பஜகோவிந்தம்

மூட ஜஹீஹி தநாகமத்ரு'ஷ்ணாம் குரு ஸத்புத்திம் மநஸி வித்ரு'ஷ்ணாம்। யல்லபஸே நிஜகர்மோபாத்தம் வித்தம் தேந விநோதய சித்தம்

அறிவில்லாதவனே, செல்வம் சேர்க்கும் ஆசையை விட்டுவிடு; நல்ல அறிவும் திருப்தியும் உன் மனதில் வளர்க்கவும் செய். உன் முயற்சியால் கிடைக்கும் பொருளில் மனம் மகிழ்ச்சி அடையச் செய்.

நாரீஸ்தநபர நாபீதேஶம் த்ரு'ஷ்ட்வா மாகாமோஹாவேஶம் । ஏதந்மாம்ஸாவஸாதி விகாரம் மநஸி விசிந்தய வாரம் வாரம்

பெண்ணின் மார்பும் நாபியும் பார்த்து மயக்கமடையாதே; இது சதை, கொழுப்பு போன்ற பொருட்களின் மாற்றமே என்று, மீண்டும் மீண்டும் உன் மனத்தில் சிந்தித்துப் பார்.

நலிநீதலகத ஜலமதிதரலம் தத்வஜ்ஜீவிதமதிஶயசபலம் । வித்தி வ்யாத்யபிமாநக்ரஸ்தம் லோகம் ஶோகஹதம் ச ஸமஸ்தம்

தாமரை இலை மீது தண்ணீர் எவ்வளவு நிலையற்றதோ, அதுபோல் வாழ்க்கையும் மிக அசையாமை உடையது. இந்த உலகம் நோய், பெருமை, துக்கம் ஆகியவற்றால் முழுவதும் பாதிக்கப்பட்டிருப்பதை உணர்ந்து கொள்.

யாவத்வித்தோபார்ஜந ஸக்தஃ ஸ்தாவந்நிஜ பரிவாரோ ரக்தஃ । பஶ்சாஜ்ஜீவதி ஜர்ஜர தேஹே வார்தாம் கோऽபி ந ப்ரு'ச்சதி கேஹே

ஒருவன் செல்வம் சம்பாதிப்பதில் ஈடுபட்டிருக்கும் வரை, அவனுடைய குடும்பத்தினர் அவனை நேசிப்பார்கள். ஆனால், உடல் முதிர்ந்து சோர்ந்த பிறகு, வீட்டில் யாரும் அவன் நலத்தை கூட கேட்க மாட்டார்கள்.

யாவத்பவநோ நிவஸதி தேஹே தாவத்ப்ரு'ச்சதி குஶலம் கேஹே । கதவதி வாயௌ தேஹாபாயே பார்யா பிப்யதி தஸ்மிந்காயே

உடலில் உயிர் இருக்கும் வரை, வீட்டில் உள்ளவர்கள் அவன் நலத்தை விசாரிப்பார்கள். உயிர் போனதும், அந்த உடலை கூட அவன் மனைவி itself பயப்படுவாள்.

பாலஸ்தாவத்க்ரீடாஸக்தஃ தருணஸ்தாவத்தருணீஸக்தஃ । வ்ரு'த்தஸ்தாவச்சிந்தாஸக்தஃ பரே ப்ரஹ்மணி கோऽபி ந ஸக்தஃ

குழந்தை பருவத்தில் விளையாட்டில் மனம் மூழ்கும்; இளமைக்காலத்தில் பெண்கள் கூடத்தில் ஈடுபடும்; முதுமையில் கவலைகளில் மூழ்கும்—ஆனால், யாரும் பரம்பொருளில் மனதை செலுத்துவதில்லை.

காதே காந்தா கஸ்தே புத்ரஃ ஸம்ஸாரோऽயமதீவ விசித்ரஃ । கஸ்ய த்வம் கஃ குத ஆயாதஃ தத்த்வம் சிந்தய ததிஹ ப்ராதஃ

உன் காதலி யார்? உன் மகன் யார்? இந்த உலகம் மிகவும் விசித்திரமானது. நீ யாருடையவன்? நீ யார்? எங்கிருந்து வந்தாய்? இந்த உண்மையை இங்கேயே சிந்தி, சகோதரனே.

ஸத்ஸங்கத்வே நிஸ்ஸ்ங்கத்வம் நிஸ்ஸங்கத்வே நிர்மோஹத்வம் । நிர்மோஹத்வே நிஶ்சலதத்த்வம் நிஶ்சலதத்த்வே ஜீவந்முக்திஃ

நல்லவர்களுடன் சேர்ந்து இருப்பதால் பற்றின்மை பிறக்கிறது; பற்றின்மை வந்தவுடன் மயக்கம் நீங்குகிறது; மயக்கம் நீங்கியபின் உண்மை நிலையாகிறது; அந்த நிலை வந்தவுடன் வாழ்ந்தபடியே விடுதலை கிடைக்கிறது.

வயஸிகதே கஃ காமவிகாரஃ ஶுஷ்கே நீரே கஃ காஸாரஃ । க்ஷீணேவித்தே கஃ பரிவாரஃ ஜ்ஞாதே தத்த்வே கஃ ஸம்ஸாரஃ

வயது முதிர்ந்தபோது ஆசையின் கலக்கம் எங்கே? நீர் உலர்ந்தபின் ஏரி எங்கே? செல்வம் தீர்ந்தபின் சுற்றத்தார் எங்கே? உண்மை அறிந்தபின் இந்த உலக வாழ்வு எங்கே?

மா குரு தந ஜந யௌவந கர்வம் ஹரதி நிமேஷாத்காலஃ ஸர்வம் । மாயாமயமிதமகிலம் ஹித்வா ப்ரஹ்மபதம் த்வம் ப்ரவிஶ விதித்வா

செல்வம், மக்கள், இளமை ஆகியவற்றில் பெருமை கொள்ளாதே; காலம் ஒரு கணத்தில் எல்லாவற்றையும் எடுத்துக்கொள்கிறது. இந்த உலகம் முழுவதும் மாயையால் ஆனது என்பதை உணர்ந்து, அதை விட்டு விட்டு பரமபதத்தை அடைய முயல்க.

திநயாமிந்யௌ ஸாயம் ப்ராதஃ ஶிஶிரவஸந்தௌ புநராயாதஃ । காலஃ க்ரீடதி கச்சத்யாயுஃ ததபி ந முஞ்சத்யாஶாவாயுஃ

பகலும் இரவும், மாலையும் காலைவும், குளிர்காலமும் வசந்தமும் மீண்டும் மீண்டும் வந்து செல்கின்றன; காலம் விளையாடிக்கொண்டு வாழ்க்கை ஓடிக்கொண்டு போகிறது, ஆனாலும் நம்பிக்கையின் காற்று விடாமல் தொடர்கிறது.

த்வாதஶமஞ்ஜரிகாபிரஶேஷஃ கதிதோ வையாகரணஸ்யைஷஃ । உபதேஶோ பூத்வித்யாநிபுணைஃ ஶ்ரீமச்சந்கரபகவச்சரணைஃ ॥ ௧௨அ ॥ காதே காந்தா தந கதசிந்தா வாதுல கிம் தவ நாஸ்தி நியந்தா । த்ரிஜகதி ஸஜ்ஜநஸம் கதிரைகா பவதி பவார்ணவதரணே நௌகா

என் தோழனே, நீ ஏன் உன் மனைவி, செல்வம், பொருட்கள் பற்றியே கவலைப்படுகிறாய்? உனக்கு வழிகாட்டும் ஒருவர் இல்லையா? இந்த மூன்று உலகங்களிலும் நல்லவர்களின் நட்பு மட்டுமே நமக்கு நம்பிக்கையாகும்; அது தான் இந்த பிறவிப் பெருங்கடலை கடக்க ஒரு படகு போல் உதவுகிறது.

ஜடிலோ முண்டீ லுஞ்சிதகேஶஃ காஷாயாம்பரபஹுக்ரு'தவேஷஃ । பஶ்யந்நபி சந பஶ்யதி மூடஃ உதரநிமித்தம் பஹுக்ரு'தவேஷஃ

யாரோ ஒருவர் ஜடையை வளர்க்கிறான், இன்னொருவர் தலையை முற்றிலும் சவரம் செய்கிறான், மற்றொருவர் முடியை பிடுங்குகிறான்; காஷாய உடை அணிந்து பல வகை வேடங்களில் தோன்றுகிறான். ஆனால், பார்த்தும் உண்மைதனை காணாத அந்த முட்டாள், இவை எல்லாம் வயிற்றுக்காகவே செய்கிறான்.

அங்கம் கலிதம் பலிதம் முண்டம் தஶநவிஹீநம் ஜதம் துண்டம் । வ்ரு'த்தோ யாதி க்ரு'ஹீத்வா தண்டம் ததபி ந முஞ்சத்யாஶாபிண்டம்

உடல் வயதாகிறது, முடி வெண்மையாகிறது, வாயில் பற்கள் இல்லை, தலையில் முடி இல்லை. அந்த முதியவன் கையில் குச்சி பிடித்து நடக்கிறான்; ஆனாலும், அவனது ஆசைகள் அவனை விடுவதில்லை.

அக்ரே வஹ்நிஃ ப்ரு'ஷ்டேபாநுஃ ராத்ரௌ சுபுகஸமர்பிதஜாநுஃ । கரதலபிக்ஷஸ்தருதலவாஸஃ ததபி ந முஞ்சத்யாஶாபாஶஃ

முன்புறம் நெருப்பு, பின்னால் சூரியன், இரவில் முழங்காலை தாடியில் சாய்த்து உட்கார்கிறான்; கைப்பிடியில் பிச்சை எடுத்து, மரத்தின் கீழ் தங்கி வாழ்கிறான். ஆனாலும், ஆசையின் கட்டுகள் அவனை விடுவதில்லை.

குருதே கங்காஸாகரகமநம் வ்ரதபரிபாலநமதவா தாநம் । ஜ்ஞாநவிஹிநஃ ஸர்வமதேந முக்திம் ந பஜதி ஜந்மஶதேந

கங்கை அல்லது சமுத்திரத்தில் நீராடினாலும், விரதங்களை கடைப்பிடித்தாலும், தானம் செய்தாலும், அறிவு இல்லாமல் இருந்தால், எல்லா அறிஞர்களும் சொல்வது போல், நூறு பிறவிகளிலும் விடுதலை கிடைக்காது.

ஸுர மம்திர தரு மூல நிவாஸஃ ஶய்யா பூதல மஜிநம் வாஸஃ । ஸர்வ பரிக்ரஹ போக த்யாகஃ கஸ்ய ஸுகம் ந கரோதி விராகஃ

தேவாலயத்தில் வாழ்ந்தாலும், மரத்தின் அடியில் தங்கினாலும், தரையில் உறங்கினாலும், மான் தோலை போர்த்திக்கொண்டாலும், எல்லா சொத்துகளையும், இன்பங்களையும் விட்டுவிட்டால், பற்றின்மையால் யாருக்கு மகிழ்ச்சி வராது?

யோகரதோ வாபோகரதோவா ஸங்கரதோ வா ஸங்கவீஹிநஃ । யஸ்ய ப்ரஹ்மணி ரமதே சித்தம் நந்ததி நந்ததி நந்தத்யேவ

யோகத்தில் மனம் வைத்தாலும், உலக இன்பங்களில் ஈடுபட்டாலும், கூட்டத்தில் இருந்தாலும், தனியாக இருந்தாலும், யாருடைய மனம் பரம்பொருளில் மகிழ்கிறது, அவருக்கு உண்மையான ஆனந்தம் எப்போதும் கிடைக்கும்.

பகவத் கீதா கிஞ்சிததீதா கங்கா ஜலலவ கணிகாபீதா । ஸக்ரு'தபி யேந முராரி ஸமர்சா க்ரியதே தஸ்ய யமேந ந சர்சா

பகவத் கீதையை சிறிது படித்தாலும், கங்கை நீரை ஒரு துளி குடித்தாலும், முராரியை ஒருமுறை வேண்டியும் இருந்தால், அவரை யமன் எப்போதும் தொந்தரவு செய்யமாட்டான்.