શંભુના દૈત્યસેનાપતિ ધૂમ્રલોચન અને તેની સેના પર દેવીના સિંહે ભયાનક પ્રહાર કર્યો હતો. તેની ભયાનક શક્તિથી કેટલાય દૈત્યોના હાથ અને માથાં કપાઈ ગયા અને કેટલાકના પેટમાંથી લોહી પીધું. પલકમાં જ દેવીના સિંહે આખી દૈત્યસેનાને નષ્ટ કરી નાખી. જ્યારે શંભુએ સાંભળ્યું કે ધૂમ્રલોચન દેવીના હાથે મારાયો અને તેની આખી સેના પણ સિંહે સંહાર કરી નાખી, ત્યારે તેના હોઠ ગુસ્સાથી કાંપવા લાગ્યા. ક્રોધથી ભરાયેલા શંભુએ ચંડ અને મુંડ – આ બે મહાદૈત્યોને આદેશ આપ્યો: "હે ચંડ, હે મુંડ, તમારી વિશાળ સેનાઓ સાથે ત્યાં જાઓ અને તાત્કાલિક તેને અહીં લાવી લાવો. તેના વાળ પકડીને તેને બાંધી લાવો. જો યુદ્ધમાં કોઈ શંકા હોય, તો બધા અસુરો દરેક શસ્ત્રથી તેને સંહાર કરે. જ્યારે એ દુષ્ટ સ્ત્રી મરી જાય અને સિંહ પણ સંહારાય, ત્યારે અમ્બિકાને બાંધીને તરત પાછા આવો." શંભુના આ આદેશથી ચંડ અને મુંડે ચાર પ્રકારની સેનાઓ અને અનેક શસ્ત્રોથી સજ્જ થઈને આગળ વધ્યા. તેમણે એક વિશાળ સોનાની પર્વતચૂડી પર, સિંહ ઉપર ઊભેલી, હળવી સ્મિત સાથે ઊભેલી દેવીને જોયા. તેમને જોઈને દૈત્યો તીરો અને તલવારો ખંચીને તેને પકડવા દોડ્યા. ત્યારે અમ્બિકા ક્રોધથી તીવ્ર કાળી થઈ ગઈ. તેના ભ્રૂકુટિની મધ્યમાંથી, કાળા કાજળ જેવી, ભયાનક મુખવાળી, તલવાર અને પાસ ધરાવતી કાળી દેવી ઉત્પન્ન થઈ. કાળી દેવીના હાથમાં ખોપરાવાળો દંડ હતો, માનવમસ્તકની માળા પહેરેલી, વાઘચામર પહેરેલું, દુર્લભ અને ભયજનક શરીર ધરાવતી હતી. તેનું મુખ વિશાળ, લટકતી જીભ ભયજનક, આંખો રક્તવર્ણ અને અંદર દટાયેલી, અને તેનો ગર્જન સર્વ દિશાઓમાં સંભળાતો હતો. તે ઝડપથી દૈત્યો પર તૂટી પડી અને દૈત્ય સેનાને ભક્ષી ગઈ. એક હાથથી હાથીઓને, તેના ચાલકો, અંકુશ અને ઘંટડી સહિત પકડીને પોતાના મુખમાં નાખી દીધા. એ જ રીતે, યોદ્ધા, ઘોડો, રથ અને રથચાલક – બધાને પોતાના ભયાનક દાંતોથી ચાવી નાખ્યા. ક્યારેક વાળ પકડીને, ક્યારેક ગળા પકડીને, ક્યારેક પગથી દબાવીને, તો ક્યારેક છાતીથી માર મારીને દૈત્યોને સંહારતી રહી. અસુરો ફેંકતા શસ્ત્રો અને મોહસ્ત્રો પણ તે ગુસ્સાથી પોતાના મુખમાં પકડી લેતી અને દાંતથી ચાવી નાખતી. સમગ્ર દૈત્યસેનાની શક્તિ તેણે નષ્ટ કરી; કેટલાકને ભક્ષી લીધા, કેટલાકને ફટકારી નાખ્યા. કેટલાક દૈત્યો તેના તલવારથી, કેટલાક ગદાથી, અને કેટલાક તેના દાંતના ધારદાર કિનારાથી સંહારાયા. પલકમાં આખી દૈત્યસેના નાશ પામી. આ જોઈને મહાદૈત્ય ચંડ ગુસ્સાથી તેના સામે દોડી આવ્યો. મુંડે પણ હજારો તીરો અને ચક્રો વડે દેવી પર પ્રહાર કર્યો. એ ચક્રો, દેવીના મુખ સામે આવતા, અંધારા વાદળમાં અનેક સૂર્ય જેમ દેખાતા હતા. ત્યારે કાળી ભયાનક ગર્જના સાથે હસવા લાગી, તેનું મોટું મુખ, ભયજનક દાંત ઝળહળતા. દેવી સિંહ પર આરૂઢ થઈ, ચંડના વાળ પકડીને તેના માથું તલવારથી કાપી નાખ્યું. ચંડનું માથું કપાતાં ભયાનક ચીખ ઉઠી, જેના ધ્વનિથી ત્રણેય લોક કંપી ઉઠ્યા. મુંડે ચંડને પડેલો જોઈને દેવી પર દોડી આવ્યો, પણ દેવીએ તેને પણ તલવારથી ફટકારી જમીન પર પાડી દીધો. બાકી રહેલી દૈત્યસેના નષ્ટ થઈ ગઈ. ચંડના મૃત્યુ પછી મુંડ ભયભીત થઈને ચારે દિશા ભાગી ગયો. કાળીએ ચંડ અને મુંડના માથાં પકડીને ચંડિકાની પાસે આવી, ભયજનક હાસ્ય સાથે કહ્યું: "હે દેવી! ચંડ અને મુંડને મેં યજ્ઞના બલિરૂપે તને અર્પણ કર્યા છે; હવે તું પોતે શંભુ અને નિશંભુનો સંહાર કરશે." ચંડ અને મુંડના માથાં લાવવામાં આવ્યા જોઈ, ચંડિકાએ કાળીને સ્નેહપૂર્વક કહ્યું: "કાં કે તું ચંડ અને મુંડને મારીને લાવી છે, હવે તું જગતમાં 'ચામુંડા' તરીકે પ્રસિદ્ધ થશે." ચંડ અને મુંડના સંહાર પછી, દૈત્યસેના નષ્ટ થવાથી, દૈત્યરાજ શંભુ અત્યંત ગુસ્સામાં આવી ગયો. તેણે આજ્ઞા આપી: "આજે છયાસી દૈત્યસેનાપતિઓ અને ચોર્યાસી કમ્બુસેનાપતિઓ પોતાની સેનાઓ સાથે યુદ્ધ માટે આગળ વધે. મારી આજ્ઞાથી પચાસ દૈત્યકુળો અને સો ધૌમ્રકુળો પણ યુદ્ધ માટે આગળ વધે. કાલક, દૌર્હૃદ, મૌર્ય અને કાલકેય – એ બધા દૈત્યો પણ યુદ્ધ માટે તૈયાર થઈ જાય." શંભુની આ ભયાનક આજ્ઞાથી હજારો દૈત્યસેનાઓ સાથે તે યુદ્ધ માટે આગળ વધ્યો. આ ભયાનક દૈત્યસેનાને આવતી જોઈને ચંડિકા દેવીએ પોતાના ધનુષ્યના તાંતણા વડે પૃથ્વી અને આકાશ વચ્ચે ગજ્જના કરી, સમગ્ર જગતને યુદ્ધ માટે તત્પર કરી દીધું.