अङ्गिरसवंशजः श्रद्धया देवैः अभिषिक्तः, तत्र वसवः गायत्रीछन्दसा, रुद्रास्त्रिष्टुभा, आदित्याः जगत्याः, सर्वे देवाः विश्वाग्नयः अनुष्टुभा चन्दसा अभिषिञ्चन्ति। ततः श्रद्धया अग्निं प्रवर्तयामि—स्वाहा। मनसा बुद्ध्या च अग्निं प्रवर्तयामि—स्वाहा। चिन्तया विवेकनया च अग्निं प्रवर्तयामि—स्वाहा। वाचा संयमेन च अग्निं प्रवर्तयामि—स्वाहा। प्रजापतये मनवे—स्वाहा। अग्नये वैश्वानराय—स्वाहा। सर्वे मनुष्याः देवस्य मित्रत्वं याचन्तु, सर्वे धनाय यत्नं कुर्वन्तु, कीर्तिः समृद्ध्यै वरणीयं—स्वाहा। मा विद्रयः, मा विघ्नः, हे दृढे मातः, वीर्यं धैर्यं च धारय; अग्निः एतत् साधयिष्यति। स्थिरा भूत्वा, हे देवी पृथिवी, सुखाय; असुरीशक्त्या स्वभावेन निर्मिता। एषा हविः देवेषु प्रियं भूयात्; अविघ्ना, एष यज्ञे उत्तिष्ठ। घृतस्य होमः प्रवहति; प्राचीनः होतृ, वरणीयः, वीर्यपुत्रः, अद्भुतः। दूरात्, परं देशात्, तां आनीय; यत्र अहं तत्र तां आनीय। परं देशात्, हे रक्ताश्व, आगच्छ; त्वं अग्ने, स्नेहपूर्णः, प्रियः, शत्रून् जय। यानि काष्ठानि अग्ने तुभ्यं स्थापयामः, तत् सर्वं घृतं भवतु; तद् गृहाण, हे कनिष्ठ। यद् उपजिह्विका खादति, यद् पिपीलिका चरति, तत् सर्वं घृतं तुभ्यं; तद् गृहाण, हे कनिष्ठ। दिवसादिवसं, श्रान्तिहीनः, अश्ववत् तिष्ठति, यस्य तृणं दत्तं; धनपोषेण, अन्नेन सह हर्षयन्, हे अग्ने, त्वदीयपक्षेभ्यः न हानिं प्राप्नुयाम। पृथिव्याः नाभौ, अग्नेः प्रवर्तने, धनवृद्धये, तं महान्तं आह्वयामः; हर्षदायकं, प्रशस्तं, पूज्यं अग्निं, विजयीं, युद्धे महाबलम्। याः सेनाः, निर्भयाः, आक्रमणशीलाः, यः गणः, तथा ये चोराः, दस्यवः—हे अग्ने, सर्वान् तव मुखे स्थापयामि। तव दंष्ट्राभिः, मलिनान् दस्यून् ग्रस; तव दन्तैः, हे भगवन्, चोरान्—भक्षय, ये शीघ्रं भक्ष्यन्ते। ये जनेषु मलिनाः, चोराः, दस्यवः, वनस्थाः, ये दुष्टाः कण्टकस्थले—सर्वान् तव दंष्ट्रयोः मध्ये स्थापयामि। ये अस्माकं शत्रवः, ये जनेषु द्वेष्टारः, ये निन्दकाः, अपवादकाः—सर्वान् भस्मीकुरु। मम प्रार्थना तीक्ष्णा, मम बलं तेजः तीक्ष्णम्; विजयीस्य अधिकारः तीक्ष्णः, यस्याहं पुरोहितः। तेषां बाहवः उत्तोलिताः, तेजः बलं च; प्रार्थनया शत्रून् नाशयामि, स्वजनान् अग्रे नेतुम्। हे अन्नपते, अन्नं दत्तु, बलवद् रोगरहितम्; दाता यः पारं गच्छति, स बलं दत्तु द्विपदां चतुष्पदां च। अग्निः सुवर्णमयः, विशालपृथिव्यां दीप्तः, दुःसहः, तेजसा विभ्राजमानः; अमरः अग्निः शक्तिभिः जातः, दिवः बीजसमृद्ध्या तं जन्म दत्तम्। निशा च उषः, एकचित्ते, रूपभेदेन, एकं पुत्रं पोषयतः; दिवि पृथिव्यां, सुवर्णमयं, अन्तः दीप्तमान्, देवाः धनदाः अग्निं धारयन्ति। ऋषिः सर्वरूपधारी, द्विपदां चतुष्पदां समृद्धिं दत्ति; सविता वरणीयः, श्रेष्ठं दर्शितवान्, उषःपथेन दीप्तमान्। त्वं गरुत्मान् सुवर्णविहङ्गः; त्रिधा शिरः, गायत्री नेत्रम्, बृहद्रथन्तरः पक्षः; स्तुतिः आत्मा, छन्दांसि अङ्गानि, यजुः नाम; साम शरीरम्, वामदेवः यज्ञोपयुक्तः पुच्छः, वेदी स्तनौ, नखाः पादौ; गरुत्मान् सुवर्णविहङ्गः—दिवं गच्छ, सूर्यं प्रति उड्य। त्वं विष्णोः पदम्, रिपुहन्ता; गायत्रीछन्दसा ऊर्ध्वं गच्छ, पृथिव्यां पदं स्थापय; त्रिष्टुभा छन्दसा अन्तरिक्षे पदं स्थापय; जगत्याः छन्दसा दिवि पदं स्थापय; अनुष्टुभा छन्दसा दिशासु पदं स्थापय। अग्निः गर्जितवान्, दिवः गर्जनवत्; पृथिवी कम्पितवती, ओषधयः अलङ्कृताः; एकस्मिन्नेव जन्मे, दीप्तमान्, दिवि पृथिव्यां तेजसा विभ्राजमानः। हे अग्ने, पुनः प्रतिनिवर्तस्व, मा पराङ्मुखः; आयुः, तेजः, सन्ततिः, धनं, बुद्धिः, संपदः, पोषणं च। हे अग्ने, अङ्गिरस, शतं तव अनावृतं, सहस्रं आवृतं; ततः समृद्ध्या समृद्ध्या, नष्टं धनं पुनः दत्तु। पोषणेन पुनः प्रतिनिवर्त, अन्नेन आयुषा पुनः प्रतिनिवर्त, पुनः रक्ष। धनसहितः प्रतिनिवर्त, हे अग्ने; पोषेण विस्तारय, सर्वतः आवृत्य। तव आगमनं भूमेः अन्तः, स्थिरं, अचलम्; सर्वे जनाः त्वां इच्छन्तु, तव राज्यं न नश्यतु। हे वरुण, उत्तमं पाशं अपाकर्ष, मध्यं विमोचय, अधमं अपाकर्ष; ततः, हे आदित्य, वयं दोषरहिताः तव सत्यराज्ये अदितेः अधीनाः स्याम। पूर्वे, उषःमध्ये, महान्तः, तमः अपाकृत्य, प्रकाशेन आगतः; अग्निः तेजस्वी रूपेण जातः, सर्वगृहाणि पूरयन्। हंसः शुद्धे स्थितः, धनदः अन्तरिक्षे, पुरोहितः वेद्यां, अतिथि गृह्ये; जनानां मध्ये, देवेषु, सत्ये, दिवि; जलात्, गोभ्यः, सत्यात्, पर्वतात् जातः—सत्यं महत्। हे अग्ने, अस्य मातुः गोद्रुमे उपविश, सर्वपथज्ञः; तां तव तापेन न दह, न ज्वल—अन्तः दीप्तमान् प्रकाशस्व। अन्तः, हे अग्ने, तेजसा, वेदीस्थाने; शक्त्या दीप्तमान्, हे जातवेदः, शुभं भव। शुभत्वं प्राप्य, हे अग्ने, मम कृते उपविश; शुभः भूत्वा, सर्वदिशः शुभाः कुरु, स्वमूलस्थाने स्थातुम्। अग्निः प्रथमं दिवः जातः, ततः जातवेदाः द्वितीयं जातः; तृतीयं, जनैः, जलासु नित्यं प्रवर्त्यते—स्वभावज्ञाः तं पोषयन्ति। त्रिरूपं तव विद्मः, हे अग्ने; तव स्थानानि, नानादेशेषु विततानि, विद्मः; तव परमं नाम, गुह्यं, विद्मः; यस्मात् तवं आगतः। समुद्रे, हे अग्ने, जनैः, जलासु, जनदृष्ट्या, दिवः स्तन्याद् प्रवर्त्यसे; तृतीयस्थाने तिष्ठसि, जलस्य गोद्रुमे महान्तः तव वृद्धिं कृतवन्तः। अग्निः गर्जितवान्, दिवः गर्जनवत्; पृथिवी कम्पितवती, ओषधयः अलङ्कृताः; नवजातः, दीप्तमान्, स्वयम् उद्घोषितः—दिवि पृथिव्यां तेजसा विभ्राजमानः।