తాన్ పూర్వయా నివిదా హూమహే వయం భగం మిత్రమ్ అదితిం దక్షమ్ అస్రిధమ్ । అర్యమణం వరుణꣳ సోమమ్ అశ్వినా సరస్వతీ నః సుభగా మయస్ కరత్
పురాతన పిలుపుతో భగుడు, మిత్రుడు, ఆదితి, అలసట లేని దక్షుడు, అర్యమన్, వరుణుడు, సోముడు, అశ్వినులు—ఇవన్నీ మేము ఆహ్వానిస్తున్నాం; సుభగమైన సరస్వతి మాకు సంతోషాన్ని కలిగించాలి.
తన్ నో వాతో మయోభు వాతు భేషజం తన్ మాతా పృథివీ తత్ పితా ద్యౌః । తద్ గ్రావాణః సోమసుతో మయోభువస్ తద్ అశ్వినా శృణుతం ధిష్ణ్యా యువమ్
మంగళాన్ని కలిగించే వాయువు మాకు ఆరోగ్యం ఇవ్వాలి; భూమి తల్లి, ఆకాశ తండ్రి కూడా అలాగే చేయాలి. సోముని సంతానం అయిన రాయికల్లు మాకు ఆనందాన్ని ఇవ్వాలి; అశ్వినులు, మీరు ఇద్దరూ మాకు వినాలి.
తమ్ ఈశానం జగతస్ తస్థుషస్ పతిం ధియంజిన్వమ్ అవసే హూమహే వయమ్ । పూషా నో యథా వేదసామ్ అసద్ వృధే రక్షితా పాయుర్ అదబ్ధః స్వస్తయే
ఈ జగత్తుకు, స్థిరమైనదానికి అధిపతి అయిన ప్రభువును, మనస్సుకు ప్రేరణనిచ్చేవాడిని మేము సహాయానికి పిలుస్తున్నాం. మార్గాలు తెలిసిన పుషణ్ మాకు అభివృద్ధి కలిగించాలి; అప్రమత్తంగా మమ్మల్ని కాపాడాలి.
స్వస్తి న ఽ ఇన్ద్రో వృద్ధశ్రవాః స్వస్తి నః పూషా విశ్వవేదాః । స్వస్తి నస్ తార్క్ష్యో ఽ అరిష్టనేమిః స్వస్తి నో బృహస్పతిర్ దధాతు
పెద్ద పేరు గల ఇంద్రుడు మాకు మంగళం కలిగించాలి; అన్నీ తెలిసిన పుషణ్ మాకు మంగళం కలిగించాలి; చక్రం భంగం కాని తార్క్ష్యుడు మాకు మంగళం కలిగించాలి; బృహస్పతి మాకు మంగళం కలిగించాలి.
పృషదశ్వా మరుతః పృశ్నిమాతరః శుభంయావానో విదథేషు జగ్మయః । అగ్నిజిహ్వా మనవః సూరచక్షసో విశ్వే నో దేవా ఽ అవసా గమన్న్ ఇహ
పొడవాటి గుర్రాలతో కూడిన మరుత్వంతులు, పృశ్ని సంతానం, సభల్లో ప్రకాశించే వారు; అగ్ని వంటి నాలుకలతో, సూర్యుని కన్నులుగా ఉన్న మనుషులు—అన్ని దేవతలు మాకు సహాయానికి ఇక్కడ రాకపోవాలి.
భద్రం కర్ణేభిః శృణుయామ దేవా భద్రం పశ్యేమాక్షభిర్ యజత్రాః । స్థిరైర్ అఙ్గైస్ తుష్టువాꣳసస్ తనూభిర్ వ్యశేమహి దేవహితం యద్ ఆయుః
దేవతలారా, మన చెవులతో మంగళకరమైనదే వినాలని, మన కళ్లతో మంగళకరమైనదే చూడాలని మేము కోరుకుంటున్నాం. బలమైన అవయవాలతో, ఆరోగ్యమైన దేహంతో మేము మీను స్తుతిస్తూ, దేవతలు ఇచ్చిన ఆయుష్షును సుఖంగా గడపాలని కోరుకుంటున్నాం.
శతమ్ ఇన్ ను శరదో ఽ అన్తి దేవా యత్రా నశ్ చక్రా జరసం తనూనామ్ । పుత్రాసో యత్ర పితరో భవన్తి మా నో మధ్యా రీరిషతాయుర్ గన్తోః
దేవతలు మనకు వంద శరదులు ఆయుర్దాయం కలిగించాలి. మన శరీరాలను వృద్ధాప్యం చుట్టుముట్టకుండా, మన కుమారులు తండ్రులవుతారు. మన జీవితం మధ్యలో ఆగిపోకుండా, పూర్తిగా సాగిపోవాలని కోరుకుందాం.
అదితిర్ ద్యౌర్ అదితిర్ అన్తరిక్షమ్ అదితిర్ మాతా స పితా స పుత్రః । విశ్వే దేవా ఽ అదితిః పఞ్చ జనా ఽ అదితిర్ జాతమ్ అదితిర్ జనిత్వమ్
అదితి ఆకాశం, అదితి మధ్యలో ఉన్న వాయువులు, అదితి తల్లి, తండ్రి, కుమారుడు కూడా. అన్ని దేవతలు అదితే, ఐదు వర్గాల ప్రజలు అదితే, ఏది పుట్టిందో అదితే, సృష్టి అంతా అదితే.
మా నో మిత్రో వరుణో ఽ అర్యమాయుర్ ఇన్ద్ర ఽ ఋభుక్షా మరుతః పరి ఖ్యన్ । యద్ వాజినో దేవజాతస్య సప్తేః ప్రవక్ష్యామో విదథే వీర్యాణి
మిత్రుడు, వరుణుడు, అర్యమన్, ఇంద్రుడు, ఋభులు, మరుతులు మన ఆయుష్సును తగ్గించకూడదు. దేవతలు పుట్టిన వేగవంతులైన వారి మహిమలను సభలో మనం చెప్పేటప్పుడు, వారి వీరత్వాలను ప్రకటిద్దాం.
యన్ నిర్ణిజా రేక్ణసా ప్రావృతస్య రాతిం గృభీతాం ముఖతో నయన్తి । సుప్రాఙ్ అజో మేమ్యద్ విశ్వరూప ఽ ఇన్ద్రాపూష్ణోః ప్రియమ్ అప్య్ ఏతి పాథః
ముసుగులో ఉన్నదానివద్దనుండి, దారిని పట్టుకుని బహుమతిని తీసుకెళ్లినప్పుడు, అన్ని రూపాలుగలిగిన మంచి దారిలో నడిపిన మేక, ఇంద్రుడు, పుషణుడు ఇష్టపడే మార్గాన్ని చేరుతుంది.
ఏష ఛాగః పురో ఽ అశ్వేన వాజినా పూష్ణో భాగో నీయతే విశ్వదేవ్యః । అభిప్రియం యత్ పురోడాశమ్ అర్వతా త్వష్టేద్ ఏనꣳ సౌశ్రవసాయ జిన్వతి
ఈ మేకను వేగంగా పరుగెత్తే గుర్రంతో ముందుకు తీసుకెళ్తారు. ఇది పుషణునికి చెందింది, అన్ని దేవతలకు సమర్పించబడుతుంది. గుర్రం ఇష్టపడే పూర్ణాన్నాన్ని తీసుకువస్తూ, త్వష్టృదేవుడు దానిని సౌశ్రవస్కు ప్రీతిగా చేస్తాడు.
యద్ధవిష్యమ్ ఋతుశో దేవయానం త్రిర్ మానుషాః పర్య్ అశ్వం నయన్తి । అత్రా పూష్ణః ప్రథమో భాగ ఽ ఏతి యజ్ఞం దేవేభ్యః ప్రతివేదయన్న్ అజః
ఒక్కో ఋతువులో, మానవులు గుర్రాన్ని మూడుసార్లు చుట్టిపోతే, అప్పుడు పుషణుని మొదటి భాగం ముందుకు వెళ్తుంది. మేక యజ్ఞాన్ని దేవతలకు ప్రకటిస్తుంది.
హోతాధ్వర్యుర్ ఆవయా ఽ అగ్నిమిన్ధో గ్రావగ్రాభ ఽ ఉత శꣳస్తా సువిప్రః । తేన యజ్ఞేన స్వరంకృతేన స్విష్టేన వక్షణా ఆ పృణధ్వమ్
హోత, అధ్వర్యువు, అగ్ని వెలిగించేవాడు, శిలను పట్టుకునేవాడు, జ్ఞానవంతుడైన పఠకుడు — వీరందరూ ఈ బాగా నిర్వహించిన, మంచి యజ్ఞంతో పాత్రలను పోషణతో నింపుతారు.
యూపవ్రస్కా ఽ ఉత యే యూపవాహాశ్ చషాలం యే ఽ అశ్వయూపాయ తక్షతి । యే చార్వతే పచనꣳ సమ్భరన్త్య్ ఉతో తేషామ్ అభిగూర్తిర్ న ఽ ఇన్వతు
యూపాలను తయారు చేసే వారు, యూపాన్ని మోసే వారు, గుర్రానికి యూపాన్ని చెక్కే వారు, గుర్రానికి వంటకాలను సేకరించే వారు — వీరి స్తోత్రాలు వృథా కాకుండా దేవతలు స్వీకరించాలి.
ఉప ప్రాగాత్ సుమన్ మే ధాయి మన్మ దేవానామ్ ఆశా ఽ ఉప వీతపృష్ఠః । అన్వ్ ఏనం విప్రా ఽ ఋషయో మదన్తి దేవానాం పుష్టే చకృమా సుబన్ధుమ్
నా ప్రార్థన సాఫీగా సాగిపోవాలి, దేవతల ఆశ నెరవేరాలి, అది అల్లిన ఆసనాన్ని చేరాలి. ఋషులు, మునులు ఆయనలో ఆనందిస్తారు. దేవతల కృపతో మనం ఆయనను బలమైన మిత్రుడిగా చేసుకున్నాము.
యద్ వాజినో దామ సందానమ్ అర్వతో యా శీర్షణ్యా రశనా రజ్జుర్ అస్య । యద్ వా ఘాస్య ప్రభృతమ్ ఆస్యే తృణꣳ సర్వా తా తే ఽ అపి దేవేష్వ్ అస్తు
గుర్రానికి పట్టు, కట్టే దారం, తలదారము, లగ్గము, నోటిలో పెట్టే పుల్ల—all ఇవన్నీ కూడా దేవతలకు చెందాలి.
యద్ అశ్వస్య క్రవిషో మక్షికాశ యద్ వా స్వరౌ స్వధితౌ రిప్తమ్ అస్తి । యద్ధస్తయోః శమితుర్ యన్ నఖేషు సర్వా తా తే ఽ అపి దేవేష్వ్ అస్తు
గుర్రం మాంసాన్ని ఈగలు తాకినది, గొడ్డలి లేదా కత్తితో తీయబడినది, తయారు చేసే వారి చేతుల్లో ఉన్నది, లేదా గుర్రం గుళ్లలో ఉన్నది—ఇవి అన్నీ కూడా దేవతలకు చెందాలి.
యద్ ఊవధ్యమ్ ఉదరస్యాపవాతి య ఽ ఆమస్య క్రవిషో గన్ధో ఽ అస్తి । సుకృతా తచ్ఛమితారః కృణ్వన్తూత మేధꣳ శృతపాకం పచన్తు
గుర్రం పొట్టనుండి తీసే వ్యర్థం, మాంసానికి వచ్చే వాసన—ఇవన్నీ నిపుణులు శ్రద్ధగా నిర్వహించాలి. వారు బలిని బాగా ఉడికించాలి.
యత్ తే గాత్రాద్ అగ్నినా పచ్యమానాద్ అభి శూలం నిహతస్యావధావతి । మా తద్ భూమ్యామ్ ఆ శ్రిషన్ మా తృణేషు దేవేభ్యస్ తద్ ఉశద్భ్యో రాతమ్ అస్తు
నీవు అగ్నిలో ఉడికినప్పుడు మిగిలిన నొప్పి, గాయాల వల్ల మిగిలిన బాధ భూమిపై లేదా పుల్లల్లో ఉండకూడదు. అవన్నీ దేవతలకు, హవనాగ్నికి అర్పించాలి.
యే వాజినం పరిపశ్యన్తి పక్వం య ఽ ఈమ్ ఆహుః సురభిర్ నిర్ హరేతి । యే చార్వతో మాꣳసభిక్షామ్ ఉపాసత ఽ ఉతో తేషామ్ అభిగూర్తిర్ న ఽ ఇన్వతు
పక్వమైన గుర్రాన్ని చూసేవారు, ఇది సువాసనతో తీసుకెళ్తున్నారని చెప్పేవారు, గుర్రం మాంసం కోరేవారు—వారి స్తోత్రాలు వృథా కాకుండా దేవతలు స్వీకరించాలి.
యన్నీక్షణం మాꣳస్పచన్యా ఉఖాయా యా పాత్రాణి యూష్ణ ఽ ఆసేచనాని । ఊష్మణ్యాపిధానా చరూణామ్ అఙ్కాః సూనాః పరి భూషన్త్య్ అశ్వమ్
మాంసాన్ని ఉడికించేందుకు ఉపయోగించే పాత్ర, గిన్నెలు, మాంసరసం పోయే చెంబులు, పాత్రల మూతలు, వంటగిన్నెలపై ఉన్న గుర్తులు—ఇవి అన్నీ గుర్రాన్ని చుట్టుముట్టి ఉంటాయి.
మా త్వాగ్నిర్ ధ్వనయీద్ ధూమగన్ధిర్ మోఖా భ్రాజన్త్య్ అభి విక్త జఘ్రిః । ఇష్టం వీతమ్ అభిగూర్తం వషట్కృతం తం దేవాసః ప్రతి గృభ్ణన్త్యశ్వమ్
పొగతో కూడిన అగ్ని నిన్ను హాని చేయకూడదు. మెరిసే నిప్పు నీ అవయవాలను కాల్చకూడదు. మనం కోరినదాన్ని, స్తుతించినదాన్ని, వషట్కారంతో సమర్పించినదాన్ని దేవతలు గుర్రాన్ని స్వీకరిస్తారు.
నిక్రమణం నిషదనం వివర్తనం యచ్ చ పడ్వీశమ్ అర్వతః । యచ్ చ పపౌ యచ్ చ ఘాసిం జఘాస సర్వా తా తే ఽ అపి దేవేష్వ్ అస్తు
గుర్రం అడుగుపడినది, కూర్చున్నది, తిరిగినది, దాని పాడి, తాగినది, తిన్న పుల్ల—all ఇవన్నీ కూడా దేవతలకు చెందాలి.
యద్ అశ్వాయ వాస ఽ ఉపస్తృణన్త్య్ అధీవాసం యా హిరణ్యాన్య్ అస్మై । సందానమ్ అర్వన్తం పడ్వీశం ప్రియా దేవేష్వ్ ఆ యామయన్తి
గుర్రానికి పరచిన వస్త్రాలు, ఇచ్చిన బంగారం, దాని కట్టులు, పాడి, ఇష్టమైన వస్తువులు—ఇవి అన్నీ దేవతలకు పంపబడతాయి.
యత్ తే సాదే మహసా శూకృతస్య పార్ష్ణ్యా వా కశయా వా తుతోద । స్రుచేవ తా హవిషో ఽ అధ్వరేషు సర్వా తా తే బ్రహ్మణా సూదయామి
నీకు ఎటువంటి బాధను కొరడా, ముళ్లు, లేక కశాయంతో కలిగించారో, యజ్ఞంలో హవిస్సును స్రుచ్చుతో తాకినట్టు, ఆ బాధలన్నింటినీ పవిత్రమైన వాక్కుతో నీ నుండి తొలగిస్తున్నాను.
చతుస్త్రిꣳశద్ వాజినో దేవబన్ధోర్ వఙ్క్రీర్ అశ్వస్య స్వధితిః సమ్ ఏతి । అచ్ఛిద్రా గాత్రా వయునా కృణోత పరుష్-పరుర్ అనుఘుష్యా వి శస్త
నలభై నాలుగు పక్కెముకలు, దేవతలకు బంధాలుగా ఉన్నవే; గురుతెగిన గుర్రపు గొడ్డలి ఒకటిగా కలుస్తుంది. నొప్పిలేని, నెప్పులేని అవయవాలు, నైపుణ్యంతో తయారైనవి, మృదువుగా గానీ, గట్టిగా గానీ ఉన్నవి, అవన్నీ పాటతో స్తుతించబడాలి.
ఏకస్ త్వష్టుర్ అశ్వస్యా విశస్తా ద్వా యన్తారా భవతస్ తథ ఽ ఋతుః । యా తే గాత్రాణామ్ ఋతుథా కృణోమి తా-తా పిణ్డానాం ప్ర జుహోమ్య్ అగ్నౌ
ఒకరు త్వష్టువు గుర్రాన్ని బలి ఇచ్చేవాడు, ఇద్దరు దాని రథసారథులు, కాలానుగుణంగా ఇది జరుగుతుంది. నీ అవయవాల్లో నేను కాలానికి తగినట్లు సరిచేసిన భాగాలను, ఆ భాగాలను అగ్నిలో నైవేద్యంగా సమర్పిస్తున్నాను.
మా త్వా తపత్ ప్రియ ఽ ఆత్మాపియన్తం మా స్వధితిస్ తన్వ ఽఆ తిష్ఠిపత్ తే । మా తే గృధ్నుర్ అవిశస్తాతిహాయ ఛిద్రా గాత్రాణ్య్ అసినా మిథూ కః
నీకు ప్రియమైన వేడి నిన్ను బాధించకూడదు, గొడ్డలి నీ శరీరాన్ని తాకకూడదు. అసూయతో, నైపుణ్యం లేని వారిని మించి పోవాలని ప్రయత్నించే వారు, నీ విరిగిన అవయవాలను కత్తితో కోయకూడదు.
న వా ఽ ఉ ఽ ఏతన్ మ్రియసే న రిష్యసి దేవాꣳ౨ఽ ఇద్ ఏషి పథిభిః సుగేభిః । హరీ తే యుఞ్జా పృషతీ ఽ అభూతామ్ ఉపాస్థాద్ వాజీ ధురి రాసభస్య
నీవు మరణించవు, నీవు హాని చెందవు; నీవు దేవతల మార్గాల్లో సులభంగా సాగిపోతావు. నీకోసం పింగిణి ఆడగుర్రాలు జోడించబడ్డాయి, అవి మచ్చలుగలవిగా మారాయి, గుర్రం గాడిద యోగానికి సిద్ధంగా ఉంది.
సుగవ్యం నో వాజీ స్వశ్వ్యం పుꣳసః పుత్రాꣳ౨ఽ ఉత విశ్వాపుషꣳ రయిమ్ । అనాగాస్త్వం నో ఽ అదితిః కృణోతు క్షత్రం నో ఽ అశ్వో వనతాꣳ హవిష్మాన్
మన గుర్రం మనకు మంచి పశువులను, మంచి గుర్రాలను, కుమారులను, అన్ని రకాల ఐశ్వర్యాన్ని అందించాలి. అదితి మనకు పాపరహితత్వాన్ని ప్రసాదించాలి, హవిస్సుతో కూడిన మన గుర్రం మనకు రాజ్యాన్ని గెలిపించాలి.