वरुणः, त्वया यः परमः पाशः अस्माकं उपरि बध्यते, तं समुद्धर; मध्यमं मृदयन, अधमं च विमुञ्च। ततः, हे आदित्य, वयं पापरहिताः तव ऋतस्य शासनस्य, अदितेः च, अधीनाः स्याम। प्रभातेभ्यः श्रेष्ठः सः अग्निः, तमः अपास्य, ज्योतिषा सह समागतः, उन्नतिम् अगच्छत्। सः दीप्तिमान् अग्निः, स्वेन तेजसा विराजमानः, जातः, सर्वाणि वसूनि पूरयामास। हंसः शुचौ निवसति, धनदः अन्तरिक्षे, होता वेदि, अतिथिः गृहे। सः मनुष्येषु, देवेषु, ऋते, दिवि च उपविष्टः; आपः, गावः, सत्यम्, पर्वतानि—एभ्यः जातः सः महत् सत्यम् अस्ति। हे अग्ने, त्वं सर्वाणि पन्थानः जानन्, अस्याः मातुः अङ्के समुपविश; ताम् उष्णेन तेजसा मा दह, न च ज्वलय—तस्याः अन्तराले दीप्तमानः प्रकाशस्व। अग्ने, गृह्यां स्थापायां तेजसा, स्वे आसने, त्वं विराजमानः, जातवेदः, शुभः भव। शिवः भूत्वा, हे अग्ने, मम कृते उपविश; शिवः सन्, सर्वाः दिशः शिवाः कुरु, अत्र स्वे मूले प्रतिष्ठस्व। अग्निः प्रथमं दिवः जातः, तत्र जातवेदाः द्वितीयं जन्म लभते; तृतीयं, आप्सु, सः नित्यं मनुष्यैः प्रज्वलितः—ये स्वस्वरूपं जानन्ति, ते तम् पोषयन्ति। त्रीणि तव रूपाणि वयं विद्मः, हे अग्ने; तव वासस्थानानि बहुषु स्थलेषु विततानि विद्मः; तव परमं नाम गुह्यं विद्मः—यः स्रोतः यतः त्वम् आगतः, तत् अपि विद्मः। समुद्रे, हे अग्ने, मनुष्यैः सह, आप्सु, दिवः स्तन्यात् प्रज्वलितः; तृतीयायां दिशि स्थितः, आपां अङ्के महान्तः त्वां वर्धयन्ति। अग्निः नदितुम् आरब्धवान्, यथा दिवः गर्जनम्; पृथिवी कम्पितुम् आरब्धा, ओषधयः अलंकारम् आकुरुत; जातः, ज्वलमानः, सः स्वयम् प्रकाशयामास—द्योः पृथिव्योः मध्ये तेजसा विराजते। सः धनानां दाता, निधीनां आधारः, प्रज्ञायाः स्रोतः, सोमस्य रक्षकः; बलस्य पुत्रः, आप्सु राजा, अग्निः प्रभातेभ्यः प्रज्वलितः विराजते। सर्वेषां दीपः, विश्वस्य गर्भः, जातः सन्, द्यावापृथिव्यौ पूरयामास; दुर्गं अपि भित्वा, सः परं गतवान्, यदा पञ्चधा अग्निः पूजितः। शुचिः, दीप्तमान्, अजरः, प्राज्ञः अग्निः, मृत्युमत्सु अमृतः, प्रतिष्ठितः; सः रक्तं धूमं विसृजति, तं वहन्, स्वेन ज्वलनज्वाला दिवम् स्पृशति। सः, दीप्तिमान्, पृथिवीं विस्तीर्णां शोभया अलङ्कृतवान्, दुरत्ययः, कीर्तये दीप्तः; अग्निः अमृतः, यदा दिवः बीजवती जनयामास, तदा यौवनं प्राप्नोत्। यः कश्चन तुभ्यं आज्येन यज्ञं कुर्यात्, हे अग्ने, शुभज्वालिन्, तं हव्यं धनाय, प्रियाय, देवग्रहाय, अनय, कनिष्ठ। यः कीर्तिमान् अस्ति, तेन सह, हे अग्ने, स्तोत्रेण भागं कुरु; सः सूर्याय प्रियः, अग्नये च प्रियः, यो जातः विस्फुरति, यो जन्मना भिनत्ति। यज्ञकर्तारः त्वयि सर्वं वाञ्छितं धनं दिव्यं समर्पितवन्तः; धनकामाः, त्वया सह, गोसंपन्नं क्षेत्रं प्रति गतवन्तः। मानवेषु अनुकम्पनः अग्निः, विश्वः, सोमपालकैः ऋषिभिः सह, स्थातुम् अर्हति; वयं द्यावापृथिवीम् अनायासेन आह्वयेम; हे देवाः, अस्मभ्यं धनं वीर्यं च दत्त। अग्निं समिधा पूजयन्तु; अतिथिं आज्येन प्रबोधयन्तु; हविः तस्मिन् समर्पयन्तु। सर्वे देवाः त्वां, हे अग्ने, चिन्तया उत्तिष्ठन्तु; शुभरूप, शोभन, अस्मभ्यं शुभः भव। प्रकाशेन, शुभज्वालिन्, अग्ने, प्रस्थाहि; महत् रश्मिभिः, दीप्त्या, अस्माकं सन्तानं वा शरीरं वा मा हिंस। अग्निः नदितुम् आरब्धवान्, यथा दिवः गर्जनम्; पृथिवी कम्पितुम् आरब्धा, ओषधयः अलंकारम् आकुरुत; जातः, सः प्रज्वलितः, प्रसृत्य, द्यावापृथिव्योः मध्ये तेजसा विराजते। अग्नेः, भारतस्य, कीर्तिः श्रूयते, यदा सूर्यः स्वेन महत्या दीप्त्या न प्रकाशते; यः पूरवे युद्धेषु स्थितवान्, सः दिव्यः अतिथिः, अस्मभ्यं शुभः प्रकाशते। हे दिव्याः आपः, एषा भस्म तव गृह्णन्तु; ताम् अस्मिन्लोके सौम्यां सुगन्धिं कुरुत; कुलानि तस्मै नमन्तु, सः सुभार्याः जनयतु; यथा माता पुत्रं वहति, तथा एषं पापं आप्सु वहत। हे अग्ने, त्वं आप्सु, ओषधीषु सह, वससि; तासां गर्भे पुनः पुनः जातः। त्वं ओषधीनां गर्भः, वृक्षाणां गर्भः, सर्वभूतानां गर्भः, अग्ने, आपां गर्भः। भस्मना, आपः, पृथिवीं च तव गर्भे प्रविश्य, हे अग्ने, त्वं दीप्तमान्, मातृभिः सह संयुक्तः, पुनः उपविष्टः। पुनः स्वं स्थानं, आपः, पृथिवीं च प्राप्य, हे अग्ने, त्वं मातुः अङ्के शान्तः, शुभः, स्थितः। पुनः पोषेण प्रतिनिवर्त, अन्नेन, प्राणेन च; पुनः अस्मान् अपघातात् रक्ष। धनेन प्रतिनिवर्त, हे अग्ने, पोषेण वर्धस्व; सर्वतः, सर्वत्र प्रसारय। मे वचांसि शृणु, कनिष्ठ, महाबल, स्वशक्तियुत; त्वाम् अनु पिबति, त्वाम् स्तौति, यजमानः तव रूपं पूजयति, हे अग्ने। प्रबुद्धः भव, प्राज्ञ, दानप्रिय, धनद, द्वेषः अस्माकं अपाकुरु; सर्वसृष्टये नमः। आदित्याः, रुद्राः, वसवः त्वां पुनः प्रज्वालयन्तु; ऋत्विजः यज्ञैः तव समृद्धिं वहन्तु; आज्येन तव रूपं वर्धयन्तु; यजमानस्य सत्यकामाः सिध्यन्तु। गच्छ, वियस्व, प्रकीर्यस्व, ये अत्र स्थिताः, प्राचीनाः, नवानि च; यमेन पृथिव्यां विश्रान्तिः दत्ता; पितरः अस्य लोकं तस्मै कृतवन्तः। त्वं चेतना; त्वं कामस्य धारकः। मयि तव कामधारणं भूयात्। त्वं अग्नेः भस्म, त्वं अग्नेः पुरिषम्। यः चितायाम् उपन्यस्तः, सुसंस्कृतः, उपरि स्थाप्यः—शरणं गच्छ। एषः सः अग्निः, यस्मिन् इन्द्रेण पिष्टः सोमः उदरे समृद्धः स्थापितः। त्वं स्तुत्यः, हे जातवेदः, सहस्रगुण्यं यथा, त्वरितं अश्वं यथा इच्छुकैः स्तुतः। यत् तव तेजः स्वर्गे, अग्ने, यत् पृथिव्याम्, ओषधीषु, आप्सु च—येन त्वया विस्तीर्णम् अन्तरिक्षम्—तेन तेजसा, तेन प्रकाशेन, तेन सागरेण, तेन मर्त्येषु ऋषिणा। स्वर्गस्य आपां प्राप्तुम् इच्छसि, हे अग्ने; देवांश्च, महान्तः च समिपं गच्छसि। याः आपः दिवः परे ज्योतिष्मति स्थिताः, याः च अधः, ताः त्वां सेवन्ते। पुरिष्याग्नयः, स्वैः सहायकैः, सत्येन, निरामयाः, यज्ञं गृह्णन्तु, महत् श्रेयः ददातु। अग्ने, अस्मभ्यं सदा वाञ्छितं, बहु, स्थिरं च धनं गवां दिहि, त्वां आह्वयमानस्य। अस्माकं पुत्रः विजयी भवतु; तव अनुग्रहः अस्मासु अस्तु।