अस्य प्रत्नाम् अनु द्युतꣳ शुक्रं दुदुह्रे ऽ अह्रयः । पयः सहस्रसाम् ऋषिम्
तनूपा ऽ अग्ने ऽसि तन्वं मे पाहि । आयुर्दा ऽ अग्नेऽ स्य् आयुर् मे देहि । वर्चोदा ऽ अग्ने ऽसि वर्चो मे देहि । अग्ने यन् मे तन्वा ऽ ऊनं तन् मऽ आ पृण
इन्धानास् त्वा शतꣳ हिमा द्युमन्तꣳ सम् इधीमहि । वयस्वन्तो वयस्कृतꣳ सहस्वन्तः सहस्कृतम् । अग्ने सपत्नदम्भनम् अदब्धासो ऽ अदाभ्यम् । चित्रावसो स्वस्ति ते पारम् अशीय
सं त्वम् अग्ने सूर्यस्य वर्चसागथाः सम् ऋषीणाᳬं स्तुतेन । सं प्रियेण धाम्ना सम् अहम् आयुषा सं वर्चसा सं प्रजया सꣳ रायस् पोषेण ग्मिषीय
अन्ध स्थान्धो वो भक्षीय मह स्थ महो वो भक्षीयोर्ज स्थोर्जं वो भक्षीय रायस् पोष स्थ रायस् पोषं वो भक्षीय
रेवती रमध्वम् अस्मिन् योनाव् अस्मिन् गोष्ठे ऽस्मिंल् लोके स्मिन् क्षये । इहैव स्त मापगात
सꣳहितासि विश्वरूप्य् ऊर्जा माविश गौपत्येन । उप त्वाग्ने दिवे-दिवे दोषावस्तर् धिया वयम् । नमो भरन्त ऽएमसि
राजन्तम् अध्वराणां गोपाम् ऋतस्य दीदिविम् । वर्धमाणꣳ स्वे दमे
स नः पितेव सूनवे ऽग्ने सूपायनो भव । सचस्वा नः स्वस्तये
अग्ने त्वं नोऽ अन्तमऽ उत त्राता शिवो भवा वरूथ्यः । वसुर् अग्निर् वसुश्रवाऽ अच्छानक्षि द्युमत्तमꣳ रयिं दाः
तं त्वा शोचिष्ठ दीदिवः सुम्नाय नूनम् ईमहे सखिभ्यः । स नो बोधि श्रुधी हवम् उरुष्या णोऽ अघायतः समस्मात्
इडऽ एह्य् अदित ऽ एहि । काम्या ऽ एत । मयि वः कामधरणं भूयात्
सोमानꣳ स्वरणं कृणुहि ब्रह्मणस्पते । कक्षीवन्तं य ऽ औशिजः
यो रेवान् यो ऽअमीवहा वसुवित् पुष्टिवर्धनः । स नः सिषक्तु यस् तुरः
मा नः शꣳसोऽ अररुषो धूर्तिः प्र णङ् मर्त्यस्य । रक्षा णो ब्रह्मणस्पते
महि त्रीणाम् अवो ऽस्तु द्युक्षं मित्रस्यार्यम्णः । दुराधर्षं वरुणस्य
नहि तेषाम् अमा चन नाध्वसु वारणेषु । ईशे रिपुर् अघशꣳसः
ते हि पुत्रासो ऽ अदितेः प्र जीवसे मर्त्याय । ज्योतिर् यच्छन्त्य् अजस्रम्
कदा चन स्तरीर् असि नेन्द्र सश्चसि दाशुषे । उपोपेन् नु मघवन् भूय ऽ इन् नु ते दानं देवस्य पृच्यते
तत् सवितुर् वरेण्यं भर्गो देवस्य धीमहि । धियो यो नः प्रचोदयत्
परि ते दूडभो रथोऽस्माꣳ अश्नोतु विश्वतः । येन रक्षसि दाशुषः
भूर् भुवः स्वः सुप्रजाः प्रजाभि स्याꣳ सुवीरो वीरैः सुपोषः पोषैः । नर्य प्रजां मे पाहि । शꣳस्य पशून् मे पाहि । अथर्य पितुं मे पाहि
आगन्म विश्ववेदसम् अस्मभ्यं वसुवित्तमम् । अग्ने सम्राड् अभि द्युम्नम् अभि सह ऽ आ यच्छस्व
अयम् अग्निर् गृहपतिर् गार्हपत्यः प्रजाया वसुवित्तमः । अग्ने गृहपते ऽभि द्युम्नम् अभि सह ऽ आ यच्छस्व
अयम् अग्निः पुरीष्यो रयिमान् पुष्टिवर्धनः । अग्ने पुरीष्याभि द्युम्नम् अभि सह ऽ आ यच्छस्व
गृहा मा बिभीत मा वेपध्वमूर्जं बिभ्रत ऽ एमसि । ऊर्जं बिभ्रद् वः सुमनाः सुमेधा गृहान् ऐमि मनसा मोदमानः
येषाम् अध्येति प्रवसन् येषु सौमनसो बहुः । गृहान् उप ह्वयामहे ते नो जानन्तु जानतः
उपहूताऽ इह गावऽ उपहूताऽ अजावयः । अथो ऽअन्नस्य कीलाल ऽउपहूतो गृहेषु नः । क्षेमाय वः शान्त्यै प्र पद्ये शिवꣳ शग्मꣳ शंयोः शंयोः
एदम् अगन्म देवयजनं पृथिव्या यत्र देवासो ऽ अजुषन्त विश्वे । इमा ऽ आपः शम् उ मे सन्तु देवीः । ओषधे त्रायस्व । ऋक् सामाभ्या संतरन्तो यजुर्भी रायस् पोषेण सम् इषा मदेम । स्वधिते मैनꣳ हिꣳसीः
आपो ऽ अस्मान् मातरः शुन्धयन्तु घृतेन नो घृतप्वः पुनन्तु । विश्वꣳ हि रिप्रं प्रवहन्ति देवीः । उद् इदाभ्यः शुचिर् आ पूत ऽ एमि । दीक्षातपसोस् तनूर् असि तं त्वा शिवाꣳ शग्मां परि दधे भद्रं वर्णं पुष्यन्