आगच्छतु, सन्मुखं गच्छन्, आपदं परिहारयन्; आगच्छ, हे रुद्रस्य गणपतये, हर्षदायक; विशालं अन्तरिक्षं विचर, पूष्णा सहचर्येण, पशून् रक्षन्, कल्याणं च अभयं च प्रादाय। पृथिव्याः आसनात्, शुद्धिं कुर्वाणम् अग्निं समुत्कर्षय, हे अङ्गिरस्; वयं शुद्धिं कुर्वाणम् अग्निं प्राप्नुयाम, हे अङ्गिरस्; वयं शुद्धिं कुर्वाणम् अग्निं समुत्कर्षयाम, हे अङ्गिरस्। अग्निः प्रातःस्मिन्युषसां पुरः अग्रे अन्वगच्छत्, स सर्वजननानां वेत्ता, स प्रथमः आसीत् अहःसु; स सूर्यस्य बहून् रश्मीन् विवर्धयत्, द्यावापृथिव्यौ च प्रसारयत्। स शीघ्रगामी समागतः, मार्गं याति, सर्वाणि वैराणि अपसारयन्; अग्निः महत्यां स्थितौ द्रष्टुम् इच्छति स्वेन चक्षुषा। पृथिवीं उपस्पृशन्, हे शीघ्रगामिन्, तेजसा अग्निं अन्वेषय; वद नः, यत्र तम् उत्खन्याम। द्यौः तव पृष्ठम्, पृथिवी तव आसनम्, अन्तरिक्षम् आत्मा, समुद्रः गर्भः; दृष्ट्या आत्मानं प्रकाशित्य, शत्रुभ्यः प्रतिष्ठ। अस्मात् आसनात्, हे द्रविणद, हे शीघ्रगामिन्, महत् श्रेयः प्राप्नुव, वयं पृथिव्याम् उत्तममतिर्न स्याम, यदा अग्निं तस्या उदरे उत्खन्याम। द्रविणदः शीघ्रगामी समीपं सुकृताय भूम्यै अगच्छत्; तस्मात् वयं शुभमुखं अग्निं उत्खन्याम, सः स्वबलात् उच्चं स्वर्गं याति। त्वां मनसा घृतैः च उपसर्पामि, यः सर्वलोकान् व्याप्नोषि; विशालः, बलिना विस्तीर्णः, महान्, अन्नेन अतिशयितः, उत्सुकः, दीप्तिमान्। सर्वतः त्वां उपसर्पामि, त्वं शान्तचित्तेन एतत् गृहाणु; अग्ने, युवान् दीप्तिमान्, रूपेण वाञ्छितः, त्वां शरीरमस्पृशम्, यः नित्यं वर्धते। बलस्य अधिपतिः, ऋषिः अग्निः, हविः परिव्याप्तवान्; स यजमानाय धनानि ददाति। अग्ने, त्वां परितः नगरं स्थापयामः, प्राज्ञं, वीर्यवन्तं, प्रतिदिनं; अचलरूपम्, विध्वंसकघ्नम्। त्वं दिवः जातः, शीघ्रतमः, आपः जातः, अश्मनः जातः; दारुभ्यः, ओषधीभ्यः, शुद्धः मनुष्येषु जातः, नरपतये। देवस्य सवितुः प्रेरणया, अश्विनोः भुजाभ्यां, पूष्णः हस्ताभ्यां, पृथिव्याः आसनात् अग्निं उत्खन्यामि, हविर्भिः समृद्धम्, अङ्गिरसां; त्वां अग्ने, शुभमुखम्, अनवरतम् दीप्तिमन्तम्, पृथिव्याः आसनात् उत्खन्यामि, अङ्गिरसां, जनानां शुभाय, अहिंसानम्। त्वं आपां पृष्ठम्, अग्नेः गर्भः, समुद्रस्य परितः; वर्धमानः, उत्पद्यस्व पद्मे, दिवः प्रमाणेन, विस्तीर्णः। त्वं आश्रयः, त्वं कवचम्, अक्षुण्णम्, प्रचुरम्; विस्तीर्णया दीप्त्या, स्वानि द्रव्याणि संगृहाण, अग्ने, हविर्भिः समृद्ध। संयुक्तगृहाः, ज्योतिः जानन्तः, बलसाम्येन, आत्मन्यैक्येन, अन्तः अग्निं वहन्तः, नित्यदीप्तिमन्तः। त्वं हविर्भिः समृद्धः, सर्ववाहकः; अथर्वा त्वां प्रथमं मन्थयत्, अग्ने; त्वां अथर्वा पद्मात् मन्थयत्, चराचरस्य शिखरम्। एवमेव त्वां दध्यङ् ऋषिः, अथर्वणः पुत्रः, सन्दधाव्, वृत्रहा, पुरामर्दनः। एवमेव त्वां पथ्यः वृषा सन्दधाव्, शत्रुघ्नः, सर्वेषु युधिषु धनदः। उपविश, हे होतः, स्वे स्थाने, प्राज्ञः; यज्ञं पुण्यकर्मणां गर्भे स्थापय; देवान् हविषा यज, अग्ने, यजमानं महत् तेजः दद। होतुः ज्ञात्वा, होतुः आसने उपविष्टः, दीप्तिमान्, दक्षः, अचलव्रतः, दृढनिश्चयः, वसिष्ठः, सहस्रवाहनः, शुद्धजिह्वः, अग्ने। सर्वे उपविशन्तु, महान्तः भवन्तु, दीप्तिं कुर्युः, देवानां प्रियतमः; रक्तधूमं विसृज, अग्ने, सः उन्नतिः अस्तु, स्तुतः, शोभनः। दिव्यानि आपः प्रेषय, मधुराः, अरोग्याः, सन्ततये; तस्याः आसनात् सुफलाः ओषधयः उद्गच्छन्तु। वातः मातरिश्वा, तव हृदयं सम्यक् शुद्धं स्थापयतु; यः देवेषु प्राणः इव चरति—तुभ्यं होमः क्रियते, हे देव। सुसंभावितः, ज्योतिषा सह, आश्रयम् आप्नुहि, अग्ने; शोभन, सर्वरूपवस्त्रं धारय। उत्तिष्ठ, हे निर्दोषयज्ञ, दिव्यया धिया सह; महत्या दीप्त्या प्रकाशस्व द्रष्टवे—आगच्छ, अग्ने, शुभैः स्तवैः। सन्नद्धः भव, अस्माकं साहाय्याय, यथा देवः सविता; सन्नद्धः बलदः, यं अभिषेकैः हवनैः च आवहाम। त्वं भूमिदिवोः गर्भः, अग्ने, शोभनः, ओषधीषु वहमानः; तेजस्वी शिशुः, ऋतून् परिभ्रमसि, मातृभ्यः क्रन्दन्, गावः मध्ये प्रतिध्वनन्। दृढः भव, हे बलिन; शीघ्रः भव, हे अश्व; विस्तीर्णः भव, सुस्थितः, अग्ने, हव्यवाहन। सन्ततये, मनुष्येभ्यः, हे अङ्गिरसः नपात्, शुभः भव; न द्यौः, न पृथिवी, न तव ज्वाला, न अन्तरिक्षम्, न वृक्षा पीड्यन्ताम्। नदन्नश्वः, हिहिंगुः गर्दभः, अग्निं वहन्, हव्यवाहनम्, आगच्छतु; न सः जीवितपथम् अतिक्रामेत्; वीर्यवन्तम् अग्निं, प्रबलम्, आपां गर्भम्, सागरसमम् वहन्—अग्ने, अस्माकम् उपभोगाय आगच्छ। सत्यम्, सत्यम्; सत्यम्, सत्यम्। वयं अग्निं वहाम, हव्यवाहनम्, अङ्गिरसः तेजसा युक्तम्। ओषधयः, प्रमुद्यध्वं, यदा एषः शुभः अग्निः युष्मान् प्रति आगच्छति; सर्वाः आपदः दुरितानि च नुदत, अशुभानि चिन्तनानि अस्मद् अपाकुरुत। ओषधयः, पुष्पवत्यः, मधुफलाः च गृह्णीत; एषः वः गर्भः, ऋत्विजः, सः प्राचीने आसने स्थाप्यताम्। विस्तीर्णया दीप्त्या, शत्रून्, रक्षांसि, रोगांश्च अपाकुरु; वयं अग्नेः महति आश्रये वसाम, सुप्रतिष्ठिते, तस्य पावनस्य नेतृत्त्वे। आपः, हर्षदायिन्यः, अस्मभ्यं पुष्टिं दत्त; महायुद्धाय च, द्रष्टवे च। यः वः श्रेष्ठः सारः, सः अस्मासु वितर्यताम्, यथा मातरः पोषयन्ति। तस्मात्, वयं त्वां प्रति आगच्छाम, यस्य वासेन त्वं पोषयसि; आपः, अस्मान् अपि जनयत। मित्रः, भूमिं च पृथिवीं च ज्योतिषा संयुञ्जानः, सुषुतः, जन्मनां वेत्ता, त्वां संयुञ्जे सन्ततये, निरामयतायै। रुद्राः, पृथिवीं संयुञ्जन्तः, महत् ज्योतिः प्रज्वालयन्; तेषां तेजः, नित्यशुद्धम्, देवेषु दीप्तम्।