एषा उत्तरदिक्—तस्याः सम्यद्वसुः अधिपः अस्ति; तस्य सारथिः तार्क्ष्यः, सेनापतिः च प्रमुखः च अरिष्टनेमिः। अप्सरसौ तत्र विश्वाची घृताची च, तस्याः अस्त्रं आपः, प्रहरणं च वायुः। तेषां नमस्कारं कुर्मः—ते नः पान्तु, नः अनुकम्पां कुर्वन्तु। यं वयं द्वेष्मः, यश्च अस्मान् द्वेष्टि, तं तेषां मुखेषु स्थापयामः। एषा ऊर्ध्वदिक्—तस्याः अर्वाग्वसुः अधिपः, तस्य सारथिः सेनजित्, सेनापतिः च प्रमुखः च सुषेणः। अप्सरसौ तत्र उर्वशी पूर्वचित्तिः च, तस्याः अस्त्रं विद्युत्, प्रहरणं च तडित्। तेषां नमस्कारं कुर्मः—ते नः पान्तु, नः अनुकम्पां कुर्वन्तु। यं वयं द्वेष्मः, यश्च अस्मान् द्वेष्टि, तं तेषां मुखेषु स्थापयामः। स्वर्गस्य शिरस्, परम्, भूमेः अधिपः च अग्निः अस्ति; स एव आपां बीजानि प्रेरयति। सः सहस्रबलस्य अधिपः, शतधनस्य अधिपः, प्राज्ञानां किरीटम्, निधीनां च किरीटम्। हे अग्ने, त्वां अथर्वा पद्मात् मन्थितवान्; त्वं सर्वस्य सृष्टेः शिरः। त्वं यज्ञस्य अधिपः, राज्यस्य च नेतृ; यत्र शुभैः सहचरैः सह सन्नद्धः, स्वर्गे शिरः स्थापयित्वा, जिह्वां हविर्वाहिनीं कृतवान्, हे अग्ने, तेजसा दीप्तिमान्। अग्निः जनानाम् मध्ये प्रज्वलितः सन्दीपनकाले, गवां वत्सं प्रति प्रातरिव प्रसारमाणा, यथा, तथा; युवानः अश्वाः इवोत्थाय, रश्मयः आकाशं प्रति शीघ्रं यान्ति। वयं वाचः प्राज्ञाय, शुद्धाय, वृष्णे, महते, स्तुत्याय उक्तवन्तः; श्रद्धया, अग्नये स्तोत्रं समर्पितम्, यथा सुवर्णमयं भूषणं विशालं दीप्तं च दिवि स्थाप्यते। एषः प्रथमः सृष्टीनां मध्ये स्थापितः होतृ, यज्ञाय योग्यतमः, कर्मसु योग्यः; तं भृगवः, निष्पापाः, अरण्येषु प्रकाशितवन्तः—आश्चर्यं तेजस्विनं च प्रत्येकं वंशाय। अग्निः, प्रजाजनस्य जागरूकः रक्षकः, जातः, नूतनं श्रेयः कृते, दक्षः, दानशीलः च; घृतलेपनमुखः, विशालः, दिवं स्पृशन्, सः दीप्तिमान्, शुद्धः, भरतानां कृते। अङ्गिरसः त्वां अग्ने, गुह्ये निहितम्, सर्वेषु अरण्येषु विश्रान्तम्, अन्विष्यम्। त्वं मन्थनात् जायसे, महाबलः, तव नाम महत्; त्वां बलस्य पुत्रम् आङ्गिरसाः आहु:। मित्राः, वयं समं स्तुतिं, अभिलाषं च, अग्नये, जनानां मध्ये दानिष्ठाय, बलपुत्राय, पोषणस्य पुत्राय च समर्पयामः। हे वीर्यवन्त् अग्ने, त्वं प्रत्यूषे प्रतिगृहेषु आर्याणां प्रज्वलितः; इडायाः आसने त्वं दीप्यसे—अस्मभ्यं धनं वह। त्वं, यशस्विन्, ग्रामेषु जनैः आहूयसे; हे अग्ने, ज्वलद्वर्ण, बहुभिः प्रियः, हविर्वाहकः। एतया श्रद्धया अहं अग्निं पोषणस्य पुत्रं, प्रियं शीघ्रं, मित्रं, अतिथिं योग्यं, सर्वेषां अमृतदूतं आह्वयामि। सः सर्वेषां अमृतदूतः; रक्ताश्वैः युक्तः, सर्वं भुङ्क्ते, आहूयमानः शीघ्रं धावति। आहूयमानः शीघ्रं धावति; यज्ञः सुव्यवस्थितः, स्तुतिः रम्या, दिव्यम् ऐश्वर्यम् जनानां फलम्। हे अग्ने, बलस्य पशूनां च स्वामिन्, वीर्यशौर्यस्य च अधिप, हे जातवेदः, अस्मभ्यं महत् कीर्तिं देहि। अग्निः, प्राज्ञः, धनाय प्रज्वलितः, गीते स्तुत्यः; अस्माकं कृते, हे नेतः, पुरातनया दीप्त्या, प्रकाशस्व। हे राजन् अग्ने, रात्रिषु, स्वभावेन, गृहेषु च, उषसि च, तीक्ष्णजिह्वया राक्षसान् दह। अग्निः आहूयमानः, अस्माकं सौम्यः अस्तु; दानं सौम्यं भवतु, यज्ञः सौम्यः भवतु, स्तुतयः अपि सौम्याः भवन्तु। स्तुतयः अपि सौम्याः भवन्तु; अस्माकं मनः जयाय सौम्यं कुरु, येन त्वं संग्रामेषु जयसि। येन त्वं संग्रामेषु तितिक्षसे—स्थिरः भव, बहून् विजयी कुरु; वयं तव स्तुत्या तव प्रीतिं विजेष्यामः। अहं तं अग्निं धनदं मन्ये, यस्य समीपे गावः सायं यान्ति; यस्य समीपे शीघ्राः अश्वाः, अनिश्रामाः, सायं यान्ति—सोमिनां पोषणं वह। तम् अग्निं, धनदं, अहं स्तौमि, यस्य समीपे गावः संगच्छन्ति, यस्य समीपे शीघ्राः, नित्यगामिनः, उत्तमजाः वीराः संगच्छन्ति—सोमिनां पोषणं वह। उभे अज्ययुक्ते स्रुचे स्थाप्येते; त्वं च, वीर्यवन्त्, अस्माभिः स्तुतिभिः पूर्यसे—सोमिनां पोषणं वह। अग्ने, अद्य, अश्वः इव स्तुतिभिः, उत्तमसंकल्पः इव, येन हृदयम् स्पृशति—त्वां वयं हविषा प्राप्नुयाम। एवं, अग्ने, त्वं महत्याः ऋतेः, शुभसंकल्पस्य, दक्षकर्मणः च सारथिः अभवः। एभिः स्तोत्रैः, हे अग्ने, तेजसा दीप्तिमान्, अस्मासु समीपं भव; सर्वैः सौम्यैः मुखैः अस्मान् प्रति आगच्छ। अहं अग्निं होतारम्, दातारम्, धनदं, बलपुत्रम्, सर्वज्ञं, प्राज्ञं च मन्ये; यः सम्यग्विधिना, देवेषु देवः, दयालुः, घृतधारया वह्निना हविः गृह्णाति। अग्ने, अस्माकं समीपतमः भव, रक्षकः भव, सौम्यः आश्रयः भव; अग्ने, धनद, धनाय यशस्विन्, अस्मान् उज्ज्वलतमं निधिं प्रति नय; त्वं, ज्योतिष्मन्, दीप्तिमान्, अस्माभिः मित्राणां शुभाय आहूयसे। येन ऋषयः तपसा अध्वरं प्राप्नुवन्, अग्निं प्रज्वालयन्तः, ज्योतिः निष्पाद्य; तस्मिन्, अहं स्वर्गे स्थापयामि, अग्निं यं मनवः बर्हिषदं आहु:। वयं तं अनुसरामः, पत्न्यः सह, देवाः पुत्रैः, भ्रातृभिः, वा सुवर्णधनैः; दिवं गृह्णन्तः, धर्मणां लोके, तृतीयस्य पृष्ठे, दिवः विशालायां भूमौ। जीवमानः वाक्समुद्रे आरोहति—एषः अग्निः, ऋतेः अधिपः, प्राज्ञः; पृथिव्याः पृष्ठे स्थापितः, विद्युत् विना दीप्तिमान्, ये यतन्ते, ते अधः स्थानं कुर्वन्तु। एषः अग्निः, वीर्यवान्, बलद, सहस्रबलः, सः प्रकाशत्वा, कदापि न क्षीयेत; शरीरस्य मध्ये दीप्तिमान्, दिव्येषु धामसु समीपं आगच्छ। समं गच्छत, समं आगच्छत; हे अग्ने, दिव्यानि पथानि कुरु; पितॄन् पुनः स्थापय, नवान् अनुयान्तु—एष सूत्रः त्वयि प्रव्याप्तः अस्तु। उत्तिष्ठ, अग्ने, जागरूकः भव; त्वं इच्छितं च प्राप्तं च करोति; अस्मिन्सभायां, परस्मिन्सभायां च, देवाः यजमानः च समं उपविशन्तु। येन त्वं सहस्रं वहसि, येन, अग्ने, सर्वं विज्ञानं जानासि—तेन, अस्माकं यज्ञं नय; सः देवेषु, ज्योतिषि गच्छतु। एषः तव अध्वरेषु आसनम्, यतः त्वं जातः, प्रकाशमानः; तद्विज्ञाय, अग्ने, आरोह—त्वया अस्माकं धनं वर्धय। उष्णं शीतं, हेमन्तऋतवः, अग्नौ संयोगः, स्थाप्यन्ताम्; दिवं पृथिवीं स्थाप्यन्ताम्, आपः ओषधयः स्थाप्यन्ताम्, अग्नयः पृथक् स्थाप्यन्ताम्, श्रेष्ठतायै, व्रतैः सह; ते अग्नयः, एकचित्ताः, दिवि पृथिव्यां च, एते हेमन्तऋतवः स्थाप्यन्ते, देवाः संगच्छन्तु इन्द्रवत्; तेन दैवत्यम्, हे आङ्गिरस, दृढं उपविश। एवं, एषा दिव्या कथा, अग्नेः महिमानं, देवतानां च विभाजनं, यज्ञस्य च श्रेष्ठत्वं, श्रद्धया सम्यक् प्रतिपाद्यते।