નેત્રાસ્યનાસિકા-બાહુ-હૃદયેભ્યસ્તથોરસઃ । નિર્ગમ્ય દર્શને તસ્થૌ બ્રહ્મણો ઽવ્યક્તજન્મનઃ
અપ્રગટ જન્મ ધરાવતા બ્રહ્માના આંખ, મોઢું, નાક, બાહુ, હૃદય અને છાતીમાંથી નીકળી, તે દેવી દેખાવામાં આવી અને સામે ઊભી રહી.
ઉત્તસ્થૌ ચ જગન્નાથસ્તયા મુક્તો જનાર્દનઃ । એકાર્ણવે ઽહિશયનાત્તતઃ સ દદૃશે ચ તૌ
તે દેવીના પ્રસાદથી જનાર્દન, જગન્નાથ, એકમાત્ર સમુદ્રમાં શેષનાગ પર સૂતા હતા, ત્યાંથી મુક્ત થઈ ઊભા થયા અને પછી તેમણે એ બંને અસુરોને જોયા.
મધુકૈટભૌ દુરાત્માનાવતિવીર્યપરાક્રમૌ । ક્રોધરક્તેક્ષણાવત્તું બ્રહ્માણં જનિતોદ્યમૌ
મધુ અને કૈટભ, દુષ્ટ મનવાળા અને અત્યંત બળવાન, ક્રોધથી આંખો લાલ કરી, બ્રહ્માને મારવા માટે ઉત્સુક દેખાયા.
સમુત્થાય તતસ્તાભ્યાં યુયુધે ભગવાન્ હરિઃ । પઞ્ચવર્ષસહસ્રાણિ બાહુપ્રહરણો વિભુઃ
પછી ભગવાન હરિ ઊભા થયા અને એ બંને સાથે યુદ્ધ કર્યું; મહાન શક્તિશાળી ભગવાને પોતાના હાથને શસ્ત્ર બનાવી પાંચ હજાર વર્ષ સુધી યુદ્ધ કર્યું.
તાવપ્યતિબલોન્મત્તૌ મહામાયાવિમોહિતૌ । ઉક્તવન્તૌ વરો ઽસ્મત્તો વ્રિયતામિતિ કેશવમ્
એ બંને અત્યંત શક્તિશાળી અને ઘમંડમાં ચુર, મહામાયાના મોહમાં પડેલા, કેશવને કહ્યું: 'અમારી પાસેથી કોઈ વર માંગો.'
ભવનેતામદ્ય મે તુષ્ટૌ મમ વધ્યાવુભાવપિ । કિમન્યેન વરેણાત્ર એતાવદ્ધિ વૃતં મમ
તમે બંને આજે મારો પ્રસન્ન છો; તમે બંને મારા હાથથી મારવામાં આવવાના જ છો, તો પછી બીજું કઈ વરદાનની જરૂર છે? એ જ મારી ઇચ્છા છે.
વઞ્ચિતાભ્યામિતિ તદા સર્વમાપોમયં જગત્ । વિલોક્ય તાભ્યાં ગદિતો ભગવાન્ કમલેક્ષણઃ
પછી, બંનેને સમજાયું કે તેઓ છેતરાયા છે અને આખું જગત જળથી ભરેલું જોઈને, કમળ જેવી આંખો ધરાવનારા ભગવાને એમને કહ્યું:
આવાં જહિ ન યત્રોર્વો સલિલેન પરિપ્લુતા । પ્રીતૌ સ્વસ્તવ યુદ્ધેન શ્લાઘ્યસ્ત્વં મૃત્યુરાવયોઃ
અમને ત્યાં મારજો જ્યાં ધરતી પર પાણી ન હોય; તારા યુદ્ધથી અમે ખુશ છીએ — તારો પરાક્રમ વખાણવા જેવો છે અને અમારો મૃત્યુ તારા હાથથી થાય છે.
તથેત્યુક્ત્વા ભગવતા શઙ્ખ-ચક્ર-ગદાભૃતા । કૃત્વા ચક્રેણ વૈ ચ્છિન્ને જઘને શિરસી તયોઃ
ભગવાને 'તેમ જ થાઓ' કહી, શંખ, ચક્ર અને ગદા ધારણ કરીને, પોતાના ચક્રથી બંનેના કમર પાસે માથાં કપાઈ નાખ્યાં.
એવમેષા સમુત્પન્ના બ્રહ્મણા સંસ્તુતા સ્વયમ્ । પ્રભાવમસ્યા દેવ્યાસ્તુ ભૂયઃ શૃણુ વદામિ તે
આ રીતે એ દેવી પ્રગટ થઈ અને બ્રહ્માએ પોતે તેની સ્તુતિ કરી; હવે ફરીથી એ દેવીની મહિમા હું તને કહું છું, સાંભળ.