तेजस्विना तेन नेत्रेण, हे दीप्तमान्, त्वं सर्वान् जनान् निरीक्षसे। त्वं, हे वरुण, पश्यसि। आगच्छन्तु, हे दिव्याः होत्रारः, सूर्यसदृशेन रथेन; मधुना यज्ञं सिञ्चन्ति। यूयं पुरातनाः। एषः वेनः, देवेषु अद्भुतः अस्ति। एषः वेनः, देवतानां चमत्कारः। विश्वानरः दैवः सविता, इडायाः अनुग्रहेण, सभायाम् आगच्छतु। यथा युवानः अस्मासु रमन्ते, एवं सर्वं जगत् अस्मान् अनुगृह्णातु, सौम्येन चिन्तया। यद्यत् अद्य, हे वृत्रहन्, त्वया कृतम्, हे सूर्य, तत् सर्वम्, हे इन्द्र, तव वशे। त्वं शीघ्रः, सर्वदृक्, ज्योतिर्मयः असि, हे सूर्य। त्वं समग्रं विश्वं प्रकाशयसि। एषा सूर्यस्यैव दिव्यता, सा महिमा, व्योम्नः मध्ये विस्तारिता, सः आदत्त। यदा सः स्वस्य आसनात् हरितान् योजयति, तदा रात्रिः तस्मै वस्त्रं प्रसारयति। मित्रवरुणयोः कृते, सूर्यः स्वं रूपं दिवः अङ्के निर्मिमीत। तस्य एकः शक्तिः अनन्तः तेजस्वी च, अपरः तमसः; हरिताः तौ सह वहन्ति। महान् असि, हे सूर्य; महान् असि, हे आदित्य। तव महिमा, महता, स्तूयते। नूनं, हे देव, त्वं महान्। हे सूर्य, त्वं तेजसा महान्; न सन्देहः, हे देव, त्वं वीर्ये महान्। तव महिमा येन, त्वं देवतानां अधिपः, तेषां होतृ, सर्वव्यापी, अव्ययः प्रकाशः। यथा काङ्क्षया, सर्वे जनाः सूर्यं पश्यन्ति; सर्वे, वीर्येण जाताः, इन्द्रस्य दानानि उपभुञ्जते, यथा वयं भागम् इच्छेम। अद्य, हे देवाः, सूर्यस्योदये, अस्मान् अमङ्गलात् मोचयन्तु, दोषात् च विमोचयन्तु। मा नः मित्रः, वरुणः, अदिति, सिन्धुः, पृथिवी, द्यौश्च हिंसन्। कृष्णे व्योमनि विचरन्, अमृतं मर्त्यं च स्थापयन्, सविता देवः स्वर्णरथे, सर्वाणि लोकानि पश्यन्, प्रस्थितः। सुस्थितं बर्हिः तेषां समर्पितम्, जनानां नाथः इव, आसनं उपगच्छति; प्रथमायां अह्नः आह्वत्याम्, वायुः पूषा च रथैः सह, कल्याणाय आगच्छतः। अहं इन्द्रं वायुं च, बृहस्पतिम्, मित्रम् अग्निं, पूषाणं भगं, आदित्यांश्च, मरुतां गणं च आह्वये। वरुणः अस्माकं रक्षकः अस्तु, मित्रः च, सर्वैः सहायैः, दिव्यं वरं ददातु। इन्द्राय, विष्णवे, तेषां बान्धवानां, मरुतां अश्विनोः, प्राचीनानां, अस्मिन वेने, तेषां देवतानां, इडया, सर्वैः, सोममधु भुञ्जन्तु, हे जनरक्षिणः। अग्निः, इन्द्रः, वरुणः, मित्रः, देवाः, गणाः, मरुतः, विष्णुः, अश्विनौ, रुद्रः, देव्यो, पूषा, भगः, सरस्वती, ते यज्ञं गृह्णन्तु। इन्द्रम् अग्निं च, मित्रम् वरुणं च, अदितिम्, दिवं, पृथिवीं, मरुतः, पर्वतान्, आपः; विष्णुं पूषाणं ब्रह्मणस्पतिं भगं सवितारं च आह्वये। रुद्राः, बलवन्तः, पर्वतान्, वृत्रहनने च आह्वाने च संयुक्ताः, अस्मान् पालयन्तु; यः स्तौति गायति च, तं देवाः, इन्द्रप्रमुखाः, रक्षन्तु। अद्य समीपं आगच्छन्तु, हे पूज्याः; श्रद्धया अहं हृदि युष्मान् उपगच्छामि। अस्मान् रक्षन्तु, हे देवाः, वृकात्, दुष्कृतः च, हे पूज्याः। सर्वे मरुतः अद्य, सर्वे ज्वलिता अग्नयः, सर्वे देवाः, सहायं कृत्वा, अस्मान् उपयान्तु; सर्वं धनं बलं च अस्माकं स्यात्। सर्वे देवाः, मम आह्वानं शृण्वन्तु—ये अन्तरिक्षे, ये दिवि, ये अग्नितुङ्गाः, ये पूज्याः; एतेषां बर्हिषि उपविशन्तु, मुदं कुर्वन्तु। देवेषु श्रेष्ठेषु, यज्ञियेषु, अमृतत्वं दत्ते, उत्तमं भागं; सवितर्, त्वं दानं वितनुषे, मर्त्येभ्यः आयुः ददासि। वायवे अहं उच्चं मनः समर्पयामि, बहुधनाय, विश्वरक्षाय, रथेश्वरत्वाय; तेजस्विनः, रथाः, कविः, त्वं कविं नेतुम् अर्हसि। इन्द्रवायू, एते सुताः हविः युष्माकं; प्रीत्या आगच्छतम्, सोमधाराः युष्मान् तुष्यन्ति। मित्रं, शुद्धबुद्धिं, वरुणं च, ऋतस्य पथः, आह्वये; ते शुद्धं, दीप्यमानं चिन्तनं साधयन्ति। आश्चर्यौ, युवानौ, एते सुताः हविः युष्माकं, अश्विनौ, सुस्थिते बर्हिषि; रुद्रस्य पथ्या आगच्छतम्। प्राचीनानां, अस्मिन वेने। यदा सारमा पर्वतस्य भग्नं पथः, महान्तं पुरातनं मार्गं, अविन्दत्, तस्या सहचरः कः? सा अग्र्यान्, सुपदां शब्दानां, अनयत्, प्रथमं क्रन्दम् अजानात्। न अन्यः जानाति पन्थानं, वैश्वानरात् ऋते, अग्नेः पुरातनं मार्गम्; अमृताः तम् अवर्धयन्, अमरं वैश्वानरं, राज्याय, हे देवाः। इन्द्रम् अग्निं च, उग्रौ रिपुघ्नौ, आह्वयामः; एवम् अस्मासु कृपया भवताम्। तम्, शोधयन्तम्, इन्दुम्, गायत; ते देवतान् उपयान्ति। ये त्वां, मघवन्, वृत्रहत्याय, ये शम्बरस्य युद्धे, हे बभ्रिरथे, ये गावां स्पर्धायाम्, ये होतारः त्वां अनुमन्यन्ते—सोमं पिब, हे इन्द्र, मरुद्भिः सह। शक्तिमान् जातः, बलाय शीघ्राय, प्रियः, अतिवीर्यवान्, गर्वितः; मरुतः अपि इन्द्रं अत्र अवर्धयन्, यदा माता वीरं गर्भे न्यधात्। आगच्छ, हे इन्द्र, वृत्रघ्न, अस्माकं भागं; महाबलैः सहायैः। त्वं, हे इन्द्र, सर्वे स्पर्धायां विजयी; त्वं द्वेषः नाशयसि, विश्वविजयं सृजसि; यो त्वां स्पर्धते, तम् अधिगच्छसि। पृथिव्यः तव बलानुगता, धावन्त्यो मातरः शिशुम् इव; सर्वान् शत्रूंस्त्वं रोषेण निगृह्णासि, यदा त्वं, हे इन्द्र, वृत्रं जयसि। यज्ञः देवतानां प्रसादं प्राप्नोति; आदित्याः अनुग्रहं कुर्वन्तु; तव सौम्यता अस्मान् प्रति वर्तेत, मार्गदातृ, दुःखं च अपाकुर्यात्। सवितर्, अव्ययैः रक्षिभिः, शुभैः सह, अद्य अस्माकं जीवितम् पालय; सुवर्णजिह्व, नवसंपदर्थं, अस्मान् रक्ष, मा दुष्टवदः अस्मान् अभिभवेत्। शुद्धाः प्रवहन्ति तेजसा, होत्रैः सह, मधुमांसः सोमाः; वायो, रथान् आनय, अत्र आगच्छ, सुतं सोमं पिब सुखाय। गावः समीपं आगच्छन्, महादानाः, यज्ञधनस्य दात्री; उभे कर्णे सुवर्णे।