आग्नेः आवाहनसमये सः नः शुभः भवतु, दानं च शुभं भवतु, हे भाग्यवन्, यज्ञः शुभः भवतु, स्तुतयः अपि शुभाः भवन्तु। स्तुतयः अपि शुभाः भवन्तु; नः चित्तं विजयानुकूलं कुरु, येन त्वं संग्रामेषु विजयी भवसि। येन त्वं संग्रामेषु स्थित्वा धृत्याः अनया बहून् विजयी कृ, तव स्तुतिभिः वयं तव प्रीतिं प्राप्नुयाम। अहं तमग्निं धनदं मन्ये, यस्य सायं गावः गच्छन्ति, यस्य सायं शीघ्राश्वाः अनिश्रान्ताः गच्छन्ति—सः स्तोतॄन् पोषयतु। तं धनदं अग्निं यं अहं स्तौमि, यस्य समीपे गावः समागच्छन्ति, यस्य समीपे शीघ्राः सदा चलन्तः सुदक्षिणाः वीराः समायान्ति—सः स्तोतॄन् पोषयतु। उभे अज्यसप्त्रे तेजस्विन्यौ स्थापिते, त्वं च, वीर्यवन्त्, अस्माभिः स्तुतिभिः पूर्यसे—स्तोतॄन् पोषयतु। अद्य, हे अग्ने, स्तुतिभिः अश्ववत्, हृदयस्पृशा शुभसंकल्पवत्, त्वां प्राप्नुयाम। एवं, अग्ने, त्वं महत्याः ऋतेः, शुभसंकल्पस्य, दक्षिणकर्मणः सारथिः अभवः। एभिः स्तोत्रैः, हे अग्ने, तेजसा समीपं गच्छ; सर्वैः सौम्यैः मुखैः अस्मान् उपगच्छ। अहं अग्निं होतारं, दातारं, धनदं, बलस्य पुत्रं, सर्वज्ञं, सर्वज्ञवत् प्राज्ञं मन्ये; यः ऋजुव्रतैः देवः देवेषु, दयालुः; यः घृतधारया अनुयातः, स्वेन ज्वलनरूपेण हविरादानं करोति। अग्ने, अस्माकं समीपतमः भव, अस्माकं त्राता भव, शुभः शरणं भव; अग्ने, धनद, श्रीमान्, अस्मान् तेजस्वितमाय निधये नेतु; त्वं दीप्तिमान्, ज्वलनरुचिरः, वयं त्वां बन्धूनां कल्याणाय हवामहे। येन ऋषयः तपसा यज्ञं प्राप्नुवन्, अग्निं प्रज्वाल्य, ज्योतिः आवहन्; तस्मिन् अहं स्वर्गे स्थितवान्, तं अग्निं येन मनवः 'बर्हिषदं' इति आहुः। तं वयं भार्याभिः, देवाः पुत्रैः, भ्रातृभिः, वा सुवर्णधनैः सह अनुयाम; दिवं गृह्णन्तः, धर्मिणां लोके, तृतीयेषु प्राचीषु, दिवः विस्तारे। सः जीवमानः वाक्समूहे आरोहति—एषः अग्निः, सत्यस्य अधिपः, प्राज्ञः; पृथिव्याः पृष्ठे संस्थितः, वज्रं विना प्रज्वलनः, ये यत्नवन्तः, ते अधः स्थानं कुर्वन्तु। एषः अग्निः, वीर्यवान्, बलदः, सहस्रशक्तिमान्, सदा दीप्यते, न कदापि क्षीयते; शरीरमध्यस्थः, दिव्यानि आवासानि समीपं गच्छ। समेत्य, सह गच्छत; हे अग्ने, दिव्याः पन्थानः कुरु; पितॄन् पुनः स्थापय, अपि च बालकान्, अनुयन्तु; एषः सूत्रः त्वयि प्रव्यः भवतु। उत्तिष्ठ, अग्ने, जागर; त्वं इच्छितं च प्राप्तं च करोति; अस्मिन् सभायाम्, उच्चायां च, देवाः यजमानश्च सह उपविशन्तु। येन त्वं सहस्रं वहसि, येन, अग्ने, सर्वं विज्ञानं वेत्सि—तेन अस्य यज्ञस्य नेताऽसि; सः देवेषु, ज्योतिषि गच्छतु। एषा तव यज्ञपीठिका, यत्र त्वं जातः, प्रज्वलितः च; तद्विज्ञाय, अग्ने, आरोह; अस्माकं धनं वर्धय। तापः शीतं च, हेमन्तऋतवः, अग्नौ संयोगः, प्रतिष्ठिताः स्युः; दिवं पृथिवीं च प्रतिष्ठापय, आपः ओषधीः च प्रतिष्ठापय, अग्नीन् पृथक् प्रतिष्ठापय, श्रेष्ठतायै व्रतैः; ते अग्नयः, एकचित्ताः, दिवि पृथिव्यां च, एते हेमन्तऋतवः प्रतिष्ठिताः, देवाः समागच्छन्तु इन्द्रवत्; तया दिव्यतया, हे अङ्गिरः, दृढं उपविश। परमेश्वरः त्वां दिवः प्रकाशे उपवेशयतु; सर्वप्राणाय, प्राणाय, अपानाय, व्यानाय, उदानाय, प्रतिष्ठाय, गत्यै; सूर्यः तव अधिपः—तया दिव्यशक्त्या, हे अङ्गिरः, दृढं प्रतिष्ठ। लोकं पूरय, विवरं पूरय, दृढं उपविश; इन्द्रः, अग्निः, बृहस्पतिः त्वां गर्भे अनुगृह्णन्तु। ये प्रेष्ठिपुत्राः तस्मै सोमं पिन्वन्ति; देवानां जन्म त्रिषु दिवः स्थानेषु प्रकाशते। सर्वाः वाचः इन्द्रं स्तुवन्ति, यस्य समुद्रः क्षेत्रम्; रथिनां श्रेष्ठः, सत्यपुरस्कृतः, दानानां स्वामी। अश्वः मुक्तः, तृणं चरति, यदा महान् बन्धः निवार्यते; तदा वायुः मार्गं अनुयाति, ज्वाला प्रसार्यते, तव पन्थाः तमसः। त्वां गृहे स्थापयामि, छायायाम्, समुद्रस्य हृदि; तेजस्विन्, दीप्तमान्, दिवं आरोह, पृथिव्यां, वियद्विस्तारे, प्रकाशय। परमेश्वरः त्वां दिवः प्रकाशे उपवेशयतु; विस्तरय, दिवः स्थापय, दिवः संबलं कुरु, दिवं मा हिंसीः; सर्वप्राणाय, प्राणाय, अपानाय, व्यानाय, उदानाय, प्रतिष्ठाय, गत्यै; सूर्यः त्वां कल्याणेन, कवचेन, शान्त्या रक्षतु, तया दिव्यशक्त्या, हे अङ्गिरः, दृढं प्रतिष्ठ। त्वं सहस्रस्य प्रमाणम्; त्वं सहस्रस्य रूपम्; त्वं सहस्रस्य विस्तारः; त्वं महत्तमः; अहं त्वां सहस्राय समर्पयामि। नमः ते, रुद्र, उग्राय, तव शराय च; नमः तव बाहुभ्यः अपि। हे रुद्र, तव शुभं रूपं, भयशून्यं, अनिष्टशून्यं, तेन सौम्यशरीरेण, हे गिरिवासिन्, अस्मभ्यं दर्शय। यः शरः तव हस्ते, हे गिरिश, सः शुभः भवतु; लोकान् न हिंसीः। सौम्यैः वाक्भिः त्वां वदामः, हे गिरिवासिन्; यथा सर्वं जगत् रोगरहितं स्यात्, अस्मासु च सौम्यता भवतु। दैवः वैद्यः प्रथमं वदति, श्रेष्ठः वक्ता; सः सर्वान् सर्पान् वशं नयति, सर्वान् अपि पिशाचान् अधः प्रेषयति। सः ताम्रवर्णः, अरुणः, बभ्रुः, शुभतमः; ये च रुद्राः तं सर्वतः सहस्रशः परिवेष्टन्ति, तेषां कृपां वयम् आवहामः। यः अवरोहति, नीलकण्ठः, रक्तवर्णः, यं गोपालः, उदकवाहः च पश्यन्ति; सः दृश्यते, तदा अस्मासु दया कुर्यात्। नमो नीलकण्ठाय, सहस्राक्षाय, सौम्याय; सर्वेभ्यः तस्य भूताभ्यः नमः। उभयोः पार्श्वयोः धनुषः ज्या विमोचय; ये शराः तव हस्ते, हे भगवन्, तान् विसृज। जटिलस्य धनुः विमुक्तं भवतु, तस्य शराः अहिंस्राः भवन्तु; शराः न विसृज्यन्तां, कोशः अपि न उद्घाट्यताम्। यत् तव अस्त्रं, दानवतम्, यत् तव हस्ते धनुः—तेन सर्वतः अस्मान् रक्ष, अहिंसकान् कुरु। ते धनुषः शरः सर्वतः अस्मान् रक्षन्तु; इदानीं तव कोशं अस्मिन्स्थाने स्थापय।