पुरुषाः तं शुद्धिमन्तं सोमं, इन्दुम्, गायन्ति, येन देवाः समीपं गच्छन्ति। ये त्वां, महावीर्य, शम्बरस्य युद्धे, गावां स्पर्धायां, तथा त्वां स्तुवन्ति, त एव त्वां बलेन संवर्धयन्ति; ये त्वां सधर्मिणः मरुतः साकं सोमं पिबन्तु, हे इन्द्र। महाबलसम्पन्नः त्वं जातः, शक्त्या च वेगेन च तीव्रः, रमणीयः, बलिष्ठतमः, गर्वयुक्तः; एष एव इन्द्रः मरुद्भिः अत्र संवर्धितः, यदा जननी वीरं गर्भे अधत्त। आगच्छ, हे वृत्रहन् इन्द्र, अस्माकं भागं प्रति; महाबलयुक्त, महाशक्तिभिः सह। त्वं हि, इन्द्र, सर्वेषु स्पर्धासु विजयी; त्वं वैरं विनाशयसि, विश्वविजयस्य कर्ता; त्वां योऽपि प्रतियुद्ध्यते, तं जयसि। तव बलं भूमयः अन्वयुः, शीघ्रं धावन्त्यः, मातरः शिशुं यथा; सर्वान् शत्रून् त्वं क्रोधेन निगृह्णासि, यदा त्वं वृत्रं जयसि। यज्ञः देवेषु प्रीतिं गच्छति; आदित्याः प्रशमन्तु; तव सौम्यता अस्मान् प्रति प्रवर्तताम्, त्वं मार्गदः दुःखं नयतु। सवितरः, अव्ययैः रक्षिभिः, शुभैः सह, अद्य अस्माकं प्राणान् पातु; हिरण्यमुख, नूतनाय श्रीये अस्मान् पालय, न दूषकः अस्मान् अधिपतिः भवतु। शुद्धाः सोमरसो बलवद् वहन्ति, ऋत्विजः साकं मधुमन्तः; वात, स्वदिताय सोमपानाय रथान् आनय, आगच्छ। गावः समीपं आगच्छन्, यजमानाय महादायिन्यः, स्वर्णकर्णे। कवीनां सुतानां मध्ये, कौशलविदां गृहे, भक्षकाः निवसन्ति। आगच्छन्तु, दिव्याः ऋत्विजः, सूर्यसदृशेन रथेन; मधुना यज्ञं प्रक्षिपन्तु; एष वेनः। तेषां रश्मिः तिर्यग् व्याप्तः; अधस्तात् आसीत्, उपरिष्टात् च; बीजवाहिनः, महान्तः; अधः स्वभावशक्तिः, उपरि प्रार्थना। सः उभे लोकौ पूर्णवान्, दिवं व्याप्तवान्; जातः, आपः तं बिभ्रति; यज्ञे, मुनिः, अश्वः इव पुरस्कृतः परिभ्रमति। स्तोत्रैः वृत्रहन् स्तूयते, वाचालैः अपि; हस्तचेष्टया आह्वीयते। अमृतस्य पुत्राः अस्माकं गीतानि शृण्वन्तु, त एव अस्मान् अनुज्ञास्यन्तु। मम प्रार्थनाः, चिन्ताः, सुतः सोमः, वीर्यं च उत्थितम्; मम शिला स्रवति; स्तोत्रैः ते आहूताः, चलिताः; द्वौ अश्वौ तान् आनयेताम्। हे महावीर्य, त्वां कोऽपि नातिवर्तते; न देवः त्वत्समः; न जातः न जातव्यः नश्यति; यत् त्वया कर्तव्यम्, तत् कुरु, बृहत्काय। सः एव सत्त्वेषु श्रेष्ठः, यस्मात् तीव्रः, तेजस्वी, वीर्यवान् जातः; नवजातः, शत्रून् अपास्यति; सर्वे शक्तयः तस्मिन् रमन्ते। हे पुरूवसः, मम एते स्तोत्राणि त्वां वर्धयन्तु—ये मम, दीप्तवर्णाः, शुद्धाः, प्राज्ञाः; स्तुतिभिः त्वां उपगताः। यस्मै अयं आर्यः, अयं दासः, अयं हितेशः, अयं शत्रुः—क्रुद्धः अपि—आक्रोशति; तुभ्यं सम्पदः दीयन्ते। सः सहस्रैः ऋषिभिः, बलसम्पन्नः, सागर इव प्रसारितः; तस्य महत्त्वं सत्यं; तस्य वीर्यं यज्ञेषु, पण्डितेषु च, अहं स्तौमि। हे सवितर्, अद्य अस्माकं गृहम् अव्ययैः रक्षिभिः पालय, शुभैः सह; हिरण्यमुख, नूतनाय श्रीये अस्मान् पालय; न दूषकः अस्मान् अधिपतिः भवतु। हे वात, दिवं स्पृशन्तं यज्ञं प्रति, शुभैः चिन्ताभिः आगच्छ; अन्तः शुद्धः, उपरि भूषितः, अहं दीप्तः त्वां प्रति आगच्छामि। इन्द्रवायू, सुशोभने, शुभाह्वानेन अत्र आहूयाथाम्; सर्वे जनाः अनिष्टात् मुक्ताः स्युः, वयं च शुभबुद्धिभिः संमिलाम। एवं मर्त्यः दिव्योपासने हृष्टः, यो अद्य मित्रवरुणौ हविर्दानाय उपगच्छति। आगच्छत, शोभयध्वं, मधु पिबत, हे अश्विनौ; दुग्धं निष्कृष्टम्, वीर्यवन्तौ, दातृश्रेठ्ठौ; नः मा हिंसितम्, आगच्छतम्। वाचः पतिः अग्रे गच्छतु, सत्यदेवी पूर्वं आगच्छतु; देवाः अस्माकं यज्ञं वीर्यवन्तं, श्रेयस्करं प्रति नेतु। चन्द्रमाः आपः मध्ये चरति, शीघ्रपक्षः दिवि धावति; हरितः, बहुधा पोषयन्तः धनं आगच्छति, गर्जमानः समीपं आगच्छति। प्रत्येकं देवम् उपकाराय, कृपायै, बलाय च आह्वयामः, दिव्यचिन्तया स्तौमः। अग्निः वैश्वानरः दिवि दीप्तिमान् विराजते; भूमौ बलेन वर्धमानः, प्रज्वलितः, तमः स्वदीप्त्या नुदति। हे इन्द्राग्नी, एषः अपादः पद्मकाण्डात् आगतः; शिरः त्यक्त्वा, जिह्वया अवदत्, गतवान्, त्रिंशत् पदानि अक्रमीत्। देवाः, मनोः कृते, एकचित्ताः, एकसंकल्पाः, सर्वे एकत्र; अद्य, श्वः च, अस्माकं हिताय स्युः, पथज्ञाः स्युः। इन्द्रः शापान् अपाकरोत्, पापहा, तेजस्वी अभवत्; देवाः त्वां, इन्द्र, सखायं चक्रुः, मरुतां गणपतिं दीप्तिमन्तं। महाबलाय इन्द्राय मरुतः स्तोत्रैः स्तुवन्तु; वृत्रहन्, शतशक्त्या, वज्रेण शतसंहतिना ताडयति। इन्द्रस्य बलं वर्धितम्, वृषभस्य इव वीर्यं, सुतसोमस्य हर्षे; अद्य, पुत्राः तस्य महत्त्वं यथापूर्वं स्तुवन्ति। यद् दूरं उदेति, जाग्रतः अपि, दिव्यम्; तथा स्वपतः अपि स प्रसरति; ज्योतिषां ज्योतिः, देशान् व्याप्नोति; मम मनः शुभसंकल्पाय संपन्नं भवतु। येन धीमन्तः, चिन्तकाः, कर्माणि यज्ञान् च कुर्वन्ति, स्थिराः सभासु; यद् अप्राकृतं, रहस्यं, भूतानां मध्ये, तेन मम मनः शुभसंकल्पाय संपन्नं भवतु। यत् विवेकः, चेतना, धृति; यत् ज्योतिः, अमृतं, भूतानां मध्ये; यस्य विना किञ्चित् न क्रियते—तेन मम मनः शुभसंकल्पाय संपन्नं भवतु। येन इदं सत्, जगत्, यच्च भविष्यति, सर्वं अमृतत्वेन आवृतम्; येन सप्त होत्रारः यज्ञं धारयन्ति—तेन मम मनः शुभसंकल्पाय संपन्नं भवतु।