ఘృతేనాఞ్జన్త్ సం పథో దేవయానాన్ ప్రజానన్ వాజ్య్ అప్య్ ఏతు దేవాన్ । అను త్వా సప్తే ప్రదిశః సచన్తాꣳ స్వధామ్ అస్మై యజమానాయ ధేహి
నీవు దేవతలవైపు వెళ్లే మార్గాలను నెయ్యితో పూయించు; జ్ఞానం కలిగిన వేగవంతమైన గుర్రం దేవతలవద్దకు చేరుకోనివ్వు. ఏడుదిశలు నిన్ను అనుసరించునట్లు కావాలి; ఈ యజమానునికి నీవు బలి సమర్పణను స్థాపించు.
ఈడ్యశ్ చాసి వన్ద్యశ్ చ వాజిన్న్ ఆశుశ్ చాసి మేధ్యశ్ చ సప్తే । అగ్నిష్ ట్వా దేవైర్ వసుభిః సజోషాః ప్రీతం వహ్నిం వహతు జాతవేదాః
నీవు స్తుతించదగినవాడవు, పూజించదగినవాడవు, బలముతో కూడినవాడవు, వేగవంతుడవు, పవిత్రుడవు, యజ్ఞానికి తగినవాడవు. అగ్ని, జాతవేదా, వసువులతో కూడిన దేవతలు ఆనందంగా ఉన్న అగ్నిని మోసుకెళ్లుగాక.
స్తీర్ణం బర్హిః సుష్టరీమా జుషాణోరు పృథు ప్రథమానం పృథివ్యామ్ । దేవేభిర్ యుక్తమ్ అదితిః సజోషాః స్యోనం కృణ్వాన సువితే దధాతు
విస్తారంగా, బాగా పరచిన దర్భను, భూమిపై మొదటగా ఏర్పడినదాన్ని దేవతలు ఆనందంగా స్వీకరించునట్లు కావాలి. దేవతలతో కలసి ఆదితి, దాన్ని సభలో సుఖంగా కూర్చునే స్థలంగా ఉంచుగాక.
ఏతా ఽ ఉ వః సుభగా విశ్వరూపా వి పక్షోభిః శ్రయమాణా ఽ ఉదాతైః । ఋష్వాః సతీః కవషః శుమ్భమానా ద్వారో దేవీః సుప్రాయణా భవన్తు
ఇవి మీకు శుభప్రదమైన, అన్ని రూపాలుగల ద్వారాలు; రెక్కలతో అలంకరించబడి, ఎత్తైన తలుపులతో ఉన్నాయి. ఇవి ఉన్నతంగా, ప్రకాశంగా, మెరిసిపోతూ, ఈ దివ్య ద్వారాలు మంచి మార్గాలుగా మారుగాక.
అన్తరా మిత్రావరుణా చరన్తీ ముఖం యజ్ఞానామ్ అభి సంవిదానే । ఉషాసా వాꣳ సుహిరణ్యే సుశిల్పే ఽ ఋతస్య యోనావ్ ఇహ సాదయామి
మిత్రుడు, వరుణుడు మధ్యలో నీవు సంచరిస్తూ, యజ్ఞాల ముఖాన్ని సమూహంలో చేరుకుంటావు. ఓ ఉదయకాల దేవతలారా, బంగారు వర్ణంతో, నైపుణ్యంతో నిండినవారు, నేను మిమ్మల్ని నిజమైన స్థలంలో ఇక్కడ కూర్చోబెడతాను.
ప్రథమా వాꣳ సరథినా సువర్ణా దేవౌ పశ్యన్తౌ భువనాని విశ్వా । అపిప్రయం చోదనా వాం మిమానా హోతారా జ్యోతిః ప్రదిశా దిశన్తా
మీరు ఇద్దరూ మొదటగా, బంగారు వర్ణంతో, రథసారథులుగా, అన్ని లోకాలను దర్శించే దేవతలు. మీ ప్రేరణతో, హోతారులు వెలుగును కొలిచి, దిశలకూ పంచుతారు.
ఆదిత్యైర్ నో భారతీ వష్టు యజ్ఞꣳ సరస్వతీ సహ రుద్రైర్ న ఽ ఆవీత్ । ఇడోపహూతా వసుభిః సజోషా యజ్ఞం నో దేవీర్ అమృతేషు ధత్త
ఆదిత్యులతో కలిసి భారతీ మన యజ్ఞాన్ని ఆశీర్వదించుగాక; రుద్రులతో కలిసి సరస్వతి మనలను రక్షించుగాక. ఇడా పిలిచిన వసువులతో కలిసి దేవతలు మన యజ్ఞాన్ని అమృతులలో స్థాపించుగాక.
త్వష్టా వీరం దేవకామం జజాన త్వష్టుర్ అర్వా జాయత ఽ ఆశుర్ అశ్వః । త్వష్టేదం విశ్వం భువనం జజాన బహోః కర్తారమ్ ఇహ యక్షి హోతః
త్వష్టా దేవతలకు కావలసిన వీరుడిని పుట్టించాడు; త్వష్టుని నుండి వేగవంతమైన గుర్రం జన్మించింది. త్వష్టా ఈ ప్రపంచాన్ని సృష్టించాడు; ఓ హోతా, అందరి కర్తవైన ఆయనను ఇక్కడ పూజించు.
అశ్వో ఘృతేన త్మన్యా సమక్త ఽ ఉప దేవాꣳ౨ఽ ఋతుశః పాథ ఽ ఏతు । వనస్పతిర్ దేవలోకం ప్రజానన్న్ అగ్నినా హవ్యా స్వదితాని వక్షత్
నెయ్యితో పూయబడిన గుర్రం కాలానుగుణంగా దేవతలవద్దకు వచ్చుగాక. వృక్షము దేవలోకాన్ని తెలిసినవాడిగా, అగ్నితో కలిసి బాగా సమర్పించిన హవిస్సును మోసుకెళ్లుగాక.
ప్రజాపతేస్ తపసా వావృధానః సద్యో జాతో దధిషే యజ్ఞమ్ అగ్నే । స్వాహాకృతేన హవిషా పురోగా యాహి సాధ్యా హవిర్ అదన్తు దేవాః
ప్రజాపతి తపస్సుతో పెరిగిన అగ్నీ, నూతనంగా జన్మించి యజ్ఞాన్ని స్వీకరించావు. స్వాహా పలుకుతో చేసిన హవిస్సుతో ముందుగా నీవు వెళ్ళు; సాధ్యులు మరియు దేవతలు ఆ హవిస్సును స్వీకరించుగాక.
యద్ అక్రన్దః ప్రథమం జాయమాన ఽ ఉద్యన్త్ సముద్రాద్ ఉత వా పురీషాత్ । శ్యేనస్య పక్షా హరిణస్య బాహూ ఽ ఉపస్తుత్యం మహి జాతం తే ఽ అర్వన్
మొదట జన్మించినప్పుడు వచ్చిన ఆ అరుపు సముద్రం నుండి లేదా ప్రవాహం నుండి వచ్చిందా. శ్యేనపక్షాలు, నీలగుర్రపు చేతులు—ఓ గుర్రా, నీ జననం గొప్పది, స్తుతించదగినది.
యమేన దత్తం త్రిత ఽ ఏనమ్ ఆయునగ్ ఇన్ద్ర ఽ ఏణం ప్రథమో ఽ అధ్య్ అతిష్ఠత్ । గన్ధర్వో ఽ అస్య రశనామ్ అగృభ్ణాత్ సూరాద్ అశ్వం వసవో నిర్ అతష్ట
యముడు ఇచ్చిన గుర్రానికి త్రితుడు ఆయుష్షును పెంచాడు; ఇంద్రుడు మొదట దానిపై ఎక్కాడు. గంధర్వుడు దాని లగ్గాన్ని పట్టాడు; వసువులు సూర్యుని నుండి గుర్రాన్ని బయటకు తీసుకువచ్చారు.
అసి యమో ఽ అస్య్ ఆదిత్యో ఽ అర్వన్న్ అసి త్రితో గుహ్యేన వ్రతేన । అసి సోమేన సమయా విపృక్త ఽ ఆహుస్ తే త్రీణి దివి బన్ధనాని
ఓ గుర్రా, నీవే యముడు, నీవే ఆదిత్యుడు; నీవే త్రితుడు, రహస్య వ్రతంతో ఉన్నవాడు. నీవు సోమతో కలసి వేరుగా ఉన్నావు; ఆకాశంలో నీకు మూడు బంధనాలు ఉన్నాయని అంటారు.
త్రీణి త ఽ ఆహుర్ దివి బన్ధనాని త్రీణ్య్ అప్సు త్రీణ్య్ అన్తః సముద్రే । ఉతేవ మే వరుణశ్ ఛన్త్స్య్ అర్వన్ యత్రా త ఽ ఆహుః పరమం జనిత్రమ్
ఆకాశంలో నీకు మూడు బంధనాలు, నీటిలో మూడు, సముద్రంలో మూడు ఉన్నాయని అంటారు. ఓ గుర్రా, నీ పరమ జన్మస్థానం ఎక్కడో అక్కడ వరుణుడు నిన్ను విడిపించుగాక.
ఇమా తే వాజిన్న్ అవమార్జనానీమా శఫానాꣳ సనితుర్ నిధానా । అత్రా తే భద్రా రశనా ఽ అపశ్యమ్ ఋతస్య యా ఽ అభిరక్షన్తి గోపాః
ఇవి నీ శుద్ధి స్థలాలు, ఇవే నీ కాళ్ల విశ్రాంతి ప్రదేశాలు. ఇక్కడ నీ శుభ్రమైన లగ్గాలను చూశాను; వాటిని సత్యాన్ని కాపాడే వారు రక్షిస్తున్నారు.
ఆత్మానం తే మనసారాద్ అజానామ్ అవో దివా పతయన్తం పతంగమ్ । శిరో ఽ అపశ్యం పథిభిః సుగేభిర్ అరేణుభిర్ జేహమానం పతత్రి
నీ స్వరూపాన్ని నా మనసుతో తెలుసుకున్నాను; నీవు పగటి పక్షిగా ఆకాశంలో ఎగురుతున్నావు. నీ తలని చూశాను, రెక్కలతో ఉన్నవాడా, సులభమైన మార్గాల్లో, ధూళిలో పోరాడుతూ వెళ్తున్నావు.
అత్రా తే రూపమ్ ఉత్తమమ్ అపశ్యం జిగీషమాణమ్ ఇష ఽ ఆ పదే గోః । యదా తే మర్తో ఽ అను భోగమ్ ఆనడ్ ఆద్ ఇద్ గ్రసిష్ఠ ఽ ఓషధీర్ అజీగః
ఇక్కడ నీ అత్యున్నత రూపాన్ని చూశాను, పాలు ఇచ్చే ఆవు పాదంలో బహుమతి కోసం పోటీ పడుతున్నావు. మానవుడు నీ దయను అనుభవించినప్పుడు, నీవు మొక్కలను తినిపోతావు, ఓ గుర్రా.
అను త్వా రథో ఽ అను మర్యో ఽ అర్వన్న్ అను గావో ఽను భగః కనీనామ్ । అను వ్రాతాసస్ తవ సఖ్యమ్ ఈయుర్ అను దేవా మమిరే వీర్యం తే
నీ వెనక రథం పోతుంది, నీ వెనక యోధుడు, ఓ గుర్రా; నీ వెనక ఆవులు, రాజుల భాగ్యం. నీ వెనక సమూహాలు నీ స్నేహాన్ని కోరుతాయి; నీ వెనక దేవతలు నీ శక్తిని కొలుస్తారు.
హిరణ్యశృఙ్గో ఽయో అస్య పాదా మనోజవా ఽ అవర ఇన్ద్ర ఽ ఆసీత్ । దేవా ఽ ఇద్ అస్య హవిరద్యమ్ ఆయన్ యో ఽ అర్వన్తం ప్రథమో ఽ అధ్యతిష్ఠత్
ఈ స్వర్ణశృంగమున్న గుఱ్రానికి, పాదాలు మనస్సు వేగంతో పరిగెడతాయి. ఇంద్రుడు దాని వెనుకనుండి అనుసరించాడు. దేవతలు దాని హవిస్సు కోసం వచ్చారు, ఎందుకంటే గుఱ్రాన్ని తొలిసారిగా ఎక్కినవాడు ఇతడే.
ఈర్మాన్తాసః సిలికమధ్యమాసః సꣳ శూరణాసో దివ్యాసో ఽ అత్యాః । హꣳసా ఽ ఇవ శ్రేణిశో యతన్తే యద్ ఆక్షిషుర్ దివ్యమ్ అజ్మమ్ అశ్వాః
పాలు సమృద్ధిగా ఉన్నవి, మధ్యలో మృదువైన వెంట్రుకలు, బలమైన కేశాలతో ఉన్నవి, ఇవి దివ్యమైన గుఱ్రాలు. హంసల వలె వరుసగా పరిగెడుతూ, ఆ గుఱ్రాలు ఆకాశ మార్గంలో ప్రయాణించేటప్పుడు కలిసిపని చేస్తాయి.
తవ శరీరం పతయిష్ణ్వ్ అర్వన్ తవ చిత్తం వాత ఽ ఇవ ధ్రజీమాన్ । తవ శృఙ్గాణి విష్ఠితా పురుత్రారణ్యేషు జర్భురాణా చరన్తి
ఓ గుఱ్రా! నీ శరీరం ఎగిరిపోవాలని ఉత్సాహంగా ఉంది. నీ మనస్సు గాలి వలె, పగ్గాలు పట్టుకుని పరుగెడుతుంది. నీ కొమ్ములు విస్తరించి, అనేక అడవుల్లో గర్జిస్తూ సంచరిస్తున్నాయి.
ఉప ప్రాగాచ్ ఛసనం వాజ్య్ అర్వా దేవద్రీచా మనసా దీధ్యానః । అజః పురో నీయతే నాభిర్ అస్యాను పశ్చాత్ కవయో యన్తి రేభాః
వేగంగా పరిగెత్తే గుఱ్రం ఆజ్ఞను సమీపించగా, దివ్య కృపతో మనస్సులో ప్రకాశిస్తూ ఉంది. మేకను ముందు నాభిగా నడిపిస్తారు, దాని వెనుక కీర్తిగాయకులు గానం చేస్తూ వెళ్తారు.
ఉప ప్రాగాత్ పరమం యత్ సధస్థమ్ అర్వాꣳ౨ఽ అచ్ఛా పితరం మాతరం చ । అద్యా దేవాన్ జుష్టతమో హి గమ్యా ఽ అథా శాస్తే దాశుషే వార్యాణి
అతడు పరమమైన ఆసనాన్ని చేరి, తండ్రి తల్లిని సమీపించాడు. ఈ రోజు అతడు దేవతలకు అత్యంత ప్రీతికరంగా చేరతాడు; ఆ తరువాత భక్తునికి కావలసిన వరాలు ప్రసాదిస్తాడు.
సమిద్ధో ఽ అద్య మనుషో దురోణే దేవో దేవాన్ యజసి జాతవేదః । ఆ చ వహ మిత్రమహశ్ చికిత్వాన్ త్వం దూతః కవిర్ అసి ప్రచేతాః
ఈ రోజు మనుష్యుల ఇంట్లో వెలిగిన జాతవేదా దేవా! నీవు దేవతలను ఆరాధించు. మిత్రుడు, వరుణుడు ఇక్కడికి రాకుండా నీవు పిలువు. నీవే దూత, మేధావి, జ్ఞానవంతుడవు.
తనూనపాత్ పథ ఽ ఋతస్య యానాన్ మధ్వా సమఞ్జన్త్ స్వదయా సుజిహ్వ । మన్మాని ధీభిర్ ఉత యజ్ఞమ్ ఋన్ధన్ దేవత్రా చ కృణుహ్య్ అధ్వరం నః
ఓ తనూనపాత్! నీవు సత్యమార్గంలో ప్రయాణించువాడవు, తేనెతో అభిషేకించబడి, మధురమైన నాలుక కలవాడవు. మా మనస్సు, ప్రార్థనలతో యజ్ఞాన్ని వెలిగించాము; దేవతల మధ్య మా యజ్ఞాన్ని విజయవంతం చేయుము.
నరాశꣳసస్య మహిమానమ్ ఏషామ్ ఉప స్తోషామ యజతస్య యజ్ఞైః । యే సుక్రతవః శుచయో ధియంధాః స్వదన్తి దేవా ఽ ఉభయాని హవ్యా
నరాశంసుని మహిమను యజ్ఞాలతో స్తుతిద్దాం. వారు జ్ఞానవంతులు, పవిత్రులు, మంచి బుద్ధి కలిగిన దేవతలు, రెండు విధాలైన హవిస్సులను ఆస్వాదిస్తారు.
ఆజుహ్వాన ఽ ఈడ్యో వన్ద్యశ్ చా యాహ్య్ అగ్నే వసుభిః సజోషాః । త్వం దేవానామ్ అసి యహ్వ హోతా స ఽ ఏనాన్ యక్షీషితో యజీయాన్
స్తుతించదగినవాడవు, ఆరాధించదగినవాడవు, ఓ అగ్ని! వసువులతో కలిసి ఇక్కడ రా. నీవే దేవతలకు మహాశక్తి కలిగిన హోతా; పిలవబడినప్పుడు వారికి ఉత్తమమైన యజ్ఞాన్ని నిర్వహించు.
ప్రాచీనం బర్హిః ప్రదిశా పృథివ్యా వస్తోర్ అస్యా వృజ్యతే ఽ అగ్రే ఽ అహ్నామ్ । వ్య్ ఉ ప్రథతే వితరం వరీయో దేవేభ్యో ఽ అదితయే స్యోనమ్
ప్రాచ్య దిశలో ధర్భాసనాన్ని భూమిపై పరచారు, అది రోజుల ఆరంభంలో ఉత్తమమైన స్థలం. అది విస్తృతంగా వ్యాపించి, దేవతలకు, అదితికి సుఖదాయకమైన విశ్రాంతి స్థలంగా ఉంది.
వ్యచస్వతీర్ ఉర్వియా వి శ్రయన్తాం పతిభ్యో న జనయః శుమ్భమానాః । దేవీర్ ద్వారో బృహతీర్ విశ్వమిన్వా దేవేభ్యో భవత సుప్రాయణాః
విస్తారంగా, ప్రకాశంగా ఉన్న దేవతలు, తమ భర్తలకు అలంకరించుకున్న భార్యలవలె, తమ స్థానాల్లో కూర్చోవాలి. మహత్తరమైన, సమస్తాన్ని ఆవరించే దివ్య ద్వారాలు, దేవతలకు సులభంగా అందుబాటులో ఉండాలి.
ఆ సుష్వయన్తీ యజతే ఽ ఉపాకే ఽ ఉషాసానక్తా సదతాం ని యోనౌ । దివ్యే యోషణే బృహతీ సురుక్మే ఽ అధి శ్రియꣳ శుక్రపిశం దధానే
సుఖమైన నిద్రను కలిగించేవాడు యజ్ఞంలో ఆహ్వానించబడతాడు; ఉదయం, రాత్రి ఇద్దరూ తమ స్థానంలో కూర్చోవాలి. దివ్య గృహంలో, గొప్ప, ప్రకాశవంతమైన స్త్రీలు మెరిసే అలంకారాన్ని ధరించి ఉంటారు.