दिव्ये गगने अग्निः वैश्वानरः प्रकाशते, विशालः सन्, भूमौ बलवर्द्धनः, तेजसा संवर्धितः, तमः स्वदीप्त्या नुदति। तदा इन्द्रः च अग्निः च, पदविहीनः कश्चन उत्पन्नः, पद्मनालात् आगतः, शिरः त्यक्त्वा, जिह्वया भाषमाणः, त्रिंशत् पदानि गतवान्। देवा मनोः कृते एकचित्ताः, संयुक्ताः, सर्वे एकसंकल्पाः, अद्य अपि श्वः अपि अस्माकं हिताय भवन्तु, मार्गविदः स्युः। इन्द्रः, पापघ्नः, शापान् अपाकरोत्, तेजस्वी अभवत्; देवाः त्वां, हे इन्द्र, मैत्र्यर्थं ववृचिरे, मरुतां गणपतिं, दीप्तिमन्तं। बलिनं इन्द्रं मरुतः स्तोत्रैः स्तुवन्तु; सः वृत्रहन्, शतबलः, शतज्येन वज्रेण ताडयति। सोमस्य रसेन इन्द्रस्य वीर्यं वृद्धम्, तस्य गोमदः महिमा अद्य अपि पुत्रैः स्तूयते। यत् दूरतः उदेति, जाग्रतः अपि दैवतम्, शयाने अपि प्रवर्तते, तद् दीपतम्, प्रकाशानां प्रकाशः, देशान् व्याप्नोति; मे मनः शुभसंकल्पाय अस्तु। येन प्राज्ञाः, धीमतः, कर्माणि, यज्ञांश्च कुर्वन्ति, स्थिराः सभासु; तद् अप्राक्तं, गुह्यं, अन्तः सत्त्वेषु स्थितम्, मे मनः शुभसंकल्पाय अस्तु। यद् विवेकः, चेतना, धृतिः, तद् अमृतं, जीवेषु अन्तर्निहितम्; येन विना किञ्चन न क्रियते, मे मनः शुभसंकल्पाय अस्तु। येन इदं सत्, जगत्, भविष्यच्च, सर्वं अमृतत्वेन आवृतम्; येन सप्त होतारः यज्ञं धारयन्ति, मे मनः शुभसंकल्पाय अस्तु। यस्मिन् ऋचः, साम, यजूंषि प्रतिष्ठितानि, चक्रस्य नाभौ अरण्यः इव; यस्मिन् सर्वेषां चेतनं प्रविष्टम्, मे मनः शुभसंकल्पाय अस्तु। यथा सुतरः सारथिः अश्वान् नियच्छति, एवं तत् मनुष्याः रश्मिभिः नियच्छति, शीघ्रगामिनः इव; हृदि प्रतिष्ठितम्, त्वरितम्, चपलम्, मे मनः शुभसंकल्पाय अस्तु। अहं तं महान्तं धर्मणस्पितरं स्तौमि, बलिनं, यस्य वीर्यम् त्रितस्य इव, बहुशिरसं वृत्रं विवृशद्। अनुमत्याः अनुग्रहेण, अस्मभ्यं श्रेयः ददातु; संकल्पबुद्धिं प्रेरयतु, आयुः पारयतु। अनुमतिर्देवेषु अद्य यज्ञं प्रतिगृह्णातु; अग्निः वह्निः यजमानं मुदं ददातु। सिनीवाली, विस्तीर्णकटी, देवीनां भगिनी, हविः प्रतिगृह्णातु, संततिं ददातु। पञ्च नद्यः सरस्वत्या सह स्वैः प्रवाहैः स्रवन्ति; सरस्वती पञ्चधा तस्मिन देशे नदी अभवत्। त्वं अग्ने, अङ्गिरसां प्रथमः, देवो देवेषु, सखारूणि; तव वचसा कवयः, प्राज्ञाः, जाताः, मरुतः च दीप्तदृष्टयः। त्वं, अग्ने, दिव्येन रक्षसा अस्मान् पालय, स्तोत्रार्ह, शरीराणि रक्ष, सन्ततिं पशून् च पालय, व्रते जागरूकः। प्रसृतायाम् पृथिव्याम् प्राज्ञः शीघ्रं वीर्यवन्तं वृषभं जनयामास; रक्तस्तम्भः, तेजसा दीप्तः, इडायाः पुत्रः, कौशलात् जातः। इडायाः पादे, पृथिव्याः नाभौ, जातवेदः, त्वां अग्निं स्थापयामः, हव्यानि वोढुम्। वयं बलिनं, दीप्तिमन्तं, अङ्गिरसां जातं स्तोत्रैः स्तौमः; सुविस्तीर्णैः श्लोकैः ऋग्गाथां कीर्तिं च गायेम। महति नमसि बलिनं स्तौमः गीतैः; येन पितरः अङ्गिरसः गवां प्राप्तिं स्तोत्रैः अलभन्त। इन्द्र, तव सखायः त्वां कामयन्ते, प्रियं; ते सोमं पिन्वन्ति, हव्यानि सज्जयन्ति; ते पुरुषाणां निन्दां सहन्ते, त्वदन्यः हि न कश्चिद् प्राज्ञः। तव, परम, कस्यापि दूरी नास्ति; अधुना तव वृषणौ वाहनौ योजय; वज्रिणः वृषभस्यास्य शिलाः अग्नौ पेषणाय स्थिताः। संग्रामेषु अजितः, युद्धेषु विजयी, प्रकाशदातृ, आपां जनानां च रक्षकः; त्वां सोमं वयं अनुगच्छामः, यः श्रियम्, कीर्तिं, जयम् च ददाति। सोमः गाम् ददाति, सोमः शीघ्रम् अश्वम् ददाति, सोमः वीर्यवन्तं पुरुषम् ददाति; सः सखायम्, प्रज्ञाम्, सभाम्, पितृपूजां च यजमानाय ददाति। त्वं सोम, एतानि सर्वाणि ओषधीनि ससर्जिथ, आपः ससर्जिथ, गावः ससर्जिथ; व्योम विशालम् प्रसारयः, तेजसा तमः नुदसि। दिव्यया बुद्ध्या, सोम देव, बलिन्, अस्माकं भागाय स्पर्धस्व; बलिनः न त्वां अपहन्तु, उभयोरपि पार्श्वयोः विजये जागरूकः भव। अष्टौ पृथिव्याः दिशः, त्रीणि मरुस्थलस्य प्रदेशाः, सप्त नद्यः; हिरण्यनेत्रः सविता देवः आगतः, यजमानाय धनानि विभ्रद्। हिरण्यहस्तः, सर्ववित् सविता, दिवं पृथिवीं च व्याप्नोति; रोगं व्यपोहति, सूर्यं प्रति गच्छति, कृष्णाजिनेन द्याम् आच्छादयति। हिरण्यहस्तः, सौम्यः, अनुकम्पावान् देवः, असुरः, शुभया प्रजया समीपं आगच्छति; रक्षांसि, यक्षांश्च व्यपोहति; देवः प्रतिदिनं प्रातः गच्छन् स्तुत्यः स्थितः। तव, सवितः, प्राचीना, निर्मला, सुप्रणीताः पन्थानः अन्तरिक्षे; तैः सुगमैर् मार्गैः अद्य अस्मान् पालय, रक्षिता अस्माकं वद। अश्विनौ, युवां पिबतम्, युवां अस्मान् पालयतम्, अव्याहता सहायेन। अश्विनौ, वाचं प्रेरयतम्, अद्भुतौ, महत्त्विनौ, बुद्धिं दत्तम्; आपद् विषये, स्पर्धायाम् अहम् आह्वये—युवां अस्माकं बलं भवतम्। रक्षतम्, अश्विनौ, दिवा निशि च, अक्षतश्रियः; मित्रः, वरुणः, अदितिः, नदी, पृथिवी, द्यौः च अस्मान् अभयम् करोतु। तमसि अन्तरिक्षे चरन्, अमृतं मृत्युम् च स्थापयन्, सविता देवः स्वर्णरथेन सर्वाणि लोकान् पश्यन् गच्छति। रात्रिः पृथिव्यां ज्योतिषा व्याप्ता, दिवि महति स्थाने स्थित्वा, तस्याः महत् तमः व्याप्य अस्ति। उषः, अस्मभ्यं तद् उज्ज्वलं तेजः वह, यः अश्ववत्, येन वयं अपत्यं पौत्रांश्च पुष्णुमः। प्रातः अग्निं, प्रातः इन्द्रं, प्रातः मित्रं वरुणं, प्रातः अश्विनौ, प्रातः भगं, पूषाणं, ब्रह्मणस्पतिं, सोमं, रुद्रं च आह्वयामः।