अद्य सूर्यस्य उदयकाले देवाः, अस्मान् दुरितात् दोषात् च विमोचयन्तु। मित्रः वरुणः अदितिः सिन्धुः पृथिवी च दिवः च, नः न बाधन्तु। कृष्णे व्योमनि विचरन्, अमृतं मर्त्यं च संस्थापयन्, सविता देवः स्वर्णरथेन सर्वलोकान् पश्यन् अग्रे गच्छति। यज्ञस्य सुस्थितं दर्भं तेषां विसृतं, जनाधिपस्य आसनं समीपं गच्छति; प्रथमं उषसः आह्वाने, वायुः पुषानः च रथैः सह श्रेयसे आगच्छतः। अहम् इन्द्रं वायुम् बृहस्पतिम् मित्रम् अग्निम् पुषाणम् भगम् आदित्याः मरुतः च आह्वयामि। वरुणः नः रक्षिता भवतु, मित्रः च सर्वैः सहायैः दिव्यं वरं ददातु। इन्द्रः विष्णुः च तेषां बन्धवः, मरुतः अश्विनौ, प्राचीना देवाः, वेनः, तेषु देवेषु, इडा-होमैः सर्वैः, सोममधुं जनाः रक्षिणः उपयुञ्जन्तु। अग्निः इन्द्रः वरुणः मित्रः देवाः गणाः मरुतः विष्णुः अश्विनौ रुद्रः देव्या पुषानः भगः सरस्वती च, तेषां अर्पणं स्वीकरन्तु। अहम् इन्द्रम् अग्निम् मित्रम् वरुणम् अदितिम् दिवम् पृथिवीम् मरुतः पर्वतान् आपः च आह्वयामि; विष्णुम् पुषाणम् ब्रह्मणस्पतिम् भगम् सवितारम् च सहायाय आह्वयामि। रुद्राः महाबलाः पर्वतान्, वृत्रवधे आह्वाने च एकीकृत्य, अस्मान् रक्षन्तु; यः स्तौतिं गायति, इन्द्रस्य नेतृत्वे देवाः अस्मान् रक्षन्तु। अद्य, पूज्याः समीपं आगच्छन्तु; श्रद्धया अहम् हृदये युष्मान् उपगच्छामि। देवाः, अस्मान् वृगालात् रक्षन्तु, हानिकर्तुः रक्षन्तु, हे पूज्याः। सर्वे मरुतः अद्य, सर्वे ज्वलिताः अग्नयः, सर्वे देवाः सहायाय अस्मान् आगच्छन्तु; सर्वं धनं बलं च अस्माकं भवतु। सर्वे देवाः मम आह्वानं शृण्वन्तु—ये अन्तरिक्षे, ये दिवि, ये अग्नितन्वः, ये पूज्याः; यज्ञदर्भे उपविश्य मुदं कुर्वन्तु। देवाः, प्रमुखाः, यज्ञार्हाः, अमृतत्वं, उत्तमं भागं ददाति; सवितारः दानं प्रसारयति, मर्त्येभ्यः जीवितं ददाति। वायवे अहम् उच्चं चिन्तनं प्रेषयामि, विपुलं धनं, सर्वत्र रक्षणं, रथाधिपत्यं च; तेजस्विनः, रथाः, कविः, त्वं कविं नेतुम् अर्हसि। इन्द्रः वायुः, एते निष्पिष्टाः हविः युष्माकं; प्रियं समागच्छताम्, सोमप्रवाहः युष्मान् मुदयति। अहम् मित्रम् विशुद्धबुद्धिम् वरुणम् धर्मिष्ठम् आह्वयामि; तौ शुद्धं तेजस्वि चिन्तनं साधयतः। हे अद्भुतौ, युवानौ, निष्पिष्टं हविः अश्विनौ, सुस्थिते दर्भे, रुद्रस्य पथेन आगच्छताम्; प्राचीनाः, वेनः च। यदा सरमा पर्वतानां भग्नं पथं, महत् प्राचीनं मार्गं, अपश्यत्, तस्याः सहचारी कः आसीत्? सा अग्र्यं, पदवान् वाचः नेतारम्, प्रथमं घोषं गायति, ज्ञात्वा। अन्यः कश्चन न पथं अजानात्, वैश्वानरात् ऋते, अग्नेः प्राचीनं मार्गम्; अमृताः तं, अमरं वैश्वानरं, राज्यविजये सुदृढं अकुर्वन्, हे देवाः। अहम् इन्द्रम् अग्निम्, तीक्ष्णौ रिपुनाशकौ, आह्वयामि; तौ अस्मासु अनुग्रहं कुर्वन्तु। जनाः तं शुद्धाय, इन्दुम्, गायन्तु; ते देवेषु समीपं गच्छन्ति। ये त्वां, मघवन्, वृत्रवधे सुदृढं अकुर्वन्; ये शम्बरस्य युद्धे, हरिताश्वधारिन्; ये गोभ्यः स्पर्धायाम्; ये ऋत्विजः त्वां अनुमोदन्ति—इन्द्रः, सोमं मरुतैः सह पिब। बलवान् जातः, शक्त्यै वेगाय च तीक्ष्णः, रम्यः, अतिशक्तिमान्, गर्वितः; मरुतः अपि इन्द्रं अत्र वृद्धयाम्, यदा माता वीरं गर्भे स्थापयाम्। इन्द्र, वृत्रहन्, अस्माकं भागं आगच्छ; महन्, महाबलैः सहायैः। त्वम्, इन्द्र, सर्वे स्पर्धायाम् विजयी; विरोधं नाशयसी, विश्वविजयस्य कर्ता; स्पर्धमानान् जयसि। पृथिव्यः तव बलं अनुवर्तन्त, धावन्त्यः, मातरः शिशुं अनुवर्तन्तीव; सर्वान् विरोधिनः त्वं क्रोधे निगृह्यसि, यदा इन्द्र, वृत्रं जयसि। यज्ञः देवानां अनुग्रहं समीपं गच्छति; आदित्याः अनुग्रहं कुर्वन्तु; तव सौम्यता अस्मान् प्रति वर्तताम्, मार्गदातः दुःखं अपाकरोतु। सवितार, अव्यभिचारिणः रक्षिणः, शुभैः सह, अद्य जीवितं रक्ष; सुवर्णजिह्वः, नूतनसंपदं रक्ष, न दुष्टवक्ता अस्मान् अधिपत्यं कुर्यात्। शुद्धाः वेगेन प्रवाहिताः, ऋत्विजैः, सोमरसैः मधुरैः; वायुः, तव वाहान् आनय, इह आगच्छ, सोमं पिब मुदाय। गावः समीपं आगच्छन्, यज्ञधनस्य महादात्रीः; द्वे कर्णे सुवर्णे। कवीनां सन्ततिषु, कौशलज्ञानस्य गृहे, उपभोजकाः निवासे उपविष्टाः। आगच्छन्तु, दिव्याः ऋत्विजः, सूर्यसदृशेन रथेन; यज्ञं मधुना अभिषिञ्चन्तु; [यज्ञं पुनः कुर्युः; एषः वेनः।] तेषां रश्मिः अतीतां तिर्यक् प्रसारितः; अधः आसीत्, उपरि आसीत्; ते बीजवाहकाः, ते महाबलाः; अधः स्वबलम्, उपरि आकाङ्क्षा। सः द्वौ लोकौ पूर्णवान्, दिवम् प्राप्तवान्; यदा जातः, आपः तं धारयाम्; सः यज्ञं परिक्रामति, मुनिः, इव पुरस्काराय युक्तः अश्वः। स्तोत्रैः, वृत्रहन् प्रशस्यते, वाच्येषु मन्देषु अपि; हस्तैः तं आह्वयन्ति। अमृतपुत्राः अस्माकं गीतानि शृण्वन्तु; तैः अस्मासु अनुग्रहः भवतु। मम प्रार्थनाः, मम चिन्ताः, मम निष्पिष्टः सोमः, मम वीर्यं उत्तिष्ठति; मम शिला प्रवहति; ते आह्वानैः उद्बोधिताः; द्वौ अश्वौ तान् अस्माकं समीपं आनयतु। मघवन्, त्वां कोऽपि न अतिक्रान्तुं शक्नोति; न कश्चन देवः तव तुल्यः; नूतनः न नश्यति, जातः न नश्यति; यत् त्वं कर्तुम् इच्छसि, तत् साधय, महावृद्ध। सः सर्वेषु प्राणिषु श्रेष्ठः आसीत्, यस्मात् तीक्ष्णः, तेजस्वी, वीरः उत्पन्नः। नूतनः जातः, शत्रून् तत्क्षणात् अपाकरोति; सर्वशक्तयः तस्मिन् रमन्ति। हे पुरूवस, मम एते गीतानि त्वां वृद्धयन्तु—ये मम, दीप्तवर्णाः, शुद्धाः, प्रज्ञावन्तः; स्तोत्रैः तव समीपं आगताः।