कामधुगेति या त्वं सर्वकामधुगसि, सा देवतानां मित्रवरुणयोः, इन्द्रस्य, अश्विनोः, पूष्णः, जनानां च, ओषधीनां च कामानुसारं पयः पययस्व। अथ याः वहनशून्याः, दिव्यगामिन्यः ओषधयः, ताः विमुक्ताः सन्तु; वयं तमसोऽतीतम्, प्रकाशं प्राप्तवन्तः स्म। संवत्सरेण ऋतुभिः सह, उषसा अरुणाभिः सह, अश्विभ्यां शक्तिभिः सह, सूर्येण सारथिना सह, अग्निना वैश्वानरेण, इडया, घृतेन च सह, स्वाहा इति समर्पयामि। याः प्रथमा ओषधयः प्राचीनकाले त्रिषु युगेषु देवतानां कृते जाता, तासां श्यावानां शतानि सप्त च निवेशनानि स्मरामि। मातरः, शतानि वः निवेशनानि, सहस्राणि शाखाः; तस्मात् शतक्रतो इन्द्र, एता मम भेषजं कुरुत। प्रमुद्यन्ताम् ओषधयः, पुष्पिण्यः फलिन्यश्च; शीघ्रगामिनः अश्वानिव, फलवत्यः ओषधयः अस्मान् पारयन्तु। मातर इव, देव्यो ओषधयः, वः सम्बोधयामि; अश्वं गावं वस्त्रं च, ओषधयः, वः तेजः च प्राप्नुयाम्। वटस्यास्यां वः आसनं, पत्रे निवासः; गावः पोषयन्ति वः, यदा मनुष्यं नवयथ। यत्र ओषधयः समागताः, राजान इव सभायाम्, तत्र यः रोगरक्षां करोति, स ऋषिः, भिषग् इति कथ्यते। अश्ववत्सोमवत्संपन्नाः, बलवर्द्धन्यः, तेजस्विन्यः, सर्वाः ओषधयः अस्मान् पूर्णेन रक्षां यान्तु। ओषधीनां तेजः गच्छति, यथा गावः गोष्ठात् निर्गच्छन्ति; पुरुषः त्वं धनदातॄणां आत्मा असि। सर्वाणि सीम्नि अतिक्रान्तानि, चौर इव गोष्ठे प्रविशति; ओषधयः कम्पिताः, यद् दूषितं शरीरे तद् अपसारितम्। यदा अहं बलमिच्छन् एताः ओषधयः हस्ते गृह्णामि, रोगस्य सारं नश्यति, यथा मृत्योर् गृहो नष्टः। यत्र यत्र अङ्गानि अङ्गानि ओषधयः व्याप्नुवन्ति, तत्र रोगं नुदन्तु, यथा शूरः रणमध्ये रिपून् नुदति। रोगेण सह, चाषकपोताभ्यां सह, वातेन सह, प्रसरन्त्या धूमेन सह अपगच्छतु। एकैका अन्याम् रक्षतु, अन्याऽन्यां पालयतु; सर्वाः संगता मम एषं प्रियं ददतु। फलिन्यः, अफलाः, अपुष्पाः, पुष्पिण्यश्च, बृहस्पतेः जाता ओषधयः, सर्वाः अस्मान् अभ्यं मुक्त्वा। शापेभ्यः, वरुणस्य कोपात्, यमस्य पाशात्, सर्वात् दैवताद् अपराधात् च मां विमोचयन्तु। ओषधयः पतन्ति, दिवः सर्वतः भाषन्ते; यः एषं प्राणं भुङ्क्ते, स न नश्यति। बहुषु श्रेष्ठा, प्रज्ञावत्यः, शतचक्षुषः सोमराजस्य ओषधयः, कामसंपादनाय, हर्षाय च। सोमराजस्य ओषधयः, पृथिव्यां वितत्य, बृहस्पतेः जाता, तस्यै वः बलं दत्त। ये समीपे शृण्वन्ति, ये च दूरे गताः, सर्वाः ओषधयः, संगता, तस्यै वः बलं दत्त। या उत्खाता न हन्यते, यस्य कृते अहम् उत्खाताम्, तस्य च, सर्वे द्विपदः चतुष्पदाः च रोगतः विमुक्ताः स्युः। ओषधयः सोमराजेन सह उक्ताः—"यस्य ब्राह्मणः संकल्पयति, तं वयं रक्षामः" इति। त्वं श्वयथुनाशिनी, अर्शोनाशिनी च, शतं रोगानां पाकिनी च नाशिनी च। गन्धर्वैः, इन्द्रेण, बृहस्पत्याऽपि उत्खाता त्वम्; त्वां सोमः प्राज्ञः राजा रोगात् विमुक्ताम् अकरोत्। मम शत्रुत्वानि, रिपोः आक्रमणं, सर्वं पापं च त्वं सहस्व, हे दृढे ओषधे। यः कृते त्वं उत्खाता, यस्य कृते अहं उत्खाताम्, तस्य च दीर्घायुषः; त्वं च शतशाखा दीर्घायुर्भव। श्रेष्ठे ओषधे, वृक्षा वः आधाराः, स एव आधारः अस्माकं अस्तु, योऽस्मान् आक्रमति। यो भूमेः जनिता, सत्यधर्मा, यो दिवं व्याप्तवान्, यो अप्सु ज्योतिः प्रथमं सृष्टवान्, स नः न हिंसतु—कस्मै देवाय हविः जुहुयाम? हे पृथिवि, यज्ञेन, पयसा सह प्रसर; अग्निः प्रेरितः त्वदीयं स्निग्धं अरोहतु। अग्ने, यत्ते तेजः, यद् दीप्तं, यद् शुद्धं, यच्च हविर्भूतं, तत् वयं देवेभ्यः वहामः। अत्र अहं अन्नं बलं च गृह्णामि, सत्यस्य मूलं, महतः प्रवाहम्; तत् अस्माकं गवां शरीरेषु प्रविशतु। रोगं, अपत्यत्वं, अमंगलं च निष्किपामि। अग्ने, तव कीर्तिः बलं च महत्; तव शिखाः दीप्ताः, विशालज्योतिषे, बलिना त्वं यजमानाय बलं स्तुतिं च ददासि, ऋषे। विशुद्धतेजसा, दीप्ततेजसा, अक्षयतेजसा, त्वं ज्योतिषा उत्तिष्ठसि; मातृभ्यामिव पुत्रः, उभे लोकौ पूरयसि। हे जातवेदः, बलस्य पुत्र, शुभैः स्तवैः मुदस्व; प्राज्ञैः चिन्तितः, त्वयि, धन्यरूपे, अद्भुते जात, देवा हविर्न्यधुः। अग्ने, प्रकाशमान, अस्माकं कृते प्राणिनां सहित्यं धनं विस्तारय; दृश्यरूपेण त्वं तेजसा प्रकाशसे, आसनं बलिना पूरयसि। यज्ञकर्ता, प्राज्ञः, महाधननिवासी, त्वं शुभं, महद्, पुण्यं दानं ददासि; आसने अन्नं धनं च वितरासि। जनाः अग्निं महान्तं, सर्वदर्शिनं, ऋतधृतं, अनुग्रहाय संस्थापयन्ति; त्वं दिव्यः, यशस्वी, विश्वव्यापी, सर्वयुगेषु नरैः गीत्याऽर्च्यसे। स्वयं पूरय, सर्वतः तेजः संहृत्य, सोम, बलस्य समवायेषु सन्निधिं कुरु।