यत् किञ्चिद् इच्छया, हृदया, मनसा, चक्षुषा वा संगृहीतमस्ति, तत् सर्वं समाहृत्य, धर्मिष्ठानां लोकं प्रति प्रस्थितव्यं, यत्र प्राचीनाः पूर्वजाः ऋषयः गतवन्तः। तत्र तेभ्यः जन्मविद् यः निधिं समर्पयति, स एव ते आसनं स्थापयामि; यज्ञस्य ईशः तत्र त्वां अनुगच्छति—तम् परमं दिवम् अवगच्छ। परमं दिवम् एव तम् अवगच्छ, हे देवाः, तद् एवासनं, तस्य रूपं विज्ञायत; यदा स देवयानैः मार्गैः आगच्छति, तदा तस्मै यथाकामं यथाकृत्यं सम्पादयत। उत्तिष्ठ, अग्ने, प्रबुध्यस्व; यथाकामं यथाकृत्यं विमुञ्च, एवं एषं च; अस्मिन्नेवासने, परे च, सर्वे देवाः यजमानाश्च समुपविशन्तु। येन त्वं सहस्रं वहसि, येन, अग्ने, सर्वं वेदविद्यां वहसि; तेनैव नयास्माकं यज्ञं स्वर्गं प्रति, देवेषु प्रतिग्रहीतम्। यत् किञ्चिद् दत्तं, प्रतिदत्तं, यत् किञ्चिद् निर्मितं, यानि वा दानानि समर्पितानि—तत् सर्वं नोऽग्निः विश्वकर्मा स्वर्गं प्रति नयतु, देवेषु प्रतिग्रहीतम्। यत्र मधुधाराः स्रवन्ति, यत्र घृतधाराः अविच्छिन्नाः प्रवहन्ति—तत्र नोऽग्निः विश्वकर्मा स्वर्गं प्रति नयतु, देवेषु प्रतिग्रहीतम्। अहमग्निः जन्मना, सर्वजननवित्; घृतमेव मम चक्षुः, अमृतं मम आहारः; अहं सूर्यः, त्रिस्थाणः, अन्तरिक्षस्य वाहनम्; अहं अक्षयः तापः, अहं हविः, एष मे नाम। अहं ऋचः, अहं यजूंषि, अहं सामानि इति सम्बोध्ये; पृथिव्यां पूर्वदिक्प्रवृत्ताः सर्वे अग्नयः, तेषु त्वं श्रेष्ठः—नः जीविताय शुभं ददातु। विघ्नवधाय, शत्रूनां संग्रामे जयाय, इन्द्र, त्वां प्रवर्तयामः। बहुप्रार्थित इन्द्र, त्वं बलिनं स्थिरं निर्हस्तं हन्यः, चतुरं च चूर्णयः; त्वं तेजसा वर्धमानं वृत्रं, द्वेषिणं, अपादं च हन्यः। इन्द्र, शत्रून् हन्याः, प्रतिस्पर्धिनः निगृह्य; यः कश्चन अस्मान् प्रतिद्रवति, तमधः तमसि पातय। यथा भीमः मृगः पर्वतेषु विचरन्, दूरस्थांश्च, पारपक्षीयांश्च विनाशयः; तीक्ष्णधनुष्कं समादाय, इन्द्र, शत्रून् निहन्याः, रिपून् विक्षिप। वैश्वानरवत्, तव साहाय्यं दूरात् आगच्छतु; अग्ने, अस्माकं सुवन्दितं हविः गृहाण। स्वर्गे प्रतिष्ठितः, पृथिव्याम् अपि प्रतिष्ठितः, अग्निः सर्वेषु ओषधीषु प्रविष्टः; वैश्वानरः, बलात् प्रतिष्ठितः अग्निः—सः अस्मान् अह्निश्च रात्रौ च पातु। यत्कामं वयम् इच्छामः, अग्ने, तव साहाय्येन प्राप्नुयाम; वयं धनं, समृद्धिं, वीर्यं च प्राप्नुयाम; वयं पुरस्कारं पुरस्कारं प्राप्नुयाम, तव अक्षयं यशः प्राप्नुयाम। अद्य वयं तव कामं सम्पादितवन्तः, उन्नतान्जलयः, भक्त्या उपसृत्य; पूज्यतमया बुद्ध्या, अग्ने, देवेषु समर्पय, धृतव्रतेन चेतसा। अग्ने, इन्द्र, ब्रह्मन्, देव बृहस्पते, सर्वे प्राज्ञाः देवाः—ते अस्माकं यज्ञं पान्तु, शुभं ददातु। त्वं कनिष्ठः, उपासकान् पालय, अस्माकं स्तोत्राणि शृणु; अस्माकं सन्ततिं च अस्मान् च रक्ष। त्वां विमोचयामि, माधुर्येण मधुरं, बलिना बलिनं, अमृतेन अमृतं, मधुना मधुं, सोमेन सहितं; त्वं सोमः; अश्विनोः पच, सरस्वत्यै पच, इन्द्राय बलिने पच। परितः सिञ्च सोमं पिष्टम्, यः परमो हविः; सः महात्मा आप्सु प्रवहन्, सः सोमं पेषयामास। वायोः पवित्रेण शुद्धः सोमः पश्चिमं दिशं शीघ्रं प्रवहति, इन्द्रस्य सखायि योग्यः; वायोः पवित्रेण शुद्धः सोमः पूर्वं दिशं शीघ्रं प्रवहति, इन्द्रस्य सखायि योग्यः। सूर्यपुत्री तव सोमस्य प्रवाहं नित्यधारा शुद्धयति। ब्रह्म च क्षत्रं तव शुद्ध्येते; सोमः, पिष्टः, समाहितः, बलवद् वीर्ययुक्तः, मदाय; तस्य तेजसा देवांश्च पोषय, तेन सारेण यजमानाय भोजनं स्थापय। शायद् ये यवस्य स्वामिनः, यवः अपि, यथादत्तः, क्रमशः वितर्यते; अत्र, तेषां भोजनं पच, ये कुशं भक्त्या उपासते; अश्विभ्यः, सरस्वत्यै, इन्द्राय, सूत्रम्ने प्रतिग्रहीतम्; एष तव स्रोतः—तेजसः, वीर्यस्य, बलस्य च। तव प्रतिग्रहीतम् अश्विनोः तेजः, सरस्वत्याः वीर्यं, इन्द्रस्य बलम्; एष तव स्रोतः—आनन्दाय, मुदाय, महिम्ने। त्वं तेजः, मयि तेजः स्थापय; त्वं वीर्यं, मयि वीर्यं स्थापय; त्वं बलं, मयि बलं स्थापय; त्वं ओजः, मय्योजः स्थापय; त्वं धृतिः, मयि धृतिं स्थापय; त्वं महिमानं, मयि महिमानं स्थापय। या व्याघ्रं, वृकं, गृध्रं, श्येनं, सिंहं च पालयति, सा अस्मान् अपघातात् पातु। यथा हृष्टः पुत्रः मातरं पोषयति, तथा, अग्ने, अहं मातृपितृऋणात् विमुक्तः स्याम्; मयि संगच्छ, माम् पुण्येन पूरय; मत्तः पृथक् भूत्वा, पापं दूरं कुरु। देवाः यज्ञं अकुर्वन्; अश्विनौ वैद्यौ; सरस्वती वाचा व्यधात्; इन्द्रः च अश्विनौ बलं ददातः। दीक्षा रूपं कुशः; प्रवासचिह्नानि अंकुराः; क्रयस्य रूपं सोमः; सोमस्य कणाः मधु। अतिथ्यस्य रूपं मासिकं हविः; नग्नः महावीरस्य रूपम्; उपसदाम् एतद्रूपं—त्रिरात्रं, देवतानाम् अपत्यं। क्रयितस्य सोमस्य रूपं प्रवाहितः सोमः; औषधम् अश्विनोः, इन्द्रस्य, सरस्वत्याः पयः पातव्यम्। आसनस्य रूपं राजासनाय; वेदिर्हविषां पात्रम्; उपर्युपर्युपवेद्योरन्तरं वैद्यस्य रूपम्। वेदिः वेद्यां संयुज्यते; कुशः बलस्य कुशेन संयुज्यते; यूपः यूपेन संयुज्यते; अग्निः अग्निना नेतव्यः। त्वं राज्ञः स्रोतः; त्वं राज्ञः नाभिः; मा त्वां हिंसिषम्, मा माम् हिंसीः। वरुणः घृतव्रतम् आस्थाय, गृहेषु प्रविष्टः; राजत्वाय, शुभेन चित्तेन; मृत्योरपि पालय; विनाशात् पालय। त्वां दिव्यसवितुः प्रेरणया, अश्विनोः भुजाभ्यां, पुष्णः हस्ताभ्यां सिञ्चामि; अश्विनोः औषध्या तेजसे ब्रह्मवर्चसे; सरस्वत्याः औषध्या वीर्याय पोषाय; इन्द्रस्य बलाय, रूपाय, यशसे। कः त्वम्? किम् त्वम्? कस्य, किमर्थं त्वम्? शुभस्तव स्तवनीयः, सुमङ्गलः, सत्यराजन्। मम शिरः कीर्तिः, मुखं यशः, केशश्मश्रू तेजः; प्राणः राजा, अमृतत्वम्; चक्षुः स्वामी, श्रोत्रं दीप्तिः।