भूमौ विस्तीर्णाः सोमराजस्य वनस्पतयः, बृहस्पतेः समुत्पन्नाः, तव तेजसा अस्यै स्त्रियै बलं प्रयच्छन्तु। ये च समीपे शृण्वन्ति, ये च दूरं गताः, सर्वाः ओषधयः संगम्य अस्यै स्त्रियै बलं ददतु। यः त्वां उत्खनति, स न आपद्भ्यः पीड्येत; यस्य कृते अहं त्वां उत्खनामि, स अपि न पीड्येत; सर्वे द्विपदः चतुष्पदाः च रोगेभ्यः विमुक्ताः स्युः। ओषधयः सोमराजेन सह समभाषन्त—“यस्य ब्राह्मणः विधिना सम्पादयति, हे सोमराजन्, तं वयं मोचयामः।” त्वं श्वयथोहरः, अर्शोहरः, शतव्याधिहन्त्री च; त्वं पचनी, रोगनाशिनी च। त्वां गन्धर्वैः, इन्द्रेण, बृहस्पतिना च उत्खातम्; त्वां, हे सोमवनस्पते, प्राज्ञेन सोमराज्ञा रोगात् विमुक्तः कृतः। मम कृते त्वं रिपूणां द्वेषं विहन्य, शत्रूणां प्रहारं च विहन्य; सर्वं पापं विहन्य, हे धृतीवन्ति वनस्पते। यस्य कृते त्वं उत्खन्यसे, तस्य चिरायुष्कत्वं भवतु; त्वं च शतशाखा दीर्घायुषी भूत्वा वर्धस्व। वनस्पतिनां श्रेष्ठे, तव वृक्षाः अधाराः; यः कश्चन अस्मान् अभिद्रवति, तस्य स एव अधारः अस्माकं भवतु। यो भूमेः जनिता, यो ऋतेन सत्येन व्योम्नः विस्तारं कृतवान्, स नः न हिंस्यात्; यो अप्सु दीप्तिमान् प्रथमः स्रष्टा, तस्मै देवाय कस्य हविः जुहोमि? हे पृथिवि, यज्ञेन सह, पयसा सह प्रवर्धस्व; अग्निः प्रेरितः तव स्निग्धं अङ्गं आरोहतु। हे अग्ने, यत् तव दीप्तं, यत् तव शुक्लं, यत् तव शुद्धं, यत् हविष्यं, तत् वयं देवेषु वहामः। अत्र अहं अन्नं बलं च गृह्णामि, सत्यस्य मूलं, महतः प्रवाहम्; तत् अस्माकं गावः शरीरेषु प्रविशतु। रोगं, वन्ध्यत्वं, अमंगलं च अपाकरोमि। हे अग्ने, तव यशः, तव वीर्यं महदस्ति; तव ज्वलनाः प्रभासन्ति, हे शुक्रमूर्धन्। विशालदीप्ते, तव बलात् भक्ताय यशः बलं च प्रयच्छसि, हे विप्र। शुद्धदीधिते, तेजस्विनि, अकायमाने, त्वं ज्योतिषा उच्चैः स्फुरसि; मातरौ मध्ये पुत्र इव, उभे लोके पूरयसि। हे जातवेदः, वीर्यस्य अपत्य, शुभैः स्तोमैः मुदस्व; तव, हे सुसंस्कृत, दातृभिः, अद्भुतजन्मभिः, हविः स्थापितम्। हे अग्ने, प्रदीप्त, अस्मभ्यं प्रजया सह धनं विस्तारय; अमृत, दृश्यरूपेण स्फुरसि, आसने बलं पूरयसि। विधेयकर्मा, प्राज्ञः, महाधननिवासी, त्वं शुभं महद् वरं ददासि; अस्मिन आसने अन्नं धनं च बहुलं ददासि। जनाः अग्निं बलिनं, सर्वदर्शिनं, ऋतस्य धारयितारं, अनुग्रहाय स्थापयन्ति; त्वां, देव, विश्रुतं, व्यापकं, सर्वे मानवाः स्तोत्रैः स्तुवन्ति। हे सोम, आत्मानं पूरय, सर्वतः तेजः संनय; बलस्य संमेलनाय सन्निधेहि। तव पयांसि, तव बलानि, तव वीर्याणि, तव जयशक्तयः संगच्छन्तु; पूरितः, हे सोम, अमृतत्वाय, परमं यशः स्वर्गे स्थापय। हे सोम, सर्वैः प्रवाहैः आत्मानं पूरय, परममदकरः भूत्वा अस्माकं वृद्धये परममित्रो भव। हे अग्ने, तव समीपं मे मनः धेनुरिव दूरस्थं स्थानं गच्छति; गीत्या त्वां इच्छामि। त्वां, हे परमाङ्गिरस्, पृथक् पृथक् सर्वाणि शुभानि निवेशनानि, हे अग्ने, इच्छन्ति। अग्निः, प्रियेषु गृहेषु, भूतस्य भविष्यतः च कामः अस्ति; एकः अधिपः स्फुरति। अहं अग्निं प्रथमं स्वार्थे गृह्णामि—धनवृद्धये, पुत्राय, शौर्याय; देवताः माम् उपगच्छन्तु। त्वं आपां पृष्ठं, अग्नेर् गर्भं, सागरं परिवर्धमानम्; पद्मे महतीं वृत्तिं कृत्वा, व्योम्नः प्रमाणेन विस्तारं कुरु। ब्रह्मादौ जातम्, प्रभातपूर्वं, तेजसा दीप्तम्; सः वेनः संचरन्, तस्य मूला ऊर्ध्वाधः, सत्त्वासत्त्वयोः गर्भः। हिरण्यगर्भः आदौ उदतिष्ठत्, एकः सर्वस्य ईश्वरः; स पृथिवीं द्याम् च धारयत्; कस्मै देवाय हविः जुहोमि? बिन्दुः पृथिव्यां दिवि च पतितः, अस्मिन गर्भे, पूर्वे च; सप्तहोत्रैः सह गच्छन्तं बिन्दुं अहं जुहोमि। सर्वेभ्यः सर्पेभ्यः, ये पृथिव्याम्, ये अन्तरिक्षे, ये दिवि, नमः; तेषां सर्पाणां नमः। असुराणां बाणेभ्यः, ये वृक्षेषु, ये विवरेषु शयाना—तेषां सर्पाणां नमः। ये तव दिवि दीप्तलोकाः, ये सूर्यस्य रश्मिषु, ये आप्सु स्थिताः—तेषां सर्पाणां नमः। पन्थानं कुरु, भूमिवत् मार्गं; राजेव महागजेन सह प्रस्थितः भव; मार्गे चरन्, शीघ्रगामि, स्थित्वा, असुरान् तीक्ष्णायुधैः हन्य। तव शिखाः शीघ्रं पतन्ति; साहसेन स्पृश, प्रज्वलितः; हे अग्ने, तव ज्वालाः सर्वत्र सन्दधि, अंगारान् सर्वतः विक्षिप। रश्मीन् विमोचय, शीघ्रतमो भव; अस्य जनस्य अपराजितः रक्षकः भव; यो दूरात् वा समीपात् वा हानिं कुर्यात्, स नः न जयेत्, न पीडयेत्। उत्तिष्ठ, अग्ने, विस्तारय; शत्रवः तव तीक्ष्णेन विक्षिप्यन्ताम्; यः अस्मासु द्वेषं जनयति, तम् दग्ध्वा, शुष्ककाष्ठमिव क्षपय। ऊर्ध्वं भव, अस्मद् द्विषतः प्रतिहन्य; दिव्यान् शक्तिं प्रकाशय, अग्ने; मायाविनां दृढानि बन्धनानि विमोचय, अजजातानां वंशं नाशय, रिपून् विनाशय; तव दीप्त्या अहं तान् निगृह्णामि। अग्निः दिवः किरीटम्, पृथिव्याः ईश्वरः; आपां बीजानि पोषयति; इन्द्रबलात् अहं तान् निगृह्णामि। त्वं यज्ञस्य नेता, राज्यस्य च; शुभैः सहधर्मिभिः योजितः; तव शिरः दिवि, जिह्वा सूर्ये, अग्ने, त्वं स्वं वहनं कृतवान्। एवं सोमराजस्य वनस्पतयः, अग्निः, सोमः, हिरण्यगर्भः, ब्रह्मा, सर्वे देवाः, पृथिव्याः, दिवः च, एकत्र संगम्य, यज्ञस्य, बलस्य, अमृतत्वस्य, रक्षायाः च महत्त्वं प्रकटयन्ति। अहं श्रद्धया, स्तुत्या, हविषा च, एतेषां महिमानं अनुचरन्, सर्वेषां मंगलं, आरोग्यं, दीर्घायुष्यम्, बलं च प्रार्थये।