भूमौ ये केचन सर्पाः, अन्तरिक्षे ये च दिवि स्थिताः, तेषां सर्पाणां नमस्कारः। ये दैत्येषु बाणाः, ये वृक्षेषु, ये च विवरेषु शयाना, तेषां सर्पाणां नमः। ये दिव्ये तेजस्विनि क्षेत्रे, ये सूर्यस्य रश्मिषु, ये जलनिवासिनः, तेषां सर्पाणां पुनरपि नमः। इदानीं पन्थानं विधेहि, पृथिव्याः सदृशं मार्गं कुरु; राजा यथा महागजेन सह प्रस्थितः, तथा त्वं शीघ्रं गच्छ, पन्थानं अनुगच्छन्, स्थिरः भव। दैत्यान् तीक्ष्णास्त्रैः हन्याः। तव ज्वलन्तः स्फुलिङ्गाः शीघ्रं पतन्ति; साहसेन स्पृश, भीषणं दह। हे अग्ने, तव जिह्वाः सर्वत्र प्रसरन्तु, ज्वालाः विमोचय, चिताः वितर, संकोचं मा कुरु। रश्मीन् विमोचय, शीघ्रतमः भव; अस्माकं जनस्य अभेद्यः रक्षकः भव। यो दूरात् वा समीपात् वा अहितं करोति, हे अग्ने, सः न कदापि अस्मान् जयेत्, न पीडयेत्। उद्गच्छ, अग्ने, विस्तारय; शत्रवः तव तीक्ष्णतया विक्षिप्ताः स्युः। ये अस्मासु वैरं जनयन्ति, तान् शुष्ककाष्ठवत् दह। ऋजुर्भव, प्रत्यवर्तय; दिव्यानि तेजांसि प्रकाशय, अग्ने। तन्त्रिणां दृढानि बन्धनानि विमोचय, अजजातानां वंशं नाशय, रिपून् विनाशय। तव तेजसा, अग्ने, अहं तान् निगृह्णामि। अग्निः दिवः किरीटम्, पृथिव्याः स्वामी; सः आपां बीजानि पोषयति। इन्द्रबलात् अहं तान् निगृह्णामि। त्वं यज्ञस्य नेता, राज्यस्य च; यत्र शुभसखिभिः सह संयुज्यसे। स्वर्गे शिरः, सूर्ये जिह्वां स्थापयित्वा, अग्ने, त्वं हविर् वहनं कृतवान्। त्वं दृढः, सर्वकर्ता संस्थापितः। सागरः त्वां न हिंस्यात्, न पक्षिराजः; पृथिवीं स्थिरां कुरु, अचलां कुरु। प्रजापतिः त्वां आपां पृष्ठे, अस्मिन्समुद्रे निगृह्णातु। विस्तारय, विकस, प्रकाशय; त्वं एव पृथिवी। त्वं भूः, त्वं पृथिवी, त्वं अदिति, विश्वधारिणी, सर्वलोकधारिणी। पृथिवीं धारय, पृथिवीं बलय, पृथिवीं मा हिंसीः। सर्वप्राणस्य, प्राणस्य, अपानस्य, व्यानस्य, प्रतिष्ठायाः, गत्याः च—अग्निः त्वां मम श्रेयसे रक्षतु कवचेन, शान्त्या, दिव्याङ्गिरसशक्त्या; स्थिरं निषीद। हे दुर्वा, या सर्वसन्धिषु, सर्वकर्कशेषु पुनः पुनः प्ररोहसि, सा त्वं शतसहस्रशाखा अस्माकं विस्तरस्व। या शतधा प्रसृता, सहस्रधा वर्धमाना, तुभ्यं, हे देवविट्, हविषा उपह्वये। हे अग्ने, ये तव सूर्ये रश्मयः दिवं यान्ति, तैः सर्वैः तेजोऽस्मान् जनसामध्ये प्रकाशय। हे देवाः, ये तव सूर्ये तेजांसि, गावेषु, अश्वेषु च; इन्द्राग्नी, बृहस्पते, तैः सर्वैः अस्मान् दीप्तिं ददातु। स्वामी प्रकाशं स्थापयामास, स्वराजः प्रकाशं स्थापयामास; प्रजापतिः त्वां पृथिव्याः उपरि दीप्तं स्थापयतु। प्रकाशं प्राणाय, अपानाय, व्यानाय ददातु; अग्निः त्वं स्वामी—तया दिव्याङ्गिरसशक्त्या, स्थिरं निषीद। मधु, माधवौ वसन्तौ अग्नौ संयुक्तौ; द्यावापृथिव्यौ, आपः, ओषधयः, अग्नयः स्वव्रताः, सर्वे सम्यक् स्थाप्यन्ताम्। ते अग्नयः, मनसा एकत्वेन, द्यावापृथिव्योः मध्ये, वसन्तौ, इन्द्रं यथा देवाः उपयान्ति, तथैव आगच्छन्तु; तया दिव्याङ्गिरसशक्त्या, स्थिरं निषीद। त्वं आषाढः, धैर्यवान्, रिपून् जयन्, सेनानायका अपि जयन्; त्वं सहस्रबलः—त्वया अहं विजयं प्राप्नुयाम्। मधुरं रात्रिः, मधुरं उषाः, मधुरं पृथिवी; पितरं दिवं अस्माकं मधुरं कुर्यात्। वनस्पतिः मधुरः, सूर्यः मधुरः; गावः अस्माकं मधुपूर्णाः स्युः। आप्सु गाढं प्रतिष्ठस्व; सूर्यः त्वां न तपतु, न अग्निः वैश्वानरः; तव सन्ततिः अखण्डिता भवतु, दिव्यं वर्षं त्वां अनुगच्छतु।