ஒரு காலத்தில், ஒரு பக்தன், தன் உடலும் உயிரும் முழுமையாக புனிதம் பெற வேண்டும் என்று ஆழ்ந்த விருப்பத்துடன், இறைவனை நோக்கி பிரார்த்தனை செய்தான். “என் நாவும், என் சொற்களும், என் மனமும், என் கோபமும், என் ஒளியும்—all auspicious and radiant ஆக இருக்க வேண்டும்; ஆனந்தமும் மகிழ்ச்சியும் என் வாழ்வில் நிறைந்திருக்க, என் விரல்கள், உறுப்புகள் வலிமை பெற, மித்ரன் எனக்குப் பக்கத்தில் இருக்க, எனக்கு பலம் கிடைக்க வேண்டும்,” என்று அவன் வேண்டினான். அவன் தொடர்ந்து, “என் புயல்கள் வலிமை பெற வேண்டும்; என் கரங்கள் செயலாற்றும் திறன், வீரம் பெற வேண்டும். என் ஆத்மா உயர்ந்த பண்புகளுடன் இருக்க, என் மார்பு உறுதியாக இருக்க வேண்டும்,” என்று பிரார்த்தனை செய்தான். அவனது முதுகு ராஜ்யத்தின் நிலமாகவும், வயிறு ஆதரவாகவும், தோள்கள், கழுத்து உறுதியுடனும், இடுப்புகள் நிலையாகவும் இருக்க வேண்டும். அவனது தொடைகள், முழங்கால்கள், கால்கள்—all strong ஆக இருக்க, அவன் உடலின் அனைத்து உறுப்புகளும் எல்லா இடங்களிலும் பாதுகாக்கப்பட வேண்டும். “என் நாபி சிந்தனையின் இருப்பிடமாகவும், பித்ரு புண்யம் கிடைக்கும் இடமாகவும் இருக்க வேண்டும். ஆனந்தமும், பரமானந்தமும் என் விந்தணிகளில் நிலைத்திருக்க, செல்வமும், வளமும் என் பிறப்புறுப்பில் தங்க வேண்டும். என் தொடைகள், கால்கள் வழியாக நான் தர்மத்தில் நிலைத்திருக்க, ஜனங்களில் ஒரு அரசராக விளங்க வேண்டும்,” என அவன் வேண்டினான். அவன் தன்னை, “நான் அரசர்களிடையே, குதிரைகள், பசுக்கள் இடையே, என் உறுப்புகளில், ஆத்மாவில், உயிர்களில், உயர்ந்த பண்புகளில், போஷணையில், பூமி-வானில் உறுதியாக நிற்கிறேன்,” என்று உணர்ந்தான். பின்னர், அவன் தேவர்களை அழைத்தான்: “மூன்று, பதினொன்று, முப்பத்தைந்து தேவர்கள், ப்ருஹஸ்பதி யாகிய புரோகிதருடன், தெய்வீக சவித்ரனின் சக்தியுடன், எல்லா தேவதைகளும் என்னை பாதுகாக்க வேண்டும்.” அவன் யாகத்தில் ஒவ்வொரு பகுதியும் ஒன்றோடொன்று இணைந்து, உண்மை உண்மையுடன், யாகம் யாகத்துடன், யஜுஸ், ஸாமன், ரிக், அனுக்ரமணிகள், பிரதான மந்திரங்கள், யாஜ்யா, வசட், ஹோமம் அனைத்தும் இணைந்து, அவனது ஆசைகள் நிறைவேற வேண்டும் என வேண்டினான். “பூமி, ஸ்வாஹா!” என்று கூறினான். அவன் மேலும், “என் முடி எப்போதும் தயார் நிலையில் இருக்க, என் தோல் பணிவுடன், அணுகும் பண்புடன் இருக்க, என் மாமிசம் செல்வம் சேர்க்கும் தன்மை பெற, என் எலும்பும், மஜ்ஜையும் பக்தியுடன் நிரம்பியிருக்க வேண்டும்,” என்றான். “ஓ தெய்வங்களே, நாங்கள் உங்களிடம் தவறு செய்திருந்தால், அந்த பாவத்திலிருந்து அக்னி என்னை விடுவிக்க வேண்டும். பகல், இரவு எப்போது தவறு செய்திருந்தாலும், வாயு என்னை விடுவிக்க வேண்டும். விழிப்பு, தூக்கம் இரண்டும் போதும் தவறு செய்திருந்தால், சூரியன் என்னை விடுவிக்க வேண்டும்,” என்று அவன் வேண்டினான். “நகரிலும், காடிலும், சபையிலும், அறிவிலும், எளியோர்களிடையோ, உயர்ந்தோர்களிடையோ, தனிப்பட்ட கடமையில் செய்த பாவம்—all should be removed,” என்று அவன் வேண்டினான். “நீரில் உள்ள எதுவாக இருந்தாலும், அக்ன்யா, வருணா, அதை அழைக்கிறோம். அதிலிருந்து வருணா, எங்களை விடுவிக்க வேண்டும். நீர் பாவம் தீர்க்கும், தூய்மை செய்யும்; தெய்வங்களாலும், மனிதர்களாலும் செய்யப்பட்ட பாவம் நீக்க வேண்டும். பலவளங்களை வழங்கும் தேவனே, எங்களைப் பாதுகாக்க வேண்டும்,” எனவும் அவன் வேண்டினான். “உங்கள் இதயம் கடலின் ஆழத்தில் இருக்க வேண்டும்; மூலிகைகள், நீர் உங்களை அடைய வேண்டும். நீர், மூலிகைகள் எங்களுக்கு நட்பாக இருக்க, எங்களை வெறுப்பவர்களுக்கு அவை விரோதமாக இருக்கட்டும்,” என்று வேண்டினான். “ஒரு கட்டைத் தளையிலிருந்து விடுவிக்கப்படுவது போல, குளித்த பின் வியர்வையைத் துடைப்பது போல, நெய் வடிகட்டப்படுவது போல, நீர் எனது பாவங்களைத் தூய்மையாக்கட்டும்,” என்று அவன் துயரத்துடன் வேண்டினான். “இருளிலிருந்து வெளிச்சத்தை நோக்கி எழுந்தோம்; தெய்வங்களில் உயர்ந்த சூரியனை அடைந்தோம்; அந்த உன்னத ஒளி எங்களுக்குக் கிடைத்தது,” என்று அவன் மகிழ்ச்சியுடன் கூறினான். “இன்று நான் நீரை அணுகினேன்; அதன் சாரத்துடன் ஒன்றினைந்தோம். பால் நிறைந்த நீரே, நான் உங்களை வந்தடைந்தேன்; எனக்குத் தேஜஸ், சந்ததி, செல்வம் அருளுங்கள்,” என்று வேண்டினான். “நீர், எரியுங்கள்; நாங்கள் உங்களை எரியவைக்கிறோம். நீர் எரிபொருளும், நீர் ஒளியும்; அந்த ஒளியை என்னுள் நிலைநிறுத்துங்கள். பூமி, உதயம், சூரியன்—all in harmony இருக்கட்டும்; உலகம் ஒன்றிணைக்கப்படட்டும். நான் அந்த விச்வாக்னியின் ஒளியாக, ஆசைகள் நிறைந்தவனாக இருக்கட்டும். பூமி, ஸ்வாஹா!” என்று பிரார்த்தனை செய்தான். அவன் அக்னியிடம், “ஓ அக்னியே, விரதங்களின் நாயகனே, உன்னில் நான் சமிதை இடுகிறேன்; உன்னில் விரதத்தையும், நம்பிக்கையையும் வைக்கிறேன். விரததாரியாக, உன்னைக் கொளுத்துகிறேன்,” என்று கூறினான். அவன் பிறகு சொன்னான், “பிரஹ்மனும், க்ஷத்திரரும் ஒன்றிணைந்தே நடக்கின்ற இடம் புனிதமானது; ஞானம் நிறைந்தது; அங்கு தேவர்கள் அக்னியுடன் வசிக்கின்றனர்.” “இந்திரனும் வாயுவும் ஒன்றிணைந்தே நடக்கும் இடம் புனிதமானது; ஞானம் நிறைந்தது; அங்கு பாகுபாடுக்கு இடம் இல்லை.” அவன் யாகத்தில், “உங்கள் நார் ஒன்றோடு ஒன்று சேரட்டும்; குறுக்கு, குறுக்காக; உங்கள் வாசனை சோமத்தை பாதுகாக்கட்டும்; தேவைப்படும் சாரம் உற்சாகம் தரட்டும்,” என்று வேண்டினான். யாகத்தில், அவர்கள் எல்லா பக்கமும் ஊற்றி, தெளித்து, தூய்மை செய்தனர். அந்த பசுமை, மதுவும் கலந்த பானம், “இதற்காக நீ என்ன சொல்கிறாய்? நீ அதற்கு என்ன சொல்கிறாய்?” என்று கேட்கப்பட்டது. அவன் இந்திரனை நோக்கி, “ஓ இந்திரா, காலையில் உனக்காக, அரிசி, கஞ்சி, அப்பம், ஸ்துதியுடன் கூடிய ஹோமம்—all offered ஆகட்டும்,” என்று வேண்டினான். மருத்த் தேவர்களை நோக்கி, “இந்திரனைப் பாடுங்கள்; அவன் வ்ருத்ரனை வென்றவன்; தேவர்கள் உண்மையில் வளர்ந்து, விழிப்பான தேவனுக்காக ஒளியை உருவாக்கினர்,” என்று கூறினான். அத்வர்யு, “கல்லால் நசுக்கிய சோமத்தை வடிகட்டிக் கொண்டு வா; இந்திரன் பருக தூய்மை செய்ய வேண்டும்,” என்று அழைத்தான். “அவன் புவனங்களின் அதிபதி; உலகங்கள் அவனில் நிலைபெற்றுள்ளன; பெரியவனும், பெரிதும் அவன்; அவனாலே உன்னை எடுக்கிறேன்; என்னாலே உன்னை எடுக்கிறேன்,” என்று கூறினான். “அஸ்வின்கள், சரஸ்வதி, இந்திரன், சுத்ராமன்—all க்காக உன்னை ஏற்கிறேன்; இது உங்கள் ஆசனம்,” என்று கூறினான். “என் மூச்சும், அபானமும், பார்வையும், கேட்கும் சக்தியும் பாதுகாக்கப்படட்டும்; என் பேச்சு சிகிச்சை தரும் சக்தியாக இருக்கட்டும்; நீர் என் மனதை ஒன்றிணைக்கிறீர்கள்,” என்று வேண்டினான். “அஸ்வின்கள், சரஸ்வதி, இந்திரன், சுத்ராமன்—all செய்ததை, அழைக்கப்பட்டதை, நான் அனுபவிக்கிறேன்,” என்று கூறினான். “ஓ இந்திரா, அதிகாலையில், நீர் முன்னணியில் ஒளிர்கிறீர்கள்; மூன்று தேவர்களுடன், முப்பது தேவர்களுடன், வஜ்ரம் ஏந்தி, வ்ருத்ரனை வீழ்த்தினீர்கள்; பகைவரை ஒதுக்கினீர்கள்,” என்று கூறினான். நராஷம்ஸா, தானுனபாத்—all யாக இடத்தில் அளவிட, பசுக்கள், தேன் கொண்டு அலங்கரிக்க, ஞானி பொன்னில் ஒளிரும் ஹோமம் செய்து வழிபடுகிறான். “தேவர்கள் புகழும், கதிர்கள் கொண்ட, அழைக்கப்பட்ட, ஹோமத்தில் ஆர்வமுள்ள புரந்தரா, வஜ்ரம் ஏந்தி, தடைகளை உடைக்கும் வீரா, எங்களை ஏற்க வந்து அருள வேண்டும்,” என்று வேண்டினான். இந்திரன், அந்த ஆசனத்தை ஏற்று, கதிர்கள் கொண்ட குதிரைகளுடன், பூமிக்குத் தெற்கே அமர்ந்தான்; எல்லா திசைகளிலும் பரவி, முன்னணி, புனிதம் நிறைந்தவனாக, ஆதித்யர்களுடன், வசுக்களோடு ஒன்றிணைந்தான். அவன், “வேகமான நல்ல பத்தினிகள், இந்திரனை, காளைகளை, கவஷ்யர்களை விரைவாகக் கொண்டு வரட்டும்; தெய்வீக வாயில்கள் அகன்று திறக்கட்டும்; வீரன், வல்லமையுடன் உள்ளவன் உள்ளே வரட்டும்,” என்று வேண்டினான். உஷஸ், நக்தா—பெரியவையும், பால் நிறைந்தும், தொடர்ந்தும் வழங்குபவையாகவும், வீர இந்திரனை கொண்டு வரட்டும்; நீட்டிய நூலை நயமுடன் நெய்யும், தேவாதி தேவன், வழிபடத்தக்கவன், பிரபைமிக்கவன் வரட்டும். தெய்வமும், மனிதரும் ஹோத்ரு புரோகிதர்களாக, பல இடங்களில், முதலில் இனிய சொற்களால் இந்திரனை அழைக்கின்றனர்; ஹோமத்தின் தலைப்பகுதியை தேனுடன் எடுத்துச் சென்று, அந்த பழமையான ஒளியை ஹோமத்தால் பெருக்குகின்றனர். மூன்று தேவிகள், ஹோமத்துடன் வளர்ந்து, இந்திரனை மனைவிகள் கணவரை ஏற்கும் போல் ஏற்கின்றனர்; சரஸ்வதி, இடா, பாரதி—அனைத்தையும் தாங்கும், துண்டிக்கப்படாத நூல், போஷணையுடன். த்வஷ்டா, இந்திரனுக்காக வலிமையை அமைத்து, புகழுக்காக பல பிரமாண்டமான பொருள்களை உருவாக்கினான்; காளை, ஹோமம் செய்யும் காளையை நாட, ஹோமத்தின் தலைப்பகுதியை எடுத்துச் செல்லும் இவர்கள், தேவர்களை ஒன்றிணைக்கட்டும். காடின் அதிபதி, கட்டுகளால் கட்டப்படாமல் விடுவிக்கப்பட்டு, நேராக நின்று, அடக்கப்பட, தேவனைப்போல், இந்திரனுக்கு ஹோமத்தை நிரப்பி, ஹோமத்தை தேன், நெய்யால் இனிப்பாக்குகிறான். இவ்வாறு, அந்த பக்தன், தன் உடல், மனம், உயிர், உலகம், யாகம், தேவதைகள்—all ஒன்றாக இணைந்து, பரிபூரணமான புனிதத்துடன், இறைவனின் அருளில் திளைத்தான்.