யே ஏதாவந்தஶ் ச பூயாꣳஸஶ் ச திஶோ ருத்ரா விதஸ்திரே । தேஷாꣳ ஸஹஸ்ரயோஜநே ऽவ தந்வாநி தந்மஸி
இவ்வளவு ருத்ரர்களும், இன்னும் அதிகமாக எல்லா திசைகளிலும் பரவியுள்ளவர்கள்; அவர்கள் வில்லுகள் ஆயிரம் யோஜனை தூரத்தில் வைக்கப்படட்டும்.
நமோ ऽஸ்து ருத்ரேப்யோ யே திவி யேஷாம் வர்ஷம் இஷவஃ । தேப்யோ தஶ ப்ராசீர் தஶ தக்ஷிணா தஶ ப்ரதீசீர் தஶோதீசீர் தஶோர்த்வாஃ । தேப்யோ நமோ ऽ அஸ்து தே நோ ऽவந்து தே நோ ம்ரு'டயந்து தே யம் த்விஷ்மோ யஶ் ச நோ த்வேஷ்டி தம் ஏஷாம் ஜம்பே தத்மஃ
வானில் இருக்கும், மழைபோல் அம்புகளை விடும் ருத்ரர்களுக்கு வணக்கம்; கிழக்கு, தெற்கு, மேற்கு, வடக்கு, மேலே — ஒவ்வொன்றிலும் பத்து பேர் — அவர்களுக்கு வணக்கம். அவர்கள் எங்களை பாதுகாக்கட்டும், எங்களுக்கு அருள் செய்யட்டும். நாங்கள் வெறுக்கும் ஒருவரையும், எங்களை வெறுப்பவரையும், அவர்களின் வாயில் இடுகிறோம்.
நமோ ऽஸ்து ருத்ரேப்யோ யே ऽந்தரிக்ஷே யேஷாம் வாத ऽ இஷவஃ । தேப்யோ தஶ ப்ராசீர் தஶ தக்ஷிணா தஶ ப்ரதீசீர் தஶோதீசீர் தஶோர்த்வாஃ । தேப்யோ நமோ ऽ அஸ்து தே நோ ऽவந்து தே நோ ம்ரு'டயந்து தே யம் த்விஷ்மோ யஶ் ச நோ த்வேஷ்டி தம் ஏஷாம் ஜம்பே தத்மஃ
நமோ ऽஸ்து ருத்ரேப்யோ யே ப்ரு'திவ்யாம் யேஷாம் அந்நம் இஷவஃ । தேப்யோ தஶ ப்ராசீர் தஶ தக்ஷிணா தஶ ப்ரதீசீர் தஶோதீசீர் தஶோர்த்வாஃ । தேப்யோ நமோ ऽ அஸ்து தே நோ ऽவந்து தே நோ ம்ரு'டயந்து தே யம் த்விஷ்மோ யஶ் ச நோ த்வேஷ்டி தம் ஏஷாம் ஜம்பே தத்மஃ
அஶ்மந்ந் ஊர்ஜம் பர்வதே ஶிஶ்ரியாணாம் ऽ அத்ப்ய ஓஷதீப்யோ வநஸ்பதிப்யோ ऽதி ஸம்ப்ரு'தம் பயஃ । தாம் ந ऽ இஷமூர்ஜம் தத்த மருதஃ ஸꣳரராணாஃ । ऽ அஶ்மꣳஸ் தே க்ஷுத் । மயி த ஊர்க் । யம் த்விஷ்மஸ் தம் தே ஶுக் ரு'ச்சது
கல் மீது, மலை மீது, நீர், செடி, மரங்களில் இருந்து சேர்க்கப்பட்ட ஊட்டமும் வலிமையும், அதை எல்லாம் சேர்த்து முயற்சிக்கும் மருதர்கள் எங்களுக்கு அருள வேண்டும். அந்தக் கல் உங்களுக்கான பசியாகும். அந்த வலிமை எனக்குள் வரட்டும். நாங்கள் வெறுக்கும் ஒருவரை, உங்கள் இடியால் அடையச் செய்யுங்கள்.
இமா மே ऽ அக்ந ऽ இஷ்டகா தேநவஃ ஸந்த்வ் ஏகா ச தஶ ச தஶ ச ஶதம் ச ஶதம் ச ஸஹஸ்ரம் ச ஸஹஸ்ரம் சாயுதம் சாயுதம் ச நியுதம் ச நியுதம் ச ப்ரயுதம் சார்புதம் ச ந்யர்புதꣳ ஸமுத்ரஶ் ச மத்யம் சாந்தஶ் ச பரார்தஶ் சைதா மே ऽ அக்ந இஷ்டகா தேநவஃ ஸந்த்வ் அமுத்ராமுஷ்மிம்ல் லோகே
அக்னியே, இந்த என் இஷ்டிகைகள் பசுக்களாக இருக்கட்டும்—ஒன்று, பத்து, நூறு, ஆயிரம், பத்தாயிரம், இலட்சம், பத்து இலட்சம், கோடி, பத்து கோடி, அரபம், பத்து அரபம், சமுத்திரம், நடுவு, முடிவு, மிக உயர்ந்தது. இந்த என் இஷ்டிகைகள் அந்த உலகிலும், இந்த உலகிலும் பசுக்களாக இருக்கட்டும்.
ரு'தவ ஸ்த ऽ ரு'தாவ்ரு'த ऽ ரு'துஷ்டா ஸ்த ऽ ரு'தாவ்ரு'தஃ । க்ரு'தஶ்ச்யுதோ மதுஶ்ச்யுதோ விராஜோ நாம காமதுகா ऽ அக்ஷீயமாணாஃ
நீங்கள் காலங்களோடு இணைந்தவர்கள், காலத்தால் வலிமை பெற்றவர்கள், காலத்தில் நிலைத்திருப்பவர்கள், காலத்தால் வளர்ந்தவர்கள். நெய் பொங்கும், தேன் பொங்கும், ஒளிரும், வேண்டியதை தரும், தீராதவை.
ஸமுத்ரஸ்ய த்வாவகயாக்நே பரி வ்யயாமஸி । பாவகோ ऽ அஸ்மப்யꣳ ஶிவோ பவ
கடலின் நுரையால், அக்னியே, உன்னைச் சுற்றி வளைத்தோம். எங்களுக்கு தூய்மையானவனும், நல்லவனாகவும் இரு.
ஹிமஸ்ய த்வா ஜராயுணாக்நே பரி வ்யயாமஸி । பாவகோ ऽ அஸ்மப்யꣳ ஶிவோ பவ
பனியின் படலத்தால், அக்னியே, உன்னைச் சுற்றி வளைத்தோம். எங்களுக்கு தூய்மையானவனும், நல்லவனாகவும் இரு.
உப ஜ்மந்ந் உப வேதஸேऽவ தர நதீஷ்வ் ஆ । அக்நே பித்தம் அபாம் அஸி । மண்டூகி தாபிர் ஆ கஹி ஸேமம் நோ யஜ்ஞம் பாவகவர்ணꣳ ஶிவம் க்ரு'தி
அருகில் வா, கம்பு அருகில் வருவது போல வா, நதிகளை கடந்துவரும் போல் வா. அக்னியே, நீர் மத்தியில் நீ பித்தமாக இருக்கிறாய். தவளை, அவர்களுடன் நீயும் வா; இந்த யாகத்தை ஒளிரச் செய்து, நன்மை தருவாய்.
அபாம் இதம் ந்யயநꣳ ஸமுத்ரஸ்ய நிவேஶநம் । அந்யாꣳஸ் ऽ தே அஸ்மத் தபந்து ஹேதயஃ பாவகோ ऽ அஸ்மப்யꣳ ஶிவோ பவ
இது நீரின் இறங்கும் இடம், கடலின் தங்கும் இடம். உன் தீ மற்றவர்களை எரியட்டும், எங்களை அல்ல. எங்களுக்கு தூய்மையானவனும், நல்லவனாகவும் இரு.
அக்நே பாவக ரோசிஷா மந்த்ரயா தேவ ஜிஹ்வயா । ஆ தேவாந் வக்ஷி யக்ஷி ச
அக்னியே, தூய ஒளியுடன், இனிய தெய்வீக நாக்குடன், தேவர்களை அழைத்து, அவர்களுக்கு அர்ப்பணி செய்.
ஸ நஃ பாவக தீதிவோ க்நே தேவாꣳ ऽ இஹா வஹ । உப யஜ்ஞꣳ ஹவிஶ் ச நஃ
தூய அக்னியே, ஒளிரும் ஒன்றே, தேவர்களை இங்கு கொண்டு வா. எங்கள் யாகத்தையும், ஹவிசையும் கொண்டு வா.
பாவகயா யஶ் சிதயந்த்யா க்ரு'பா க்ஷாமந் ருருச ऽ உஷஸோ ந பாநுநா । தூர்வந் ந யாமந்ந் ஏதஶஸ்ய நூ ரண ऽ ஆ யோ க்ரு'ணே ந தத்ரு'ஷாணோ ऽ அஜரஃ
தூய, அறிவும் கருணையும் கொண்டவன் பூமியை ஒளியூட்டினான், அது விடியற்காலின் கதிர்போல்; வேகமான குதிரை போல், காற்றின் ஓட்டம் போல், புகழை விரும்பும் ஒருவன் போல், முதுமையில்லாதவன்.
நமஸ் தே ஹரஸே ஶோசிஷே நமஸ் தே ऽ அஸ்த்வ் அர்சிஷே । அந்யாꣳஸ் தே அஸ்மத் தபந்து ஹேதயஃ பாவகோ ऽ அஸ்மப்யꣳ ஶிவோ பவ
உன் தீக்கதிருக்கு வணக்கம், உன் எரிவுக்கு வணக்கம், உன் ஒளிக்கு வணக்கம். உன் தீ மற்றவர்களை எரியட்டும், எங்களை அல்ல. எங்களுக்கு தூய்மையானவனும், நல்லவனாகவும் இரு.
ந்ரு'ஷதே வேட் । அப்ஸுஷதே வேட் । பர்ஹிஷதே வேட் । வநஸதே வேட் । ஸ்வர்விதே வேட்
நீ மனிதர்களில் தலைவன், நீரிலுள்ள தலைவன், தரையில் தலைவன், மரங்களில் தலைவன், ஒளிகளில் தலைவன்.
யே தேவா தேவாநாம் யஜ்ஞியா யஜ்ஞியாநாꣳ ஸம்வத்ஸரீணம் உப பாகம் ஆஸதே । அஹுதாதோ ஹவிஷோ யஜ்ஞே ऽ அஸ்மிந்த் ஸ்வயம் பிபந்து மதுநோ க்ரு'தஸ்ய
தேவர்களுள் தெய்வீகமானவர்கள், யாகத்திற்கு உகந்தவர்கள், வருடத்தின் பங்கில் உட்காரும் அவர்கள், அழைக்கப்படாமல் இருந்தாலும், இந்த யாகத்தில் தேனும் நெய்யும் தாமாகவே பருகட்டும்.
யே தேவா தேவேஷ்வ் அதி தேவத்வம் ஆயந் யே ப்ரஹ்மணஃ புரஏதாரோ ऽ அஸ்ய । யேப்யோ ந ऽ ரு'தே பவதே தாம கிம் சந ந தே திவோ ந ப்ரு'திவ்யா ऽ அதி ஸ்நுஷு
தேவர்களுள் தெய்வீகத்தை அடைந்தவர்கள், பிரம்மனுக்கு முன்பணியாளர்கள், அவர்களில்லாமல் எதுவும் தூய்மையடையாது; அது வானிலும், பூமியிலும், நீரிலும் இல்லை.
ப்ராணதா ऽ அபாநதா வ்யாநதா வர்சோதா வரிவோதாஃ । அந்யாꣳஸ் ऽ தே அஸ்மத் தபந்து ஹேதயஃ பாவகோ ऽ அஸ்மப்யꣳ ஶிவோ பவ
உயிர் கொடுப்பவர்கள், வெளியே மூச்சை கொடுப்பவர்கள், சுற்றும் உயிரை கொடுப்பவர்கள், ஒளி தருபவர்கள், இடம் தருபவர்கள். உன் தீ மற்றவர்களை எரியட்டும், எங்களை அல்ல. எங்களுக்கு தூய்மையானவனும், நல்லவனாகவும் இரு.
அக்நிஸ் திக்மேந ஶோசிஷா யாஸத் விஶ்வம் ந்ய் அத்ரிணம் । அக்நிர் நோ வநதே ரயிம்
அக்னியே, கூரிய தீயால் எல்லா அசுத்தத்தையும் எரித்து அழித்துவிடு. அக்னி எங்களுக்கு செல்வம் தருவான்.
ய ऽ இமா விஶ்வா புவநாநி ஜுஹ்வத் ரு'ஷிர் ஹோதா ந்ய் அஸீதத் பிதா நஃ । ஸ ऽ ஆஶிஷா த்ரவிணம் இச்சமாநஃ ப்ரதமச்சத் அவராꣳ ऽ ஆ விவேஶ
இந்த உலகங்களை எல்லாம் அர்ப்பணித்த முனிவர், யாகம் நடத்தும் புரோஹிதராக இருந்து, நம்முடைய தந்தைபோல் அமர்ந்தார்; ஆசீர்வாதத்துடன் செல்வம் விரும்பி, முதலில் கீழ் உலகங்களை அடைந்தார்.
கிꣳ ஸ்வித் ஆஸீத் அதிஷ்டாநம் ஆரம்பணம் கதமத் ஸ்வித் கதாஸீத் । யதோ பூமிம் ஜநயந் விஶ்வகர்மா வி த்யாம் ஔர்ணோந் மஹிநா விஶ்வசக்ஷாஃ
எது அடித்தளம், எது ஆரம்பம், எது அந்தக் கதையோ? எல்லாம் காணும் விஸ்வகர்மா எங்கிருந்து பூமியை உருவாக்கி, தன் பெருமையால் வானை விரித்தார்?
விஶ்வதஶ்சக்ஷுர் உத விஶ்வதோமுகோ விஶ்வதோபாஹுர் உத விஶ்வதஸ்பாத் । ஸம் பாஹுப்யாம் தமதி ஸம் பதத்ரைர் த்யாவாபூமீ ஜநயந் தேவ ऽ ஏகஃ
எல்லா இடங்களிலும் கண்கள், முகம், கரங்கள், கால்கள் உடையவராக, தன் கரங்களாலும் இறக்கைகளாலும் ஊதி, அந்த ஒரே தேவன் வானையும் பூமியையும் படைத்தார்.
கிꣳ ஸ்வித் வநம் க ऽ உ ஸ வ்ரு'க்ஷ ऽ ஆஸ யதோ த்யாவாப்ரு'திவீ நிஷ்டதக்ஷுஃ । மநீஷிணோ மநஸா ப்ரு'ச்சதேத் உ தத் யத் அத்யதிஷ்டத் புவநாநி தாரயந்
எந்த வனம், எந்த மரம், அவற்றிலிருந்து வானும் பூமியும் உருவானது? புத்திசாலிகள் தங்கள் மனதில் யோசித்து, உலகங்களைத் தாங்கி நிறுத்தியதை ஆராய்கிறார்கள்.
யா தே தாமாநி பரமாணி யாவமா யா மத்யமா விஶ்வகர்மந்ந் உதேமா । ஶிக்ஷா ஸகிப்யோ ஹவிஷி ஸ்வதாவஃ ஸ்வயம் யஜஸ்வ தந்வம் வ்ரு'தாநஃ
உன்னுடைய உயர்ந்த இடங்கள், நடுவிலுள்ளவை, இங்கே உள்ளவை—all விஸ்வகர்மா, அவற்றை உன் நண்பர்களுக்குப் போதிக்கவும்; தானாகவே வளர்ந்து, உன்னையே அர்ப்பணித்து யாகம் செய்.
விஶ்வகர்மந் ஹவிஷா வாவ்ரு'தாநஃ ஸ்வயம் யஜஸ்வ ப்ரு'திவீம் உத த்யாம் । முஹ்யந்த்வ் அந்யே ऽ அபிதோ ஸபத்நா ऽ இஹாஸ்மாகம் மகவா ஸூரிர் அஸ்து
விஸ்வகர்மா, அர்ப்பணிப்பால் வளர்ந்து, உன்னையே பூமிக்கும் வானுக்கும் அர்ப்பணி; மற்ற எதிரிகள் குழம்பட்டுப் போகட்டும்—இங்கே, மகவன் நமக்கு ஞானி உதவியாளராக இருக்கட்டும்.
வாசஸ் பதிம் விஶ்வகர்மாணமூதயே மநோஜுவம் வாஜே ऽ அத்யா ஹுவேம । ஸ நோ விஶ்வாநி ஹவநாநி ஜோஷத் விஶ்வஶம்பூர் அவஸே ஸாதுகர்மா
இன்று நாம் வசனத்தின் அதிபதி, மனதில் வேகமுள்ள விஸ்வகர்மாவை வலிமைக்காக அழைக்கிறோம்; எல்லா அர்ப்பணிப்புகளிலும் அவர் மகிழ்ந்து, நமக்கு நன்மை செய்யும் நல்லவர் ஆதரவாக இருக்கட்டும்.
விஶ்வகர்மந் ஹவிஷா வர்தநேந த்ராதாரம் இந்த்ரம் அக்ரு'ணோர் அவத்யம் । தஸ்மை விஶஃ ஸமநமந்த பூர்வீர் அயம் உக்ரோ விஹவ்யோ யதாஸத்
விஸ்வகர்மா அர்ப்பணிப்பால் வளர்ந்து, இந்திரனை பாதுகாப்பாளராக, வெல்ல முடியாதவனாக ஆக்கியார்; அவருக்காக பழமையான காலத்திலிருந்து மக்கள் அனைவரும் இணைந்து வணங்குகிறார்கள்—இந்த வலிமைமிக்கவர் முறையாக அழைக்கப்படவேண்டும்.
சக்ஷுஷஃ பிதா மநஸா ஹி தீரோ க்ரு'தம் ஏநே அஜநந் நம்நமாநே । யதேத் அந்தா ऽ அதத்ரு'ஹந்த பூர்வ ऽ ஆத் இத் த்யாவாப்ரு'திவீ ऽ அப்ரதேதாம்
காணும் சக்தியின் தந்தை, புத்தியால், பெயர்களில் நெய்யை உருவாக்கினார்; எல்லா எல்லைகளும் உறுதியாக்கப்பட்டபோது, அப்போதுதான் வானும் பூமியும் விரிந்தன.
விஶ்வகர்மா விமநா ऽ ஆத் விஹாயா தாதா விதாதா பரமோத ஸம்த்ரு'க் । தேஷாம் இஷ்டாநி ஸம் இஷா மதந்தி யத்ரா ஸப்தரு'ஷீந் பர ऽ ஏகம் ஆஹுஃ
விஸ்வகர்மா தன் மனதுடன் இங்கிருந்து விலகினார்; படைப்பாளி, அமைப்பாளர், உயர்ந்தவர், பார்வையாளர்; அவர்களுக்குப் பிடித்த அர்ப்பணிப்புகள் எல்லோரும் சேர்ந்து அனுபவிக்கிறார்கள், அங்கே ஏழு முனிவர்கள் அந்த ஒன்றை பற்றி பேசுகிறார்கள்.
வானில் உறையும் ருத்ரர்களுக்கு வணக்கம்; அவர்களின் அம்புகள் காற்றாகும். கிழக்கில் பத்து, தெற்கில் பத்து, மேற்கு பத்து, வடக்கு பத்து, மேலே பத்து—அவர்களுக்கு எல்லாம் வணக்கம். அவர்கள் எங்களை காப்பாற்ற வேண்டும், எங்களுக்கு அருள் செய்ய வேண்டும். நாங்கள் வெறுக்கும் ஒருவரையும், எங்களை வெறுப்பவரையும், அவர்களின் வாயில் இடுகிறோம்.
பூமியில் உறையும் ருத்ரர்களுக்கு வணக்கம்; அவர்களின் அம்புகள் உணவாகும். கிழக்கில் பத்து, தெற்கில் பத்து, மேற்கு பத்து, வடக்கு பத்து, மேலே பத்து—அவர்களுக்கு எல்லாம் வணக்கம். அவர்கள் எங்களை காப்பாற்ற வேண்டும், எங்களுக்கு அருள் செய்ய வேண்டும். நாங்கள் வெறுக்கும் ஒருவரையும், எங்களை வெறுப்பவரையும், அவர்களின் வாயில் இடுகிறோம்.