ऋषिः, यः पुरा जगतः सर्वान् लोकान् हविषा समर्प्य पितेवासीत्, स धनस्य कामयमानः, शुभमिष्ट्वा, अधस्तात् लोकान् प्रथमं प्रविवेश। तस्मिन्नेव काले, किं मूलं, किमादिः, का कथा? कुत्र विश्वकर्मा, सर्वदर्शी, पृथिवीं सृष्ट्वा, स्वमहिम्ना दिवं प्रसारयत्? स सर्वत्र चक्षुष्मान्, सर्वत्राननः, सर्वत्रबाहुः, सर्वत्रपादः, बाहुभिः पक्षैश्च वातं वहन्, एक एव देवः स्वर्गं पृथिवीं च सृजति। किं वनं, कः वृक्षः, येन स्वर्गपृथिव्यौ निर्मिते? मनीषिणः मनसा पृच्छन्ति, किमिदं यद् लोकान् धारयन् तस्थौ? हे विश्वकर्मन्, तव तानि उच्चानि धामानि, तानि मध्ये, एतानि च, स्वयम्भो, तानि स्वमित्रेभ्यः शिक्षय; आत्मानं बलवृद्ध्यै हविषा अर्पय। विश्वकर्मन्, हविर्वृद्ध्या आत्मानं पृथिव्यै दिवसे च अर्पय; अन्ये प्रतिद्वन्द्विनः समीपे मूढाः भवन्तु—अत्र मेधावी मघवान् अस्माकं हितकारी भूयात्। अद्य वयं विश्वकर्माणं वाचस्पतिं, मनसि शीघ्रं, बलाय आवाहयाम; स सर्वहितः, सुकृत्, अस्माकं यज्ञेषु तुष्यतु। विश्वकर्मा हविर्वृद्ध्या इन्द्रं रक्षांकारं, अजितं चकार; तम् प्रजाः प्राचीनकाले समं नमन्ते—स बलवान् यथोचितं आह्वनीयः। प्राज्ञः दृष्टिपिता, मनसा, नामसु घृतं ससर्ज; यदा अन्तौ दृढं स्थापितौ, तदा स्वर्गपृथिव्यौ व्यवर्धेताम्। विश्वकर्मा मनसा अत्रात्यजत्; स स्रष्टा, व्यवस्थाता, परमो, ऋषिः; यत्र सप्तर्षयः एकं परं वर्णयन्ति, तत्रैव तेषां काम्यानि हविः सह भुज्यते। यः अस्माकं पिता, स्रष्टा, व्यवस्थाता, यो धामानि सर्वां च लोकान् वेत्ति, यो देवतानां नामकर्ता, अन्ये लोकाः तं पृच्छन्ति। पुरातनाः ऋषयः, गायका, अस्मभ्यं समं धनं अयच्छन्; ज्योतिर्द्धामनि च तमसि, ये भूता आसन्, ते एतान् लोकान् अकुर्वन्। दिवः परे, पृथिव्याः परे, ये देवासुरेषु सन्ति, तेषां परे; कं प्रथमं गर्भं आपः अदधुः, यत्र पुरातनाः देवाः समं अपश्यन्? तं प्रथमं गर्भं आपः अदधुः, यत्र सर्वे देवाः समं संगता; अजस्य नाभ्याम् एकः स्थाप्यते, यस्मिन् सर्वे लोकाः तिष्ठन्ति। यूयं तं न जानाथ, यः एतान् ससर्ज; अन्यत् किञ्चिद् अस्मासु जातम्; तमसा आच्छन्नाः, व्यामिश्रवाक्, ते विचरन्ति, अप्रतिपूर्ताः, स्तोत्राणि जपन्तः। विश्वकर्मा देवत्वेन जातः; ततः गन्धर्वः द्वितीयः अभवत्; तृतीयः पिता ओषधीन् ससर्ज, आपां गर्भं बहुषु स्थानेषु न्यधात्। शीघ्रः, गर्जन्, वृषभः, घोरः, जनान् कम्पयन्; विजयी, अनिमिषः, एकवीरः, इन्द्रेण सह शतं सेनाः अजैषीत्। विजयी, अनिमिषः, तीक्ष्णः, वेगवान्, दुर्निवार्यः, धीरः; इन्द्रेण सह विजयी भव, वीराः, महाबलिनां धनुष्मतां संग्रामे तिष्ठन्त। स धनुष्मान्, खड्गधारी, स्वामी, संग्रामे इन्द्रेण सह सैन्येन युक्तः; विजयी, सोमपी, दीर्घबाहुः, तीक्ष्णधन्वा, प्रतिरोधिनः सह स्थिरः। बृहस्पते, रथेण संचर, दैत्यशत्रुं रिपुं च नुद; तेषां सेनाः भिन्द्धि, संग्रामे दारय, विजयी, अस्माकं रथानां पुष्टिकरः रक्षिता च भव। बलवित्, स्थिरः, वीरः, महाबलः, शीघ्रः, सहिष्णुः, तीक्ष्णः; वीर्ये, बलवत्त्वे च अतिशयः, बलात् जातः—इन्द्र, विजयी रथं आरोह, गोदायकः भव। गोपथिन्, गोदायकः, वज्रबाहुः, विजयी, बलात् विघ्नान् दारयन्; हे मित्राः, एतां सख्यां अनुयात, इन्द्रेण सह प्रयतध्वम्। इन्द्रः, शतशक्तिमान्, बलात् गोष्ठे प्रविशति; दुर्निवार्यः, सेनानां दारयिता, अजितः—अस्माकं सेना तेन संग्रामे रक्ष्यताम्। इन्द्रः नेता अस्तु, बृहस्पतिः दक्षिणः हस्तः, यज्ञः प्रतिष्ठा, सोमः पुरतः; दिव्यानां गणेषु, मरुतः विजयीं जयन्तीं च नयन्तु। इन्द्रस्य महतो निनादः, वरुणस्य राज्ञः, आदित्याः, मरुतां घोरः गणः, महाबुद्धयः, लोकचालकाः—विजयिनां देवानां घोषः उच्चैः क्रियताम्। मघवन्, आयुधानि उत्तिष्ठ; मम वीराणां मनांसि उत्तिष्ठ; वृत्रहन्, अश्वानाम् अश्वान् उत्तिष्ठ; विजयिनां रथानां घोषः प्रतिननादतु। इन्द्रः अस्माकं पताकाभिः सभायाम् अस्तु; अस्माकं शराः विजयीः भवन्तु; अस्माकं वीराः श्रेष्ठाः भवन्तु; देवाः, यज्ञेषु अस्मान् पालयन्तु। एषां मनांसि मोहयित्वा, तेषां अङ्गानि गृहित्वा गच्छ; निर्गच्छ, हृदि तान् ज्वलनैः दह; शत्रवः अन्धकारेण तमसा च संयुज्यन्ताम्। विमुक्तः, पत, हे शरे, प्रार्थनया तीक्ष्णीकृत; गच्छ, शत्रून् हन, कञ्चन न मुञ्च। गच्छत, विजयी भवत, हे नराः; इन्द्रः वः रक्षां ददातु; वः बाहवः तीक्ष्णाः, अजय्याः भवन्तु यथास्ति। मरुतां परस्य सेनाः समीपं आगच्छन्ति, बलात् प्रयतमानाः; तां तमसा, रहस्येन चाच्छादय, यथा परस्परं न जानन्ति। यत्र शराः पतन्ति, यत्र युवानः शरवत् धावन्ति; तत्र इन्द्रः, बृहस्पतिः, अदितिः च रक्षां ददतु—ते नित्यं रक्षां ददतु। अहं वः प्राणभागान् कवचेन आच्छादयामि; सोमः राजा अमृतत्वेन वः संवेष्टु; वरुणः वः पन्थानं विस्तारेण करोतु; देवाः वः विजयाय प्रमोदन्ताम्। अग्ने, ऊर्ध्वया आज्याहुत्या एनं ऊर्ध्वं नय; धनेन, अपत्येन च समृद्धं कुरु। इन्द्र, एनं पारय, बन्धुषु स्वामिन्; देवतेजसा समन्वितं कुरु, स देवभाग्यं लभताम्। यस्य गृहे होमं कुर्मः, अग्ने, तम् वर्धय; तस्मै देवाः वदन्ति, ब्रह्मणस्पतिः अपि च। सर्वे देवाः तव उत्थापनं कुर्वन्तु, अग्ने, मनसैः; त्वं शुभ्ररूप, शुभायुध, अस्मभ्यं बहुशो भाग्यं वह। पञ्च देवदिशः, देव्यो, यज्ञं रक्षन्तु, आपदं, दुष्कृतं च निवर्तयन्तु; धनं ददत्यः, यज्ञस्वामित्वं यच्छन्ति, धनवृद्धौ यज्ञः प्रतिष्ठितः। यदा अग्निः प्रज्वलति, तदा अहं तस्मिन् वृद्धिम् आप्नुयाम्, स्तुत्यः, स्तोत्रैः गृहीतः; तापितं घर्मं आलिङ्ग्य, ते उपासते, यथा देवाः बलाय यज्ञं अकुर्वन्। दिव्यं धर्तारं भोक्तारं च, दिव्यतेजसं, श्रीमान्, शतगुं धनं युक्तं, देवाः यज्ञं आलिङ्ग्य, उपसमीयुः; ऋत्विजः देवेषु देवाय स्थिताः।