सहस्राणि सहस्राणि तव शस्त्राणि, हे प्रभो, तव भुजेषु सन्ति। तेषां त्वं स्वामी भूत्वा, तानि शस्त्राणि अस्मद्अभिमुखानि नय। अनन्तानि सहस्राणि रुद्राणां भूमौ विचरन्ति; सहस्रयोजनदूरस्थानेषु तेषां धनुषां विश्रान्तिः स्यात्। अस्मिन विशालसागरस्य मध्ये, अन्तरिक्षे च, त्वं स्थितः; सहस्रयोजनदूरस्थानेषु तेषां धनुषां विश्रान्तिः स्यात्। नीलकण्ठाः श्वेतग्रीवाः रुद्राः स्वर्गम आरोहन्तः; सहस्रयोजनदूरस्थानेषु तेषां धनुषां विश्रान्तिः स्यात्। नीलकण्ठाः श्वेतग्रीवाः शर्वाः भूम्याः अधः चरन्तः; सहस्रयोजनदूरस्थानेषु तेषां धनुषां विश्रान्तिः स्यात्। ये वृक्षेषु स्थिताः, पिङ्गलाः नीलकण्ठाः रक्तवर्णाः; सहस्रयोजनदूरस्थानेषु तेषां धनुषां विश्रान्तिः स्यात्। ये प्राणिनां अधिपतयः, शरधारिणः, जटिलाः; सहस्रयोजनदूरस्थानेषु तेषां धनुषां विश्रान्तिः स्यात्। ये मार्गरक्षिणः, यात्रिकानां नेतारः, प्राणशस्त्रधारिणः; सहस्रयोजनदूरस्थानेषु तेषां धनुषां विश्रान्तिः स्यात्। ये तीरान् विचरन्ति, मुद्गरधारिणः, तूणीरधारिणः; सहस्रयोजनदूरस्थानेषु तेषां धनुषां विश्रान्तिः स्यात्। ये जनान् खादन्तः, पात्रे पिबन्तः, तान् प्रहारयन्ति; सहस्रयोजनदूरस्थानेषु तेषां धनुषां विश्रान्तिः स्यात्। ये रुद्राः, येषां संख्यायाः तुलनं नास्ति, सर्वदिशो व्याप्ताः; सहस्रयोजनदूरस्थानेषु तेषां धनुषां विश्रान्तिः स्यात्। स्वर्गस्थेषु रुद्रेषु, येषां शराः वर्षाः, तेषां पूर्वे दश, दक्षिणे दश, पश्चिमे दश, उत्तरदिशि दश, ऊर्ध्वे दश; तेषां नमः। ते अस्मान् रक्षन्तु, कृपां दर्शयन्तु। यं वयं द्वेष्यामः, यः अस्मान् द्वेष्टि, तं तेषां मुखे समर्पयामः। अन्तरिक्षस्थेषु रुद्रेषु, येषां शराः वाताः, तेषां पूर्वे दश, दक्षिणे दश, पश्चिमे दश, उत्तरदिशि दश, ऊर्ध्वे दश; तेषां नमः। ते अस्मान् रक्षन्तु, कृपां दर्शयन्तु। यं वयं द्वेष्यामः, यः अस्मान् द्वेष्टि, तं तेषां मुखे समर्पयामः। भूमिस्थेषु रुद्रेषु, येषां शराः अन्नम्, तेषां पूर्वे दश, दक्षिणे दश, पश्चिमे दश, उत्तरदिशि दश, ऊर्ध्वे दश; तेषां नमः। ते अस्मान् रक्षन्तु, कृपां दर्शयन्तु। यं वयं द्वेष्यामः, यः अस्मान् द्वेष्टि, तं तेषां मुखे समर्पयामः। यद् बलं, पुष्टिः, शिलायाम्, पर्वते, आपः, ओषधयः, वृक्षाः च संचितम्, तत् बलं, तत् पुष्टिं मरुतः सह प्रयत्नेन अस्मभ्यं ददतु। शिला तव क्षुधा। तत् बलं मयि अस्तु। यं वयं द्वेष्यामः, तव वज्रः तं प्राप्नुयात्। मम एते अग्ने ईटाः गावः सन्तु—एकं, दश, दशशतम्, दशसहस्रं, दशदशसहस्रं, दशशतसहस्रं, दशलक्षं, दशशतलक्षं, दशकोटिः, दशशतकोटिः, दशमहाकोटिः, दशसागरः, मध्ये, अन्ते, उच्चे। मम एते अग्ने ईटाः अस्मिन् लोके, अमुत्र च, गावः सन्तु। त्वं ऋतूनां, ऋतुभिः पुष्टः, ऋतुषु स्थितः, ऋतुभिः पुष्टः। घृतप्रवाहः, मधुप्रवाहः, दीप्तिमान्, कामधुक्, अक्षयः नाम। सागरफेनया, हे अग्ने, त्वां परिवृत्य, शुद्धः, शुभः अस्माकं भूयाः। हिमपटलया, हे अग्ने, त्वां परिवृत्य, शुद्धः, शुभः अस्माकं भूयाः। आगच्छ, तृणमिव समीपं, नदीषु तीरमिव अतिक्रम्य। अग्ने, त्वं आपः मध्ये पित्तम्। भ्रग, तैः सह आगच्छ; अस्माकं यज्ञं दीप्तिमन्तं, शुभं कुरु। एष जलानां अवरोहः, सागरस्य विश्रान्तिः। तव ज्वलनाः अन्यान् दहन्तु, न अस्मान्। शुद्धः, शुभः अस्माकं भूयाः। हे शुद्ध अग्ने, तव दीप्त्या, रम्यया दिव्यया जिह्वया, देवाः आनय, तेषां अर्पय। हे शुद्ध अग्ने, दीप्तिमान्, देवाः इह आनय; अस्माकं यज्ञं, हविः आनय। शुद्धः, विवेकी, दयालुः, पृथिवीं दीप्तिमया कृतवान्, यथा उषा किरणैः; त्वरितः अश्वः, वातस्य गमनम्, स्तुत्यकामः, अजरः। तेजसे तव नमः, ज्वलनाय नमः, दीप्तये नमः। तव ज्वलनाः अन्यान् दहन्तु, न अस्मान्। शुद्धः, शुभः अस्माकं भूयाः। त्वं मनुष्येषु स्वामी, आपः मध्ये स्वामी, तृणेषु स्वामी, वृक्षेषु स्वामी, ज्योतिषां मध्ये स्वामी। ये देवाः देवेषु, यज्ञेषु यज्ञीयाः, वर्षस्य भागे उपविष्टाः, ते आमन्त्रिताः न सन्तः, मधु, घृतं स्वयम् पिबन्तु अस्मिन् यज्ञे। ये देवाः, देवेषु देवत्वं प्राप्ताः, ब्रह्मणः पुरोहिताः, तेषु विना किञ्चित् शुद्धं न भवति—न स्वर्गे, न भूमौ, न आपः। प्राणदातारः, अपानदातारः, व्यानदातारः, तेजोदातारः, व्योमदातारः। तव ज्वलनाः अन्यान् दहन्तु, न अस्मान्। शुद्धः, शुभः अस्माकं भूयाः। अग्ने, तीक्ष्णज्वलनया, सर्वं अशुद्धं दह। अग्निः अस्मभ्यं धनं ददाति। स ऋषिः, पुरोहितः, यः एतान् सर्वान् लोकान् अर्पितवान्, अस्माकं पिता उपविष्टः; धनकामः, आशीर्वादं इच्छन्, अधस्तात् प्रथमं प्रविष्टः। किम् अधारम्, किम् आदिः, किम् आख्यानम्? विश्वकर्मा सर्वदृग्, पृथिवीं कुतः निर्माय, आकाशं महिमा विस्तारयामास? सर्वत्र नेत्रः, सर्वत्र मुखः, सर्वत्र बाहुः, सर्वत्र पादः, स स्वबाहुभिः, पक्षैः वातयति; एकः देवः, स्वर्गभूमी निर्माय। कः वनः, कः वृक्षः, यतः स्वर्गभूमी निर्मिते? बुद्धिमन्तः मनसा पृच्छन्ति, यः लोकान् धारयन् अधारयत्। त्वदीयानि उच्चस्थानानि, मध्ये स्थानानि, इह स्थानानि, हे विश्वकर्मन्, तानि तव मित्रेभ्यः उपदिश; आत्मनं बलवर्धनं अर्पय। विश्वकर्मा, यज्ञवृद्ध्या, आत्मनं भूम्यै, दिवि अर्पय; अन्ये प्रतिद्वन्दिनः समीपे मोहम् आप्नुयुः; इह, मगवान् अस्माकं ध्यानी दाता भूयात्। अद्य विश्वकर्माणं वाचस्पतिं, शीघ्रम् मनसा, बलाय आह्वयामः; स सर्वहितः, शुभकर्ता, अस्माकं साहाय्याय सर्वे यज्ञे मुदं प्राप्नुयात्। विश्वकर्मा, यज्ञवृद्ध्या, इन्द्रं रक्षिता, अप्रतिरोधम् अकरोत्; तं पुरातनात् जनाः संयुक्तया प्रणमन्ति—एष महाबलः यथार्हं आह्वनीयः। दृग् पिता, मनसा, नाम्ना घृतं निर्माय; यदा अन्ते स्थिरं कृतम्, तदा स्वर्गभूमी विस्तारिते। विश्वकर्मा, मनसा, इतः गतः; सृजिता, व्यवस्थापकः, उच्चः, दृष्टा; तेषां इच्छितानि हविः संयुक्तया उपभुज्यन्ते, यत्र सप्तर्षयः एकं तत्त्वं गृहीत्वा कथयन्ति।