ఒక పవిత్ర యజ్ఞంలో, ఆ యజ్ఞానికి అంకితమైన గుర్రం యొక్క ప్రతి భాగం, ప్రతి అవయవం దేవతలకు అర్పణగా భావించబడింది. గుర్రం యొక్క భుజాలు మరుతులకు, మొదటి భాగం సమస్త దేవతలకు, ఆరంపిట్లు రుద్రులకు, రెండవ భాగం ఆదిత్యులకు, మూడవ భాగం వాయువుకు, తోడుకు అగ్ని మరియు సోమలకు, తొడలు కృంచులకు, నడుళ్లు ఇంద్ర మరియు బృహస్పతికి, మోకాళ్లు మిత్ర మరియు వరుణులకు, కాళ్లు ఆక్రమణలకు, శక్తి స్థూరులకు, చర్మం కుష్ఠలకు అంకితమైంది. పూషణ్ అనుస్వానాన్ని, అంధులు పెద్ద పేగు భాగాన్ని, పాము రక్తస్రావాన్ని, సంచరించేవారు మలమార్గాన్ని, జలాలు మూత్రాశయాన్ని, వీర్యవంతులు వృషణాలను, శీఘ్రులు లింగాన్ని, సంతానం వీర్యాన్ని, కాకులు పిత్తాన్ని, విసర్జనాలు అనుస్వానాన్ని, గుడ్లగూబలు మలాన్ని పొందారు. ఇంద్రుని ఒడ్డు, అదితి యొక్క శక్తి, దిశల భుజాలు, అదితి యొక్క వైద్యము, మేఘాల హృదయాలు, మధ్యలో ఊపిరితిత్తులు, ఆకాశం పొట్ట, చక్రవాక పక్షుల కిడ్నీలు, పర్వతాల ప్లీహా, రాళ్ళు ప్యాంక్రియాస్, పుట్టలు గ్రంధులు, వాగులు పిత్త, సరస్సులు కాలేయం, సముద్రం కడుపు, వైశ్వానరుడు బూడిదను పొందారు. నాభి ఆధారంగా, రసంతో స్థిరత, జలాలతో ఉష్ణత, కిరణాలతో చుక్కలు, మబ్బుతో వేడి, చల్లదనం కొవ్వు, ముద్దతో కన్నీళ్లు, గర్జనతో రసాలు, మడమలు రక్షణలు, రంగురంగుల అవయవాలు, నక్షత్రాలు రూపం, భూమి చర్మం. జుంబకుడికి నమస్కారం! ప్రారంభంలో, స్వర్ణ గర్భం ఉద్భవించింది. అతను జనించేవారి ఏకైక ప్రభువు. అతను భూమిని, ఆకాశాన్ని స్థాపించాడు—ఏ దేవతకు మనం అర్పణ చేయాలి? అతను, ఒక్కడే, శ్వాసించే, కళ్లను మిటమిట చేసే సమస్త జీవుల రాజు; ప్రపంచాన్ని పాలించే వాడు—ఏ దేవతకు మనం అర్పణ చేయాలి? అతని మహిమను, మంచు పర్వతాలు, సముద్రం, నదులు ప్రకటిస్తాయి; దిక్కులు, భుజాలు అతనివే—ఏ దేవతకు మనం అర్పణ చేయాలి? ఆత్మను ప్రసాదించేవాడు, బలాన్ని ఇస్తాడు, దేవతలు యజమానునిగా పూజిస్తారు; అతని నీడ అమరత్వం, మరణం—ఏ దేవతకు మనం అర్పణ చేయాలి? ప్రతి దిక్కునుంచి మంగళమైన ఆలోచనలు మన వద్దకు రావాలి; అవి నిర్బంధం లేకుండా, సరికొత్తగా, సృజనాత్మకంగా ఉండాలి. దేవతలు ప్రతిరోజూ మనకు అభయం, అభివృద్ధిని ప్రసాదించాలి. దేవతల దయ మనతో ఉండాలి; వారి దానములు మనకు తిరిగి రావాలి. దేవతల స్నేహాన్ని మనం చేరుకోవాలి; వారు మనకు దీర్ఘాయుష్ ప్రసాదించాలి. పురాతన ప్రార్థనతో భగ, మిత్ర, అదితి, అలసట లేని దక్ష, ఆర్యమన్, వరుణ, సోమ, అశ్వినులను పిలుస్తాం; సర్వసంపదలతో కూడిన సరస్వతి మనకు ఆనందాన్ని ప్రసాదించాలి. వాతుడు, ఆనందదాయకుడు, మనకు వైద్యాన్ని ఇవ్వాలి; భూమి తల్లి, ఆకాశ తండ్రి కూడా అదే చేయాలి. సోమ సంతానమైన పిడకలు మనకు ఆనందాన్ని ఇవ్వాలి; అశ్వినులు, బలవంతులు, మన ప్రార్థన వినాలి. చలచే, నిశ్చలమైన వాటికి అధిపతి, ఆలోచనలకు ప్రేరకుడైన ప్రభువును మనం సహాయానికి పిలుస్తాం. మార్గాలు తెలిసిన పూషణ్ మనకు శుభాన్ని, రక్షణను, అభయం ఇవ్వాలి. ప్రముఖుడైన ఇంద్ర మనకు శుభాన్ని ఇవ్వాలి; పూషణ్, అన్నింటిని తెలిసిన వాడు, తార్క్ష్యుడు, బృహస్పతి—all శుభాన్ని ప్రసాదించాలి. మరుతులు, పృశ్ని సంతానమైన వారు, వారి సమూహాల్లో ప్రకాశించేవారు; అగ్ని నాలుకలు, సూర్యుని కన్నుగా ఉన్న వారు—సమస్త దేవతలు మనకు సహాయంగా రావాలి. మన చెవులతో మంగళమైనది వినాలి, దేవతలారా; మన కళ్లతో మంగళమైనది చూడాలి, పూజ్యులారా. దృఢమైన అవయవాలతో, శరీరాలతో, మిమ్మల్ని కీర్తించాలి; దేవతలిచ్చిన జీవితాన్ని సంతోషంగా గడపాలి. దేవతలు మనకు వంద శరదులు ఆయుష్ ఇవ్వాలి; వృద్ధాప్య చక్రాలు మన శరీరాన్ని కలతపరచకూడదు; కుమారులు తండ్రులవ్వాలి; మన ఆయుష్ మధ్యలో కోల్పోకూడదు. అదితి ఆకాశం, అదితి వాయువు, అదితి తల్లి, తండ్రి, కుమారుడు; సమస్త దేవతలు అదితి, ఐదు జాతులు అదితి, జనించేది అదితి, సృష్టి అదితి. మిత్ర, వరుణ, ఆర్యమన్, ఇంద్ర, ఋభువులు, మరుతులు—మన ఆయుష్ తగ్గించకూడదు; వేగంగా జనించిన దేవతల కర్తవ్యాలను మనం సభలో ప్రకటించాలి. వారు, మార్గాన్ని చూపుతూ, కప్పబడినవారి నోటి నుంచి బహుమతిని తీసి, బాగా నడిపిన మేకను, అన్ని రూపాలతో, ఇంద్ర, పూషణ్ ప్రియమైన మార్గానికి తీసుకువెళ్తారు. ఈ మేక, వేగంగా నడిచే గుర్రంతో కలిసి, పూషణ్ భాగం, సమస్త దేవతలకు అంకితమైంది; గుర్రం తీసుకొచ్చిన ప్రియమైన పిండిని త్వష్ట్రు సౌశ్రవస్కు ప్రాణం పోసాడు. పురుషులు, యజ్ఞానికి సమయానుకూలంగా, గుర్రాన్ని మూడు సార్లు దేవతల చుట్టూ నడిపినప్పుడు, పూషణ్ మొదటి భాగం వెళ్తుంది, మేక దేవతలకు యజ్ఞాన్ని ప్రకటిస్తుంది. హోతృ, అధ్వర్యు, అగ్ని ప్రదీప్తి, రాళ్ళు పట్టేవారు, జ్ఞానులు—ఈ బాగా నిర్వహించిన, బాగా అర్పించిన యజ్ఞం ద్వారా, పాత్రలను పోషణతో నింపుతారు. యూపం తయారుచేసేవారు, యూపాన్ని మోసేవారు, గుర్రానికి యూపాన్ని రూపొందించేవారు, గుర్రానికి వంటను సమకూర్చేవారు—వారి కీర్తి వృథా కాకూడదు. నా ప్రార్థన బాగా సాగాలి, దేవతల ఆశ నెరవేరాలి, అల్లిన ఆసనాన్ని చేరాలి; ఋషులు, మునులు, అతనిలో ఆనందిస్తారు; దేవతల సంపదలో అతను బలమైన మిత్రుడిగా మారాడు. గుర్రానికి హార్నెస్, బంధనాలు, తలదారం, నియంత్రణ, నోటిలో పెట్టిన గడ్డి—ఇవి కూడా దేవతలకు చెందాలి. గుర్రం మాంసాన్ని ఈగలు తాకినది, గొడ్డలి లేదా కత్తితో తీసినది, వంటకర్త చేతిలో ఉన్నది, కాళ్లలో ఉన్నది—ఇవి కూడా దేవతలకు చెందాలి. గుర్రం కడుపు నుంచి తీసిన మలాన్ని, మాంసం నుంచి వచ్చిన వాసనను, నిపుణులు సరిగ్గా నిర్వహించాలి; యజ్ఞ మాంసాన్ని బాగా వండాలి. అగ్నిలో వంట వల్ల మిగిలిన బాధ, దెబ్బతో మిగిలిన గాయం—ఇవి భూమిపై లేదా గడ్డపై ఉండకూడదు; దేవతలకు, యజ్ఞాగ్నికి ఇవ్వాలి. వండిన గుర్రాన్ని గమనించే వారు, దాని సువాసనను చెప్పేవారు, మాంసాన్ని కోరేవారు—వారి కీర్తి వృథా కాకూడదు. మాంసం వండే పాత్ర, పానకాన్ని పోసే చెంబులు, బౌల్స్కు కవర్, పాత్రల గుర్తులు—ఇవి గుర్రాన్ని చుట్టుముట్టాయి. పొగతో కూడిన, సువాసనతో కూడిన అగ్ని, నీకు హాని చేయకూడదు; ప్రకాశించే అగ్ని నీ అవయవాలను తగలబెట్టకూడదు; వశట్ పిలుపుతో అర్పించిన, కోరిన, కీర్తించినది—దేవతలు గుర్రాన్ని అంగీకరిస్తారు. గుర్రం అడుగు, కూర్చోవడం, తిరుగడం, స్థిరమైన స్థానం, తాగినది, తిన్న గడ్డి—ఇవి కూడా దేవతలకు చెందాలి. గుర్రానికి పరచిన వస్త్రాలు, ఇచ్చిన బంగారం, హార్నెస్, స్థానం, ప్రియమైన వస్తువులు—ఇవి దేవతలకు పంపబడతాయి. దండ, మేక, గోచ, తవ్వుతో కలిగిన బాధ, యజ్ఞంలో చెంబు అర్పణను తాకినట్లు, పవిత్ర వాక్కుతో నీ బాధను తొలగిస్తున్నాను. ముప్పై నాలుగు పక్కలు, గుర్రం యొక్క దివ్య బంధాలు, గుర్రం గొడ్డలి వంకర పదును కలిసింది; విరిగని అవయవాలు, నైపుణ్యంతో రూపొందించినవి, మృదువుగా, గట్టిగా—వాటిని పాటతో కీర్తించాలి. త్వష్ట్రు గుర్రాన్ని వధించేవాడు ఒక్కడే, ఇద్దరు నడిపేవారు, కాలం కూడా అలా; నీ అవయవాలను కాలానుగుణంగా రూపొందించిన భాగాలను అగ్నికి అర్పిస్తాను. ప్రియమైన వేడి నీకు హాని చేయకూడదు, గొడ్డలి నీ శరీరాన్ని తాకకూడదు; కపటంగా, అనుప్రాస నైపుణ్యాన్ని మించాలనుకునే లోభులు, నీ విరిగిన అవయవాలను కత్తితో కోయకూడదు. నీవు మరణించవు, నీవు హాని చెందవు; నీవు దేవతల మార్గాల్లో నడుస్తావు, అవి సులభంగా ఉంటాయి. గోధుమ రంగు మాదులు నిన్ను కోసం యుక్తమవుతాయి, అవి రంగురంగులవుతాయి; గుర్రం గాడిలో నిలుస్తుంది. మన గుర్రం మనకు మంచి పశువులు, మంచి గుర్రాలు, కుమారులు, సమస్త సంపదలు ఇవ్వాలి; అదితి మనకు నిర్దోషతను ప్రసాదించాలి; గుర్రం, యజ్ఞార్పణలు మోసుకుంటూ, మనకు రాజాధికారం సాధించాలి.