शृणुत, धर्मप्रियाः, सनातनस्य वेदस्य दिव्यं आख्यानम्। पर्वतवृषभस्य पृष्ठतः भगिन्यः नौकावद् यान्ति, अधः समुत्थाय सर्पं गभीरं अनुवर्तन्ते, अनुव्रजन्त्यः। त्वं विष्णोः क्रमः, त्वमेव महाक्रमः, विष्णोः पदमसि। पशूनां पते, त्वत्तः अन्यः कोऽपि एतानि रूपाणि न व्याप्नोत्; यद् इच्छसि, तस्मै हवनं कुर्मः, स नोऽविध्यताम्। अयं तस्य पिता, सः अपि तस्य पिता; वयं धनानां स्वामिनः स्याम। स्वाहा। हे रुद्र, यत् तव श्रेष्ठं नाम गोषु, तत्रैतद् हविर् विधीयताम्; त्वमेव वाञ्छितः। स्वाहा। त्वमिन्द्रस्य वज्रः। मित्रवरुणाभ्यां त्वां नियुञ्ज्मि शासनाय। अभयाय, बलाय, त्वमच्युतः, प्रभास्वान्। मरुतां प्रेरणया जय, आपां मनसा, संयुक्तेन्द्रियैः। न इन्द्र, वयं दुर्बलाः, अनियुक्ताः, वा वेदविहीनाः स्याम। रथे तिष्ठ, वज्रपाणे, त्वमेव रश्मीन् गृहाण, स्वस्य अश्वान् नियच्छ। अग्नये गृहेपते स्वाहा। सोमाय वनस्पते स्वाहा। मरुतां बलाय स्वाहा। इन्द्रस्य शक्तये स्वाहा। मातरि पृथिवि, मा मां हिंसीः, नाहं त्वां हिंसिष्यामि। हंसः शुचिसद्, विभ्राजन् अन्तरिक्षे, होतारं वेदि, अतिथिं गृहे। सः मनुष्येषु, श्रेष्ठेषु, सत्यम्, दिवि, आपां जातः, गावां जातः, सत्यस्य जातः, पर्वतानां जातः—सत्यं बृहत्। एषा अस्य प्राणा; मयि प्राणं स्थापय। त्वं वीर्यं, मयि वीर्यं स्थापय। त्वं पुष्टिः, मयि पुष्टिं स्थापय। इन्द्रस्य बलात्, उभे बाहू बलिनौ गृह्णामि। त्वं प्रिया, सुस्थिता असि। त्वं राज्ञः गर्भः असि। सुखे उपविश, शुभे उपविश, राज्ञः गर्भे उपविश। वरुणः घृतप्रियः, सुषेवो, गृहेषु अध्यास्ते, राजत्वाय। पञ्च दिशः त्वयि वश्याः स्युः, सर्वविजिन्वन्। ब्रह्मन्, त्वं ब्रह्मा, त्वं सविता सत्यधृतिः। त्वं वरुणः सत्यबलः। त्वमिन्द्रः सर्वबलः। त्वं रुद्रः शिवतमः। त्वं विश्वकृद्, श्रीदः, वृद्धिकरः। त्वमिन्द्रस्य वज्रः; तेन मे जयः प्रदीयताम्। अग्निः बृहद्, ऋतस्य पतिः, प्रतिगृह्णन्, अग्निः बृहद्, ऋतस्य पतिः, स घृतं प्रविशतु, स्वाहा। स्वाहया, सूर्यस्य रश्मिभिः, संयुक्तानां मध्ये हविः कुर्यात्। सवित्रा प्रेरितः, सरस्वत्याः वाचा, त्वष्टुः रूपैः, पूष्णः पशुभिः, इन्द्रेण, बृहस्पतिना, ब्रह्मणा, वरुणस्य बलात्, अग्नेः तेजसा, सोमराज्ञा, विष्णुना, दशम्या देवत्या अहं प्रतिष्ठितः। अश्विभ्याम् पच। सरस्वत्यै पच। इन्द्राय सुविताय पच। वायुः शुद्धः शुद्धेन; सोमः सुतः। इन्द्रस्य युक्तमित्रः। वयं, यथायोग्यं, यवेन दद्मः। अत्र, ये कुर्वन्ति स्तोत्रं यजुषां च, तेषां खाद्यं साधय। अश्विभ्याम्, सरस्वत्यै, इन्द्राय सुविताय त्वां गृह्णामि। अश्विभ्याम् सह वयं सुरां अपिबाम, नमुचिना असुरेण; विभ्राजमानौ, अमृतपिबौ, इन्द्रं यज्ञेषु पालयताम्। यथा मातरौ पुत्रं, अश्विनौ इन्द्रं रक्षतुः, स्वैः उपकथैः औषधैश्च; यदा महाबल इन्द्रः सुरां शचीभिः अपिबत्, सरस्वती त्वां स्तौत्। सत्याय प्रथमं धियं युञ्जानः सविता प्राचोदयत्; अग्निं प्रज्वाल्य, पृथिव्याम् प्रकाशं न्यधात्। संयुक्तमनसः सवितुः प्रेरणां वयं विन्देम, या स्वर्गाय नयति। देवः सविता, देवैः सह, प्रेरितया धियाः स्वर्गं याति; सविता महत् ज्योतिः तान् कर्मणि प्रेरयतु। ऋषयः मनः युञ्जते, धियः युञ्जते, प्रचेतसः प्रचेतसां महर्षिः; स यज्ञान् स्थापयति, विधिज्ञः, सवितुः स्तुतिं महतीं वृत्स्नयाम्। सश्रद्धया, तव प्राचीं प्रार्थनां युञ्जीमहि; स्तोत्रं वाहनमिव मार्गे गच्छतु; अमृतस्य पुत्राः, दिवि स्थिताः, शृण्वन्तु। यस्यानुयायिनः अन्ये देवाः गताः, देवस्य बलात्, देवस्य महिम्ना; यः भूमीः ममाप, स सविता, महिम्ना दिशः स्थापयत्। देव सवितः, यज्ञं प्रेरय, यजमानं प्रेरय शुभाय; दिव्यः गन्धर्वः चिन्हवित्, प्रेरणां शुद्धयतु; वाचः पतिः वाक् मधुमतीं करोतु। नय यज्ञं नः, देव सवितः, दिव्यं, मैत्र्यं, सभायां जयम्, धनस्य लाभं, स्वर्गस्य विजयम्; गायत्र्या, रथन्तरेण, महत्या गायत्र्या स्तोत्रं बलय। सवितुः प्रेरणया, अश्विनोः बाहुभ्याम्, पूष्णः हस्ताभ्यां, गायत्र्या छन्दसा त्वां स्थापयामि, अङ्गिरः, पृथिव्याः स्थानात्; त्रिष्टुभा छन्दसा, अग्निं शुद्धय, अङ्गिरः। त्वं मेघः, त्वं स्त्री; त्वया अग्निं स्थापयामः, जगत्या छन्दसा, अङ्गिरः। सविता सुवर्णमेघं हस्ते धारयति; अग्नेः ज्योतिः प्रावर्तय, पृथिव्याः उत्थापय; अनुष्टुभा छन्दसा, अङ्गिरः। धाव शीघ्र, प्रापणाय, श्रेष्ठेन पन्था; तव परं जन्म दिवि, नाभिः अन्तरिक्षे, गर्भः पृथिव्याम्। यूयं युञ्जाथां गर्दभं अस्मिन्यज्ञे, महाबलिनौ, अग्निं वहन्तौ, शुभदातृ। सर्वसङ्गमे, सर्वस्पर्धायाम्, वयं बलिष्ठं मित्रवत्, इन्द्रस्य सहायं आह्वयामः। आगच्छ, प्रस्थितः, अमङ्गलं अपाकुरु; आगच्छ, रुद्रस्य गणपतिः, हर्षदः; अन्तरिक्षं व्याप्य गच्छ; पूष्णा सह, पशून् रक्षन्, शुभं, अभयं च ददातु। पृथिव्याः स्थानात्, शुद्ध्यग्निं प्रावर्तय, अङ्गिरः; वयं शुद्ध्यग्निं प्राप्नुयाम, अङ्गिरः; वयं शुद्ध्यग्निं प्रावर्तयाम, अङ्गिरः। अग्निः उषसां अग्रे अन्वगात्, सर्वजननां वेद, सः प्रथमोऽभूत्; सः सूर्यस्य रश्मीन् विवर्धयत्, द्यावापृथिवी च व्याप्तवान्। आगतः शीघ्रः मार्गं याति, सर्वद्वेषांसि नुदन्; अग्निः, महति स्थाने, दृष्ट्या द्रष्टुमिच्छति। पृथिव्यां पदं स्थाप्य, शीघ्र, अग्निं तेजसा विचिनु; वद, अन्वेष्टुः कृते, कुत्र तं उत्खायेम। द्यौरस्ते पृष्ठं, पृथिवी स्थानं, अन्तरिक्षं आत्मा, समुद्रः गर्भः; स्वेन तेजसा प्रकटितः, शत्रून् प्रतिषिध। महाश्रियं प्राप्य, अस्मात् स्थानात्, निष्क्रम, धनद, शीघ्र; पृथिव्याम् उत्तमे स्नेहे, वयं सुभद्रं चिन्तयेम, अग्निं उदरे उत्खायेम। धनदः, शीघ्रः, समीपं शुभे लोके, सुसंस्कृते पृथिव्यां, निष्क्रान्तः; तत्र वयं अग्निं सुशोभनं उत्खायेम, स्वेन तेजसा दिवं सर्वोत्तमं वहन्तम्। त्वाम् अहं मनसा, घृतैः च उपगच्छामि, यः सर्वलोकान् व्याप्नोषि; बृहत्, विस्तीर्णः, बलवन्, महत्, अन्नेन विस्तीर्णः, जिजीविषुः, तेजस्वान्। सर्वतः त्वां उपगच्छामि, त्वं निरापदया बुद्ध्या प्रतिगृह्णु; अग्ने, युवतिप्रियं रूपं, वाञ्छितं, त्वां स्पृशामि, यः सदा वर्धते। एवं, ऋषयः, यजमानः, देवाः, सर्वे च प्रार्थनां, स्तुतिं, हविः, यज्ञं, अग्निं, सोमं, इन्द्रं, अश्विनौ, सरस्वतीं, पूषाणं, ब्रह्माणं, वरुणं, रुद्रं, मरुतः, पृथिवीं, द्यां, अन्तरिक्षं, सर्वं च स्तुवन्ति, यजन्ति, प्रार्थयन्ते च, सत्येन, स्तोत्रेण, बलवता, श्रद्धया च।