बलस्येश्वरः महर्षिः अग्निः हविरभितः समन्तात् परिवृत्य, यजमानाय धनानि ददाति। तव चतुर्दिशं, हे अग्ने, वयं पुरं स्थापयामः—प्राज्ञं, महान्तं, प्रतिदिनं, दृढरूपं, विघ्ननाशनं च। त्वं दिवः सम्भूतः, शीघ्रतमः, आपः, अश्मनः, दारुभ्यः, ओषधीभ्यः च जातः; मनुष्येषु शुद्धः, नराधिपः सन्, अग्निः असि। देवस्य सवितुः प्रेरणया, अश्विनोः भुजाभ्यां, पूष्णः हस्ताभ्यां, पृथिव्याः आसने, अङ्गिरसां हविर्भुजं अग्निं अहं उत्खनामि; सः अग्निः शोभनमुखः, अनवरतम् प्रकाशमानः, जनानां हितः, अहिंसकः, पृथिव्याः आसनात् उत्खन्यते। त्वं आपां पृष्ठम्, अग्नेः गर्भः, समुद्रस्य पर्यन्ते वर्धमानः; पद्मे महत्त्वं प्राप्य, दिव्या मित्या व्याप्य, विस्तीर्णः संजायसे। त्वं आश्रयः, त्वं कवचः, अक्षुण्णः, प्रचुरः; विस्तीर्णदीप्त्या, स्वानि वसूनि संनय, हे अग्ने, हविर्भुजः। एकत्र निवसन्तः, तेजोविदः, बलसमन्विताः, आत्मसंयुक्ताः, अन्तः अग्निं वहन्तः, नित्यदीप्तिमन्तः भवन्ति। त्वं सर्वहव्योऽसि, अग्ने, अथर्वा त्वां प्रथमं मन्थितवान्; स एव अग्निः, अथर्वा पद्मात्, चराचरस्य शिखरात्, मन्थितः। स एव त्वां दध्यञ्चः ऋषिः, अथर्वणः पुत्रः, प्रज्वलितवान्—वृत्रहा, पुरामर्दनः। स एव त्वां पथ्यः वृषा प्रज्वलितवान्—शत्रुघ्नः, सर्वेषां युद्धेषु धनविजयी। स्वे स्थाने उपविश, हे होतः, प्राज्ञः; यज्ञं शुभकर्मणां गर्भे स्थापय; देवाँ हव्यैः उपतिष्ठ, अग्ने, यजमानाय महद् बलं प्रयच्छ। होतृवित् होतुः स्थाने उपविष्टः, तेजस्वी, दक्षः, अविचलव्रतः, दृढसंकल्पः, वसिष्ठः, सहस्रवाहनः, शुद्धजिह्वः, अग्निः। समुपविशत, यूयं महान्तः, प्रज्वलत, देवेषु प्रियतमः; रक्तधूमं विसृज, अग्ने, सः स्तुतः, शोभनः, उत्थातु। दिव्याः आपः, मधुराः, निरामयाः, सन्ततये विसृज; तासां स्थानात् पुष्पिताः ओषधयः उत्थन्ताम्। वातः मातरिश्वा, तव कृते, ऋजुं शुद्धं च हृदयं स्थापयतु; देवेषु प्राणरूपः सन्—तुभ्यं हवं क्रियताम्, हे देव। उत्तमजन्मा, सह तेजसा, आश्रयं रक्षां च प्राप्नुहि, अग्ने; दिव्यम् वस्त्रम् सर्वरूपं धारय। उत्तिष्ठ, हे निष्कलङ्कयज्ञ, दिव्यया धिया सह; महतीया दीप्त्या दृशे प्रकाशस्व—शुभैः स्तोमैः आगच्छ, अग्ने। अस्माकं साहाय्यार्थम् उत्तिष्ठ, यथा देवः सविता; ऋजुबलदः, यं स्नेहैः हविर्भिः च आह्वयामः। त्वं पृथिव्याः दिवश्च गर्भः, अग्ने, शोभनः, ओषधीषु वह्यमानः; तेजस्वी बालः, ऋतून् परिभ्रमसि, मातृभ्यः क्रन्दन्, गावां मध्ये प्रतिध्वनन्। स्थिरो भव, हे बलीयः; शीघ्रः भव, हे वेग्यश्व; विस्तीर्णः भव, सुस्थिरासने, अग्ने, हव्यवाहन। सन्ततये, मनुष्येभ्यः, हे अङ्गिरसः नपात्, शुभः भव; नाक्रन्दं दिवं पृथिवीं ते ज्वलनं वा, अन्तरिक्षं वृक्षान् वा, हिंस्युः। गर्जन्, हिन्वन्, अश्वः आगच्छतु, रेतोदानीं अग्निं वहन्; जीवपथं न गच्छतु; वीर्यवन्तं अग्निं, जलगर्भं, समुद्रसमं वहन्—अग्ने, अस्माकं भोगाय आगच्छ। सत्यं सत्यं; सत्यं सत्यं। वयं अग्निं वहामः, हविर्भुजं, अङ्गिरसः तेजसा युक्तम्। हे ओषधयः, एषः शुभो अग्निः आगच्छति, प्रमुद्यध्वम्; सर्वाणि आपदः पापानि च व्यपनीय, दुष्टचेतांसि अपाकुरुत। हे ओषधयः, पुष्पवत्यः, मधुरफलाः च गृह्णीत; एषः वः गर्भः, ब्राह्मणः, प्राचीनासने प्रतिष्ठताम्। विस्तीर्णदीप्त्या, शत्रून्, रक्षांसि, रोगांश्च अपाकुरु; अग्नेः महति आश्रये, सुमन्त्रिते, वयं वसामः। आपः, प्रमोददायिन्यः, पोषणं प्रयच्छत; महायुद्धाय, दृशे च। तव तु सौम्यं रसं, मातरः इव पोषयन्त्यः, अत्र अस्मभ्यं दत्त; तेन अस्मान् पिपृत। तस्मात् त्वां प्रति गच्छामः, यस्य वासेन त्वं पोषयामः; हे आपः, अस्मान् अपि जनय। मित्रः, पृथिवीं भूमिं च ज्योतिषा संयुञ्जानः, सुषुवे, जातिविद्; त्वां संततये, निरामयाय संयुञ्जामि। रुद्राः, पृथिवीं संयुञ्जानाः, महत् ज्योतिः प्रज्वलितवन्तः; तेषां तेजः, नित्यशुद्धं, देवेषु प्रकाशते। वसुभिः, रुद्रैः, प्राज्ञैः सह, पृथिवी कर्मणि सौम्या अस्तु; हस्तैः सौम्यां कृत्वा, सिनीवाली ताम् कुर्यात्। सिनीवाली, सुकेशी, सुतवत्सला, सुप्रजा, सुदुग्धा; अदितिः तव हस्तयोः महद् युगं स्थापयतु। सा बल्येन अग्निकुण्डं सज्जयतु, अदितिः प्रज्ञया; या माता शिशुं गोदोहने धारयति, एवं सा अग्निं गर्भवत् धारयतु; त्वं यज्ञस्य शिरः। वसवः त्वां गायत्र्या छन्दसा दृढं कुर्वन्तु, हे अङ्गिरसः नपात्; त्वं स्थिरः, त्वं पृथिवी; तव आधारेण सन्ततिः, धनं, पशवः, वीर्यं, बान्धवाः च मे स्यु:। रुद्राः त्वां त्रिष्टुभा छन्दसा दृढं कुर्वन्तु, हे अङ्गिरसः नपात्; त्वं स्थिरः, त्वं अन्तरिक्षम्; तव आधारेण सन्ततिः, धनं, पशवः, वीर्यं, बान्धवाः च मे स्यु:। आदित्याः त्वां जगत्या छन्दसा दृढं कुर्वन्तु, हे अङ्गिरसः नपात्; त्वं स्थिरः, त्वं द्यौः; तव आधारेण सन्ततिः, धनं, पशवः, वीर्यं, बान्धवाः च मे स्यु:। सर्वे देवाः, विश्वाग्नयः, त्वां अनुष्टुभा छन्दसा दृढं कुर्वन्तु, हे अङ्गिरसः नपात्; त्वं स्थिरः, त्वं दिशः; तव आधारेण सन्ततिः, धनं, पशवः, वीर्यं, बान्धवाः च मे स्यु:। त्वं अदितेः बलात् बलवान्; अदितिः तव विवरं गृह्णातु। एषा पृथिवीं अग्निकुण्डं च कृत्वा, अग्नये मृत्कुक्षिं, अदितिः पुत्रेभ्यः न्यवेदयत्—“पच्यताम्” इति। वसवः त्वां गायत्र्या छन्दसा शुद्धयन्तु, हे अङ्गिरसः नपात्। रुद्राः त्वां त्रिष्टुभा छन्दसा शुद्धयन्तु, हे अङ्गिरसः नपात्। आदित्याः त्वां जगत्या छन्दसा शुद्धयन्तु, हे अङ्गिरसः नपात्। सर्वे देवाः, विश्वाग्नयः, त्वां अनुष्टुभा छन्दसा शुद्धयन्तु, हे अङ्गिरसः नपात्। इन्द्रः त्वां शुद्धयतु। वरुणः त्वां शुद्धयतु। विष्णुः त्वां शुद्धयतु। अदितिः देवी, सर्वाभिः देव्या सह, त्वां अग्निकुण्डं पृथिव्याः आसने उत्खनतु, हे अङ्गिरसः नपात्। देवानां पत्न्यः, देव्या सर्वाभिः सह, त्वां अग्निकुण्डं पृथिव्याः आसने स्थापयन्तु, हे अङ्गिरसः नपात्। धीषणाः, देव्या सर्वाभिः सह, त्वां अग्निकुण्डं पृथिव्याः आसने प्रज्वालयन्तु, हे अङ्गिरसः नपात्। वरूत्र्यः, देव्या सर्वाभिः सह, त्वां अग्निकुण्डं पृथिव्याः आसने पाचयन्तु, हे अङ्गिरसः नपात्। चारुषी, देव्या सर्वाभिः सह, त्वां अग्निकुण्डं पृथिव्याः आसने पाचयन्तु, हे अङ्गिरसः नपात्। जनयः, अविच्छिन्नपक्ष्यः, देव्या सर्वाभिः सह, त्वां अग्निकुण्डं पृथिव्याः आसने पाचयन्तु, हे अङ्गिरसः नपात्। मित्रस्य, जनानां पृष्ठस्य, प्रीतिः, देवस्य बलम्; सः कीर्तिमान्, श्रेष्ठयशाः अस्तु। देवः सविता, शुभहस्ताभिः, शोभनाङ्गुलिभिः, दृढबाहुभिः, बलात् त्वां उद्धरेत्; दिशः च पृथिव्यां पूरयतु। उत्तिष्ठ, महत्त्वं प्राप्नुहि; उत्तिष्ठ, त्वं स्थिरः। एषं अग्निकुण्डं मित्रस्य प्रीत्या परिवेष्टयामि; सः न भिद्येत, न हिंस्येत।