एवं स यजमानः सोमस्य परं हविः समन्तात् पाति स्म, यः मह्यं जलनिधिषु प्रवहति, स सोमः शिलाभिः निष्पिष्टः, धीमान्, आहिताग्निना सम्यक् समर्पितः। स सोमः वायोः पारिषेण शुद्धः, शीघ्रं पश्चिमदिशं प्रवहति, इन्द्रस्य सखा योग्यः; पुनः वायोः पारिषेणैव शुद्धः, पूर्वदिशं शीघ्रं प्रवहति, इन्द्रस्यैव सखा। सूर्यकन्या तु तव सोमं नित्यधारया शुद्धयति, सदा प्रवहन्तं सोमं निर्मलयति। ब्रह्म च क्षत्रं च तव शुद्धे क्रियेताम्; सोमः निष्पिष्टः, सम्पादितः, बलवाँश्च, तेजस्वी च, मदाय समर्पितः। तस्य तेजसा देवान् पोषय, हे देव, तस्य सारेण यजमानस्य भोजनं स्थापय। ये यवस्य स्वामिनः, तेषां यवः अपि यथादत्तः यथाक्रमं वितर्यते; अत्र, ये सम्यग् वाचना कुशान् उपासते, तेषां भोजनं साधय। अयं तव मूलं—तेजसः, वीर्यस्य, बलस्य च हेतोः। अश्विनोः तेजः, सरस्वत्याः वीर्यं, इन्द्रस्य बलं तव प्राप्तं—एष तव मूलं, हर्षाय, मुदे, महते च। त्वं तेजः, मयि तेजः स्थापय; त्वं वीर्यं, मयि वीर्यं स्थापय; त्वं बलं, मयि बलं स्थापय; त्वं ओजः, मय्योजः स्थापय; त्वं धृतिः, मयि धृतिं स्थापय; त्वं महिमान्, मयि महिमानं स्थापय। या व्याघ्रं, वृकं, श्येनं, गरुडं, सिंहं च रक्षति, सा नः अपघातात् पातु। यथा हृष्टः पुत्रः मातरं पोषयति, तथा, हे अग्ने, अहं मातृपितृऋणात् विमुक्तः सयाम्; मां सुसंयोजय, सुभूतिं मां कुरु; मां वियोजयित्वा, पापं दूरं कुरु। देवा यज्ञं अकुर्युः; अश्विनौ वैद्यौ; सरस्वती वाचा व्यचिकित्सत्; इन्द्रः अश्विभ्यां बलं दत्तवान्। दीक्षा-रूपं कुशः; पथिचिह्नानि अंकुराः; क्रयस्य रूपं सोमः; सोमस्य धान्यं मधु। अतिथ्यस्य रूपं मासिकं हविः; नग्नः महावीरस्य रूपम्; उपसदां रूपं—त्रिरात्रं, देवसुताः। क्रीतस्य सोमस्य रूपं प्रवाहितः सोमः; औषधिः दुग्धा अश्विनोः, इन्द्रस्य, सरस्वत्याः च। आसनस्य रूपं राजासने; वेदिर्हविराधारः; उपर्युपरि वेद्योः, वैद्यस्य रूपम्। वेदिर्वेदिना संयुज्यते; कुशः बलस्य कुशेन संयुज्यते; यूपः यूपेन; अग्निः अग्निना नीयते। त्वं ऐश्वर्यस्य मूलं; त्वं ऐश्वर्यस्य नाभिः; मां मा हिंसीः, त्वं मां मा हिंसीः। वरुणः घृतव्रतो गृहेषु प्रतिष्ठितः; ऐश्वर्याय, शुभेच्छया; मृत्युं पातु; विनाशात् पातु। त्वां दिव्यस्य सवितुः प्रेरणया, अश्विनोः बाहुभ्यां, पूष्णः हस्ताभ्यां सिञ्चामि; अश्विनोः औषध्या तेजसे ब्राह्मवर्चसाय; सरस्वत्याः औषध्या वीर्याय पोषाय; इन्द्रस्य शक्त्या बलाय, सौन्दर्याय, कीर्तये। कोऽसि? का त्वं? कस्य, किमर्थं त्वम्? सुमद्यशः, शिवे, सत्यराजन्। मम शिरो यशः, मुखं कीर्तिः, केशश्मश्रू तेजः; प्राणो राजा, अमृतत्वम्; चक्षुर्वरुणः, श्रोत्रं दीप्तिमान्। जिह्वा शुभा, वाणी महती, मनः ऐश्वर्यं, क्रोधः निग्रहः, तेजः उज्ज्वलम्। हर्षो मुदश्च मम; अङ्गुल्यः अङ्गानि च बलानि; मित्रः मयि; बलं मम। बाहू बलयुक्तौ; हस्तौ कर्मण्यौ पराक्रमिणौ। आत्मा कुलीनः; उरः स्थिरम्। पृष्ठं राज्यं, उदरं आधारः, स्कन्धग्रीवौ दृढौ, श्रोणिः स्थिरा; ऊरू, जानु, जङ्घे बलिन्यः; सर्वाणि अङ्गानि सर्वत्र रक्ष्यन्ताम्। नाभिः चिन्तनाधिष्ठानम्, गुदं शुद्धिस्थानम्; शिश्नयोः हर्षः, परमः हर्षश्च; शुक्रे लक्ष्मीः, श्रीश्च। जङ्घाभ्यां पादाभ्यां धर्मे प्रतिष्ठितः, जनानां मध्ये राजा इव। कुले, राज्ये, अश्वेषु, गावः मध्ये, सर्वेष्वङ्गेषु, आत्मनि, प्राणेषु, आर्जवे, पोषणे, दिवि पृथिव्यां च अहं प्रतिष्ठितः। त्रयः देवाः, एकादश, त्रयस्त्रिंशत्, शुभा देवताः, बृहस्पतिं पुरोहितं कृत्वा, दिव्यस्य सवितुः शक्त्या—देवाः अन्यैः सह मां पान्तु। प्रथमं द्वितीयेन, द्वितीयं तृतीयेन, तृतीयं सत्येन; सत्यं सत्येन, यज्ञं यज्ञेन, यजुः यजुषा, साम्ना साम्ना, ऋचा ऋचा, प्रास्ताव्यैः, प्रहवण्यैः, याज्याभिः, वषट्कारैः, हविः समर्प्य—मम कामाः सन्तु। पृथिवि, स्वाहा। मम केशाः सज्जता, त्वक् विनयः, समीपता; मांसं सम्पादनं, अस्थिमज्जा श्रद्धा। यदि, हे देवाः, वयं देवेषु अपराधं कृतवन्तः, तस्मात् सर्वपापात्, अमंगलात् मामग्निः विमोचयतु। दिवा वा रात्रौ वा यदपकारं कृतं, तस्मात् सर्वपापात्, अमंगलात् माम् वायुः विमोचयतु। जाग्रतः स्वपतः वा यदपकारं कृतं, तस्मात् सर्वपापात्, अमंगलात् माम् सूर्यः विमोचयतु। ग्रामे, वने, सभायाम्, इन्द्रियेषु, नीचेषु, उच्चेषु, स्वधर्मे वा यदपकारं कृतम्, तत् अपाक्रियताम्। यद् आपः, हे अघ्न्ये, हे वरुण, आवाहयामः; तस्मात्, हे वरुण, विमोचय; त्वं पापघ्नी, शुद्धिकर्त्री; देवैः मानवैः कृतं पापं निष्कुरु; बहुदानिन् देव, पातु नः। तव हृदयं समुद्रे, अप्सु गम्भीरे अस्तु; ओषधयः, आपश्च त्वाम् प्रविशन्तु। आपः ओषधयश्च नः सौम्याः स्युः; ये द्विषन्ति, ये च वयं द्विष्मः, तेषां तु सौम्याः न स्युः। यथा बन्धनात् विमुच्यते, यथा स्नानानन्तरं स्वेदात् शुद्ध्यति, यथा घृतं परिषेण शुद्ध्यति, एवं आपः माम् अपवित्रात् शुद्धयन्तु। तमसोऽस्मात् ज्योतिः परं दृष्ट्वा, दिव्यं सूर्यं देवानां मध्ये, परमं तेजोऽध्यगच्छाम। अद्याहं आपः उपागतवान्, तासां सारेण सह प्रवहामि; क्षीरवत्यः आपः, त्वां प्राप्तवान्; तेजः, प्रजां, धनं च मे दत्त। त्वं दीप्यस्व, वयं त्वां दीपयेम; त्वं समिधः, त्वं तेजः; मयि तेजः स्थापय। पृथिवी, उषाः, सूर्यः सुसंयुक्ताः स्युः; विश्वं जगत् एकं भवतु; अहं विश्वाग्नेः ज्योतिः भूयासम्, बहून् कामान् भुञ्जीय। पृथिवि, स्वाहा। त्वयि समिधं स्थापयामि, हे अग्ने, व्रतानां नाथ; त्वयि व्रतं श्रद्धां च स्थापयामि; अहं दीक्षितः त्वां दीपयामि। यत्र ब्रह्म च क्षत्रं च सह चरतः, तद् लोके पवित्रं, विज्ञानमयं, यत्र देवा अग्निना सह निवसन्ति।