प्रातः समये वयं भगं आदित्यपुत्रं महाबलिनं दातारं आह्वयामः। बलवन्तः, शीघ्रगामिनः, नृपतिः अपि भगमेव भोक्तव्यं इति वदन्ति। हे भग, नेता, सत्कर्ता, त्वं अस्माकं बुद्धिं दत्तः; त्वया अस्माकं गोः अश्वान् च जनय; भग, मनुष्येषु मनुष्यत्वं अस्माकं अस्तु। अद्य वयं भाग्यवन्तः स्याम, दिनान्ते मध्ये च भाग्यवन्तः स्याम; सूर्येण सह उदितः मगवान्, देवानां कृपया वयं स्याम। भगः एव देवानां मध्ये भाग्यस्य स्वामी अस्तु; तेन वयं भाग्यवन्तः स्याम। भग, सर्वकामेन त्वां आह्वयामि; पुरतः अस्माकं उपस्थितः भव। यज्ञे उषसः एकत्र नमन्ति, दधिक्रावः शुद्धमार्गे नमति यथा; धनदाः भगः अस्मान् समीपं आनयन्तु, रथं यथा अश्वाः आक्रुष्यन्ति। उषसः अश्वसमृद्धाः गोसमृद्धाः वीरसमृद्धाः सदा शुभ्रं उदयन्तु; सर्वतः घृतं दुहन्त्यः, सदा अस्मान् शुभेन रक्षन्तु। हे पूषन्, तव अधीनत्वे अस्माकं कदापि अहितं न स्यात्; वयं तव गायकाः अत्र। मार्गे पथगोप्ता, वाक्येन, कामेन, स्तोत्रं समीपं आगतः; पूषन्, जागरूकः, दीप्तहस्तः, अस्माकं बुद्धिं बुद्धिं दत्तु। विष्णुः त्रिणि पदा अक्रमत्, रक्षकः, दुरासदः; तस्मात् स धर्मान् धारयति। विप्राः, जागरूकाः, याजकाः, एकत्र उच्चं विष्णोः पदं इच्छन्ति। पृथिवी विस्तीर्णा, शोभना, घृतसमृद्धा, सर्वभूतपोषिणी; दिवः पृथिवी च वरुणस्य धर्मे स्थिरमूलः, अनाद्यः, बीजसमृद्धः। ये अस्माकं विरोधिनः, तान् इन्द्रः अग्निः च दूरं नयन्तु; वसवः, रुद्राः, आदित्याः उपरि स्पृशन्तु, तान् शक्तिहीनं, नृपतिसम्बद्धं कुर्युः। अश्विनौ एकादश देवैः सहितौ मधुमद् हविः उपभुज्य आगच्छताम्; दीर्घायुं दत्तम्, विघ्नान् अपाकुरुतम्, पापात् शुद्धम्, द्वेषं अपाकुरुतम्, एकत्र सन्नद्धं भवताम्। एष स्तुतिः मरुतां, एष गीतं मान्दार्यस्य; एष अस्माकं शरीरे दत्तम्, एष जनं ज्ञातम्, दीर्घायुषः सन्तानम् प्राप्तुम्। संयुक्तया स्तुत्या, संयुक्तया छन्दसा, संयुक्तया मात्रया, सप्त ऋषयः देवाः पूर्वपथं अनुगम्य, युक्ताः, रथनियमनं गृहीत्वा। दीर्घायु, तेजः, धनम्, वनस्पतिभ्यः वृद्धिः, एष सुवर्णम् उज्ज्वलम्, विजये मम प्रविशतु। न राक्षसाः, न प्रेताः, देवानाṃ बलं अतिक्रान्तुं शक्नुवन्ति; एष तेषां आद्यशक्ति:। यः दक्षायणं सुवर्णं धारयति, स देवेषु दीर्घायुः, मनुष्येषु दीर्घायुः लभते। यदा दक्षायणाः, शुभकामनाः, शतानिकाय सुवर्णं बध्नन्ति, अहम् अपि शतं शरदः दीर्घायुः, वृद्धः अपि पूर्ववत् बलवान्, आत्मनः बध्नामि। अहि बुध्न्यः अस्मान् शृणोतु, अजः, एकपदः, पृथिवी, समुद्रः च; सर्वे सत्यधारिणः देवाः, यान् वयं आह्वयामः, स्तुतयः, विवेकवाक्यः अस्मान् रक्षन्तु। एतानि घृतान्नानि गीतानि आदित्येभ्यः, प्राचीनराजेभ्यः जिह्वया समर्पयामि; मित्रः, अर्यमा, भगः, महाबलः वरुणः, दक्षः, अंशः च अस्मान् शृण्वन्तु। सप्त ऋषयः शरीरं मध्ये स्थिताः; सप्त सदा प्रमादात् रक्षन्ति। सप्त शक्तयः स्वप्नलोकं विचरन्ति; तत्र जागरूकौ द्वौ देवौ यज्ञाध्यक्षौ, न स्वप्नोत्पन्नौ। उत्तिष्ठ, वाचः पतिः! भक्त्या त्वां आह्वयामः। उदाराः मरुतः समीपं आगच्छन्तु; इन्द्रः शीघ्रं आगच्छतु, अस्माभिः सह। वाचः पतिः अधुना स्तोत्रयोग्यं गीतं उच्चरति, यत्र इन्द्रः, वरुणः, मित्रः, अर्यमा, देवाः, स्वस्थानं स्थापयन्ति। हे वाचः पतिः, त्वं अस्य स्तोत्रस्य नेता; तस्य अपत्यं जागरय, समृद्धिं कुरु। सर्वं शुभं, यत् देवाः रक्षन्ति, अस्माकं अस्तु; सभायाम् वयं महतीं वाचं वदेम, शुभसन्तानसम्पन्नः। सर्वं व्याप्नुवान्, सर्वं कर्ता, अस्माकं पिता, हे अन्नपते, पोषणं दत्तः। दुष्टाः, अप्रियाः, देवकृपात् दूरं यातु। एष लोकः यज्ञकर्तुः। दिनैः, रात्रिभिः, सन्ध्याभिः, यमः तस्य विश्रान्तिस्थानं स्पष्टं निर्धारितु। सविता त्वं पृथिव्यां स्थानं दत्तु, तव शरीरात्; गोः तस्य युक्ताः सन्तु। वायु: शुद्धयतु; सविता शुद्धयतु; अग्नेः तेजसा, सूर्यस्य प्रभया, गोः विमुक्ताः सन्तु। तव आसनं अश्वत्थस्य अधः, तव निवासः तस्य पत्रे। गोभिः पोषितः, इति कथ्यते, यदा त्वं जनं नूतनं कुरुषे। सविता तव शरीरं मातुः गोदत्तं पुनर्यच्छतु; तस्यार्थे, हे पृथिवि, अनुग्रहं कुरु। प्रजापतौ, दिव्ये लोके, आप्सु लोके, त्वां स्थापयामि। आपः पापं अस्माकं अपाकुरुतु। दूरं गच्छ, हे मृत्युः, तव मार्गं अनुगच्छ, देवमार्गात् भिन्नं; दृष्ट्वा, श्रुत्वा, त्वां सम्बोधयामि: अस्माकं सन्ततिं, वीरान् मा हिंसीः। वायुः शान्तिं दत्तु, तव तेजः शान्तिं दत्तु, तव ईंटाः शान्तिं दत्तु, तव भूम्यग्नयः शान्तिं दत्तु; ताः त्वां मा हिंसीः। दिशः तव कृते सज्जाः सन्तु, आपः तव कृते शुभाः सन्तु, नद्यः तव कृते अनुकूलाः सन्तु। अन्तरिक्षं तव कृते शुभं स्यात्, सर्वाः दिशः तव कृते सज्जाः सन्तु। शिलासंयुक्तः तु अग्रे गच्छति; सह मिलित्वा, उत्तिष्ठ, अतिक्रम, मित्राः! अत्र अशुभान् विसर्जयामः; शुभाः सन्तः, पुरस्कारैः अतिक्रामः। पापं, दुष्कृतं, अशुभं, अपदं दूरं कुरु; मलप्रच्छाय, अशुभस्वप्नं दूरं कुरु। आपः, वनस्पतयः अस्माकं मित्राः सन्तु; ये अस्माकं द्वेष्टारः, येषु वयं द्वेष्टारः, तेषु अमित्राः सन्तु। वयं वृषभं गन्धवन्तं हिताय गृहीमहि; इन्द्रः देवेषु यथा, हे अग्ने, अस्माकं मार्गदर्शकः भव। वयं तमसः निर्गत्य, परं ज्योतिः दृष्ट्वा, देवं देवेषु, सूर्यं, परं ज्योतिः प्राप्तवन्तः। जीवद्भ्यः एष सीमां स्थापयामि; अन्यः तां स्वार्थाय न अतिक्रामतु। ते शतं शरदः, बहुलं पूर्णं जीवंतु, मृत्युम् पर्वतवत् दूरं स्थापयन्तु। हे अग्ने, अस्माकं आयुः शुद्धय, उज्ज्वलं ज्योतिः, बलं, पोषणं प्रापय; सर्वं पापं, अपदं दूरं कुरु।