ଗୁରୁଙ୍କର ପଦପଦ୍ମରେ ଗଭୀର ଭକ୍ତି ରଖିଥିବା ଜଣେ ଶିଷ୍ୟ, ସଂସାରରୁ ଖୁବ ଶୀଘ୍ର ମୁକ୍ତି ପାଇଯାନ୍ତି। ନିଜ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଓ ମନକୁ ସଂଯମ କରି, ସେ ନିଜ ହୃଦୟରେ ଦିବ୍ୟତାକୁ ଅନୁଭବ କରିପାରନ୍ତି। ଏଭଳି ଏକ ଦିନ, ଏକ ମୂର୍ଖ ବ୍ୟାକରଣ ବିଦ୍ୟାର୍ଥୀ, ଯିଏ ନିୟମ ଓ ଶବ୍ଦର ଅଧ୍ୟୟନରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିଲେ, ତାଙ୍କୁ ଦିବ୍ୟ ଗୁରୁ ଶଙ୍କରାଚାର୍ୟ ଉପଦେଶ ଦେଲେ—"ହେ ମୂଢ଼ ମନ, ତୁମେ ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କୁ ଭଜ, ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କୁ ଭଜ, ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କୁ ଭଜ! ସଂସାର ସମୁଦ୍ରକୁ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହେବା ପାଇଁ ତାଙ୍କର ନାମ ସ୍ମରଣ ବ୍ୟତୀତ ଆମେ ଆଉ କୌଣସି ଉପାୟ ଦେଖୁନାହିଁ।" ଏହିପରି ଉପଦେଶ ଦ୍ୱାରା, ଜୀବନର ସତ୍ୟ ଉଦ୍ଘାଟିତ ହେଲା—ଗୁରୁଭକ୍ତି, ସଂଯମ ଓ ଭଗବତ୍ସ୍ମରଣ ମାନେ ମୁକ୍ତିର ପଥ।