ब्राह्मणेषु तेजो नः प्रार्थयामः, राजसु च तेजो दत्तु, जनासु, शूद्रेषु च तेजः अस्मिन्स्वयं स्थापयतु। अहं सम्यग् ब्रह्मणा त्वां उपगच्छामि, यज्ञकर्ता त्वां हविषा पूजयति। हे वरुण, कुपितः मा भूः, विशालधी, अस्माकं प्राणं मा हरः। सुवर्णमयं तापं, सुवर्णमयं सूर्यं, सुवर्णमयं तेजः, सुवर्णमयं ज्योतिः, सुवर्णमयं सूर्यं स्वाहा इति स्तौमः। अहं अग्निम् बलवता घृतेन च योजयामि, दिव्यम्, पतत्रिणं, वीर्यवन्तम्। तेन सह वयं दीप्तलोकं प्राप्नुयाम, उत्तमं स्वर्गं आरोहाम। अग्ने, तव एते अपराजिते पक्षौ, येन त्वं रक्षांसि अपाकर्षसि—ताभ्यां वयं पुण्यलोकं गच्छेम, यत्र प्राचीनाः प्रथमजाः ऋषयः गताः। इन्दु, दक्ष, श्येनः, धर्मः, सुवर्णपक्षी, पक्षी, वीर्यवान्—महति आवासे स्थितः। त्वां नमामि, मा नः हिंसिषः। त्वं दिवः शीर्षम्, पृथिव्याः नाभिः, आपां ओषधीनाṃ बलम्। विश्वम् आश्रयः, विस्तीर्णः, पन्थानम् नमामः। त्वं सर्वेषां शीर्षे स्थितः, सागरे प्रतिष्ठितः। तव हृदयं आप्सु, आयुः आपैः दत्तम्, सागरं विदारयसि। दिवः, वर्षात्, अन्तरिक्षात्, पृथिव्याः—वर्षं नः ददातु। इच्छितो यज्ञः, भ्रिगुभिः वसुभिश्च आशीर्वादितः; अत्र वयं तुष्टस्य वाञ्छितस्य धनं प्राप्नुयाम। अभिष्टुतः अग्निः नः पोषयतु; वाञ्छितं हविः प्रीयताम्; देवेभ्यः नमः। यत् सङ्कल्पेन, हृदयेन, मनसा, चक्षुषा च संगृहीतम्—तत् परित्यज्य पुण्यलोकं गच्छ, यत्र प्राचीनाः प्रथमजाः ऋषयः गताः। एष ते आसनं स्थापयामि, यं जातविद्या निधिं वहति; यज्ञपति त्वां अत्र अनुसरति—तम् परं दिवि विद्धि। परं दिवि तम् विद्धि, हे देवाः, आसनं, तस्य रूपं विज्ञायध्वम्; स यदा देवयानैः आगच्छति, तदा तस्य वाञ्छितं कृतं पूर्तं कुरुत। उत्थेहि अग्ने, उत्तिष्ठ; वाञ्छितं पूर्तं विमुञ्चतु, अयं च; अस्मिन्स्थाने, परे च, सर्वे देवाः यजमानाश्च उपविशन्तु। येन त्वं सहस्रं वहसि, येन, अग्ने, सर्वं वेदं जानासि; तेन अस्माकं यज्ञं स्वर्गं नय, देवेभ्यः प्रतिग्राह्यम्। यद् दत्तम्, यद् प्रतिदत्तम्, यद् निर्मितम्, यानि दानानि दत्तानि—अग्निः विश्वकर्मा तत्सर्वं स्वर्गं नयतु, देवेभ्यः प्रतिग्राह्यम्। यत्र मधुक्षीरस्य धाराः अनवरतम् वहन्ति—अग्निः विश्वकर्मा तत्र अस्मान् स्वर्गं नयतु, देवेभ्यः प्रतिग्राह्यम्। अहं अग्निः अस्मि जात्या, सर्वजननविद्; घृतं मम चक्षुः, अमृतं मम अन्नम्; अहं सूर्यः, त्रिधातुः, अन्तरिक्षस्य वाहनम्; अक्षयश्चोष्मा, अहं हविः, एष मे नाम। अहं ऋचः, अहं यजूंषि, अहं सामानि; पृथिव्यां पूर्वदिष्टेषु सर्वेषु अग्निषु त्वं श्रेष्ठः—अस्मभ्यं श्रेयः दत्तु। विघ्नवधाय, शत्रुजये, हे इन्द्र, त्वां प्रेरयामः। बहुप्रार्थित इन्द्र, त्वं बलिनम्, धृध्रुं, निष्करं हन्यः, शठं च चूर्णयः; त्वं वीर्येण वर्धमानं वृत्रं, द्वेषसम्, अपादं हन्यः। इन्द्र, शत्रून् हन, प्रतिद्विषः जहीहि; यो नो अभिद्रवत्, तम् अधः तमसि क्षिप। गिरौ विचरन्तम् भीममृगवत्, त्वं दूरस्थान्, पारस्थांश्च नाशयसि; तीक्ष्णशरं संनह्य, इन्द्र, शत्रून् हन, रिपून् विकिर। वैश्वानरवत्, तव साह्यं दूरात् आगच्छतु; अग्ने, अस्माकं स्तुतिं गृहाण। स्वर्गे प्रतिष्ठितः, पृथिव्याम् प्रतिष्ठितः, अग्निः सर्वासु ओषधीषु प्रविष्टः; वैश्वानरः, बलात् प्रतिष्ठितः अग्निः, सः दिवा निशा च अस्मान् पातु। वयम् अग्ने तव साह्येन तं वाञ्छितं प्राप्नुयाम, धनं, समृद्धिं, वीर्यं च प्राप्नुयाम; विजयम् विजयम्, तव अच्युतं यशः प्राप्नुयाम। अद्य तव वाञ्छितं कृतम्, उत्तानहस्ताः, भक्त्या उपगच्छामः; श्रेयस्कामेन मनसा, अग्ने, देवेषु हविः समर्पय, अच्युतया धिया, प्रेरितः। अग्निः, इन्द्रः, ब्रह्मा, बृहस्पतिः, सर्वे प्रज्ञावन्तो देवाः—ते यज्ञं पान्तु, शुभं ददातु। त्वं, कनिष्ठ, यजमानान् पालय, अस्माकं गीतानि शृणु; प्रजां च अस्मान् च पालय। त्वां विमोचयामि, मधुमती, बलवती, अमृता, मधुना संयुक्ता, सोमेन सह; त्वं सोमः, अश्विनोः पच, सरस्वत्यै पच, इन्द्राय बलिने पच। सुतस्य सोमस्य परितः सिञ्च, यः श्रेयांसि हविः; आप्सु प्रवहमानः सोमः, अश्मभिः पिष्टः। वायोः पवित्रेण शुद्धः सोमः पश्चिमं शीघ्रं प्रवहति, इन्द्रस्य सखाः; वायोः पवित्रेण शुद्धः सोमः पूर्वं शीघ्रं प्रवहति, इन्द्रस्य सखाः। सूर्यदुहिता तव सोमं शुद्धयति, नित्यधारेण। ब्रह्म च क्षत्रं तव शुद्ध्येते; सोमः, पिष्टः, शक्त्या, बलिना, मदाय; तेजसा देवान् पोषय, सारेण यजमानस्य अन्नं स्थापय। य एव जौधनाः, जौधनं च, यथादत्तं, क्रमशः वितर्यते; अत्र तेषां भोजनं पच, ये धर्मणा कुशं यजन्ति; अश्विभ्यः, सरस्वत्यै, इन्द्राय, सूत्रमने दत्तम्; एष तव स्रोतः—तेजसः, वीर्यस्य, बलस्य च। अश्विनोः तेजः, सरस्वत्याः वीर्यं, इन्द्रस्य बलम्—तव प्राप्तम्; एष तव स्रोतः—मोधाय, प्रीतये, महिम्ने। त्वं तेजः, मयि तेजः स्थापय; त्वं वीर्यं, मयि वीर्यं स्थापय; त्वं बलम्, मयि बलं स्थापय; त्वं ओजः, मय्योजः स्थापय; त्वं धृतिः, मयि धृतिं स्थापय; त्वं महिमान्, मयि महिमानं स्थापय। या व्याघ्रं, वृकं, गृध्रं, श्येनं, सिंहं च रक्षति—सा नः अभयात् रक्षतु। यथा हृष्टः पुत्रः मातरं पोषयति, तथा, अग्ने, अहम् अपितृणः स्याम्; मयि संगच्छ, माम् पुण्येन पूरय; मत्तः पापं पृथक् कुरु। देवाः यज्ञं अकुर्वन्; अश्विनौ वैद्यौ; सरस्वती वाचा चिकित्सति; इन्द्रः अश्विभ्यां बलं ददाति।