शृणु मम वचनानि, हे कनिष्ठ, महाबलशाली स्वबलसम्पन्न च। त्वामनु पिबति, त्वाम् स्तौति, त्वदीयं रूपं पूजयन् यजमानः, हे अग्ने। जागरूकः भूयाः, हे प्राज्ञ, दानशील धनपतिः, समृद्धिदाता च; अस्माकं द्वेषान् दूरतः कुरु; सर्वसृष्टिकर्त्रे नमः। आदित्या, रुद्राः, वसवः पुनरपि त्वां प्रज्वालयन्तु; ऋत्विजः हविर्दानेन समृद्धिं त्वयि नयन्तु; घृतस्य पूरणेन त्वद्रूपं वर्धयन्तु; यजमानस्य सत्यकामाः सन्तु। गच्छ, विलीयस्व, व्यपसर, येऽत्र सन्ति, पुरातनाः नवानि च; यमेन भूमौ विश्रामस्थानं दत्तम्; पितरः तस्मै जगदसृजन। त्वं चेतना, त्वं कामधारकः; मयि ते कामधारणं भवतु। त्वं अग्नेः भस्म, त्वं अग्नेः पुरीषम्; श्मशाने स्थापितः, सम्यग्व्यवस्थितः, उपरि निधायितः—शरणं गच्छ। एष स एव अग्निः, यस्मिन् इन्द्रेण निक्षिप्तः सोमः उदरे सञ्जातः। त्वं स्तूयसे, हे जातवेदः, सहस्रगुण्यं धनं यथा, शीघ्रश्वः रथयुक्तः इव, बलकामैः। अग्ने, यत् तेजस्तव दिवि, यत् पृथिव्याम्, ओषधिषु, आप्सु च, येन त्वं अन्तरिक्षं विततान, तेन तेजसा, तेन द्युता, तेन सागररूपेण, तेन ऋषिरूपेण नराणाम्। अग्ने, दिव्यं प्रवाहं गन्तुमिच्छसि; देवांश्च महान्तं समीपं यासि। ये आपः सूर्यस्य पारमस्ति, ये च अधः, ते त्वामनुगच्छन्ति। ये पुरीष्याग्नयः सह सहायैः, ते असत्यरोगमुक्ताः हविर्ग्राहकाः स्युर्दायिनः। अग्ने, अस्मभ्यं सदा वाञ्छितं, बहुधनं, स्थिरं गवां सम्पदं देहि; यजमानस्य पुत्रः विजयी भवतु; तव प्रसादः अस्मासु अस्तु। एष तव यज्ञपीठः, यतः त्वं जातः, प्रकाशमानश्च; तद्विज्ञाय, हे अग्ने, अस्माकं कृते आरोह, सम्पदं वर्धय। त्वं तेन दैवेन प्रतिष्ठितः, हे अङ्गिरस्; दृढमासीत्। त्वं तेन दैवेन प्रतिष्ठितः, हे अङ्गिरस्; दृढमासीत्। जगद् पूरय, विवरं पूरय; दृढमासीत्। इन्द्रः च अग्निः च बृहस्पतिः च त्वाम् अस्मिन्गर्भे स्थापयन्ति। प्रिश्नयः दक्षया सोमं पातवे पवयन्ति, त्रीणि दिवि ज्योतिष्ठानानि, देवानां जन्मस्थानानि। सर्वाणि स्तोत्राणि इन्द्रं स्तुवन्ति, यस्य विस्तारः सागरवत्, श्रेष्ठः सारथिः, सत्यधनपतिः, स्वामी च। युवां समनः, सम्प्रियौ, तेजस्विनौ, शुभचेतसौ भवेताम्; सहवासिनौ, पोषणं बलं च प्राप्नुयाताम्। मनांसि, व्रतानि, संकल्पाश्च समाना भवन्तु; अग्ने, अस्माकं पुरीष्याग्नीनां स्वामी भव; यजमानाय पोषणं बलं च ददातु। अग्ने, त्वं पुरीष्याग्निः, धनधान्यसम्पन्नः; सर्वतः शुभं कृत्वा, स्वपीठे स्थित्वा, अत्रासीत्। युवां समचित्तौ, जागरूकौ, निर्मलौ अस्माकं कृते भवेताम्; यज्ञं न हिंसितम्, न यजमानं हिंसितम्; हे जातवेदः, अद्य अस्मभ्यं शुभं कुरु। यथा माता पुत्रं, तथा पृथिवी अग्निं, पुरीष्यं अग्निं, स्वगर्भे धारयतु, हे कुण्ड; प्रजापतिः, सर्वदेवैः, ऋतुभिः सह, तां विमुञ्चतु। यमः सोमं न यजते, न हविर्ददाति, तं अन्वेषय; चोरं, स्तेनं च अन्वेषय; अन्यं गच्छ, न अस्मान्—इति सा वदति; निरृत्यै नमः। निरृत्यै तेजस्विन्यै नमः; अयं लौहमयं पाशः छिन्नः। यमेन, यमगणैः सह, सममेत्य, तम् उच्चैः स्वर्गे स्थापय। यस्मै त्वं, हे भयंकरि, अभवः, तस्य बन्धनानां विमोचनाय एतत् ददामि; यं पृथिवीति जनाः मोहात् वदन्ति—निरृते, त्वां समन्तात् वेद्मि। या निरृत्या बन्धः ग्रीवायाम् अनिबद्धः, तं मध्ये प्राणस्य अपाकरोमि; अद्य नूतनः पितरं गच्छ; भूत्यै नमः। स एव वासः, धनानां संगमस्थानम्; स सर्वरूपाणि शक्तिभिः पश्यति; सविता इव, ऋतेन सत्यः; इन्द्रः मार्गेषु संग्रामे न स्थितवान्। विप्राः हलान् युञ्जते, पृथक् युगानि प्रधारयन्ति; धीराः देवेषु अनुग्रहेण। हलान् संयुञ्जीत, युगानि प्रसारयेत्, सित्वा कर्षेत्; सुप्रस्तरे गर्भे बीजं निक्षिपेत्; वाचा सृष्टिः, भारेण च; पक्वधान्यं समीपं आगच्छतु, हे सिता। कृष्णाः, सुसंशोधितः, भूमिं सम्यक् कर्षन्तु; कृषकाः युक्तैः सह आगच्छन्तु; सिता, हविः तुष्टाः, मधुरफलाः ओषधयः, अस्मभ्यं समृद्धिं ददतु। सितायाः घृतमध्वा स्नानं क्रियताम्, सर्वैः देवैः मरुद्भिः च अनुमोदिता; पोषणसमृद्धा, पयसा पूरिता, हे सिता, अस्मभ्यं पयसा वर्धस्व। हलः भूषणयुक्तः, सुविनीतः, सोमेन प्रमुदितः; तेन गाः, अविकं, मेदः, समृद्धिं च वपनम्; यथा रथः यात्रिकं वहति। यथा इच्छसि, तथा दुह्य, हे कामधुक्, मित्राय, वरुणाय, इन्द्राय, अश्विभ्यां, पूष्णे, जनाय, ओषधीभ्यः च। विमुक्ताः भवत, हे अनयुक्ताः, दिव्ययात्रिकाः; अन्धकारस्य पारं गच्छामः, एतत् ज्योतिः प्राप्तवन्तः। संवत्सरेण, ऋतुभिः सह; उषसा, अरुणैः सह; अश्विभ्यां, शक्तिभिः सह; सूर्येण, सारथिना सह; अग्निना वैश्वानरेण, इडया, घृतेन च—स्वाहा। या ओषधयः प्रथमा देवाय जाताः, त्रिषु युगेषु; तासां शतं सप्त च स्थानानि स्मरामि। शतम्, हे मातरः, भवन्ति स्थानानि, सहस्रं शाखाः; तस्मात्, हे शतक्रतो, एषा औषधिः मे भेषजं कुर्यात्। सन्ददातु, हे ओषधयः, पुष्पिण्यः, फलिन्यः; शीघ्रश्ववत् फलवत्यः, अस्मान् तारयन्तु। ओषधयः, मातरः इव, देवीः, वः संबोधये; अश्वं, गावम्, वस्त्रं, च ओषधीनां तेजः प्राप्नुयाम्। वटवृक्षे स्थानं, पत्रे निवासः, गावः पोषयन्ति इति श्रूयते, यदा मानवम् पुनरुत्थापयन्ति। यत्र ओषधयः समागताः, राजानः सभा इव; तं मुनिं, भिषगं वदन्ति, यो रक्षांसि रोगांश्च अपाकरोति। अश्वसमृद्धाः, सोमसमृद्धाः, बलवर्धनाः, तेजस्विनः—सर्वा ओषधयः अस्मान् सम्पूर्णरक्षायै आगच्छन्तु।