೇಜಸಾ ಪಾದೌ ತದಙ್ಗುಲ್ಯೋರ್ಽಕತೇಜಸಾ । ವಸೂನಾಞ್ಚ ಕರಾಙ್ಗುಲ್ಯಃ ಕೌಬೇರೇಣ ಚ ನಾಸಿಕಾ
ಅವಳ ಕಾಲುಗಳು ಬ್ರಹ್ಮನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ, ಅವಳ ಕಾಲಿನ ಬೆರಳುಗಳು ಸೂರ್ಯನ ಹೊಳಪಿನಿಂದ, ಕೈ ಬೆರಳುಗಳು ವಸುವಿನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ, ಮೂಗು ಕುಬೇರನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಉಂಟಾದವು.
ತಸ್ಯಾಸ್ತು ದನ್ತಾಃ ಸಮ್ಭೂತಾಃ ಪ್ರಾಜಾಪತ್ಯೇನ ತೇಜಸಾ । ನಯನತ್ರಿತಯಂ ಜಜ್ಞೇ ತಥಾ ಪಾವಕತೇಜಸಾ
ಅವಳ ಹಲ್ಲುಗಳು ಪ್ರಜಾಪತಿಯ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವು; ಅವಳ ಮೂರು ಕಣ್ಣುಗಳು ಅಗ್ನಿಯ ಹೊಳಪಿನಿಂದ ಉಂಟಾದವು.
ಭ್ರುವೌ ಚ ಸನ್ಧ್ಯಯೋಸ್ತೇಜಃ ಶ್ರವಣಾವನಿಲಸ್ಯ ಚ । ಅನ್ಯೇಷಾಂ ಚೈವ ದೇವಾನಾಂ ಸಮ್ಭವಸ್ತೇಜಸಾಂ ಶಿವಾ
ಅವಳ ಭ್ರೂಗಳು ಸಂಧ್ಯೆಯ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ರೂಪುಗೊಂಡವು; ಕಿವಿಗಳು ಗಾಳಿಯ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವು; ಇನ್ನಿತರೆ ಶುಭ ಅಂಗಗಳು ಬೇರೆ ದೇವತೆಗಳ ಹೊಳಪಿನಿಂದ ಉಂಟಾದವು.
ತತಃ ಸಮಸ್ತದೇವಾನಾಂ ತೇಜೋರಾಶಿಸಮುದ್ಭವಾಮ್ । ತಾಂ ವಿಲೋಕ್ಯ ಮುದಂ ಪ್ರಾಪುರಮರಾ ಮಹಿಷಾರ್ದಿತಾಃ
ಅಮರರು, ಮಹಿಷಾಸುರನಿಂದ ಪೀಡಿತರಾಗಿ, ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಆ ದೇವಿಯನ್ನು ನೋಡಿ ತುಂಬಾ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟರು.
ತತೋ ದೇವಾ ದದುಸ್ತಸ್ಯೈ ಸ್ವಾನಿ ಸ್ವಾನ್ಯಾಯುಧಾನಿ ಚ । ಊಚುರ್ಜಯಜಯೇತ್ಯುಚ್ಚೈರ್ಜಯನ್ತೀಂ ತೇ ಜಯೈಷಿಣಃ
ಆಮೇಲೆ ದೇವತೆಗಳು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಆ ದೇವಿಗೆ ನೀಡಿದರು. ಜಯ, ಜಯ ಎಂದು ಹಿಗ್ಗಿ ಕೂಗಿ, ಜಯವನ್ನು ಬಯಸಿದ ಎಲ್ಲರೂ ಆ ಜಯಂತಿಯನ್ನು ಜಯವಾಗಲಿ ಎಂದು ಸ್ತುತಿಸಿದರು.
ಶೂಲಂ ಶೂಲಾದ್ವಿನಿಷ್ಕೃಷ್ಯ ದದೌ ತಸ್ಯೈ ಪಿನಾಕಧೃಕ್ । ಚಕ್ರಂ ಚ ದತ್ತವಾನ್ ಕೃಷ್ಣಃ ಸಮುತ್ಪಾದ್ಯ ಸ್ವಚಕ್ರತಃ
ಪಿನಾಕಧಾರಿ ಶಿವನು ತನ್ನ ತ್ರಿಶೂಲವನ್ನು ತೆಗೆದು ಆ ದೇವಿಗೆ ಕೊಟ್ಟನು. ಕೃಷ್ಣನು ತನ್ನ ಚಕ್ರವನ್ನು ಸೃಜಿಸಿ ಆಕೆಗೆ ಚಕ್ರವನ್ನೂ ನೀಡಿದನು.
ಶಙ್ಖಞ್ಚ ವರುಣಃ ಶಕ್ತಿಂ ದದೌ ತಸ್ಯೈ ಹುತಾಶನಃ । ಮಾರುತೋ ದತ್ತವಾಂಶ್ಚಾಪಂ ಬಾಣಪೂರ್ಣೇ ತಥೇಷುಧೀ
ವರుణನು ಆಕೆಗೆ ಶಂಖವನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು, ಅಗ್ನಿದೇವರು ಆಕೆಗೆ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡಿದರು. ಮಾರುತನು ಬಾಣಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಬಿಲ್ಲನ್ನೂ ಬಾಣಪೆಟ್ಟಿಗೆಯನ್ನೂ ಕೊಟ್ಟನು.
ವಜ್ರಮಿನ್ದ್ರಃ ಸಮುತ್ಪಾದ್ಯ ಕುಲಿಶಾದಮರಾಧಿಪಃ । ದದೌ ತಸ್ಯೈ ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷೋ ಘಣ್ಟಾಮೈರಾವತಾದ್ ಗಜಾತ್
ಅಮರಾಧಿಪತಿ ಇಂದ್ರನು ತನ್ನ ವಜ್ರವನ್ನು ಸೃಜಿಸಿ ಆ ದೇವಿಗೆ ನೀಡಿದನು. ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷನು ತನ್ನ ಏರಾವತ ಎಂಬ ಹಸ್ತಿಯಿಂದ ಘಂಟೆಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು.
ಕಾಲದಣ್ಡಾದ್ಯಮೋ ದಣ್ಡಂ ಮಾಶಂ ಚಾಮ್ಬುಪತಿರ್ದದೌ । ಪ್ರಜಾಪತಿಶ್ಚಾಕ್ಷಮಾಲಾಂ ದದೌ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಕಮಣ್ಡಲುಮ್
ಯಮನು ತನ್ನ ದಂಡವನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು, ಜಲದೇವತೆ ವರుణನು ಪಾಶವನ್ನು ನೀಡಿದನು. ಪ್ರಜಾಪತಿ ಜಪಮಾಲೆಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು, ಬ್ರಹ್ಮನು ಕಮಂಡಲುವನ್ನು ನೀಡಿದನು.
ಸಮಸ್ತರೋಮಕೂಪೇಷು ನಿಜರಶ್ಮೀನ್ ದಿವಾಕರಃ । ಕಾಲಖ್ಚ ದತ್ತವಾನ್ ಖಡ್ಗಂ ತಸ್ಯಾಶ್ಚರ್ಮ ಚ ನಿರ್ಮಲಮ್
ಸೂರ್ಯನು ತನ್ನ ಕಿರಣಗಳನ್ನು ಆಕೆಯ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ರೋಮಕುಪದಲ್ಲಿ ತುಂಬಿದನು. ಕಾಲನು ಆಕೆಗೆ ಮಿನುಗುವ ಖಡ್ಗವನ್ನೂ ದೋಷರಹಿತವಾದ ಕವಚವನ್ನೂ ನೀಡಿದನು.
ಕ್ಷೀರೋದಶ್ಚಾಮಲಂ ಹಾರಮಜರೇ ಚ ತಥಾಮ್ಬರೇ । ಚೂಡಾಮಣಿಂ ತಥಾ ದಿವ್ಯಂ ಕುಣ್ಡಲೇ ಕಟಕಾನಿ ಚ
ಪಾಲಿನ ಸಮುದ್ರದಿಂದ ಅವಳು ಒಂದು ಮಡಿದ ಹಾರವನ್ನು, ಎಂದಿಗೂ ಬಣ್ಣ ಹಾಳಾಗದ ಬಟ್ಟೆಯನ್ನು, ದಿವ್ಯವಾದ ಕಿರೀಟದ ರತ್ನವನ್ನು, ಕಿವೊಲಗೆ ಹಾಕುವ ಒಡವೆಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಕೈಗೆ ಹಾಕುವ ಕಂಗಣಗಳನ್ನು ಪಡೆದಳು.
ಅರ್ಧಚನ್ದ್ರಂ ತಥಾ ಶುಭ್ರಂ ಕೇಯೂರಾನ್ ಸರ್ವಬಾಹುಷು । ನೂಪುರೌ ವಿಮಲೌ ತದ್ವದ್ ಗ್ರೈವೇಯಕಮನುತ್ತಮಮ್ । ಅಙ್ಗುಲೀಯಕರತ್ನಾನಿ ಸಮಸ್ತಾಸ್ವಙ್ಗುಲೀಷು ಚ
ಅವಳಿಗೆ ಶುಭ್ರವಾದ ಅರ್ಧಚಂದ್ರವನ್ನು, ಎಲ್ಲಾ ಕೈಗಳಿಗೆ ಕಂಗಣಗಳನ್ನು, ಮಡಿದ ಪಾದಸರಣಿಗಳನ್ನು, ಅಪರೂಪದ ಹಾರವನ್ನು ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಬೆರಳಿಗೂ ರತ್ನದ ಉಂಗುರಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟರು.
ವಿಶ್ವಕರ್ಮಾ ದದೌ ತಸ್ಯೈ ಪರಶುಞ್ಚಾತಿನಿರ್ಮಲಮ್ । ಅಸ್ತ್ರಾಣ್ಯನೇಕರೂಪಾಣಿ ತಥಾಭೇದ್ಯಂ ಚ ದಂಶನಮ್
ವಿಶ್ವಕರ್ಮನು ಅವಳಿಗೆ ತುಂಬಾ ಶುಭ್ರವಾದ ಒಬ್ಬಳನ್ನು, ಅನೇಕ ವಿಧವಾದ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಒಡೆಯಲಾಗದ ಕವಚವನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು.
ಅಮ್ಲಾನಪಙ್ಕಜಾಂ ಮಾಲಾಂ ಶಿರಸ್ಯುರಸಿ ಚಾಪರಾಮ್ । ಅದದಜ್ಜಲಧಿಸ್ತಸ್ಯೈ ಪಙ್ಕಜಂ ಚಾತಿಶೋಭನಮ್
ಸಮುದ್ರದ ದೇವತೆ ಅವಳ ತಲೆಗೆ ಒಮ್ಮೆ ಹೂವಿನ ಹಾರವನ್ನು, ಎದೆಗೆ ಮತ್ತೊಂದು ಹಾರವನ್ನು ಮತ್ತು ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರವಾದ ಕಮಲವನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು.
ಹಿಮವಾನ್ ವಾಹನಂ ಸಿಂಹಂ ರತ್ನಾನಿ ವಿವಿಧಾನಿ ಚ । ದದಾವಶೂನ್ಯಂ ಸುರಯಾ ಪಾನಪಾತ್ರಂ ಧನಾಧಿಪಃ
ಹಿಮವಂತನು ಅವಳಿಗೆ ಸಿಂಹವನ್ನು ವಾಹನವಾಗಿ ಮತ್ತು色色 ರತ್ನಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು; ಧನದ ದೇವತೆ ಅವಳಿಗೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಅಮೃತಪಾನದಿಂದ ತುಂಬಿರುವ ಪಾತ್ರೆಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು.
ಶೇಷಶ್ಚ ಸರ್ವನಾಗೇಶೋ ಮಹಾಮಣಿವಿಭೂಷಿತಮ್ । ನಾಗಹಾರಂ ದದೌ ತಸ್ಯೈ ಧತ್ತೇ ಯಃ ಪೃಥಿವೀಮಿಮಾಮ್
ಎಲ್ಲಾ ನಾಗರಾಧಿಪತಿಯಾದ ಶೇಷನು, ಈ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಹೊತ್ತಿರುವವನು, ದೊಡ್ಡ ರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ನಾಗಹಾರವನ್ನು ಅವಳಿಗೆ ಕೊಟ್ಟನು.
ಅನ್ಯೈರಪಿ ಸುರೈರ್ದೇವೀ ಭೂಷಣೈರಾಯುಧೈಸ್ತಥಾ । ಸಂಮಾನಿತಾ ನನಾದೋಚ್ಚೈಃ ಸಾಟ್ಟಹಾಸಂ ಮುಹುರ್ಮುಹುಃ
ಮತ್ತಿತರ ದೇವತೆಗಳು ಕೂಡ ದೇವಿಯನ್ನು ಆಭರಣಗಳೂ ಆಯುಧಗಳೂ ನೀಡಿ ಗೌರವಿಸಿದರು. ಆಕೆಯು ಪುನಃ ಪುನಃ ಗರ್ಜಿಸಿ, ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಹಾಸ್ಯಮಾಡುತ್ತಾ ನಗಿದಳು.
ತಸ್ಯಾ ನಾದೇನ ಘೋರೇಣ ಕೃತ್ಸ್ತ್ರಮಾಪೂರಿತಂ ನಭಃ । ಅಮಾಯತಾತಿಮಹತಾ ಪ್ರತಿಶಬ್ದೋ ಮಹಾನಭೂತ್
ಆ ದೇವಿಯ ಭಯಾನಕ ಗರ್ಜನೆಯಿಂದ ಆಕಾಶವೆಲ್ಲವೂ ತುಂಬಿತು. ಆ ಅಪಾರವಾದ, ತಡೆಯಲಾಗದ ಶಬ್ದದಿಂದ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿ ಮೂಡಿತು.
ಚುಕ್ಷುಭುಃ ಸಕಲಾ ಲೋಕಾಃ ಸಮುದ್ರಾಶ್ಚ ಚಕಮ್ಪಿರೇ । ಚಚಾಲ ವಸುಧಾ ಚೇಲುಃ ಸಕಲಾಶ್ಚ ಮಹೀಧರಾಃ
ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳು ಅಲುಗಾಡಿದವು, ಸಾಗರಗಳು ಕಂಪಿಸಿದವು. ಭೂಮಿ ನಡುಗಿತು, ಎಲ್ಲಾ ಪರ್ವತಗಳು ಜಾರಿದವು.
ಜಯೇತಿ ದೇವಾಶ್ಚ ಮುದಾ ತಾಮೂಚುಃ ಸಿಂಹವಾಹಿನೀಮ್ । ತುಷ್ಟುವುರ್ಮುನಯಶ್ಚೈನಾಂ ಭಕ್ತಿನಮ್ರಾತ್ಮಮೂರ್ತಯಃ
ಸಿಂಹವನ್ನು ಏರಿ ಬಂದ ದೇವಿಯನ್ನು ನೋಡಿ ದೇವತೆಗಳು ಸಂತೋಷದಿಂದ 'ಜಯ' ಎಂದು ಕೂಗಿದರು. ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ತಲೆಬಾಗಿದ್ದ ಮುನಿಗಳು ಕೂಡ ಅವಳನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು.
ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಸಮಸ್ತಂ ಸಂಕ್ಷುಬ್ಧಂ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಮಮರಾರಯಃ । ಸನ್ನದ್ಧಾಖಿಲಸೈನ್ಯಾಸ್ತೇ ಸಮುತ್ತಸ್ಥುರುದಾಯುಧಾಃ
ಮೂರು ಲೋಕಗಳೂ ಅಲುಗಾಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ದೇವತೆಗಳ ಶತ್ರುಗಳು ತಮ್ಮ ಎಲ್ಲಾ ಸೇನೆಗಳನ್ನು ಸಜ್ಜುಗೊಳಿಸಿ, ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ಎದ್ದರು.
ಆಃ ಕಿಮೇತದಿತಿ ಕ್ರೋಧಾದಾಭಾಷ್ಯ ಮಹಿಷಾಸುರಃ । ಅಭ್ಯಧಾವತ ತಂ ಶಬ್ದಮಶೇಷೈರಸುರೈರ್ವೃತಃ
ಮಹಿಷಾಸುರನು ಕೋಪದಿಂದ 'ಇದು ಏನು?' ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಎಲ್ಲಾ ಅಸುರರನ್ನು ಸುತ್ತಿಕೊಂಡು ಆ ಶಬ್ದದ ಕಡೆಗೆ ದೌಡಾಯಿಸಿದನು.
ಸ ದದರ್ಶ ತತೋ ದೇವೀಂ ವ್ಯಾಪ್ತಲೋಕತ್ರಯಾಂ ತ್ವಿಷಾ । ಪಾದಾಕ್ರಾನ್ತ್ಯಾ ನತಭುವಂ ಕಿರೀಟೋಲ್ಲಿಖಿತಾಮ್ಬರಾಮ್
ಆಮೇಲೆ ಅವನು ದೇವಿಯನ್ನು ನೋಡಿದನು. ಅವಳ ಪ್ರಕಾಶವು ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನೂ ತುಂಬಿತ್ತು. ಅವಳ ಕಾಲು ನೆಲವನ್ನು ತಗ್ಗಿಸಿತು, ಅವಳ ಕಿರೀಟವು ಆಕಾಶವನ್ನು ತಟ್ಟಿತು.
ಕ್ಷೋಭಿತಾಶೇಷಪಾತಾಲಾಂ ಧನುರ್ಜ್ಯಾನಿಃ ಸ್ವನೇನ ತಾಮ್ । ದಿಶೋ ಭುಜಸಹಸ್ರೇಣ ಸಮನ್ತಾದ್ ವ್ಯಾಪ್ಯ ಸಂಸ್ಥಿತಾಮ್
ಅವಳ ಬಿಲ್ಲಿನ ತಂತಿಯ ಗರ್ಜನೆಯಿಂದ ಪಾತಾಳವೆಲ್ಲವೂ ಕದಡಿತು. ಆ ದೇವಿ ಸಾವಿರ ಕೈಗಳನ್ನು ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲೂ ಹರಡಿ ನಿಂತಿದ್ದಳು.
ತತಃ ಪ್ರವವೃತೇ ಯುದ್ಧಂ ತಯಾ ದೇವ್ಯಾ ಸುರದ್ವಿಷಾಮ್ । ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರೈರ್ಬಹುಧಾ ಮುಕ್ತೈರಾದೀಪಿತದಿಗನ್ತರಮ್
ಆಮೇಲೆ ಆ ದೇವಿಯೂ ದೇವತೆಗಳ ಶತ್ರುಗಳೂ ಯುದ್ಧವನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದರು. ಅನೇಕ ಆಯುಧಗಳು, ಅಸ್ತ್ರಗಳು ಹಾರಿದವು, ದಿಕ್ಕುಗಳು ಬೆಳಗಿದವು.
ಮಹಿಷಾಸುರಸೇನಾನೀಶ್ಚಿಕ್ಷುರಾಖ್ಯೋ ಮಹಾಸುರಃ । ಯುಯುಧೇ ಚಾಮರಶ್ಚಾನ್ಯೈಶ್ಚತುರಙ್ಗಬಲಾನ್ವಿತಃ
ಮಹಿಷಾಸುರನ ಸೇನಾಧಿಪತಿ ಚಿಕ್ಷುರ ಎಂಬ ಮಹಾಸುರನು, ಚಾಮರ ಮತ್ತು ಇತರರ ಜೊತೆಗೆ ನಾಲ್ಕು ವಿಧದ ಸೇನೆಯನ್ನೂ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಯುದ್ಧಮಾಡಿದನು.
ರಥಾನಾಮಯುತೈಃ ಷಡ್ಭಿರುದಗ್ರಾಖ್ಯೋ ಮಹಾಸುರಃ । ಅಯುಧ್ಯತಾಯುತಾನಾಞ್ಚ ಸಹಸ್ರೇಣ ಮಹಾಹನುಃ
ಉದಗ್ರ ಎಂಬ ಮಹಾಸುರನು ಆರು ಲಕ್ಷ ರಥಗಳೊಂದಿಗೆ ಹೋರಾಡಿದನು. ಮಹಾಹನು ಎಂಬನು ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ಸೈನಿಕರ ಸಾವಿರ ಪಡೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಇಳಿದನು.
ಪಞ್ಚಾಶದ್ಭಿಶ್ಚ ನಿಯುತೈರಸಿಲೋಮಾ ಮಹಾಸುರಃ । ಅಯುತಾನಾಂ ಶತೈಃ ಷಡ್ಭಿರ್ವಾಷ್ಕಲೋ ಯುಯುಧೇ ರಣೇ
ಅಸಿಲೋಮ ಎಂಬ ಮಹಾಸುರನು ಐವತ್ತು ಲಕ್ಷ ಸೈನಿಕರೊಂದಿಗೆ ಹೋರಾಡಿದನು. ವಾಷ್ಕಲನು ಹತ್ತು ಸಾವಿರದ ಆರು ಲಕ್ಷ ಪಡೆಗಳೊಂದಿಗೆ ರಣಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧಮಾಡಿದನು.