பூமியில் எங்கும் இருக்கும் பாம்புகளுக்கும், வானில், ஆகாயத்தில் இருக்கும் பாம்புகளுக்கும், எங்கெங்கும் அவர்கள் இருக்கிறார்களோ, அவர்களுக்கு வணக்கம் என்று இந்தப் பிரார்த்தனை தொடங்குகிறது. மரங்களில் மறைந்திருக்கும், குழிகளில் தங்கியிருக்கும் அசுரர்களின் அம்புகளுக்கும், அந்த பாம்புகளுக்கும் வணக்கம் செலுத்தப்படுகிறது. பின்னர், வானத்தின் ஒளிமயமான உலகில் இருக்கும் பாம்புகளுக்கும், சூரியனின் கதிர்களில் உறையும் பாம்புகளுக்கும், நீரின் மேல் தங்கியிருக்கும் பாம்புகளுக்கும் வணக்கம் செய்யப்படுகிறது. அடுத்ததாக, நிலம் போல் ஒரு பாதையை அமைத்து, ஒரு மன்னன் பிலத்தோடு செல்வது போல் முன்னேற வேண்டும்; அந்தப் பாதையில் உறுதியாக நின்று, அசுரர்களை கடும் ஆயுதங்களால் தாக்க வேண்டும் என்ற வேண்டுகோள் எழுகின்றது. அக்கினியின் தீப்பொறிகள் வேகமாக பறக்கின்றன; அவை துணிச்சலுடன் தீயை பரப்பும் படி வேண்டப்படுகிறது. அக்கினி தன் தீக்கொம்புகளை எங்கும் விடுவித்து, எரிமரங்களை அச்சமின்றி சிதறச் செய்ய வேண்டும். அவன் தன் ஒளியால் பாதுகாக்க வேண்டும்; தூரத்திலும் அருகிலும் தீங்கு விளைவிப்பவர்களெல்லாம் எவரும் நம்மை வெல்லவோ, பாதிப்பவோ முடியாதபடி காப்பாற்ற வேண்டும். அக்கினி எழுந்து விரிந்தோங்க வேண்டும்; அவன் கூர்மையான தன்மையால் எதிரிகளை சிதறச் செய்ய வேண்டும். நமக்கு எதிராக வெறுப்பு கொண்டவர்களை, உலர்ந்த மரத்தை எரிப்பது போல், முழுமையாக அழிக்க வேண்டும். அக்கினி நேராக நின்று நம்மை விட்டு எதிரிகளை தாக்க வேண்டும்; தெய்வீக சக்திகளை வெளிப்படுத்த வேண்டும்; மந்திரவாதிகளின் கட்டுக்களை அகற்றி, பிறவாதோரின் வம்சத்தை அழித்து, பகைவரை முற்றிலும் அழிக்க வேண்டும். அவன் ஒளியால் நாங்கள் அவர்களை அடக்குகிறோம். அக்கினி வானத்தின் கிரீடம், பூமியின் அதிபதி; நீரின் விதைகளை ஊக்குவிப்பவன். இந்திரனின் பலத்தால் நாங்கள் அவர்களை அடக்குகிறோம். அவன் யாகத்தின் தலைவன், நல்லிணக்கத்துடன் கூடியவர்களுடன் சேர்ந்திருப்பவன்; அவன் தன் தலைவனை வானில் வைத்திருக்கிறான், தன் நாவை சூரியனில் வைத்திருக்கிறான்; அவன் தானே ஹவனங்களை எடுத்துச் செல்லும் தூதுவன். அவன் நிலையானவன், எல்லாவற்றையும் உண்டாக்கும் பிரபுவால் நிறுவப்பட்டவன்; பெருங்கடலும், விரைந்த பறக்கும் பறவையும், அவனை பாதிக்க முடியாது; நிலத்தை உறுதியாக நிலைநிறுத்த வேண்டும். ப்ரஜாபதி, நீர் மேல், கடலில், அவனை அடக்க வேண்டும்; அவன் விரிந்து, பரவி, ஒளி வீச வேண்டும்; அவனே பூமி. அவன் பூ, அவனே பூமி, அவனே ஆதிதி, எல்லாவற்றையும் ஆதரிப்பவன்; பூமியைத் தாங்கி, உறுதியாக்கி, அதை பாதிக்காமல் காத்துக்கொள்ள வேண்டும். எல்லா சுவாசத்திற்கும், உள்சுவாசம், வெளிச்சுவாசம், உயரும் சுவாசம், ஆதாரம், இயக்கம்—இவை அனைத்திற்கும் அக்கினி பாதுகாப்பாக இருக்க வேண்டும்; அவன் கவசத்தோடு, அமைதியோடு, அந்த தெய்வீக அங்கிரஸ்து சக்தியோடு உறுதியாக அமர வேண்டும். மீண்டும் மீண்டும் தளிர்க்கும் துர்வா புல், அதன் ஒவ்வொரு மூட்டிலும், ஒவ்வொரு கடினமான இடத்திலும் வளர்கிறது; அது நூறு, ஆயிரம் கிளைகளுடன் நமக்காக பரவ வேண்டும். நூறு வழிகளில் விரிந்து, ஆயிரம் முறையில் வளரும் திவ்யக் கல்லுக்கும் நாங்கள் ஹவனம் செய்து வழிபடுகிறோம். அக்கினி, உன்னுடைய சூரியனில் உள்ள கதிர்கள் வானைத் தொடும்; அந்த ஒளியால் இன்று நம்மை மக்களிடையே பிரகாசிக்கச் செய். தேவர்களே, உங்களுடைய சூரிய ஒளி, பசுக்களிலும், குதிரைகளிலும் உள்ள ஒளி—இந்திரனும் அக்கினியும், அந்த ஒளிகளால், ப்ருஹஸ்பதி, நமக்கு பிரகாசம் அருள வேண்டும். அடையாளம் கொண்டவன் ஒளியை நிறுவினான்; சுயாதீனன் ஒளியை நிறுவினான்; ப்ரஜாபதி, உன்னை பூமியின் மேல் பிரகாசமாக அமரச் செய்யட்டும்; அந்த ஒளியை சுவாசத்திற்கும், வெளிச்சுவாசத்திற்கும், இயக்கத்திற்கும் அருளட்டும்; அக்கினி, நீ ஆண்டவன்—அந்த தெய்வீகத்தால், அங்கிரஸே, உறுதியாக அமர வேண்டும். மதுவும் மதவாவும், வசந்தகாலங்கள், அக்கினியில் சேர்ந்துள்ளன; ஆகாயமும் பூமியும் தயாராக இருக்கட்டும்; நீரும் செடிகளும் தயாராக இருக்கட்டும்; ஒவ்வொரு தீயும் தன் விரதத்தோடு, மேன்மைக்காக தயாராக இருக்கட்டும்; அந்த தீகளும் மனதில் ஒன்றிணைந்து, வானுக்கும் பூமிக்கும் இடையில், அந்த வசந்தகாலங்கள் தேவர்களாக இந்திரனை அணுகுவது போல் நம்மை அணுகட்டும்; அந்த தெய்வீகத்தால், அங்கிரஸே, உறுதியாக அமர வேண்டும். நீ அஷாடம், நிலையானவன், பகைவரை வெல்லும், படைகளை வழிநடத்துவோரையும் வெல்லும்; ஆயிரமடங்கு பலம் கொண்டவன்—உன்னுடன் நான் வெற்றி பெறுவேன். இரவு மற்றும் விடியல் இனிமையானவை, பூமி இனிமையானது; வானம், நம் தந்தை, நமக்கு இனிமையாக இருக்கட்டும். காடுகளில் இருக்கும் மரம் நமக்கு இனிமையாக இருக்கட்டும்; சூரியன் நமக்கு இனிமையாக இருக்கட்டும்; நம் பசுக்கள் இனிமையால் நிரம்பியிருக்கட்டும். நீர் ஆழத்தில் உறைக, சூரியன் உன்னை வறட்சி செய்ய வேண்டாம்; அக்கினி வைஶ்வானரனும் உன்னை எரிக்க வேண்டாம்; உன் சந்ததி முற்றிலும் தொடரட்டும்; தெய்வீகமான மழை உன்னோடு இருப்பதாக. நீரின் ஆண்டவன், கல்லின் காளை, மூன்று பெருங்கடல்களில், வானில், கழிவால் ஆன உடையுடன், நற்கருமை உலகில் ஓடினான்; முன்னோர் சென்ற இடத்திற்கு நீ செல்ல வேண்டும். பெரிய வானும் பூமியும் இந்த யாகத்திற்கு அளவை அமைக்கட்டும்; அவை நம்மை வளமோடு போஷிக்கட்டும். விஷ்ணுவின் செயலைப் பாருங்கள்; அங்கிருந்து தர்மங்கள் வெளிப்படுகின்றன; அவர் இந்திரனுக்கு உகந்த தோழன். நீ உறுதியானவன், ஆதரவானவன், இந்த ஆதிகளிலிருந்து முதலில் பிறந்த ஜாதவேதா; அவர் அறிந்து, ஹவனத்தை தேவர்களுக்கு காயத்ரி, த்ரிஷ்டுப், அனுஷ்டுப் சந்தங்களுடன் எடுத்துச் செல்லட்டும். போஷணையில், செல்வத்தில், பலத்தில், மகிமையில், வீரியத்தில், சந்ததியில் நீ ஆனந்தம் அடைய வேண்டும்; நீ அரசன், சுயாதீனன்—சரஸ்வதியும் இரு நதிகளும் உனக்கு வளத்தை அருளட்டும். அக்கினி, உன் நற்குதிரைகளை, தேவனே, யோகம் செய்; அவை ஹவனத்தை விரைவாக எடுத்துச் செல்லும். அந்தக் குதிரைகளை, தேவர்கள் அழைக்கும் போல், யோகம் செய்; பழைய ஹோதா ஆசனத்தில் அமரட்டும். நதிகள் ஒன்றிணைந்து ஓடுகின்றன, பசுக்கள் போல், உள்ளமும் மனதும் தூய்மையடைகின்றன; அக்கினியின் நடுவில் நெய்யின் ஓடைகள், தங்கக் கம்பிகள் என நான் காண்கிறேன். பாடலுக்கும், பிரகாசத்திற்கும், ஒளிக்கும், நீ உலகத்தின் யானையாக எழுந்துள்ளாய், அக்கினிக்கும் வைஶ்வானரனுக்கும். அக்கினி, நீ ஒளியால் பிரகாசமுள்ளவன், தங்கம் போன்ற ஜொலிப்பை உடையவன், பிரபையோடு கூடியவன், ஆயிரம் அருளும் தன்மை கொண்டவன்; அந்த ஆயிரத்திற்கு நீ. அந்த சுருக்கத்தை, சூரியனின் கருவில், ஆயிரம் வடிவங்களின் உருவில் கலக்க வேண்டும்; வீரியத்துடன் விரிந்தோங்க வேண்டும், தடையின்றி வளர வேண்டும்; அவனை நூறு வருடங்கள் வாழும் படி செய்ய வேண்டும். காற்றின் இயக்கம், வருணனின் நாபி, உடலின் நடுவில் பிறந்த குதிரை, நதிகளின் பிள்ளை, மஞ்சள் நிறம் கொண்டவன், மலைக்குள் வேரூன்றியவன்—அக்கினி, அவனை உயர் வானில் பாதிக்க வேண்டாம். நான் அக்கினியைப் போற்றுகிறேன், இடையறாத, சிவந்த, பிரகாசமுள்ள, பழமையான ஞானியைக் கும்பிட்டுப் போற்றுகிறேன்; அவன் பருவத்தோடு மலைகளுடன் அமைவதைப் போல, பூமி, ஆதிதி, ஒளிவீசும் ஒன்றை பாதிக்க வேண்டாம். த்வஷ்ட்ரின் மூடியது, வருணனின் நாபி, மேலுலகில் பிறந்த ஆடு; அசுரனின் பெரிய ஆயிரம் மாயை—அக்கினி, அவளை உயர் வானில் பாதிக்க வேண்டாம். அவன் அக்கினி, அக்கினியிலிருந்து பிறந்தவன், பூமியின் வெப்பத்திலிருந்தோ, ஆகாயத்தில் இருந்தோ; படைப்பாளர் அவன் மூலம் சந்ததியை உருவாக்கினான்—அக்கினி, உன் அருள் அவனை சூழ்ந்திருக்கட்டும். தெய்வங்களின் அதிசயமான முகம் எழுந்துள்ளது; அது மித்ரன், வருணன், அக்கினியின் கண்; அது வானம், பூமி, வியோமம் அனைத்தையும் நிரப்புகிறது; சூரியன் நகரும், நிலைபெறும் அனைத்திற்கும் ஆத்மா. இவ்வாறு, இந்த மந்திரங்கள் வழியாக, பாம்புகளுக்கு வணக்கமும், அக்கினிக்கு புகழும், பூமி, வானம், நீர், செடிகள், காலங்கள், ஒளி, செல்வம், சந்ததி, எல்லாவற்றிற்கும் பாதுகாப்பும், வளமும் வேண்டப்படுகிறது. இறுதியில், பிரபஞ்சத்தின் ஆத்மா சூரியன் என்றும், எல்லா சக்திகளும் தெய்வீக ஒளியிலிருந்து பிறக்கின்றன என்றும் இந்தச் சிறப்பான கதை நிறைவு பெறுகிறது.