रणभूमौ रामः रावणं युद्धाय स्थितं समक्षं दृष्ट्वा, स्वयमपि युध्यन्तं क्लान्तः सन्, चिन्तायाम् अवस्थितः तिष्ठन् आसीत्। तस्मिन्नेव समये देवाः समागत्य युद्धदर्शनाय तत्र समवेताः। तदा महर्षिः अगस्त्यः समीपमागत्य रामं प्रीत्या सम्बोधयन् उवाच— "राम राम महाबाहो, पुरातनं गुह्यमिदं शृणु येन त्वं संग्रामे सर्वान् शत्रून् विजेष्यसि। एष आदित्यहृदयं पुण्यं सर्वशत्रुविनाशनम्, जयावहम्, नित्यं जपनीयम्, अच्युतं परमं शुभम्। स एव सर्वमङ्गलानां मङ्गलस्वरूपः, सर्वपापनाशकः, चिन्ताशोकनाशकः, परमायुःप्रवर्धकः च। त्वं आदित्यं तेजस्विनं प्रभाकरं देवानाम् असुराणां च पूजितं विवस्वन्तं भास्करं जगतां नाथं नमस्कुरु। सर्वे देवाः तस्मिन्नेव संस्थिताः, स एव तेजोमयः, प्रभास्वरूपः, किरण्मयः, स्वकिरणैः लोकान् देवगणांश्च असुरगणांश्च पालयति। स ब्रह्मा, विष्णुः, शिवः, स्कन्दः, प्रजापतिः, महेन्द्रः, कुबेरः, कालः, यमः, सोमः, वरुणः च। स पितरः, वसवः, साध्याः, अश्विनौ, मरुतः, मनुः, वायुः, अग्निः, भूतानां प्राणः, ऋतुकर्ता, प्रकाशदायकः च। स आदित्यः, सविता, सूर्यः, खचरः, पूषा, प्रभाकरः, हिरण्यगर्भः, सुवर्णबीजः, दिनकर्ता इति। तस्य कपिलाः अश्वाः, सहस्ररश्मिः, सप्तसप्तिः, किरण्मयः, तमोनाशकः, शुभः, कर्ता, सूर्यः, तेजस्वी च। स हिरण्यगर्भः, शिशिरः, तापकरः, भास्करः, अग्निगर्भः, अदितिसुतः, शङ्खः, शीतनाशकः च। स व्योमेशः, तमोनाशकः, ऋग्यजुःसामवेदातीतः, मेघानां मित्रः, जलानां सखा, विन्ध्यपथचारी च। स तेजस्वी, वृत्ताकारः, मृत्यु, कपिलः, सर्वदाहकः, कविः, जगत्, महातेजाः, रक्तवर्णः, सर्वभूतप्रभवः। स तारा-ग्रह-नक्षत्राणां अधिपः, विश्वकर्ता, सर्वदीपाधिकप्रभः, द्वादशात्मन्, तुभ्यं नमः। नमः पूर्वगिरये, नमः पश्चिमगिरये, नमः ज्योतिर्गणाधिपाय, नमः दिवसभर्त्रे। नमो जयाय, नमो जयवहाय, नमः सुपर्णाय, नमो सहस्ररश्मये, आदित्याय नमः पुनः पुनः। नमः क्रूराय, वीराय, मृगबाणधन्विने, पुनः पुनः नमः, पद्मप्रबोधकाय, मार्ताण्डसूनवे, पुनः पुनः नमः। नमो ब्रह्मेशानाच्युताय, सूर्याय, आदित्यतेजसे, भास्कराय, सर्वग्नाय, क्रूरदेहाय च। नमः तमोनाशाय, शीतनाशाय, रिपुघ्नाय, अनन्तरूपिणे, कृतघ्ननाशनाय, देवाय, ज्योतिषां पतये च। तप्तकाञ्चनसङ्काशाय, वह्नये, विश्वकर्मणे, तमोऽपहारिणे, भास्कराय, लोकसाक्षिणे च नमः। स एव भूतानि विनाशयति, पुनः सृजति, पालयति, तापयति, स्वकिरणैः वर्षयति च। स एव सुप्तेषु जागर्ति, सर्वभूतेषु स्थितः, स एव अग्निहोत्रं च अग्निहोत्रफलदः च। स एव वेदाः, यज्ञाः, यज्ञफलानि च; सर्वकर्माणि यस्याधीनानि, स एव सूर्यः सर्वस्य स्वामी। एवं यः राघव, आपद्गते, क्लेशे, कानने, भीतौ वा पठति, स न कदापि प्रमुह्यति। एकचित्तः देवेशं विश्वेशं पूजयित्वा, त्रिः जपित्वा, संग्रामे अवश्यं जयमाप्स्यसि। एतेन त्वं, महाबाहो, अद्यैव रावणं हनिष्यसि।" इत्युक्त्वा अगस्त्यः यथागतं तत्रैव देवैः सह जगाम। एवं श्रुत्वा रामः दुःखमुक्तः, प्रमुदितः, धृतिमान्, मनसा संयतः, आत्मानं समाहितवान्। सूर्यं दृष्ट्वा स्तोत्रं जपन्, परमं हर्षम् अलभत; त्रिः आचमनं कृत्वा, शुद्धदेहः, धनुषि कृतनिश्चयः अभवत्। रावणं दृष्ट्वा हृष्टः, युद्धाय समीपमगात्; सर्वशक्त्या तं हन्तुं धृतिमान् अभवत्। तदा सूर्यः, रामं निरीक्ष्य, प्रमुदितचित्तः, परमसन्तुष्टः, राक्षसेन्द्रवधं ज्ञात्वा, देवसंघमध्ये शीघ्रं वाक्यमुवाच।