अग्नये, व्रतानां रक्षितरं समुपस्मरामि। तवेदं शरीरं मम, मम चेदं शरीरं तव; व्रतानां पत्ने, व्रतान्यनुगच्छावहि। यज्ञस्य पतिः मम दीक्षां प्रतिपद्यताम्, तपसः पतिः मम तपः प्रतिपद्यताम्। सोमबिन्दुः, सुव्यष्टिः, दिव्यः सोमः, इन्द्रस्य धनवन्तमेकस्य वृद्धिं कुर्यात्। इन्द्रस्तव वृद्धिं कुर्यात्, त्वं चास्माकं वृद्धिं कुर्याः, सह मित्रैः प्रज्ञया च श्रेयसा च। सोम देव, त्वं पेषणे मधुमाँस्तिष्ठ, यदिष्टं धनं, तद्वितरणाय, श्रेयसे, सत्यम्, सत्यवद्भ्यः प्रेष्यताम्। दिवि पृथिव्यै नमः। यत्ते अग्ने शरीरं यन्मयसि निहितं, तद् महत्तमं, गम्भीरतमम्; तत्र यत् तीक्ष्णं वचनं, तदपाक्रियताम्, यत् तीक्ष्णं वचनं, तदपाक्रियताम्। स्वाहा। यत्ते अग्ने शरीरं अन्तरिक्षे निहितं, तदपि महत्तमं, गम्भीरतमम्; तत्रापि तीक्ष्णवाचः अपाक्रियन्ताम्। स्वाहा। यत्ते अग्ने शरीरं हिरण्ये निहितं, तदपि महत्तमं, गम्भीरतमम्; तत्रापि तीक्ष्णवाचः अपाक्रियन्ताम्। स्वाहा। त्वं तप्तः, त्वं विज्ञातः; मा मां परित्यज, मा मां क्लेशात् पालय। अग्निः नभस इति नाम वेद; अग्ने, अङ्गिरसः सुत, आयुः नाम्ना आगच्छ। यः कश्चिदस्मिन्पृथिव्यां, यदविजितं यज्ञनाम, तेन त्वां स्थापयामि। द्वितीयायां पृथिव्यां, तृतीयायां पृथिव्यां अपि यदविजितं नाम, तेन त्वां स्थापयामि। देवेषु प्रियतमे त्वामनुगच्छामि। त्वं सिंहिनी, शत्रूणां दमनी; देवेषु योग्याभव। त्वं सिंहिनी, शत्रूणां दमनी; देवेषु शोधय। त्वं सिंहिनी, शत्रूणां दमनी; देवेषु प्रकाशय। इन्द्रस्य वाच्, वसुभिः सह, त्वां पुरतः पातु; प्रचेताः रुद्रैः सह, पृष्ठतः पातु; मनोजवः पितृभिः सह, दक्षिणतः पातु; विश्वकर्मा आदित्यैः सह, वामतः पातु। एषा तप्तोदका यज्ञात् निष्कास्यते। त्वं सिंहिनी। स्वाहा। त्वं सिंहिनी, आदित्यरक्षा। स्वाहा। त्वं सिंहिनी, ब्रह्मक्षत्ररक्षा। स्वाहा। त्वं सिंहिनी, सन्ततिपुष्टिरक्षा। स्वाहा। त्वं सिंहिनी, देवान् यजमानाय आनीय। स्वाहा। त्वां भूतानां न्यस्यामि। त्वं दृढा; पृथिवीं दृढां कुरु। त्वं प्रतिष्ठिता; अन्तरिक्षं प्रतिष्ठां कुरु। त्वमचलिता; दिवं दृढां कुरु। त्वमग्नेः रेतः। मनः संयुञ्जते, धियः संयुञ्जते, मनीषिणः प्राज्ञाः, महान्तः, सर्वज्ञाः; द्वौ होतारौ, विधिज्ञौ, न्यस्यामि। एष देवस्य सवितुः महत् स्तोत्रं पठामि। स्वाहा। विश्वनुस्त्रिं लोकान् व्याप्तवान्; त्र्यायतनं स्थापयत्; तस्य रजः सर्वत्र व्याप्नोति। स्वाहा। सा पृथिवी सोम्या, गावती, शुभदा, मनवे प्रियं दात्री, स्यात्। विष्णुः रश्मिभिः द्वौ लोकौ धारयति, पृथिवीं सर्वतः बिभर्ति। स्वाहा। देवानां मध्ये दिव्याः वाचः प्रतिध्वनन्तु; पूर्वदिशं गच्छन्तु, यज्ञं सज्जीकुर्वन्तु, हविरुत्क्षिपन्तु; जिह्वाभिः मा मन्दन्त। स्वगृहं वदन्तु, देवाः, दुर्गे स्थले; नास्माकं प्राणं छिन्द्युः, न सन्ततिं छिन्द्युः। पृथिव्याः विषये निवसन्तु। अहं विष्णोः महाव्रतानि प्रवदामि, यः पृथिव्याः प्रदेशान् व्याप्तवान्; यो वरीयान् त्रिभिः पादैः त्र्यायतनं स्थापयत्। हे विष्णो, दिवः, पृथिव्याः, अन्तरिक्षस्य वा, धनं हस्ताभ्यां पूरय, दक्षिणतो वामतः च ददातु। विष्णवे त्वां न्यस्यामि। विष्णुः बलाय स्तूयते, गिरौ विचरन् मृग इव; यस्य त्रिषु विक्रमे सर्वे लोकाः स्थिताः। त्वं विष्णोः प्रियं, विष्णोः आपत्यं, विष्णोः बन्धनं, विष्णोः स्थैर्यम्; विष्णोः त्वं, विष्णवे त्वां न्यस्यामि। सवितुः प्रेरणया, अश्विनोर्भुजाभ्यां, पूष्णः हस्ताभ्यां त्वां स्थापयामि। त्वं स्त्री, अस्मिन्स्थाने रक्षसां शिरांसि छिन्दामि। त्वं महती, महावेगा; इन्द्राय महद्वचनं वद। रक्षोहन्त्री, विघ्नभिद्, विष्णोः; यद्विघ्नं शत्रुः वा प्रतिद्वन्द्वी वा मयि न्यस्तवान्, तदपाकरोमि। यद्बान्धवोऽबान्धवो, जातोऽजातो वा न्यस्तवान्, तदपि अपाकरोमि। मायां चापि अपाकरोमि। त्वं स्वर्गस्य पतिः, शत्रुघ्नः; यज्ञस्य पतिः, प्रतिद्वन्द्विघ्नः; जनस्य पतिः, रक्षोहन्ता; सर्वस्य पतिः, शत्रुघ्नः। त्वां सिञ्चामि, रक्षोहन्तारं, विघ्नभिदं, विष्णोः। त्वां पातयामि, विष्णोः। त्वां विस्तारयामि, विष्णोः। त्वां स्थापयामि, विष्णोः। त्वां परिभ्रामयामि, विष्णोः। त्वं विष्णोः, विष्णोः असि। सवितुः प्रेरणया, अश्विनोर्भुजाभ्यां, पूष्णः हस्ताभ्यां त्वां स्थापयामि। त्वं स्त्री, अस्मिन्स्थाने रक्षसां शिरांसि छिन्दामि। त्वं यवः, द्वेषं नुद, शत्रून् नुद। दिवि, अन्तरिक्षे, पृथिव्यां त्वां न्यस्यामि। लोकाः, पितृस्थानानि शुद्धानि स्युः। त्वं पितृस्थानम्। दिवं उन्नय, अन्तरिक्षं पूरय, पृथिवीं सुदृढां कुरु। दीप्तयः मरुतः त्वां मिमीमीत, मित्रावरुणौ सत्येन। त्वां ब्रह्मणे, क्षत्राय, धनाय, पोषाय वहामि। ब्रह्म वर्धय, क्षत्रं वर्धय, आयुः वर्धय, प्रजां वर्धय। त्वं स्थिरा, अयं यजमानः अस्मिन्स्थाने स्थिरः स्यात्; सः सन्ततिभिः, गोभिः च वर्धेत। दिवि पृथिवी च घृतपूर्णे स्तः। त्वं इन्द्रस्य छाया, सर्वेषां जनानां छाया। एते स्तोत्राणि, हे गायन, त्वां सर्वतः परिवेषयन्तु। ज्येष्ठाः ज्येष्ठं अनुयान्तु, प्रियाः प्रियं अनुयान्तु। त्वं इन्द्रस्य बन्धः; इन्द्रस्य स्थैर्यम्; इन्द्रस्य असि; सर्वदेवानां असि। त्वं विभूः, वह्निः; त्वं वह्निः, वहनः; त्वं शीघ्रः, प्राज्ञः; त्वं स्तुतः, सर्वज्ञः। त्वं प्रेरितः, कविः; त्वं शीघ्रपादः, बलवान्; त्वं सहायः, शुभदः; त्वं शोधयिता, मृगः; त्वं स्वामी, तनुः; त्वं परिवृतः, शोधयिता; त्वं द्यौः, विस्तारयिता; त्वं शोधितः, हविःहन्ता; त्वं सत्यस्थानम्, दिव्यं ज्योतिः। त्वं समुद्रः, सर्वव्यापी; त्वं अजः, एकपादः; त्वं अनन्तः सर्पः; त्वं वाक्, इन्द्रस्य, आसनम्। त्वं सत्यस्य द्वारौ; मां मा क्लेशय। पथिपते, मामनय; अस्मिन्सुरपथे मे श्रेयः अस्तु। मित्रस्य नेत्रेण मां पश्य। अग्नयः, समुद्रेण सह, समुद्रनाम्ना, रुद्रेण, अनिकया सह। मां पालय, अग्ने, मां रक्ष, अग्ने, मां त्रायस्व। त्वां नमामि; मा मे हिंसीः। त्वं ज्योतिः, सर्वरूपः, सर्वेषां देवतानां मध्ये स्थितः। सोम, त्वं शरीरद्वेषिणः, अन्यद्वेषिणश्च रक्षिता; त्वं विस्तीर्णः कवचः। स्वाहा। घृतग्रहिता प्रीयताम्। स्वाहा। अग्ने, शुभया पन्था नय, समृद्धये; हे देव, सर्वाणि मार्गाणि विदन्, कुकर्माणि अस्माकं पापानि विनय। त्वां वयं नमस्यामः। एष अग्निः अस्माकं विस्तीर्णं मार्गं कुर्यात्; शत्रून् भिन्दन् आगच्छेत्; धनार्थिनं धनं जिगायात्; प्रमुदितः शत्रून् जिगायात्। स्वाहा। विष्णो, विस्तीर्णं पदं कुरु, अस्मिन्वासाय; घृतजतः, घृतं पिब; यज्ञपतिं नय। स्वाहा। देव सवितः, एष सोमः तव; तं पालय, त्वां मा हिंसीत्। सोम देव, देवेषु देवः असि; अहं मनुष्यैः सह, धनवृद्धये एषं समर्पयामि। स्वाहा। अहं वरुणस्य पाशात् विमुक्तः अस्मि। अग्ने, व्रतानां रक्षिता असि; तव व्रतशरीरं मय्यस्तु, मम शरीरं त्वय्यस्तु। व्रतानां पत्निः, व्रतान्यनुगृह्णातु; दीक्षापतिः मम दीक्षां प्रतिपद्यताम्; तपःपतिः मम तपः प्रतिपद्यताम्। विष्णो, विस्तीर्णं पदं कुरु, अस्मिन्वासाय; घृतजतः, घृतं पिब; यज्ञपतिं नय। स्वाहा। नाहं अन्यत्र गतवान्, न अन्यं समाश्रितवान्; त्वां एव समीपस्थं, अन्येभ्यः दूरेभ्यः अपि समीपतरं प्राप्तवान्। त्वां वृणिमहे, देव, वनस्पते, दिव्याय यज्ञाय; देवाः त्वां विष्णवे यज्ञाय गृह्णन्तु। ओषधे, अस्मान् पालय। यूप, न एनं हिंसीः। दिवं मा हिंसीः, अन्तरिक्षं मा हिंसीः; पृथिव्या संयुक्तः भव। त्वां यूपं, तीक्ष्णधारः, महाभाग्याय अग्रे नीतवान्। अतः, देव, वनस्पते, शतशाख, वर्धस्व; सहस्रशाख, वयं वर्धाम। सवितुः प्रेरणया, अश्विनोर्भुजाभ्यां, पूष्णः हस्ताभ्यां त्वां स्थापयामि। त्वं स्त्री, अस्मिन्स्थाने रक्षसां शिरांसि छिन्दामि। त्वं यवः, द्वेषं नुद, शत्रून् नुद। दिवि, अन्तरिक्षे, पृथिव्यां त्वां स्थापयामि। लोकाः, पितृस्थानानि शुद्धानि स्युः। त्वं पितृस्थानम्। त्वं नेतृ, श्रेष्ठोऽसि; अस्माद् वित्तात् उत्तिष्ठसि। देवः सविता त्वां मधुना अभिषिञ्चतु। त्वं श्रेष्ठानां ओषधीनां मध्ये स्थितः। अग्रेण दिवं स्पृशसि, मध्ये अन्तरिक्षं, शिरसा पृथिवीं धारयसि। एवं ऋषयः, यजमानः, देवता, अग्निः, सोमः, विष्णुः, सविता, अश्विनौ, पूषा, सर्वे च देवाः, यज्ञस्य महत्त्वं, रक्षसां नाशनं, पृथिव्याः, अन्तरिक्षस्य, दिवः स्थैर्यं, सर्वस्य कल्याणं च प्रार्थयन्ति।