ஒரு புனிதமான காலத்தில், முனிவர்கள் அனைவரும் ஒன்றாகக் கூடி, பரமாத்மாவின் அருளைப் பெறும் நோக்கில் யாகத்தைத் தொடங்கினர். அவர்கள் இறைவனிடம் பணிவுடன் வேண்டினார்கள்: “எங்கள் மீது, தாய்கள் போல் அன்பும் அருளும் கொண்ட உங்களின் மிகச் சிறந்த, மங்களகரமான சுருக்கத்தை எங்களுக்கு வழங்குங்கள்.” அவர்கள் தங்கள் மனங்களைத் திறந்து, நீரின் சக்தியை அணுகி, “நீர் தேவிகளே! வளர்ச்சி, செழிப்பு தருபவர்கள், எங்களை புதிதாக உருவாக்குங்கள்” என்று வேண்டினர். இந்த உலகின் எல்லா இடங்களிலும் அமைதி நிலவ வேண்டும் என்று அவர்கள் பிரார்த்தனை செய்தார்கள்—வானத்திலும், ஆகாயத்திலும், பூமியிலும், நீரிலும், செடிகளிலும், மரங்களிலும், தேவர்களிடையிலும், வேதங்களிலும், எல்லா பொருள்களிலும் அமைதி நிலவ வேண்டும்; அமைதி மட்டும் எங்களோடு இருப்பதாக இருக்கட்டும். அத்துடன், அவர்கள் உறுதியான மனதுடன், “உலகில் உள்ள எல்லா உயிர்களும் என்னை நட்பின் கண்களால் பார்ப்பதாக, நானும் அவர்களை நட்பின் கண்களால் பார்ப்பதாக, நாம் ஒருவரையொருவர் நட்பின் கண்களால் பார்ப்பதாக” என்று வேண்டினர். “உறுதியுடன் நான் நிலைத்திருப்பதாக, நீங்களுடைய பார்வையில் நான் நீண்ட நாட்கள் வாழ்வதாக இருக்கட்டும்” என்ற ஆசையுடன், அவர்கள் தங்கள் வாழ்வை இறைவனிடம் அர்ப்பணித்தனர். அவர்கள் அக்னிக்கு வணக்கம் செலுத்தினர்: “ஒளிரும் அக்னியே! உன்னுடைய ஜ்வாலைக்கு வணக்கம்; உன்னுடைய வேறு தீகளால் எங்களுக்கு அயலானவற்றை நீக்கி, எங்களைத் தூய்மைப்படுத்தி அருள் புரிய வேண்டும்.” பிறகு, மின்னல், இடியுடன் கூடிய தேவனுக்கும் வணக்கம் செய்து, “உன்னிடம் இருந்து வானங்களை நாடுகிறோம்” என்று கூறினர். “நீ எங்கு சென்றாலும், அங்கிருந்து எங்களுக்கு பாதுகாப்பும் அமைதியும் வழங்குங்கள்; எங்கள் சந்ததியையும், எங்கள் பசுக்களையும் பாதுகாப்பும் தாருங்கள்” என்று அவர்கள் வேண்டினர். நீரும் செடிகளும் எங்களுக்கு நட்பாக இருக்க வேண்டும்; எங்களை வெறுக்கும், நாங்கள் விரோதம் கொண்டவர்களுக்கு அவை நட்பாக இருக்க வேண்டாம் என்று கூறினர். பிறகு, “இந்த தெய்வீகக் கண் எப்போதும் நம்மை வழிநடத்தட்டும்; நூறு ஆண்டு காலம் பார்ப்போம், வாழ்வோம், கேட்போம், பேசுவோம், உற்சாகமாக இருப்போம்; நூறு ஆண்டுகள் கடந்தும் வாழ்வோம்” என்று ஆசைப்பட்டார்கள். யாகத்திற்கான கரண்டியை எடுத்தபோது, அவர்கள் சவித்ரு தேவனின் உந்துதலால், அச்வினிகளின் கரங்களால், பூஷனின் கரங்களால் அதை எடுத்தனர். “நீயே ஹோம கரண்டி” என்று கூறி, யாகத்தின் ஆரம்பத்தை அறிவித்தனர். புத்திசாலிகள் தங்கள் மனதை, சிந்தனைகளை கட்டுப்படுத்தி, பெரிய, எல்லாம் அறியும் தேவனின் வழியில், இரு புரோகிதர்களும் யாகத்தைத் தொடங்கினர். இது சவித்ரு தேவனுக்கான மகா ஸ்துதி என்று அவர்கள் அறிவித்தனர்—“ஸ்வாஹா!” “உயிரும் பூமியும் எங்கள் யாகத்திற்கு தலைவியாக இருந்து, அருளும் வரங்களும் வழங்கும் தேவிகளாக இருக்க வேண்டும்” என்று வேண்டினர். “அற்புதமான, முதலில் பிறந்த தெய்வீக சக்திகளே, இன்று இந்த பூமியில் நடைபெறும் தெய்வீக யாகத்திற்கு தலைவியாக இருங்கள்” என்றார்கள். “இன்று, உங்கள் யாகத்தின் இடம் முன்புறத்தில் அமைந்துள்ளது; அதன் தலைப்பகுதியை நான் பூமியில் உள்ள தெய்வீக யாகத்தில் நிறுவினேன். யாகத்திற்கும், அதன் தலைப்பகுதியிற்கும் உங்களை அபிஷேகம் செய்கிறேன்” என்று கூறினர். “இந்திரனின் வலிமையால் நீங்கள் நிலைத்து நிற்கிறீர்கள்; இன்று உங்கள் யாகத்தின் தலைப்பகுதியை பூமியில் உள்ள தெய்வீக யாகத்தில் நிறுவினேன்” என்று பலமுறை அவர்கள் உறுதிப்படுத்தினார்கள். “மந்திரத்தின் அதிபதி முன்னே செல்லட்டும்; அருள் மிகுந்த வாக் தேவியும் முன்னே செல்லட்டும்; தேவர்கள் எங்கள் ஹோமத்தை வீரரும், புகழும், கொடை வழங்குபவரிடம் கொண்டு செல்லட்டும்” என்று அவர்கள் வேண்டினர். “நீயே யாகத்தின் தலை; உனக்காக, யாகத்திற்காக, அதன் தலைப்பகுதியிற்காக உன்னை அபிஷேகம் செய்கிறேன்” என்று பலமுறையும் அவர்கள் அர்ப்பணித்தனர். கழுதையின் வலிமையுடன், அந்த தெய்வீக யாகத்தில் உன்னை அபிஷேகம் செய்கிறேன்; மீண்டும் மீண்டும், “யாகத்திற்கும், அதன் தலைப்பகுதியிற்கும் உன்னை அபிஷேகம் செய்கிறேன்” என்று அவர்கள் உரிமையுடன் கூறினர். “நேர்மைக்கும், நிறைவேற்றத்திற்கும், நல்ல குடிப்பதற்கும் உன்னை அபிஷேகம் செய்கிறேன்” என்று ஆசீர்வதித்தனர். “யமனுக்காக உன்னை அபிஷேகம் செய்கிறேன்; யாகத்திற்காக உன்னை அபிஷேகம் செய்கிறேன்; சூரியனின் வெப்பத்திற்காக உன்னை அபிஷேகம் செய்கிறேன்; சவித்ரு தேவன் உன்னை இனிமையால் அபிஷேகம் செய்யட்டும்; பூமியின் தொடுதலை பாதுகாப்பாயாக; நீயே அக்னி, நீயே பிரகாஷம், நீயே வெப்பம்” என்று கூறினர். கிழக்கில் அக்னியின் ஆட்சி கீழ் அழிக்கமுடியாதவனாக வாழ்வும், தெற்கில் இந்திரனின் ஆட்சி கீழ் சந்ததியும், மேற்கில் சவித்ரு தேவனின் ஆட்சி கீழ் பார்வையும், வடக்கில் தாத்ரு தேவனின் ஆட்சி கீழ் செல்வமும், மேல் ப்ருஹஸ்பதி ஆட்சி கீழ் வலிமையும் பெறட்டும்; எல்லா தீங்குகளிலிருந்தும் பாதுகாப்பும், நீயே மனத்தின் குதிரை என்று ஆசீர்வதித்தனர். மாருதர்களுடன் உனக்கு மகிமை சேரட்டும்; வானத்தின் தொடுதலை பாதுகாப்பாயாக; இனிமை, இனிமை, இனிமை என்று கூறினர். “தேவர்கள் உருவான கருவும், சிந்தனைகளின் தந்தையும், உயிர்களின் அதிபதியும், சவித்ரு தேவனுடன் இணைந்து, சூரியனுடன் ஒளிர்கிறார்” என்று அவர்கள் பாராட்டினர். “அக்னி, அக்னியுடன் இணைந்து, தெய்வீக சவித்ரு தேவனுடனும், சூரியனுடனும் ஒளிரட்டும்—ஸ்வாஹா! அக்னி தவத்துடன் இணைந்து, தெய்வீக சவித்ரு தேவனுடனும், சூரியனுடனும் ஒளிரட்டும்” என்று அவர்கள் வேண்டினர். “வானத்தைத் தாங்குபவர் தவத்தால் பிரகாசிக்கிறார்; பூமியில் அந்த அமர தேவன், தவத்திலிருந்து பிறந்தவர், தேவர்களைத் தாங்குகிறார். இளமையான தேவர்களே, எங்களுள் பேசும் வாக்கை கட்டுப்படுத்துங்கள்” என்று அவர்கள் வேண்டினர். “நான் அந்த மேய்ப்பவரை கண்டேன்; அவர் ஒருபோதும் வீழாதவர், முன்னும் பின்னும் செல்லும் பாதைகளில் பயணிக்கிறார்; ஒரே ஆடையை அணிந்து, நேரானதும் வளைந்ததும் பாதைகளில் உலகங்களுக்கு உள்ளே திரும்பிச் செல்கிறார்” என்று அவர்கள் கூறினர். “உலகில் உள்ள எல்லா உயிர்களுக்கும், மனங்களுக்கும், வாக்குகளுக்கும், சொற்களுக்கும் நீயே ஆண்டவன்; புகழ்பெற்றவன்; தெய்வீக வெப்பமே, தேவர்களில் தேவனே, தேவர்களைத் தக்கவைத்திடு; இங்கே எங்கள் தெய்வீக சேவைக்காக வெளிப்படுவாயாக; இனிமை உடையவர்களோடு இனிமை, தேனோடு இனிமை” என்று அவர்கள் வேண்டினர். “இதயம், மனம், ஆகாயம், சூரியன்—இவை அனைத்திற்கும் உன்னை அபிஷேகம் செய்கிறேன்; யாகத்தை வானத்தில் உள்ள தேவர்களிடம் உயர்த்தி கொண்டு செல்லச் செய்” என்று அவர்கள் வேண்டினர். “நீ எங்கள் தந்தை; எங்களுக்கு தந்தையாக இரு; உனக்கு வணக்கம்; என்னைத் தீங்கு செய்ய வேண்டாம்; த்வஷ்ட்ரு தேவனின் சக்தியால் நாங்கள் மக்களைப் பெறுவோம்; பசுக்கள் எங்களுள் நிலைபெறட்டும்; சந்ததியுடன் இணைந்து வாழ்வோம்; எனக்கு எந்த தீங்கும் வராமல் இருக்கட்டும்” என்று அவர்கள் வேண்டினர். “பகல் அதன் அடையாளத்துடன் பிரகாசத்தை ஏற்கட்டும்—ஸ்வாஹா! இரவு அதன் அடையாளத்துடன் பிரகாசத்தை ஏற்கட்டும்—ஸ்வாஹா!” என்று அவர்கள் கூறினர். பின்னர், “சவித்ரு தேவனின் உந்துதலால், அச்வினிகளின் கரங்களால், பூஷனின் கரங்களால், ஆதிதி தேவியின் கட்டையால் உன்னை கட்டுகிறேன்” என்று அவர்கள் அறிவித்தனர். “இடா, ஆதிதி, சரஸ்வதி, அந்த ஒருவர், அந்த ஒருவர், அந்த ஒருவர்—வருக” என்று அழைத்தனர். “ஆதிதிக்கு கட்டை, இந்திராணிக்கு தலைப்பட்டு; நீயே பூஷன்; கர்மாவுக்காக அர்ப்பணிக்கிறேன்” என்று அவர்கள் கூறினர். “அச்வினர்களுக்காக வளம், சரஸ்வதிக்காக வளம், இந்திரனுக்காக வளம்; இந்திரனின் அருளால், இந்திரனின் அருளால், இந்திரனின் அருளால்” என்று அவர்கள் வேண்டினர். “உன்னுடைய பால், மகிழ்ச்சி தரும், பொருள் வழங்கும், பரிபூரணமானது, கொடையாகும்; அதனால் நீ எல்லா விருப்பங்களையும் வளர்க்கிறாய், சரஸ்வதி, அதை இங்கே வழங்கு; நான் இந்த பரந்த பூமியையும், ஆகாயத்தையும் கடக்கிறேன்” என்று அவர்கள் கூறினர். “நீயே காயத்ரி சந்தம், நீயே த்ரிஷ்டுப் சந்தம்; உன்னை வானும் பூமியாலும் சூழ்கிறேன்; உன்னை ஆகாயத்துடன் அர்ப்பணிக்கிறேன்; இந்திரன், அச்வினிகள், தேன் சாரமுள்ள கர்மாவை அருந்தட்டும்; வசுக்களே, அர்ச்சிக்கப்பட்டவர்களே, சூரியனின் கதிருக்கு வணக்கம், மழை தருபவருக்கு வணக்கம்” என்று அவர்கள் கூறினர். “சமுத்திரத்துக்கு, வாதா தேவனுக்கு வணக்கம்! ஓடுபவனுக்கு, வெல்ல முடியாதவனுக்கு, தாக்க முடியாதவனுக்கு, உதவுபவனுக்கு, விரைவாகச் செல்லுபவனுக்கு—வாதா தேவனுக்கு வணக்கம்!” என்று அவர்கள் அறிவித்தனர். “செல்வம் உடைய இந்திரனுக்கும், ருத்ரனுக்கும் வணக்கம்! ஆதித்யர்களுடன் கூடிய இந்திரனுக்கும் வணக்கம்! பகைவரை வீழ்த்தும் இந்திரனுக்கும் வணக்கம்! ரிபுக்களுடன், சக்தியுடன், வீரியத்துடன் கூடிய சவித்ரு தேவனுக்கும் வணக்கம்! எல்லாத் தேவர்களுடன் கூடிய ப்ருஹஸ்பதிக்கும் வணக்கம்!” என்று அவர்கள் கூறினர். “யமனுக்கும், அங்கிரசுகளுக்கும், பித்ருக்களுக்கும் வணக்கம்! கர்மாவுக்கே வணக்கம்! கர்மா, பித்ருக்களுக்கு வணக்கம்!” என்று அவர்கள் இறுதியில் தங்கள் யாகத்தை நிறைவு செய்தனர். இவ்வாறு, அந்த முனிவர்களும் பக்தர்களும், மிகுந்த பக்தியுடன், அனைத்து தெய்வங்களையும் வணங்கி, உலகிற்கு அமைதியும் செழிப்பும் வேண்டி, தங்கள் யாகத்தை பூரணமாக நிறைவு செய்தார்கள்.