धरण्या विस्तीर्णया शोभनया सर्पिर्मय्या सर्वभूतपोषिण्या, दिवा च पृथिव्या च वरुणस्य ऋतेन स्थिरतया, अनाद्यया बीजवत्यया च, जगदिदं धार्यते। ये चास्माकं प्रतिद्वन्द्विनः सन्ति, तानिन्द्राग्नी निष्क्रावयेताम्; वसवः रुद्राः आदित्याश्च तान् उपरि स्पृशन्तु, तानशक्तीन् कृत्वा, राज्ञः वशे स्थापयन्तु। अश्विनौ एकादशदैवतैः सह मधुमद् हविरुपभुङ्क्तां, दीर्घायुष्यम् अवितरं, विघ्नान् अपाकुरुतं, पापान् शुद्धिं कुरुतं, द्वेषं नयतं, अस्माभिः सह संयुज्यध्वम्। एषा स्तुतिः मरुद्भ्यः, एषा गीतिः मान्दार्याय मह्यं; एतद् देहेऽस्तु, एतं जनम् अविजानीमहि, दीर्घायुषः सुतान् प्राप्नुयाम। एकतया स्तुत्या, एकतया छन्दसा, एकतया मात्रया, सप्त ऋषयः दिव्याः पूर्वपथानुगामिनः, प्रज्ञया, रश्मीन् इव सारथयः, गृह्णन्ति। दीर्घायुष्यम्, तेजः, श्रियम्, ओषधिभ्यः वृद्धिम्, एतद् सुवर्णं ज्योतिष्मत् विजये मयि प्रविशतु। नासुराः, न पिशाचाः, देवानां बलमतिक्रामन्ति; एषा तेषां प्रथमा शक्तिः। यः दक्षिणायनं सुवर्णं धारयति, देवेषु स दीर्घायुः, मनुष्येषु अपि दीर्घायुः भवति। यदा दक्षिणायनाः शुभकामाः शतानिकाय सुवर्णं बध्नन्ति, अहम् अपि शतं शरदः जीविताय तदात्मनि बध्नामि, वृद्धः अपि पूर्ववत् बलवान् स्याम्। अहिबुध्न्यः नः शृणोतु, अजः, एकपाद्, पृथिवी, समुद्रः च; ये सर्वे देवाः, ऋतस्य धारकाः, ये वयम् आह्वयामः, स्तुतयः, प्राज्ञवाक्यानि, नः पालयन्तु। एतानि घृतान्नानि गीतानि आदित्येभ्यः, पूर्वराजभ्यः जिह्वया जुह्वामि; मित्रः, अर्यमा, भगः, महा वरुणः, दक्षः, अंशश्च नः शृण्वन्तु। सप्त ऋषयः देहे प्रतिष्ठिताः; सप्त जना प्रमादं निवारयन्ति। सप्त शक्तयः स्वप्नलोकं विचरन्ति; तत्र जाग्रतः द्वौ देवौ यज्ञपतिं पालयतः, स्वप्नजौ नौ। उत्तिष्ठ भगवन् वाङ्मय! त्वां भक्त्या आह्वयामः। मरुतः दानवः आगच्छन्तु; इन्द्रः शीघ्रं समागच्छतु। इदानीं वाङ्मयः भगवन् स्तोत्रार्हं शंसं शंसति, यत्र इन्द्रः, वरुणः, मित्रः, अर्यमा, देवाः, स्वानि धामानि स्थापयन्ति। भगवन् वाङ्मय, त्वं अस्य स्तोत्रस्य नेता; तस्य अपत्यं जागरय, समृद्धिं कुरु। यद् शुभं देवा रक्षन्ति, तत् अस्माकं भूयात्; सभा मध्ये वयं महान्तः स्याम, शुभपुत्रयुक्ताः। स सर्वं व्याप्नुवान्, सर्वकर्ता, अस्माकं पिता, अन्नपते, अस्मभ्यं पोषणं ददातु। ये दुष्टाः, अमित्राः, ते देवेषु दूरे यान्तु। यः यज्ञं कृतवान्, अस्य लोकोऽस्ति। दिवा, रात्र्या, सन्ध्या च, यमः तस्मै विशदं स्थानं ददातु। सविता पृथिव्यां तव शरीरात् स्थानं ददातु; तस्मै गावः युज्यन्ताम्। वायुः शुद्धिं करोतु, सविता शुद्धिं करोतु; अग्नेः तेजसा, सूर्यस्य ज्योतिषा, गावः विमुच्यन्ताम्। अश्वत्थस्य अधः तव आसनं, तस्य पत्रे तव निवासः। गावः त्वां पुष्णन्ति, इत्युक्तं, यदा त्वं जनं पुनर्नवयति। सविता तव शरीराणि मातुः उपस्थे पुनः नयतु; तस्मै, हे पृथिवि, प्रसन्ना भव। प्रजापतौ, दिव्ये लोके, आप्लुतलोके त्वां स्थापयामि। आपः पापं नः प्रक्षालयन्तु। दूरं गच्छ मृत्युः, स्वपथं गच्छ, देवयानात् पृथग्; ये दृष्टश्रुतवन्तः, तान् वदामि – न नः अपत्यं, न वीरान् हिंसय। वातः त्वां शमयतु, तेजः त्वां शमयतु, ईषिका त्वां शमयन्तु, पृथिव्यां वह्नयः त्वां शमयन्तु; ते त्वां न हिंस्युः। दिशः त्वं सज्जीकुर्युः, आपः त्वं शुभाः स्युः, नद्यः त्वं प्रीयन्ताम्। अन्तरिक्षं त्वं शुभं स्यात्, सर्वाः दिशः त्वं सज्जीकुर्युः। शिलाभारः प्रस्थितः; सह यतध्वं, उत्तिष्ठत, अतिक्रमध्वं मित्राः! अत्र अशुभान् त्यजामः; वयं शुभाः सन्तः, धनैः सह अतिक्रान्तुम्। दूरे पापं, दूरे ऋणं, दूरे अनिष्टं, दूरे अमंगलम्! पापनाशिन्, अस्मद् दुःस्वप्नं अपाकुरु। आपः ओषधयश्च अस्मभ्यं मित्राः स्युः; ये नः द्वेष्टि, ये च वयं द्वेष्मः, तेषां ताः अमित्राः स्युः। गन्धिनं वृषभं हिताय गृह्णीमः। इन्द्र इव देवेषु, अग्ने, अस्मान् पारय। अन्धकारात् निर्गत्य, ज्योतिष्मन्तं ज्येष्ठं तेजः दृष्ट्वा, वयं देवेषु देवं, सूर्यं, परमं ज्योतिः प्राप्तवन्तः। जीवतः सीमां स्थापयामि; अन्यः ताम् स्वार्थाय न अतिक्रामेत्। शतं शरदः, बहून् पूर्णान्, जीवंतु, मृत्युम् इव पर्वतेन दूरे स्थापयन्तु। अग्ने, आयूंषि शुद्धय, अस्मान् ज्योतिषि, बलाय, पोषाय नय; सर्वं पापं, अमंगलं दूरं कुरु। अग्ने, दीर्घायुष्मन्, हविषा वर्धमान, घृतसम्भूत, एवं भव। घृतं मधु, प्रियं पयः पीत्वा, त्वं पितेव पुत्रं, एतान् पालय। स्वाहा। मां परितः गावः परिक्रमिताः, अग्निश्च परिक्रमितः। देवेषु कीर्तिः स्थापिताः; कः इदानीं एतम् जयेत्? मांसाद् अग्निं दूरे प्रेषयामि; भक्षको यमस्य क्षेत्रं गच्छतु। अयं जातवेदाः, अत्रैव, यज्ञं देवेषु वेदित्वा वहतु। जातवेदः, वपां पितृभ्यः वह, यत्र तान् जानासि, परे प्रदेशे; तत्र सर्पिर्धाराः प्रवहतु; तेषां सत्याः प्रजाः अस्मान् नमन्ताम्। स्वाहा। पृथिवि, अस्मान् सौम्या भव, स्थिरा, सुरक्षितं विश्रामस्थानं भव; अस्मान् विस्तीर्णया रक्षया; दग्धकं पापं दूरं कुरु। तव अयं जातः; तस्मात् पुनरपि अन्यः जायेत। स स्वर्गं लोकं गच्छतु। स्वाहा। ऋचः वाचं इच्छामि, यजुः मनः इच्छामि, साम श्वासं इच्छामि, चक्षुः, श्रोत्रं च इच्छामि। वाक्, बलं, वीर्यं च मयि स्यात्, श्वासप्रश्वासेन सह। यद् लोचनस्य, हृदयस्य, मनसः च अन्तरं, तत् बृहस्पतिः पूरयतु। जगत्पतिः अस्मान् कल्याणं ददातु। पृथिवी, अन्तरिक्षं, दिवं च। सवितुः देवस्य सवितुर्दिव्यं तेजः वयं धीयः प्रचोदयामः। केन अद्भुतया प्रीत्या अस्माकं मित्रः संवर्धमानः सन्निहितो भवति? केन महता सहायेन सः वरणीयः भवति?