एतद् जलानां अवतरणं, समुद्रस्य विश्रान्तिस्थानम्। युष्माकं ज्वालाः अन्यान् दहन्तु, न तु अस्मान्। अस्माकं कृते शुद्धाः शुभाः भूत्वा। अग्ने, शुद्धः, तेजस्वी, दिव्यरम्यजिह्वया देवाः आनय, तेषां कृते हविरुपनय। शुद्ध अग्ने, तेजस्वी, देवाः इह आनय; अस्माकं यज्ञं, हविरुपनय। शुद्धः, विवेकी, दयालुः यः भूमिं प्रकाशयति, स उषसः किरणैः इव, अश्वस्य शीघ्रता, वातस्य गमनं, कीर्त्यर्थी, अनादि। तव ज्वालायै, तव दाहाय, तव दीप्तये नमः। तव ज्वालाः अन्यान् दहन्तु, न तु अस्मान्। अस्माकं कृते शुद्धाः शुभाः भूत्वा। त्वं पुरुषेषु अधिपः, आपः अधिपः, तृणेषु अधिपः, वृक्षेषु अधिपः, ज्योतिषु अधिपः। ये देवाः देवेषु, यज्ञेषु याज्येषु, वर्षस्य भागे उपविष्टाः—ते अनाहूताः अस्मिन्यज्ञे मधु घृतं स्वयम् पिबन्तु। ये देवाः देवेषु दिव्यत्वं प्राप्ताः, ब्रह्मणः ऋत्विजः—ते विना किञ्चन शुद्धं न भवति; न स्वर्गे, न भूमौ, न आपः। प्राणदातृ, निष्वासदातृ, संचरणदातृ, दीप्तिदातृ, व्योमदातृ—युष्माकं ज्वालाः अन्यान् दहन्तु, न तु अस्मान्। अस्माकं कृते शुद्धाः शुभाः भूत्वा। अग्ने, तीक्ष्णज्वलया सर्वं अशुद्धं दह; अग्निः अस्मान् धनं ददाति। ऋषिः, पुरोहितः, यः एतान् लोकान् समर्पयामास, स पितरं इव उपविष्टः; सौभाग्येच्छया, धनकामः, अधस्तात् प्रथमं प्रविष्टः। किम् अधारः, किम् आदिः, किम् आख्यानम्? विश्वकर्मा सर्वदृग् कुतः भूमिं निर्माय, महिमा आकाशं प्रसारयामास? सर्वत्रदृग्, सर्वत्रमुखः, सर्वत्रबाहुः, सर्वत्रपादः—सः बाहुभिः, पक्षैः वातयति; एकः देवः, दिवि भूमौ रचयन्। कः वनः, कः वृक्षः, यतः दिवि भूमिः रचिता? बुद्धिमन्तः मनसा विचिन्वन्ति, यः लोकान् धारयन्, तान् अधारयामास। विश्वकर्मणः तव उत्तमानि स्थानानि, मध्यमानि, एतानि च—हे आत्मधारिन्, तानि स्वसखिभ्यः शिक्षय; आत्मानं बलवृद्ध्यै समर्पय। विश्वकर्मा, यज्ञवृद्ध्या, आत्मानं भूमौ दिवि समर्पय; अन्ये प्रतिद्वन्द्विनः समीपे मोदन्ताम्; अत्र मघवान् अस्माकं धीमन् हितदायकः अस्तु। अद्य विश्वकर्माणं वाचस्पतिं, शीघ्रचेतसम्, बलार्थम् आह्वयामः; सर्वहविषु रमेत, सर्वहितं, शुभकृत्, अस्माकं साहाय्याय। विश्वकर्मा, यज्ञवृद्ध्या, इन्द्रं रक्षिता, अजितम् अकुर्वत्; तस्मै जनाः आदिकाले समूह्य नमन्ति; स बलिष्ठः यथोचितम् आह्वनीयः। दृष्टिपिता, बुद्ध्या, नाम्नि घृतं निर्माय; अंताः स्थापिता, तदा दिवि भूमिः प्रसारिता। विश्वकर्मा, मनसा, इतः निर्गतः; सृष्टा, आयोजकः, परमः, द्रष्टा; यत्र सप्तर्षयः एकं परं गायन्ति, तत्र इच्छितं हविः संयुक्तम् उपभुज्यते। यः अस्माकं पिता, सृष्टा, आयोजकः, यः स्थानानि लोकान् वेद, यः एको देवनाम्ना—अन्ये लोकाः तं पृच्छायै गच्छन्ति। प्राचीनाः ऋषयः, गायकाः, अस्माकं कृते धनं समूह्य समर्पयामासुः; ज्योतिषां तमसां च क्षेत्रे, ये भूता असन्, तैः लोकाः रचिता। दिवि भूमौ देवेषु पिशाचेषु च यत् अस्ति तद् अतीत्य—कः प्रथमबीजं आपः धारयामासुः, यत्र प्राचीनदेवाः समूह्य अपश्यन्? यत् प्रथमबीजं आपः धारयामासुः, यत्र सर्वदेवाः समूह्य समागच्छन्; अजस्य नाभौ एकः स्थापितः, यस्मिन् सर्वे लोकाः स्थिताः। यः एतान् निर्माय, तं न जानाथ; अन्यः कश्चन उत्पन्नः; तिमिरच्छन्नाः, विमूढवाचः, असन्तुष्टाः, स्तोत्रं जपन्तः विचरन्ति। विश्वकर्मा देवः अभवत्; ततः गन्धर्वः द्वितीयः; तृतीयः पिता ओषधीन् निर्माय, आपां बीजं बहुषु स्थानेषु स्थापयामास। शीघ्रः, गर्जन्, वृषभवत्, गर्जितः, जनान् कम्पयन्; विजयी, अनिमिषः, एकवीरः, इन्द्रसहितः शतं सेनाः विजिग्ये। विजयी, अनिमिषः, तीक्ष्णः, वेगवान्, दुर्गमः, धैर्यवान्; इन्द्रसहितः, सह मिलित्वा, हे नराः, महाबलिनां, शरहस्तानां युद्धे तिष्ठत। सः शरहस्तः, खड्गधारिणः, स्वामी, युद्धे संगतः, इन्द्रः सेनया; मिलित्वा विजयी, सोमपः, बलवन्, तीक्ष्णधनुषः, प्रतिरोधिनां सह स्थितः। बृहस्पते, रथेन परिभ्रम, राक्षसद्विषः, शत्रून् दूरं नुद; सेनाः भञ्जय, युद्धे द्रावय, विजयी, अस्माकं रथानां वर्धकः रक्षकः भव। बलज्ञः, धीरः, वीरः, महाबलः, शीघ्रः, सहिष्णुः, तीक्ष्णः; वीर्ये अतिशयः, शक्तौ अतिशयः, बलसम्भूतः—इन्द्रः विजयी रथं आरोह, गोदायकः। गोप्तारः, गोदायकः, वज्रहस्तः, विजयी, विघ्नान् शक्त्या भञ्जयन्; हे मित्राः, एतद् स्नेहं अनुकरणीयं, इन्द्रसहिताः सह मिलित्वा यत्नं कुरुत। इन्द्रः, वीरः, शतबलः, बलेन गुप्तानि प्रविशति; दुर्गमः, सेनाद्विषः, अजेयः—युद्धे अस्माकं सेना तेन रक्षिता भवतु। इन्द्रः नेतृ, बृहस्पतिः दक्षिणः, यज्ञः अधारः, सोमः अग्रः; दिव्यसेनायाम् मरुतः विजयी, जयदायकाः नेतारः सन्तु। इन्द्रस्य गर्जनम्, वरुणस्य राजा, आदित्याः, मरुतां तीक्ष्णसेना, महाबुद्धयः, लोकान् चालयन्तः—विजयी देवाः गर्जनं उच्चारयन्तु। मघवन्, अस्त्राणि उत्तोलय; अस्माकं वीराणां मनांसि उत्तोलय; वृत्रहन्, अश्वानाम् अश्वान् उत्तोलय; विजयी रथानां गर्जनं उच्चारय। इन्द्रः अस्माकं पताकासु सभायाम् अस्तु; अस्माकं शराः विजयी सन्तु; वीराः श्रेष्ठाः सन्तु; हे देवाः, यज्ञे अस्मान् रक्षत। एषां मनांसि आकर्ष्य, अंगानि गृह्य, निर्गच्छ; अग्निज्वलया हृदयं दह; शत्रवः अन्धकारे तमसि संयुज्यन्तु। विमुक्तः, उड, हे शरः, प्रार्थनया तीक्ष्णीकृतः; गच्छ, शत्रून् हन, कञ्चन न रक्ष। गच्छत, विजयी भवत, हे नराः; इन्द्रः रक्षणं ददातु; भवताम् बाहवः तीक्ष्णाः, अजेयाः सन्तु।