इमा नु कं भुवना सीषधामेन्द्रश् च विश्वे च देवाः । आदित्यैर् इन्द्रः सगणो मरुद्भिर् अस्मभ्यं भेषजा करत् । यज्ञं च नस् तन्वं च प्रजां चादित्यैर् इन्द्रः सह सीषधाति
अग्ने त्वं नो ऽ अन्तम ऽ उत त्राता शिवो भव वरूथ्यः । वसुर् अग्निर् वसुश्रवा ऽ अच्छा नक्षि द्युमत्तमꣳ रयिं दाः । तं त्वा शोचिष्ठ दीदिवः सुम्नाय नूनम् ईमहे सखिभ्यः ॥ [स नो बोधि श्रुधी हवमुरुष्या णो ऽ अघायतः समस्मात्]
अग्निश् च पृथिवी च संनते ते मे सं नमताम् अदः । वायुश् चाऽन्तरिक्षं च संनते ते मे सं नमताम् अदः । ऽ आदित्यश् च द्यौश् च संनते ते मे सं नमताम् अदः । ऽ आपश् च वरुणश् च संनते ते मे सं नमताम् अदः । सप्त सꣳसदो ऽ अष्टमी भूतसाधनी । सकामाꣳ२ऽ अध्वनस् कुरु संज्ञानम् अस्तु मे ऽमुना
यथेमां वाचं कल्याणीम् आवदानि जनेभ्यः । ब्रह्मराजन्याभ्याꣳ शूद्राय चार्याय च स्वाय चारणाय । प्रियो देवानां दक्षिणायै दातुर् इह भूयासम् अयं मे कामः सम् ऋध्यताम् उप मादो नमतु
बृहस्पते ऽ अति यद् अर्यो ऽ अर्हाद् द्युमद् विभाति क्रतुमज् जनेषु । यद् दीदयच्छवस ऽ ऋतप्रजात तद् अस्मासु द्रविणं धेहि चित्रम् । उपयामगृहीतो ऽसि बृहस्पतये त्वा । एष ते योनिर् बृहस्पतये त्वा
इन्द्र गोमन्न् इहा याहि पिबा सोमꣳ शतक्रतो । विद्यद्भिर् ग्रावभिः सुतम् । उपयामगृहीतो ऽसीन्द्राय त्वा गोमते । ऽ एष ते योनिर् इन्द्राय त्वा गोमते
इन्द्रा याहि वृत्रहन् पिबा सोमꣳ शतक्रतो । गोमद्भिर् ग्रावभिः सुतम् । उपयामगृहीतो ऽसीन्द्राय त्वा गोमते । ऽ एष ते योनिर् इन्द्राय त्वा गोमते
ऋतावानं वैश्वानरम् ऋतस्य ज्योतिषस् पतिम् । अजस्रं घर्मम् ईमहे । उपयामगृहीतो ऽसि वैश्वानराय त्वा । एष ते योनिर् वैश्वानराय त्वा
वैश्वानरस्य सुमतौ स्याम राजा हि कं भुवनानाम् अभिश्रीः । इतो जातो विश्वम् इदं वि चष्टे वैश्वानरो यतते सूर्येण । उपयामगृहीतो ऽसि वैश्वानराय त्वा । एष ते योनिर् वैश्वानराय त्वा
वैश्वानरो न ऽ ऊतय ऽ आ प्र यातु परावतः । अग्निर् उक्थेन वाहसा । उपयामगृहीतो ऽसि वैश्वानराय त्वा । एष ते योनिर् वैश्वानराय त्वा
अग्निर् ऋषिः पवमानः पाञ्चजन्यः पुरोहितः । तम् ईमहे महागयम् । उपयामगृहीतो ऽस्य् अग्नये त्वा वर्चसे । ऽ एष ते योनिर् अग्नये त्वा वर्चसे
महाꣳ२ऽ इन्द्रो वज्रहस्तः षोडशी शर्म यच्छतु । हन्तु पाप्मानं यो ऽस्मान् द्वेष्टि । उपयामगृहीतो ऽसि महेन्द्राय त्वा । एष ते योनिर् महेन्द्राय त्वा
तं वो दस्मम् ऋतीषहं वसोर् मन्दानम् अन्धसः । अभि वत्सं न स्वसरेषु धेनव ऽ इन्द्रं गीर्भिर् नवामहे
यद् वाहिष्ठं तद् अग्नये बृहद् अर्च विभावसो । महिषीव त्वद् रयिस् त्वद् वाजा ऽ उद् ईरते
एह्य् ऊ षु ब्रवाणि ते ऽग्न ऽ इत्थेतरा गिरः । एभिर् वर्धास ऽ इन्दुभिः
ऋतवस् ते यज्ञं वि तन्वन्तु मासा रक्षन्तु ते हविः । संवत्सरस् ते यज्ञं दधातु नः प्रजां च परि पातु नः
उपह्वरे गिरीणाꣳ संगमे च नदीनाम् । धिया विप्रो ऽ अजायत
उच्चा ते जातम् अन्धसो दिवि सद् भूम्य् आ ददे । उग्रꣳ शर्म महि श्रवः
स न ऽ इन्द्राय यज्यवे वरुणाय मरुद्भ्यः । वरिवोवित् परि स्रव
एना विश्वान्य् अर्य ऽ आ द्युम्नानि मानुषाणाम् । सिषासन्तो वनामहे
अनु वीरैर् अनु पुष्यास्म गोभिर् अन्व् अश्वैर् अनु सर्वेण पुष्टैः । अनु द्विपदानु चतुष्पदा वयं देवा नो यज्ञम् ऋतुथा नयन्तु
अग्ने पत्नीर् इहा वह देवानाम् उशतीर् उप । त्वष्टारꣳ सोमपीतये
अभि यज्ञं गृणीहि नो ग्नावो नेष्टः पिब ऽ ऋतुना । त्वꣳ हि रत्नधा ऽ असि
द्रविणोदाः पिपीषति जुहोत प्र च तिष्ठत । नेष्ट्राद् ऋतुभिर् इष्यत
तवायꣳ सोमस् त्वम् एह्य् अर्वाङ्छश्वत्तमꣳ सुमना ऽ अस्य पाहि । अस्मिन् यज्ञे बर्हिष्य् आ निषद्या दधिष्वेमं जठर ऽ इन्दुम् इन्द्र
अमेव नः सुहवा ऽ आ हि गन्तन नि बर्हिषि सदतना रणिष्टन । अथा मन्दस्व जुजुषाणो ऽ अन्धसस् त्वष्टर् देवेभिर् जनिभिः सुमद्गणः
स्वादिष्ठया मदिष्ठया पवस्व सोम धारया । इन्द्राय पातवे सुतः
रक्षोहा विश्वचर्षणिर् अभि योनिम् अयोहतम् । द्रुणा(द्रोणे) सधस्थम् आसदत्
समास् त्वाग्न ऽ ऋतवो वर्धयन्तु संवत्सरा ऽ ऋषयो यानि सत्या । सं दिव्येन दीदिहि रोचनेन विश्वा ऽ आ भाहि प्रदिशश् चतस्रः
सं चेध्यस्वाग्ने प्र च बोधयैनम् उच् च तिष्ठ महते सौभगाय । मा च रिषद् उपसत्ता ते ऽ अग्ने ब्रह्माणस् ते यशसः सन्तु मा ऽन्ये