त्वं एव राज्ञः बलं, तेजः, योनिः, नाभिः च; त्वं इन्द्रस्य वृत्रघ्नः, त्वं मित्रस्य, वरुणस्य च। त्वया अयं वृत्रं जेष्यात्। त्वं दृढः, त्वं भेदकः, त्वं पृथिवी; सर्वतः, पूर्वतः, पश्चिमतः, दक्षिणतः च एनं पालय। युवानः प्रकटाः भवन्तु; अग्निः गृहपतिः प्रकटः, इन्द्रः वृद्धेषु कीर्तिमान् प्रकटः, मित्रः वरुणः च व्रतेषु स्थिरौ प्रकटौ। पूषा सर्ववित् प्रकटः, द्यावापृथिव्यौ सर्वशुभदौ प्रकटे, अदितिः विशालशरणा प्रकटिता। दक्षिणां दिशं आरोह; तत्र त्वां त्रिष्टुप् छन्दः, बृहद् साम, पञ्चदश स्तोमः, ग्रीष्मऋतुः, राज्यम्, धनं च पालयन्तु। पश्चिमां दिशं आरोह; तत्र जगती छन्दः, वैरूप साम, सप्तदश स्तोमः, वर्षाऋतुः, जनाः, धनं च त्वां पालयन्तु। उत्तरां दिशं आरोह; तत्र अनुष्टुप् छन्दः, वैराज साम, एकविंश स्तोमः, शरद् ऋतुः, फलम्, धनं च त्वां पालयन्तु। ऊर्ध्वं दिशं आरोह; तत्र पङ्क्तिः छन्दः, शाक्वर-रैवत साम्नि, त्रिणव-त्रयस्त्रिंश स्तोमौ, हेमन्त-शिशिर ऋतू, तेजः, धनं च त्वां पालयन्तु। नमुचेर् मूर्धा निपातिता। त्वं सोमस्य तेजः; तत् तेजो मम अस्तु। मृत्योः रक्ष। त्वं वीर्यं, त्वं बलं, त्वं अमृतम्। हिरण्यरूपाः उषसः प्रकाशन्ते; उभौ इन्द्रौ उदितौ, सूर्यः च। आरोहतं, वरुणमित्रौ, स्वं स्थानम्; तस्मात् अदितिं दितिं च पश्यतम्। त्वं मित्रः, त्वं वरुणः। सोमस्य महिम्ना त्वां अभिषिञ्चामि, अग्नेः तेजसा, सूर्यस्य शोभया, इन्द्रस्य शक्त्या। अधिपतिः भव, अधिपतीनाम्; प्रकाशस्व, पालय। देवाः, एनं रिपुवर्जितं कुरुत, सुविवाहितं, महद्राज्याय, महद्वैश्वराज्याय, महाप्रभुत्वाय, इन्द्रस्य शक्तये। अयं अमुष्य पुत्रः, अमुष्याः पुत्रः, अस्यै, अस्य कुलाय—एषः तव राजा। सोमः अस्माकं राजा, ब्राह्मणानां च राजा। गवां पृष्ठतः स्वसारः नौकावद् गच्छन्ति; अधस्तात् आरोहन्त्यः, अन्वन्ति अधिजिह्वां अहिह्। त्वं विष्णोः क्रमः, महाक्रमः, पादः। प्रजापते, त्वत्तः अन्यः कश्चन एतानि रूपाणि न व्याप्नोत्। या ते कामः, तस्मै हविर् अर्पयामः, सः नः सिध्यतु। अयं तस्य पिता, सः अस्य पिता। वयं धनस्य ईशानः स्याम। स्वाहा। हे रुद्र, यत् ते श्रेष्ठं नाम गोषु, तस्मिन हविः स्थाप्यताम्; त्वं काम्यः। स्वाहा। त्वं इन्द्रस्य वज्रः। मित्रावरुणौ अधिपती, तावभ्यां त्वां नियुञ्जे। अभयाय, बलाय, त्वं अबिभ्रश्च, तेजस्वी च। मरुतां वेगेन जेषि। आपां मनसा। एकसंयुक्तेन चेतसा। माऽस्मान्, इन्द्र, कृणुहि दुर्बलान्, अनयुक्तान्, अपि च मन्त्रविदः। रथे स्थित्वा, वज्रिन्, रश्मीन् गृहाण, स्वस्य अश्वान् नियच्छ। अग्नये गृहपतये स्वाहा। सोमाय वनस्पतये स्वाहा। मरुतां बलाय स्वाहा। इन्द्रस्य शक्तये स्वाहा। पृथिवि मातः, मा माम् हिंसीः, नाहं त्वां हिंस्याम्। हंसः शुचिसद्, वसुः अन्तरिक्षसद्, होताऽध्वरे, अतिथिः गृहे। सः नृषु, श्रेष्ठेषु, ऋते, दिवि च वसति; आप्यः, गोजातः, ऋतजातः, पर्वतजातः—ऋतं बृहद्। एषा अस्य प्राणः; अस्य प्राणं मयि स्थापय। त्वं वीर्यं; वीर्यं मयि स्थापय। त्वं पोषः; पोषं मयि स्थापय। इन्द्रस्य बलात्, उभे बाहू गृहीत्वा, बलिष्ठौ। त्वं रम्या, सुवासना। त्वं ऐश्वर्यस्य योनिः। रम्यायां, सुवासनायां, ऐश्वर्यस्य योनौ उपविश। वरुणः घृतप्रियः, शुभेच्छया, ऐश्वर्याय गृहेषु उपविष्टः। एता पंच दिशः ते वशे सन्तु, विजित्वन्। ब्रह्मन्, त्वं ब्रह्मा, त्वं सविता, सत्यप्रेरणः। त्वं वरुणः, सत्यबलः। त्वं इन्द्रः, सर्वबलः। त्वं रुद्रः, सुमृळीकः। त्वं बहुधा कर्ता, समृद्धिदाता, वृद्धिकर्ता। त्वं इन्द्रस्य वज्रः; तेन मे जयम् दत्त। अग्निः विशदः, ऋतस्य पतिः, प्रतिग्राही, अग्निः विशदः, ऋतस्य पतिः, सः घृतं प्रविशतु, स्वाहा। स्वाहया, सूर्यस्य रश्मिभिः, समवेतानां मध्ये हविः कुरुत। सवित्रा प्रेरितः, सरस्वत्याः वाचा, त्वष्टुः रूपैः, पूष्णः पशुभिः, इन्द्रेण, बृहस्पतिना, ब्रह्मणा, वरुणस्य बलात्, अग्नेः तेजसा, सोमराज्ञा, विष्णुना, दशमे देवता, अहम् प्रतिष्ठितः। अश्विभ्यां पाचय। सरस्वत्यै पाचय। इन्द्राय सुवृत्ताय पाचय। वायुः शुद्धः शुद्धेन; सोमः सुस्रुतः। इन्द्रस्य युक्तमित्रः। यथायोग्यं यवेन वयं दानानि क्रमशः वितराम। अत्र, ये समिध्य उपविष्टाः, तेषां भोज्यं यजमानानां कृणुत। अश्विभ्यः, सरस्वत्यै, सुवृत्ताय इन्द्राय त्वां गृह्णामि। वयं अश्विभ्यां सह सुरां अपिबाम, नमुचिना असुरेण; तेजस्विनौ, नित्यपिबन्तौ, इन्द्रं यज्ञेषु पालयतम्। पितरौ इव पुत्रम्, अश्विनौ तव कौशलैः, भैषज्यैः च इन्द्रं अपालयताम्; यदा त्वं, महाबल, शचीभिः सह सुरां अपिबः, सरस्वती त्वां स्तुतवती। प्रथमां धियं सत्याय युञ्जानः, सविता प्रजां प्रेरयामास; अग्नेः ज्योतिः प्रज्वाल्य, पृथिव्याम् अवहत्। संयुक्तेन मनसा, सवित्रः प्रेरणां वयं विन्देम, या स्वर्गाय नयति। दैवी सविता, देवैः सह, प्रेरितया धिया स्वर्गं याति; सविता महज्ज्योतिः तान् प्रेरयतु। ऋषयः मनः युञ्जते, धियः युञ्जते, प्राज्ञाः प्राज्ञस्य, महर्षेः; सः यज्ञाग्निं स्थापयति, यज्ञवित्, सवित्रः देवस्य बृहत्स्तुतिः तं परिवेष्टयति। भक्त्या, तव प्राचीं स्तुतिं युञ्जीम; स्तोत्रं रथवत् मार्गे गच्छतु; अमृतपुत्राः, दिवि स्थिताः, सर्वे शृण्वन्तु। यस्यानुयाने अन्ये देवाः अगच्छन्, देवस्य शक्त्या, दैव्यस्य महिमा; सः यः भूमिम् अपि ममाप, सविता देवः, महत्त्वेन दिशः प्रतिष्ठितवान्। सविता देव, यज्ञं प्रेरय, यजमानं शुभाय प्रेरय; दिव्यः गन्धर्वः, लक्षणवित्, नः प्रेरणां शुद्धयतु; वाचः पतिः वाक् मधुमतीं करोतु। सविता देव, अस्माकं यज्ञं दिव्यम्, सौहृदं, सभायां जयम्, धनप्राप्तिं, स्वर्गलाभं च नय; गायत्र्या, रथन्तरेण, महत्य् गायत्र्या स्तुतिं बलय—स्वाहा। सवित्रः प्रेरणया, अश्विनोः बाहुभ्यां, पूष्णः हस्ताभ्यां, त्वां गायत्र्या छन्दसा, अंगिरः, पृथिव्याः स्थानात् स्थापयामि; शुद्धं अग्निं, अंगिरः, त्रिष्टुभा आवाहय। त्वं मेघः, त्वं स्त्री; त्वया अस्माभिः अग्निं आसनात् ज्वालयेम, जगत्या छन्दसा, अंगिरः। हिरण्यं मेघं हस्ते स्थापयित्वा, सविता तं वहति; अग्नेः ज्योतिः आदाय, पृथिव्याः उद्धर; अनुष्टुभा, अंगिरः। त्वं शीघ्रः, प्राप्यं प्रति धाव; तव परमा जन्म दिवि, नाभिः अन्तरिक्षे, योनिः पृथिव्याम्। युवां अश्वं अस्मिन् यज्ञे युञ्जीताम्, महावीर्यौ, अग्निं वहन्तौ, शुभदायिनौ। सर्वस्मिन् संयोगे, सर्वस्मिन् स्पर्धायाम्, वयं महाबलिनं मित्रवत्, इन्द्रस्य साहाय्यार्थं आह्वयामः।