ஒரு காலத்தில், ஒரு புனித யாகத்தில், ஒரு பெரிய மரத்திடம் பக்தர்கள் வேண்டினர்: “ஓ மரமே! நீ வலிமையான கிளைகள் உடையவனாகவும், எங்கள் நண்பனாகவும், நல்ல வழித்தடமாகவும், வீரமிக்கவனாகவும் இருக்க வேண்டும். மாட்டுத் தோலால் கட்டப்பட்டு உறுதியாக நில்; உன் மீது நிற்பவன் வெற்றிகளைப் பெற வேண்டும்” என்று ஆசீர்வதித்தனர். வானத்திலும் பூமியிலும் இருந்து வலிமை பெறப்படுகிறது, மரங்களில் இருந்து பலம் சேர்கிறது. இந்திரனின் வஜ்ராயுதம், மாட்டுத் தோலால் சுற்றப்பட்டு, அந்த வாகனத்தை யாகத்திற்காக அர்ப்பணிக்கப்படுகிறது. அந்த வஜ்ராயுதமும், மருத்துகளின் சேனையும், மித்ரனின் பீஜமும், வருணனின் நாபியும் இந்த அர்ப்பணையை ஏற்று, “ஓ தேவே! எங்கள் அழைப்புக்காக இந்த ரதத்தை ஏற்று” என்று வேண்டினர். “பூமியும் ஆகாயமும் முழங்கட்டும், உன் புகழ் எங்கும் நிலைபெறட்டும்; ஓ பறை! இந்திரனும் மற்ற தேவர்களும் கூட, எதிரிகளை வெகு தொலைவில் விரட்டிவிடுக” என்று பறையை வணங்கினர். “பறையே! வலிமையோடும் உற்சாகத்தோடும் முழங்கு; துயரங்களையும், தீமைகளையும் நீக்கி, இந்திரனின் கைப்பிடியாக நீ வெற்றிகரமாக முழங்கு” என்று வேண்டினர். “நீ தெளிவாக முழங்கு; உன் ஒலி மீண்டும் மீண்டும் திரும்பட்டும். ஓ இந்திரா! எங்கள் ரதசாரதிகள், குதிரைகளோடு போரில் வெற்றி பெற்று புறப்படட்டும்” என்று வேண்டினர். பிறகு, பல்வேறு விலங்குகள் மற்றும் அவை எந்த தேவனுக்கென ஒவ்வொன்றாக அர்ப்பணிக்கப்பட்டன: கருப்புக் கழுத்துடையது அக்னிக்காக, புள்ளிகள் கொண்டது சரஸ்வதிக்காக, செம்மையானது சோமனுக்காக, இளஞ்சிவப்பு இந்திரனுக்காக, கலப்பை நிறம் இந்திர-அக்னிக்காக, கருப்பு ஏகசிதிக்காக, மற்றும் பலவகை விலங்குகள் பல்வேறு தேவர்களுக்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்டன. மேலும், பல்வேறு வேதமந்திரங்கள், ஹோமங்கள், அர்ச்சனைகள் ஒவ்வொரு தேவனுக்கும், ஒவ்வொரு வேதமுறைக்கும், ஒவ்வொரு ஹோமத்திற்கும் ஒதுக்கப்பட்டன: அக்னிக்கு காயத்ரி, இந்திரனுக்கு த்ரிஷ்டுப், பிரஹஸ்பதிக்கு பங்க்தி, சவித்ருக்கு உஷ்ணிக், பிரஜாபதிக்கு சாரு, ஆதிதி மற்றும் விஷ்ணுவின் மனைவிக்குச் சாரு, மற்றும் பல. பின்னர், பக்தர்கள் சவித்ர தேவனை நோக்கி வேண்டினர்: “ஓ தெய்வீக சவித்ரா! இந்த யாகத்தைத் தூண்டுவாய், யாகத்தின் தலைவனை நல்வாழ்வுக்காக தூண்டுவாய். விண்ணக கந்தர்வன் எங்கள் குறியீட்டைத் தூய்மைப்படுத்தட்டும்; வாக் பதிக்கு வலிமை அருளட்டும்” என்று பிரார்த்தித்தனர். “நாங்கள் சவித்ரனின் தெய்வீக ஒளியைத் தியானிக்கிறோம்; அவர் எங்கள் சிந்தனைகளைத் தூண்டட்டும்” என்றும் வேண்டினர். “ஓ சவித்ரா! எங்கள் துயரங்களை நீக்குவாய்; நல்லதையெல்லாம் எங்களுக்கு அருள்வாய். நாங்கள் செல்வத்தை வழங்கும் வசுவின் பகிர்வாளரான, எல்லா மனிதர்களையும் காண்பவனான சவித்ரனை அழைக்கிறோம்” என்று கூறினர். அடுத்து, உலகில் உள்ள ஒவ்வொரு தொழிலும், ஒவ்வொரு நிலையும், ஒவ்வொரு குணமும், ஒவ்வொரு மனிதரும், ஒவ்வொரு செயலும், ஒவ்வொரு வகை வாழ்வும், ஒவ்வொரு தொழிலாளியும், ஒவ்வொரு விலங்கும், ஒவ்வொரு நிலைமையும் யாருக்கென, எதற்கென ஒதுக்கப்பட்டுள்ளன என்பதை அந்த யாகத்தில் பக்தர்கள் ஒவ்வொன்றாக அர்ப்பணித்தனர். பண்டிதனுக்கு பிராமண்யம், அரசருக்கு க்ஷத்திரியம், வணிகனுக்கு வைஶ்யம், தவத்திற்கு சூத்திரன் என்று ஒவ்வொன்றாக, திருடனுக்கு இருள், வீரவதை செய்தவனுக்கு நரகம், பலவீனனுக்கு தீமை, இரும்பு வேலைக்காரனுக்கு விற்பனை, வியாபாரிக்கு அளவை, கலைஞனுக்கு ஆடல், பாடகருக்கு பாட்டு, நீதிக்காக நீதிமன்றத்தார், துயரத்திற்கு பஞ்சாயத்து, மகிழ்ச்சிக்காக பெண்கள் தோழன், அறிவுக்காக ரதக்காரன், நிலைத்திருப்பதற்காக மரக்கொல்லன், மற்றும் பல. இவ்வாறு, ஒவ்வொரு தொழில், குணம், நிலை, விலங்கு, மனிதன், செயல்பாடு, இயற்கை, தேவதைகள், பாவங்கள், புண்ணியங்கள், எல்லாம் யாருக்கென, எதற்கென ஒதுக்கப்பட்டுள்ளன என்பதை அந்த யாகத்தில் பக்தர்கள் பகிர்ந்தனர். பின்னர், அந்த பரபரப்பான உலகம் அனைத்தும் யார் என்று ஆராய்ந்தனர். அது புருஷனே! ஆயிரம் தலைகளும், ஆயிரம் கண்களும், ஆயிரம் கால்களும் உடையவன். அவன் பூமியை எல்லா பக்கங்களிலும் ஊடுருவி, பத்து விரல் உயரத்தில் மேலே நின்றான். இந்த உலகில் இருந்தது, இருக்கிறது, வரப்போகிறது—all அது அந்த புருஷன் தான். அவனே அமரத்துவத்தின் அதிபதி; அப்பெருமை அவனுக்கே. அவனுடைய ஒரு பாகம் தான் எல்லா ஜீவராசிகளும்; மூன்று பாகம் சுவர்க்கத்தில் அமரமாக இருக்கிறது. அந்த புருஷனின் sacrifice-இல் இருந்து, விராட் பிறந்தான்; விராட்டிலிருந்து மீண்டும் புருஷன் பிறந்தான். பிறந்தவுடன், பூமியின் முன்புறமும், பின்புறமும் எல்லா பக்கங்களிலும் விரிந்தான். அந்த முழு யாகத்தில் இருந்து, நெய், விலங்குகள்—வானத்து, காடிலிருக்கும், கிராமத்தில் இருக்கும் விலங்குகள்—all உருவானன. வேத மந்திரங்கள், சாமவேதம், யஜுர்வேதம், மீட்டர்கள்—all அவனிடமிருந்து பிறந்தன. குதிரைகள், இரட்டை பற்கள் உடைய விலங்குகள், பசுக்கள், ஆடுகள், செம்மறி—all அவனிடமிருந்து பிறந்தன. அந்த யாகத்தில் பிறந்த புருஷனை, புனித தரையில் அர்ச்சனை செய்தனர். அந்த யாகத்திலேயே தேவர்கள், சாத்யர்கள், முனிவர்கள்—all யாகம் செய்தனர். இவ்வாறு, இந்த உலகத்தின் ஒவ்வொன்றும், ஒவ்வொரு நிலையும், உயிரும், தொழிலும், தேவனும், சக்தியும், அந்த ஒரே பரம்பொருளிலிருந்து தோன்றி, அவன் வழியே நிலைபெற்று, அவனை நோக்கி மீண்டும் சென்று கொண்டிருக்கின்றன.