ଆଦିତ୍ଯହୃଦଯମ୍

दैवतैश्च समागम्य द्रष्टुमभ्यागतो रणम्। उपागम्याब्रवीद्राममगस्त्यो भगवान् ऋषिः

ସେଇ ସମୟରେ ଦେବତାମାନେ ଯୁଦ୍ଧ ଦେଖିବାକୁ ଏସିଥିଲେ। ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ପୂଜ୍ୟ ଋଷି ଅଗସ୍ତ୍ୟ ଆସି ରାମଙ୍କୁ କହିଲେ।

राम राम महाबाहो शृणु गुह्यं सनातनम्। येन सर्वानरीन् वत्स समरे विजयिष्यसि

ହେ ରାମ, ହେ ରାମ, ବଳବାନ ଭୁଜାଧାରୀ, ଏହି ପୁରାତନ ଗୁପ୍ତ ଉପାୟଟି ଶୁଣ। ଏହା ଦ୍ୱାରା, ପ୍ରିୟ ଶିଶୁ, ତୁମେ ଯୁଦ୍ଧରେ ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଜିତିପାରିବ।

आदित्यहृदयं पुण्यं सर्वशत्रुविनाशनम्। जयावहं जपेन्नित्यम् अक्षय्यं परमं शिवम्

ଏହି ଆଦିତ୍ୟ ହୃଦୟ ପବିତ୍ର, ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ନଶ୍ଟ କରେ, ବିଜୟ ଆଣେ, ଏବଂ ସଦା ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ। ଏହା ଅକ୍ଷୟ, ସର୍ବୋତ୍ତମ ଓ ଶୁଭ।

सर्वमङ्गलमाङ्गल्यं सर्वपापप्रणाशनम्। चिन्ताशोकप्रशमनम् आयुर्वर्धनमुत्तमम्

ସେ ସମସ୍ତ ଶୁଭର ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବାଧିକ ଶୁଭ, ସମସ୍ତ ପାପକୁ ନାଶ କରନ୍ତି। ଚିନ୍ତା ଓ ଦୁଃଖକୁ ଦୂର କରନ୍ତି, ଏବଂ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଭାବେ ଆୟୁଷ୍ୟ ବଢ଼ାନ୍ତି।

रश्मिमंतं समुद्यन्तं देवासुरनमस्कृतम्। पूजयस्व विवस्वन्तं भास्करं भुवनेश्वरम्

ଯିଏ ତାଙ୍କର କିରଣରେ ଉଦିତ ହୁଅନ୍ତି, ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନେ ଯାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରନ୍ତି, ସେହି ବିବସ୍ବାନ୍, ଭାସ୍କର, ଏହି ସଂସାରର ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ପୂଜା କର।

सर्वदेवात्मको ह्येष तेजस्वी रश्मिभावनः। एष देवासुरगणाँल्लोकान् पाति गभस्तिभिः

ସେ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କର ଆତ୍ମା, ତେଜରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଏବଂ କିରଣର ଉତ୍ସ। ସେ ତାଙ୍କର କିରଣ ଦ୍ୱାରା ଦେବତା, ଦାନବ ଓ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି।

एष ब्रह्मा च विष्णुश्च शिवः स्कन्दः प्रजापतिः। महेन्द्रो धनदः कालो यमः सोमो ह्यपां पतिः

ସେ ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ, ଶିବ, ସ୍କନ୍ଦ, ପ୍ରଜାପତି, ମହେନ୍ଦ୍ର, କୁବେର, କାଳ, ଯମ, ସୋମ ଏବଂ ଜଳର ସ୍ୱାମୀ।

पितरो वसवः साध्या ह्यश्विनौ मरुतो मनुः। वायुर्वह्निः प्रजाप्राण ऋतुकर्ता प्रभाकरः

ସେ ପିତୃଗଣ, ବସୁମାନେ, ସାଧ୍ୟମାନେ, ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ମରୁତ୍, ମନୁ, ବାୟୁ, ଅଗ୍ନି, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ଜୀବନ ଓ ଶ୍ୱାସ, ଋତୁଗୁଡ଼ିକର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଓ ଆଲୋକ ଦାତା।

आदित्यः सविता सूर्यः खगः पूषा गभस्तिमान्। सुवर्णसदृशो भानुर्हिरण्यरेता दिवाकरः

ସେ ଆଦିତ୍ୟ, ସବିତା, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଆକାଶରେ ଚଳିଥିବା, ପୂଷା, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଏବଂ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରଭା ଭରିଥିବା, ଦୀପ୍ତିମାନ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ବୀଜ ଧାରୀ, ଦିନର ଉତ୍ପାଦକ।

हरिदश्वः सहस्रार्चिः सप्तसप्तिर्मरीचिमान्। तिमिरोन्मथनः शम्भुस्त्वष्टा मार्ताण्ड अंशुमान्

ତାଙ୍କର ହରିତ ଘୋଡ଼ା, ହଜାର ରଶ୍ମି, ସାତଟି ରଥ, ଅନେକ ପ୍ରଭାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଅନ୍ଧକାରକୁ ଦୂର କରୁଥିବା, ଶୁଭ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଦୀପ୍ତିମାନ।

हिरण्यगर्भः शिशिरस्तपनो भास्करो रविः। अग्निगर्भोऽदितेः पुत्रः शङ्खः शिशिरनाशनः

ସେ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଗର୍ଭ, ଶୀତ ଋତୁ, ତାପ ଦେଇଥିବା, ଆଲୋକ ଦାତା, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଅଗ୍ନି ଗର୍ଭ ଧାରୀ, ଅଦିତିଙ୍କ ପୁଅ, ଶଂଖ ଓ ଶୀତକୁ ନଶ୍ୱ କରୁଥିବା।

व्योमनाथस्तमोभेदी ऋग्यजुःसामपारगः। घनवृष्टिरपां मित्रो विन्ध्यवीथीप्लवङ्गमः

ଓହ୍ ଆକାଶର ମାଲିକ, ଅନ୍ଧକାରକୁ ଦୂର କରୁଥିବା, ଋକ୍, ଯଜୁର୍, ସାମ ଏହି ତିନୋଟି ବେଦକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଥିବା, ମେଘ ଆଣି ବର୍ଷା କରାଉଥିବା, ପାଣିର ସହଚର ଏବଂ ବିନ୍ଧ୍ୟ ପାହାଡ଼ ମାର୍ଗରେ ଚଳିଥିବା ବନ୍ଧୁ, ତୁମକୁ ମୋର ନମସ୍କାର।

आतपी मण्डली मृत्युः पिङ्गलः सर्वतापनः। कविर्विश्वो महातेजाः रक्तः सर्वभवोद्भवः॥ १४ नक्षत्रग्रहताराणामधिपो विश्वभावनः। तेजसामपि तेजस्वी द्वादशात्मन् नमोऽस्तु ते

ତୁମେ ତେଜସ୍ବୀ, ଗୋଳାକାର, ମୃତ୍ୟୁ ସ୍ୱରୂପ, ପିତାମ୍ବର, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ତାପିତ କରୁଥିବା, କବି, ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱର ମଧ୍ୟରେ ଅତ୍ୟଧିକ ତେଜ ଥିବା, ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ, ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିର ଉତ୍ପତ୍ତିକାରଣ। ତୁମେ ନକ୍ଷତ୍ର, ଗ୍ରହ ଓ ତାରାମାନଙ୍କର ଅଧିପତି, ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱକୁ ଗଢ଼ିଥିବା, ସମସ୍ତ ଆଲୋକ ଠାରୁ ଅଧିକ ତେଜସ୍ବୀ, ଦ୍ୱାଦଶ ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା, ତୁମକୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ।

नमः पूर्वाय गिरये पश्चिमायाद्रये नमः। ज्योतिर्गणानां पतये दिनाधिपतये नमः

ପୂର୍ବ ମାଳପାହାଡ଼କୁ ମୋର ନମସ୍କାର, ପଶ୍ଚିମ ପାହାଡ଼କୁ ମୋର ନମସ୍କାର। ଆଲୋକମାଳାର ମାଲିକ, ଦିନର ଅଧିପତି, ତୁମକୁ ମୋର ନମସ୍କାର।

जयाय जयभद्राय हर्यश्वाय नमो नमः। नमो नमः सहस्रांशो आदित्याय नमो नमः

ବିଜୟୀ, ଶୁଭ ବିଜୟ ପ୍ରଦାନ କରୁଥିବା, ତୀବ୍ର ଗତିର ଅଶ୍ୱ ଧାରଣ କରୁଥିବା, ହଜାର ରଶ୍ମିର ମାଲିକ, ଆଦିତ୍ୟ, ତୁମକୁ ପୁନଃ ପୁନଃ ମୋର ପ୍ରଣାମ।

नम उग्राय वीराय सारङ्गाय नमो नमः। नमः पद्मप्रबोधाय मार्ताण्डाय नमो नमः

ଘୋର ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ବୀର ଓ ମୃଗଚିହ୍ନଧାରୀ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ମୁଁ ପୁନଃପୁନଃ ନମସ୍କାର କରେ। ପଦ୍ମକୁ ମେଳାଇ ଦେଉଥିବା, ମାର୍ତାଣ୍ଡଙ୍କ ସନ୍ତାନ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ମୁଁ ଆବାରେ ନମସ୍କାର କରେ।

ब्रह्मेशानाच्युतेशाय सूर्यायादित्यवर्चसे। भास्वते सर्वभक्षाय रौद्राय वपुषे नमः

ବ୍ରହ୍ମା, ଈଶାନ ଓ ଅଚ୍ୟୁତଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ, ଆଦିତ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅତି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଗ୍ରହଣ କରୁଥିବା ଓ ରୌଦ୍ର ଶରୀର ଧାରଣ କରୁଥିବା ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।

तमोघ्नाय हिमघ्नाय शत्रुघ्नायामितात्मने। कृतघ्नघ्नाय देवाय ज्योतिषां पतये नमः

ଅନ୍ଧକାରକୁ ନାଶ କରୁଥିବା, ଶୀତକୁ ଦୂର କରୁଥିବା, ଶତ୍ରୁମାନେ ଉପରେ ଜୟ ପାଇଥିବା, ଅସୀମ ଆତ୍ମା ଧାରଣ କରୁଥିବା, କୃତଘ୍ନମାନେ ଉପରେ ଶାସନ କରୁଥିବା ଦେବତା, ଆଲୋକମାନଙ୍କ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।

तप्तचामीकराभाय वह्नये विश्वकर्मणे। नमस्तमोऽभिनिघ्नाय रुचये लोकसाक्षिणे

ତାପିତ ସୁନା ଭଳି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ରୂପ ଧାରଣ କରୁଥିବା, ଅଗ୍ନି, ସମସ୍ତ ଜଗତର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ଅନ୍ଧକାରକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଦୂର କରୁଥିବା, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ସମସ୍ତ ଜଗତର ସାକ୍ଷୀ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।

नाशयत्येष वै भूतं तदेव सृजति प्रभुः। पायत्येष तपत्येष वर्षत्येष गभस्तिभिः

ଏହି ସୂର୍ଯ୍ୟଦେବ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ନଶ୍ଟ କରନ୍ତି, ପୁନି ସେଉଁଠି ନିଜେ ସୃଷ୍ଟି କରନ୍ତି। ସେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ତାଙ୍କର କିରଣରେ ତାପ ଦିଅନ୍ତି, ଏବଂ ବର୍ଷା ହେବାକୁ କାରଣ ହୁଅନ୍ତି।

एष सुप्तेषु जागर्ति भूतेषु परिनिष्ठितः। एष एवाग्निहोत्रं च फलं चैवाग्निहोत्रिणाम्

ସମସ୍ତେ ଶୟନ କରୁଥିବାବେଳେ ଏହି ସୂର୍ଯ୍ୟଦେବ ଜାଗି ରହନ୍ତି, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିଦ୍ୟମାନ। ସେଉଁଠି ଅଗ୍ନିହୋତ୍ର ଯଜ୍ଞ ଓ ତାହାର ଫଳ ମଧ୍ୟ ସେଉଁଠି।

वेदाश्च क्रतवश्चैव क्रतूनां फलमेव च। यानि कृत्यानि लोकेषु सर्व एष रविः प्रभुः

ସେ ବେଦ, ଯଜ୍ଞ ଓ ଯଜ୍ଞର ଫଳ। ଏହି ସୂର୍ଯ୍ୟଦେବ ସମସ୍ତ ଲୋକର କାର୍ଯ୍ୟର ମାଲିକ।

फलश्रुतिः॥ एनमापत्सु कृच्छ्रेषु कान्तारेषु भयेषु च। कीर्तयन् पुरुषः कश्चिन्नावसीदति राघव

ହେ ରାଘବ, ଯେଉଁମାନେ ଏହି ନାମକୁ ଆପଦ, କଷ୍ଟ, ଜଙ୍ଗଲ, କିମ୍ବା ଭୟରେ ସ୍ମରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ କେବେ ନିରାଶ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ।

पूजयस्वैनमेकाग्रो देवदेवं जगत्पतिम्। एतत् त्रिगुणितं जप्त्वा युद्धेषु विजयिष्यसि

ତୁମେ ଏକାଗ୍ର ମନେ ଦେବଦେବ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଜଗତର ନାଥଙ୍କୁ ପୂଜା କର। ଏହି ମନ୍ତ୍ରକୁ ତିନିଥର ପଢିଲେ, ଯୁଦ୍ଧରେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଜିତିପାରିବ।

अस्मिन् क्षणे महाबाहो रावणं त्वं वधिष्यसि। एवमुक्त्वा तदागस्त्यो जगाम च यथागतम्

ଏହି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ, ହେ ବଳଶାଳୀ, ତୁମେ ରାବଣଙ୍କୁ ବଧ କରିପାରିବ। ଏଭଳି କହି, ଅଗସ୍ତ୍ୟ ମୁନି ଯେପରି ଆସିଥିଲେ, ସେପରି ଚାଲିଗଲେ।

एतच्छ्रुत्वा महातेजा नष्टशोकोऽभवत्तदा। धारयामास सुप्रीतो राघवः प्रयतात्मवान्

ଏହା ଶୁଣି, ଅତି ତେଜସ୍ୱୀ ରାଘବଙ୍କର ଶୋକ ଦୂର ହେଲା। ସେ ଆନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଇ, ମନୋନିୟନ୍ତ୍ରଣା ରେଖି, ନିଜକୁ ସ୍ଥିର କଲେ।

आदित्यं प्रेक्ष्य जप्त्वा तु परं हर्षमवाप्तवान्। त्रिराचम्य शुचिर्भूत्वा धनुरादाय वीर्यवान्

ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଦେଖି ଏହି ମନ୍ତ୍ର ପଢି, ସେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କଲେ। ତିନିଥର ପବିତ୍ରତା ଅନୁଷ୍ଠାନ କରି, ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ, ସେ ବୀର ଧନୁଷ ଧରିଲେ।

रावणं प्रेक्ष्य हृष्टात्मा युद्धाय समुपागमत्। सर्वयत्नेन महता वधे तस्य धृतोऽभवत्

ରାବଣଙ୍କୁ ଦେଖି ରାମଙ୍କ ହୃଦୟ ଆନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲା। ସେ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଆଗେଇଲେ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଶକ୍ତି ଦେଇ ରାବଣଙ୍କୁ ବଧ କରିବାକୁ ଦୃଢ଼ ସଂକଳ୍ପ କଲେ।

अथ रविरवदन्निरीक्ष्य रामं मुदितमनाः परमं प्रहृष्यमाणः। निशिचरपतिसंक्षयं विदित्वा सुरगणमध्यगतो वचस्त्वरेति

ତାପରେ ସୂର୍ଯ୍ୟଦେବ ରାମଙ୍କୁ ଦେଖି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଖୁସି ହେଲେ। ରାକ୍ଷସପତିଙ୍କର ନାଶ ହେବାକୁ ଯାଉଛି ବୋଲି ଜାଣି, ସେ ଦେବମାନ୍ୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁରନ୍ତ କଥା କହିଲେ।