अङ्गिरसः अग्निं गुह्ये स्थितं वनान्येषु विश्रामन्तं अन्वेषयन्। यः मन्थनात् जातः, बलवान् महाशक्तिमान् च, स बलस्य पुत्रः इति अङ्गिरसः आहुः। मित्राः, वयं सर्वे मिलित्वा अग्नये, जनानां मध्ये दानशीलतमाय, बलस्य पोषस्य च पुत्राय, स्तुतिं कामं च समर्पयाम। वीर्ययुक्तः अग्निः प्रत्येक आर्यगृहे सम्यक् प्रज्वलितः, ईदायाः आसने दीप्तः, सः अस्माकं धनं आवहतु। प्रसिद्धः अग्निः ग्रामेषु जनैः आह्वयमानः, ज्वलज्जटिलः, सर्वैः प्रियः, हव्यवाहः इति पूज्यते। अहम् अग्निं पोषपुत्रं, प्रियं शीघ्रं मित्रं, योग्यं अतिथिं, अमृतदूतं सर्वेषां, श्रद्धया आह्वयामि। स अमृतदूतः, रक्ताश्वैः युक्तः, सर्वं भुङ्क्ते, आह्वानात् शीघ्रं धावति। यदा आह्वयते, तदा स शीघ्रं धावति; यज्ञः सुव्यवस्थितः, स्तुतिः शोभना, दिव्यं धनं जनानां फलम्। अग्ने, बलवत्त्वं पशूनां च स्वामिन्, ऐश्वर्यस्य कीर्तेः च अधिपः, हे जातवेदः, महतीं कीर्तिं अस्माकं देहि। अग्निः, बुद्धिमान्, धनाय प्रज्वलितः, गीतैः स्तुत्यः; पुरातनदीप्त्या अस्माकं स्फुरतु, हे नेतः। राजन् अग्ने, रात्रिषु स्वभावेन, गृहेषु च प्रातः, तीक्ष्णजिह्वया दानवान् दह। आह्वानात् अग्निः शुभः अस्माकं भवतु; दानं शुभं भवतु, हे सौभाग्यवन्; यज्ञः शुभः भवतु, स्तुतयः अपि शुभाः सन्तु। स्तुतयः अपि शुभाः सन्तु; अस्माकं मनः विघ्नजयाय शुभं कुरु, येन त्वं युद्धेषु विजयी भवसि। यस्य युद्धेषु त्वया सहनं कृतम्—त्वं स्थिरः भव, बहून् विजयी कुरु; स्तुतिभिः तव प्रसादं वयं प्राप्नुयाम। अहम् अग्निं धनदं मन्ये, यस्य सायं गौः गच्छन्ति; यस्य सायं शीघ्राश्वाः, श्रान्तिहीनाः, गच्छन्ति—गीतकारेभ्यः पोषणं आवहतु। तं अग्निं धनदं अहं स्तौमि, यस्य समीपे गाः समवेताः, यस्य समीपे शीघ्राः, नित्यगच्छन्तः, सुभ्रुवः वीराः समवेताः—गीतकारेभ्यः पोषणं आवहतु। घृतपूर्णे उभे स्रुवे स्थाप्ये; त्वं बलस्वामिन् स्तुतिभिः अस्माभिः पूर्यसे—गीतकारेभ्यः पोषणं आवहतु। अग्ने, अद्य स्तुतिभिः अश्ववत्, हृदयस्पर्शिनीया उत्तमसंकल्पवत्, त्वां वयं आह्वानैः सम्प्राप्नुयाम। एवं अग्ने, त्वं महत् सत्यम् शुभसंकल्पं कौशलकर्मणां सारथिः अभवः। एभिः स्तोत्रैः अस्माभ्यं समीपं भव, हे अग्ने, दीप्तिमान्; सर्वैः सौम्यैः मुखैः अस्मान् समीपं गच्छ। अहम् अग्निं पुरोहितं, दानशीलं, धनदं, बलपुत्रं, सर्वज्ञं, बुद्धिमन्तं सर्वज्ञवत् मन्ये; यः सम्यक् विधिभिः देवः देवेषु, दयालुः; यः घृतप्रवाहानुगः, ज्वलनया घृतं हविः गृह्णाति। अग्ने, अस्माकं समीपतमः, रक्षकः, शुभाश्रयः भव; धनदः, धनयशस्वी, अस्मान् उज्ज्वलतमं निधिं प्रतिगच्छ; त्वं दीप्ततमः, ज्वलनया चमन्, अस्माकं मित्राणां शुभाय वयं त्वां आह्वयाम। ये ऋषयः तपसा यज्ञमासीनम् उपगच्छन्, अग्निं प्रज्वलयन्, प्रकाशं उत्पादयन्; तत्र अहं स्वर्गे स्थितः, यं अग्निं मनवः दर्भशयितम् आहुः। तं अग्निं पत्न्याः सह अनुव्रजेम, देवाः पुत्रैः, भ्रातृभिः, सुवर्णनिधिभिः वा; स्वर्गं गृहीत्वा, धर्मिणां लोके, तृतीयं शिखरं, दिव्यं विस्तारं। जीवन्तः अग्निः वाक् मध्ये आरोहितः—सत्यस्वामी, बुद्धिमान्; पृथिव्याः पृष्ठे स्थितः, विद्युत् विना चमन्, यः प्रयत्नवन्तः अधः स्थानं कुर्युः। स अग्निः, वीर्यवान्, बलप्रदः, सहस्रशक्तिमान्, सदा उज्ज्वलः; शरीरे मध्यं ज्वलन्, दिव्यं स्थानं समीपं गच्छतु। सर्वे संगच्छन्तु, समागच्छन्तु; हे अग्ने, दिव्यं मार्गं कुरु; पितरः, युवानः, तान् पुनः अनुगच्छन्तु—एष सूत्रं त्वयि विव्यत्। अग्ने, जागरूकः भव, उत्तिष्ठ; त्वं इच्छितं पूर्तं च निर्मासि; अस्मिन् सभायां, उच्चायां च, देवाः पूजकः च एकत्र उपविशन्तु। येन त्वं सहस्रं वहसि, येन अग्ने सर्वज्ञानं जानासि—तस्मात् अस्माकं यज्ञं नेतु; स देवेषु, ज्योतिषि यातु। एष तव यज्ञासनम्, यत्र त्वं जातः, प्रकाशितः; तत् ज्ञात्वा, अग्ने, आरोहतु—अस्माकं धनं वृद्धिं कुरु। तापः शीतं, हेमन्तऋतवः, अग्निसंयोगः, संस्थाप्यन्ताम्; दिवौ पृथिवी संस्थाप्यन्ताम्, आपः ओषधयः संस्थाप्यन्ताम्, अग्नयः पृथक् संस्थाप्यन्ताम्, श्रेष्ठाय व्रतैः; ताः अग्नयः, मनसा एकत्वेन, दिवौ पृथिव्योर् मध्ये, एते हेमन्तऋतवः संस्थाप्यन्तः, देवाः इन्द्रवत् एकत्र आगच्छन्तु; तेन दिव्यत्वेन, हे अङ्गिरसः, दृढं उपविश। परमेश्वरः त्वां दिव्ये व्योम्नि आसिनोतु; सर्वप्राणाय, श्वासाय, प्रश्वासाय, संचरणाय, आरोहणाय, संस्थापनाय, गमनाय; सूर्यः तव स्वामी, तेन दिव्यबलात्, हे अङ्गिरसः, दृढं उपविश। जगद् पूरय, विवरं पूरय, दृढं उपविश; इन्द्रः, अग्निः, बृहस्पतिः त्वां गर्भे अनुगृहीतवन्तः। तस्य प्रिश्न्याः संततयः सोमं तस्मै पिन्वन्ति; देवाना जन्म त्रिषु दिवि प्रकाशते। सर्ववाचः इन्द्रं स्तौति, यस्य क्षेत्रं समुद्रः; सर्वसारथिषु श्रेष्ठः, सत्यपुरुषः, पुरस्कारस्वामी। अश्वः मुक्तः तृणं चरति, यदा महावारणं निष्कासितम्; तदा वायुः मार्गं अनुगच्छति, ज्वालाः प्रसार्यन्ते, तव पन्थाः तमसः। त्वां गृहे, छायायाम्, समुद्रस्य हृदये स्थापयामि; दीप्तः, चमन्, दिवम् आरोहतु, पृथिव्याम्, विशालमध्यक्षम् चमन्। परमेश्वरः त्वां दिव्ये व्योम्नि आसिनोतु; विस्तारय, दिवौ स्थापय, दिवौ बलय, दिवौ न हिंसीः; सर्वप्राणाय, श्वासाय, प्रश्वासाय, संचरणाय, आरोहणाय, संस्थापनाय, गमनाय; सूर्यः तव रक्षिता, शुभेन, कवचेन, शान्त्या; तेन दिव्यबलात्, हे अङ्गिरसः, दृढं उपविश। त्वं सहस्रस्य प्रमाणम्, सहस्रस्य रूपम्, सहस्रस्य विस्तारः, महाबलः; अहं त्वां सहस्राय समर्पयामि। नमः ते रुद्राय, कोपाय, तव बाणाय; नमः तव बाहुभ्यः अपि। रुद्रस्य शुभं रूपम्, भयहीनं, पापहीनं, तेन सौम्यशरीरेण, हे गिरिवासिन्, अस्माकं पुरः प्रकटय।