धूमध्वजाः कपिलाः अग्नयः वायुनोदिताः व्योमाभिमुखं प्रयान्ति, पृथक् पृथग् अग्नयः सञ्चरन्ति। तत्र मित्रावरुणौ, देवेषु महत्यां ऋते हविरस्मभ्यं यजेताम्; अग्ने, स्वगृहाय च हविर्देहि। अग्ने, यजमानानां युक्त्वा देवयानान् अश्वानिव सारथयः, प्राचीने होत्रे स्थाने तिष्ठतु। द्वौ विविधरूपिणौ प्रकाशाय गच्छतः, तयोः प्रत्येकः वत्सं जनयति; एकस्मिन्कपिलोऽस्ति, स्वयम्भूः, अन्यस्मिन् शुक्लः दीप्तमानः दृश्यते। अत्र स प्रथमो देवैः स्थापितः, यज्ञाय सर्वोत्तमः होतारः, कर्मसु योग्यः; भ्रुगुभिः अप्नवानैश्च वनान्तरेषु स प्रकाशितः, अद्भुतः, दीप्तिमान्, सर्वेषु कुलेषु। त्रयश्च शतानि त्रयश्च सहस्राणि एकोनचत्वारिंशच्च देवाः अग्निमुपतस्थुः; ते घृतैः तं अभिषिच्य, बर्हिः वितत्य, तं होतारं स्थापयामासुः। स्वर्गस्य शृङ्गे, पृथिव्याः अधिष्ठाने च, देवाः सत्यजातं विश्वमयम् अग्निं जनयामासुः; स ऋषिः, अधिपः, अतिथिः जनानाम्, पात्रमिव समीपं नीतः। अग्निः विघ्ननाशकः, प्रज्ञया धनदः, शुद्धेन हविषा प्रज्वलितः दीप्त्यति। अग्ने, सर्वैः देवैः सह, इन्द्रेण वायुणा च, मित्रशक्तिभिः सोममधु पिब। यदा बलाय नरपतिं आह्वयन्ति, शुक्लं बीजं सिञ्च्यते, द्यौः सजागर्ति; अग्निः निष्कलङ्कं युवानं स्वयम्भुवं सैन्यमुत्पादयति, तं पुष्णाति। अग्ने, सैन्यं मह्यं महद्भाग्यं नय; तवोत्तमानि यशांसि अस्माकं स्युः। सख्यं संकल्पय, अनुशासनं दृढं कुरु, शत्रुभ्यः प्रतिष्ठाहि। त्वं हि सर्वतोऽतिप्रियः, स्तोत्रैः त्वां वयम् वृणीमहे; अस्मान् पश्य, अग्ने। इन्द्रवत् त्वं बलसम्पन्नः; श्रेष्ठाः नराः त्वां दानैः पूजयन्ति, यथा देवान् च वायुम्। त्वयि, अग्ने, सुप्रयासे, अस्माकं विशिष्ठा प्रियाः स्युः; ये दातारः नराः, ये गोभ्यः विस्तीर्णं क्षेत्रं यच्छन्ति। श्रुत्कर्मन् अग्ने, स्वमित्रैः देवैः अग्निभृद्भिः साकं शृणु; मित्रार्यमणौ च, यौ प्रातरागच्छतः, हविषि बर्हिषि उपविशेताम्। अदितिः सर्वेषां पूज्येषु श्रेष्ठा; अग्निः सर्वेषु मानवेषु अतिथिः। जातवेदाः सर्वजन्यः, यो देवान् पाति, अस्मान् प्रसीदतु। महता ज्वलता अग्निना रक्षिताः, वयं मित्रावरुणयोः समीपे अनपवादिनः स्याम; सवितुः प्रियतमे स्याम। अद्य देवानां रक्षां वृणीमहे। आपः अपि, गाव इव सञ्जायमानाः, ऋतं न अतिचरन्ति, इन्द्र न गायकाः; वायुः स्वजनान् यथा, त्वं च चिन्तया दानानि वितर। गावः, यजमानाय समृद्धिं वहन्त्यः, समीपं आगच्छन्; तयोः कर्णे सुवर्णे। यदा अद्य सूर्यस्योदयकाले मित्रार्यमणौ जाग्रतः, सविता भगश्च समृद्धिं ददातः। सवनकाले, दिवापृथिव्योः तेजः धनं सिञ्चतु; रसा महावृषभं धारयतु। स वै प्राचीनः वेनः। यदा स तिष्ठति, सर्वे तं भूषयन्ति, शोभायाम्बरं धारयन् स दीप्तमान् गच्छति; एष महद् नामासुरस्य, बहुरूपस्य, अमृतानि संस्थापयत्। महते हर्षाय विश्वनराय स्तोत्रैः सोमपानं यजामः; यस्य प्रीतिं बलं यशश्च, इन्द्रौ लोकौ च पूजयन्ति। तेषां हि समिधो बहवः, स्तुतिश्च महान्, गीतं विस्तीर्णम्; तेषां इन्द्रः युवासखा। आगच्छ, इन्द्र, सोमपेयेन मुदस्व; सर्वैः सोमपैः सह, बलात् महतीं समृद्धिं नः दा। इन्द्रः वज्रेण वृत्रं जघान; मायिनः प्रकाशेन प्राकाशयत्। स सर्पं वनस्थं हत्वा, गावः प्रकाशितवान्। कुतः, इन्द्र, त्वं बलवान् एकाकी निर्गच्छसि, सत्यस्य पतिः? किं तत्करोषि? त्वं युद्धे श्रेष्ठान् पृच्छसि; अस्मभ्यं वद, वज्रपाणे, यदस्ति। महान् इन्द्रः बलात्। न कदापि त्वं विजितः, न च त्यक्तः। तम् इन्द्रम् आयवः समृद्धिं गाम् अतीर्तुम् इच्छन्तः उपसर्पन्ति; ये बहुपुत्राः सन्तः पृथिवीं, महानदीं, सर्वसमृद्धां दुहन्ति। एषा मे भावना, महते बलिने स्तुतये, विप्र, यां रचयामि। उत्सवे युद्धे च, देवाः बलात् विजयीन्द्रं अनुयान्ति। स दीप्तमान् महत्तमं सोमपेयम् पिबतु, यः यजमानानाम् अक्षतायुः ददाति। स वायुनोदितः, स्वबलात् रक्षति, जनान् बहुधा पुष्णाति, दीप्त्यति। ऊर्ध्वं रश्मयः तम् देवम् जातवेदसं सूर्यं वहन्ति सर्वदृश्यम्। स्वाहा! तेन दीप्तेन नेत्रेण, ज्वलन, त्वं सर्वान् जनान् पश्यसि। त्वं, वरुण, पश्यसि। आगच्छत, ऋत्विजः, सूर्यसदृशेन रथेन; मधुना यज्ञं अभिषिञ्चथ। यूयं प्राचीनाः। एष वेनः, देवेषु अद्भुतः। एष वेनः, देवेषु आश्चर्यः। विश्वनरः, दिव्यः सविता, इळया सह सभायां नः आगच्छतु। यथा युवानः अस्मासु रमन्ते, एवं सर्वं जगत् अस्मान् प्रीत्या चिन्तया च अनुयातु। यद्यदद्य, वृत्रहन्, त्वया कृतं, च सूर्य, तत्सर्वम्, इन्द्र, तव वशे। त्वं शीघ्रः, सर्वदृक्, ज्योतिःकृदसि, सूर्य; त्वं सर्वं व्याप्तिम् प्रकाशयसि। सा सूर्यस्य देवता, सा महिमा, दिवि मध्ये व्याप्य स्थितम्; यदा स पीताश्वान् युञ्जते, तदा रात्रिः तस्मै वसनं प्रसारयति। मित्रावरुणयोः कृते, सूर्यः स्वं रूपं दिवि कल्पयति; तस्य एकः तेजस्वी अनन्तः, अन्यः तमसः; तौ पीताश्वौ वहतः। महान् असि, सूर्य; महान् असि, आदित्य; तव महिमा स्तूयते। नूनं, देव, महानसि। सूर्य, त्वं महिमा ज्योतिषि; नूनं, देव, महिमा वीर्ये। तव महिम्ना त्वं देवेषु अधिपः, ऋत्विजः, विश्वव्यापि, अव्ययज्योतिः। यथा कामयमानाः, सर्वे जनाः सूर्यं पश्यन्ति; सर्वे, बलसम्पन्नाः, इन्द्रस्य दानानि उपभुञ्जते, यथा वयं भागं विभजेम। इति।