यः आर्यः, यः दासः, यः सौम्यः स्वामी, यः रिपुः—even तस्य शत्रुः—यः क्रोधेन रुदितवान्, तस्मै सम्पदा अर्प्यते। सः सहस्रैः ऋषिभिः, तेषां बलैः संवर्धितः, सागरवत् विस्तरति। तस्य महान् महिमा सत्यः; तस्य वीर्यं यज्ञेषु च विद्वत्सु च अहं स्तौमि। हे सवितर्, अद्य अस्माकं गृहम् अच्युतैः रक्षिभिः, शुभैः च रक्षस्व। सुवर्णजिह्व, नूतनं श्रेयः ददातु, अस्मान् पालय; कश्चन दुष्टः अस्मान् न अधिपत्यात्। हे वायो, दिवं स्पृशन्तं यज्ञम् आगच्छ, शुभैः चिन्ताभिः। अन्तः विशुद्धः, उपरि भूषितः, अहम् उज्ज्वलः त्वां प्रति आगच्छामि। इन्द्रवायू, सुशोभनरूपौ, वयं शुभेन आह्वाननेन अत्र आह्वयामः। सर्वे जनाः अभयाः स्यु:, वयं समेतेन मनसा मिलाम। एवं, मर्त्यः देवपूजायाम् आन्दम् अनुभूतवान्, यः इदानीं मित्रावरुणौ हविषा, होमस्य दानाय, उपगम्य। आश्विनौ, अलङ्कृत्य, मध्व् आ पिबतम्। दुग्धं धृतम्, महाबलिनौ, महादातृभ्यां; अस्मान् मा हिंसितम्, आगच्छतम्। वाचः पतिः अग्रे गच्छतु, देवी सत्यं पुरस्तात् आगच्छतु। देवाः अस्माकं यज्ञं वीराय, महात्मने, धनदाय नेतु। चन्द्रमाः आप्सु विचरति, शीघ्रपक्षी दिवि धावति। पिङ्गला, बहुधा पोषयन्ती लक्ष्मीः आगच्छति, गर्जयन्ती समीपं गच्छति। प्रत्येकं देवम् उपकाराय, कृपायै, बलाय च वयं आह्वयामः, दिव्येन मनसा स्तुवन्तः। अग्निः वैश्वानरः दिवि विशालः प्रकाशितः। पृथिव्याम् बलात् संवर्धितः, प्रज्वलितः, सः तमः स्वेन तेजसा नुदति। हे इन्द्राग्नी, एषः अङ्घ्रिहीनः, कमलनालात् आगतः। शिरः त्यक्त्वा, जिह्वया उक्तवान्, गतवान्, त्रिंशत् पदा प्रस्थितवान्। देवाः, मनोः कृते, एकमनस्काः, एकसंकल्पाः, संयुक्ताः। ते अद्य, श्वः च, अस्माकं हिताय स्यु:, मार्गविदः स्यु:। इन्द्रः, शापान् अपाकरोत्, दुष्टनाशकः, महिमान्वितः अभवत्। देवाः, हे इन्द्र, त्वां मैत्र्याय अवृण्वन्, तेजस्विन्, मरुतां गण। महान् इन्द्राय, मरुतः स्तोत्रैः स्तुवन्तु। वृत्रहा, शतबलः, शतज्येन वज्रेण प्रहारं करोति। इन्द्रस्य बलम्, तस्य वृषभस्य वीर्यम्, सोमस्य प्रीतौ संवर्धितम्। अद्य तस्य महत्त्वं, पुत्राः पूर्ववत् स्तुवन्ति। यद् दूरं उदेति, जाग्रतः अपि दिव्यम्; तथा स्वपन्तः अपि याति। तेजः तेजसां, देशान् व्याप्नुवन्, मम मनः शुभसंकल्पाय अस्तु। येन धीरा, चिन्तयन्तः, कर्माणि यज्ञांश्च कुर्वन्ति, धृता सभासु; यत् अप्रतिपूर्वं, गुह्यम्, अन्तर्बुद्धिः—मम मनः शुभसंकल्पाय अस्तु। यद् विवेकः, चेतना, धृति; यत् तेजः, अमृतं जीवेषु; यस्य विना किञ्चित् न क्रियते—मम मनः शुभसंकल्पाय अस्तु। येन इदं सत्, जगत्, भविष्यद्, सर्वं अमृतत्वेन आवृतम्; येन सप्त होतारः यज्ञं धारयन्ति—मम मनः शुभसंकल्पाय अस्तु। यत्र ऋचः, साम, यजुषः, चक्रस्य नाभौ अरिवः इव प्रतिष्ठिताः; यत्र सर्वेषां चेतना प्रोता—मम मनः शुभसंकल्पाय अस्तु। यथा दक्षः सारथिः अश्वान् नियच्छति, तथा एषः पुरुषान् रश्मिभिः नियुनक्ति, शीघ्रान् इव; हृदि प्रतिष्ठितः, शीघ्रः, चपलः—मम मनः शुभसंकल्पाय अस्तु। अद्य अहं वीर्यवन्तं धर्मिष्ठं पितरं स्तौमि; यस्य बलम्, त्रितस्य इव, बहुशिरसम् वृत्रं व्यदालत्। अनुमत्याः प्रसादेन, अस्मभ्यं कल्याणं दत्तु; संकल्पाय, कौशलाय प्रेरयतु, जीवितस्य पारम् आनयतु। अनुमति अद्य यज्ञं स्वीकुर्यात्, देवेषु; अग्निः च, वह्निः, यजमानाय मुदं ददातु। सिनीवाली, विस्तीर्णश्रोणी, त्वं देवीनां भगिनी; हविः गृहाण, देवि, प्रजां च ददातु। पञ्च नद्यः, सरस्वत्याः सह, स्वैः प्रवाहैः स्रवन्ति; सरस्वती, पञ्चधा, तस्मिन् देशे नदी अभवत्। त्वं, अग्ने, आङ्गिरसां ऋषीणां प्रथमः, देवेषु देवः, शुभमित्रः; तव आज्ञया कवयः, धीराः, जाताः, मरुतः तेजस्विनः। रक्षस्व, अग्ने, दिव्येन पालयनत्वेन, उदार; अस्माकं शरीरं पालय, स्तुत्यं; पुत्राणां, प्रजायाः, पशूनां च रक्षकः, व्रते जागरूकः भव। उत्ताने पृथिव्याम्, प्राज्ञः शीघ्रं वृषभम् अजनि; रक्तः स्थुणः, तेजसा दीप्तः, इडा पुत्रः, कौशलात् जातः। इडायाः पादे, पृथिव्याः नाभौ, हे जातवेदः, त्वां अग्निं स्थापयामः, हविः वहनाय। वीर्यवन्तं, तेजस्विनं, आङ्गिरसवं, स्तोमैः स्तौमः; सुव्यवस्थितैः मन्त्रैः, ऋचं गायत, कीर्तिमन्तं पुरुषं गायेम। महान् इन्द्राय, स्तोत्रेण, गीत्या, महिम्ना नमस्कुर्यात्; येन पितरः, आङ्गिरसाः, गोः अन्वेषणं स्तोत्रैः अलभन्त। त्वदीया मित्राः, हे इन्द्र, त्वां कामयन्ते, रमणीयम्; ते सोमं पिण्डयन्ति, हविः सज्जीकुर्वन्ति; ते नरः अपवादं सहन्ते, यः त्वत् विना न कश्चन प्राज्ञः। त्वं, उत्तम, तव किमपि दूरं नास्ति; इदानीं तव द्वाभ्यां हरिभ्यां प्रयाहि, गदाधर। एते शिलाः, दृढाय वृष्णे, अग्नौ पेषणाय युक्ताः। अप्रधृष्यः संग्रामे, विजयी युद्धेषु, प्रकाशदायकः, आपां जनानां च रक्षकः—त्वां वयं सोम, अनुसरामः, यः श्रेयः, कीर्तिं, जयम् च ददाति। सोमः गावः ददाति, सोमः शीघ्रं अश्वं ददाति, सोमः वीरं, उद्योगिनं नरं ददाति; सः सख्यं, प्रज्ञां, सभा, पितृस्तोत्रं च ददाति यः तस्मै समर्पयति। त्वं, सोम, एतानि सर्वाणि ओषधीनि अकरः, आपः अप्रास्सः, गावः अकरः; त्वं विस्तारम् अन्तरिक्षम् अकार्षीः, तेजसा तमः अपाकरोः। दिव्येन मनसा, सोम, वीर्यवान्, अस्माकं भागाय स्पर्धस्व; बलस्य स्वामी त्वां मा वञ्चयेत्—उभयोः पक्षयोः स्पर्धायाम् जागरूकः भव। अष्टौ पृथिव्याः दिशः, त्रयः मरुस्थलस्य अन्तराणि, सप्त नद्यः; हिरण्याक्षः देवः सविता आगतः, धनानि, रत्नानि, उपहारांश्च वहन्, यजमानाय।