ଭଜଗୋଵିନ୍ଦମ୍

ମୂଢଃ କଶ୍ଚନ ଵୈଯାକରଣୋ ଡୁକୃଞ୍କରଣାଧ୍ଯଯନ ଧୁରିଣଃ । ଶ୍ରୀମଚ୍ଛମ୍କର ଭଗଵଚ୍ଛିଷ୍ଯୈ ବୋଧିତ ଆସିଚ୍ଛୋଧିତକରଣଃ

କେହି ମୂଢ଼ ବ୍ୟାକରଣ ଶିକ୍ଷକ, ଡୁକୃଞ୍ ଆଦି ନିୟମ ପଢିବାରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିଲେ, ଶ୍ରୀଶଙ୍କର ଭଗବାନଙ୍କର ଶିଷ୍ୟମାନେ ତାଙ୍କୁ ସତ୍ବିକ ବୁଝାଇଲେ।

ଭଜଗୋଵିନ୍ଦଂ ଭଜଗୋଵିନ୍ଦଂ ଗୋଵିନ୍ଦଂ ଭଜମୂଢମତେ । ନାମସ୍ମରଣାଦନ୍ଯମୁପାଯଂ ନହି ପଶ୍ଯାମୋ ଭଵତରଣେ

ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କୁ ଭଜ, ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କୁ ଭଜ, ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କୁ ଭଜ, ହେ ମୂଢ଼ ମନ! ଏହି ସଂସାର ସମୁଦ୍ରକୁ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହେବା ପାଇଁ ତାଙ୍କ ନାମ ସ୍ମରଣ ବ୍ୟତୀତ ଆଉ କୌଣସି ଉପାୟ ଆମେ ଦେଖୁନାହୁଁ।