મહાન યુદ્ધના મેદાનમાં, મહિષાસુરની સેનાએ ચારેય બાજુથી દુર્ગાને ઘેરી લીધી હતી. હજારો હાથીઓ અને ઘોડાઓ, અને કરોડો રથોના ઘેરાવમાં ભયાનક દાનવો યુદ્ધ કરી રહ્યા હતા. બીડાલાક્ષ પચાસ હજાર રથો અને એટલાં જ યોદ્ધાઓ સાથે યુદ્ધમાં ઊતરી પડ્યો. કાલ પણ પચાસ હજાર રથોના ઘેરાવમાં યુદ્ધ કરી રહ્યો હતો. અન્ય મહાન અસુરો પણ હજારો રથો, હાથીઓ અને ઘોડાઓ સાથે દેવી સામે યુદ્ધમાં જોડાયા. મહિષાસુર તો કરોડો રથો, હજારો હાથીઓ અને ઘોડાઓથી ઘેરાયેલો હતો. એ બધાએ ભાલા, ગદા, તોમરા, ખડગ, પરશુ અને પટ્ટિશ જેવા શસ્ત્રો વડે દેવી પર આક્રમણ શરૂ કર્યું. કેટલાકે ભાલા ફેંક્યા, બીજાએ પાસ ફેંક્યા, અને કેટલાકે ખડગના ઘા મારી દેવીને મારવા પ્રયત્ન કર્યો. પણ દેવી ચંડિકા તો સહેલાઈથી, રમતમાં, એ બધા શસ્ત્રોને કપાતી ગઈ અને પોતાના ઉત્તમ શસ્ત્રોથી અસુરો પર પ્રહારો વરસાવતી રહી. દેવી અશ્રાંત અને શાંતમુખે, દેવો અને ઋષિઓ દ્વારા સ્તુત થતી, પોતાના શસ્ત્રો અને અસ્ત્રો અસુરોના શરીરો પર છોડતી રહી. દેવીએ ચઢાવેલો સિંહ તો ક્રોધિત થઈને પોતાની ડોક હલાવતો, અગ્નિ જેવી જ્વાળાઓ સાથે અસુરસેનામાં ધસી પડ્યો. યુદ્ધ દરમિયાન, અંબિકાના શ્વાસમાંથી એકાએક લાખો સહાયક દળો ઉત્પન્ન થયા. એ સહાયકો, કુહાડી, ગદા, ખડગ અને ભાલા જેવા શસ્ત્રોથી સજ્જ થઈ, દેવીની શક્તિથી પ્રેરાઈ, અસુરોની સેના પર તૂટી પડ્યા. એમણે ઢોલ વગાડ્યા, શંખ ફૂંક્યા, મૃદંગ વગાડ્યા—યુદ્ધના આ મહોત્સવમાં ધ્વનિ ગૂંજતો રહ્યો. દેવી ત્રિશૂલ, ગદા, ભાલાના વરસાદ અને અન્ય અનેક શસ્ત્રોથી મહાન અસુરોને સંહારવા લાગી. જેમણે દેવીની ઘંટની ધ્વનિથી મગજ ગુમાવ્યું, એમને દેવીએ પાસથી બાંધી જમીન પર ઘસી લાવ્યા. કેટલાકે દેવીના તેજસ્વી ખડગના ઘા ખાધા અને બે ભાગમાં કપાઈ ગયા; કેટલાક ગદાના ઘા ખાઈ જમીન પર ઢળી પડ્યા. બીજાઓ મુંગા જેવી ગદાથી પ્રહાર પામી લોહી ઉગળી નાખતા; કેટલાક ત્રિશૂળના ઘા ખાઈ છાતીમાં જ ઘૂસી પડ્યા. અનેક અસુરો, બાણોથી છિદ્ર થયેલા, પહાડ જેવા દેખાતા, પોતાના પ્રાણ ગુમાવી બેઠા. કેટલાકના હાથ કપાઈ ગયા, કેટલાકના ગળા કપાઈ ગયા, કેટલાકના માથા ધડથી અલગ થઈ ગયા, તો કેટલાક બે ભાગમાં વિભાજિત થઈ ગયા. કેટલાક મહાન અસુરો પગ કપાઈ જમીન પર પડી ગયા; કેટલાક માત્ર એક હાથ, છાતી કે પગ સાથે, દેવીના ઘા ખાઈ બે ભાગ થઈ ગયા. કેટલાકના માથા કપાઈ ગયા છતાં, એ મોઢાવાળા ધડ ફરી ઊભા થયા અને પોતાના શ્રેષ્ઠ શસ્ત્રો લઈને દેવી સામે ફરી લડી પડ્યા. બીજાઓ યુદ્ધના ઢોલના તાલે નાચવા લાગ્યા; માથા વિહોણા ધડ ખડગ, ભાલા અને શૂલ લઈને મેદાનમાં ફરવા લાગ્યા. એ મહાન યુદ્ધના સ્થળે, જમીન રથો, હાથીઓ, ઘોડાઓ અને અસુરોના મૃતદેહોથી ઢંકાઈ ગઈ. રક્તની ધારા વહેતી, અસુરસેનાની વચ્ચે, હાથીઓ, ઘોડાઓ અને અસુર યોદ્ધાઓ વચ્ચે રક્તની નદીઓ વહેવા લાગી. અંબિકાએ પળભરમાં એ મહાન અસુરસેનાનો નાશ કરી નાખ્યો, જેમ અગ્નિ સૂકા ઘાસ અને લાકડાના ઢગલાને ભસ્મ કરી દે છે. સિંહે પોતાની ડોક હલાવી ગર્જના કરી અને દેવોના દુશ્મનોના મૃતદેહોમાંથી પસાર થઈને તેમના પ્રાણ શોધવા લાગ્યો. દેવી અને તેમના સહાયક દળોએ અસુરો સામે એવું યુદ્ધ કર્યું કે દેવતાઓ આનંદિત થઈ, આકાશમાંથી પુષ્પવર્ષા કરવા લાગ્યા. આ બધું જોઈને, મહાન અસુર સેના-નાયક ચિક્ષુર ક્રોધથી ભરાઈ, અંબિકા સામે યુદ્ધ કરવા આગળ આવ્યો. એ અસુરે યુદ્ધમાં દેવી પર તીરોની વરસાદ વરસાવી, જેમ મેઘ પર્વત મેરુ પર વરસાદ વરસાવે. દેવી એના તીરોને સહેલાઈથી કપાઈ નાખ્યા અને પોતાના તીરો વડે એના ઘોડા તથા રથના ચાલકને પણ સંહાર્યા. પછી દેવી એનું ધનુષ્ય અને ઊંચું ધ્વજ પણ કપાઈ નાખ્યું અને ઝડપથી તીરો વરસાવી એના અંગો પર ઘા કર્યા, એનું શસ્ત્ર પણ તોડી નાખ્યું. હવે ધનુષ્ય, રથ, ઘોડા અને ચાલક વિના, ચિક્ષુર ખડગ અને ઢાલ લઈને પગપાળા દેવી સામે દોડી આવ્યો. એણે સિંહના માથા પર તીવ્ર ખડગનો ઘા કર્યો અને ક્રોધથી ભરાઈ દેવીના ડાબા હાથ પર પણ ઘા કર્યો. દેવીના હાથ પર એનો ખડગ પડતાં તરત તૂટી ગયો. હવે, આંખોમાં લાલાશ સાથે, એણે પોતાનું ભાલું પકડ્યું. એ મહાન અસુરે તેજસ્વી, જ્વલંત ભાલુ ભદ્રકાળીના તરફ ફેંક્યું, જે સૂર્યમંડળ જેવું તેજ ધરાવતું હતું. દેવી એ ભાલા તરફ આવતું જોઈ, પોતાનું ભાલું છોડ્યું—દેવીના શસ્ત્રે એ ભાલું સો ટુકડા કરી નાખ્યું અને એ મહાન અસુરનો સંહાર કર્યો. જ્યારે મહિષાસુરની સેના નો એ શૂરવીર નાયક ચિક્ષુર મારો ગયો, ત્યારે ચામરા, દેવોને ભય પમાડનારો અસુર, હાથી પર ચઢીને યુદ્ધમાં આવ્યો. એણે પણ પોતાનું ભાલું દેવી પર ફેંક્યું, પણ અંબિકાએ જોરદાર "હુંકાર" સાથે એ ભાલાને જમીન પર પાડી, નિષ્પ્રભ કરી દીધું. પછી ચામરાએ, પોતાનું ભાલું તૂટી ગયું જોઈ, ક્રોધથી ત્રિશૂલ ફેંક્યું, પણ દેવી એ ત્રિશૂલને પણ પોતાના તીરો વડે કપાઈ નાખ્યું. ત્યારબાદ, દેવીનો સિંહ ઊંચકાઈ, હાથીના કાન વચ્ચે ઊભો રહ્યો અને એ દેવદુશ્મન સાથે હાથાપાઈના યુદ્ધમાં જોડાઈ ગયો.