तदा अश्वस्य देहः पतत्रुकामः सञ्जातः, तस्यात्मा वातवत् वेगवान्, यः रश्मीन् वहन् सञ्चलति। तस्य शृङ्गे विस्तृतानि, बहुषु अरण्येषु सञ्चरन्ति, उच्चैः निनदन्ति। स शीघ्रगामी अश्वः आज्ञां प्रति समुपजातः, दिव्यानुग्रहेण प्रबुद्धमनाः। तस्य नाभिः इव अजः पुरतः नीयते, तस्मात् अनन्तरं स्तोतारः गायतः, घोषयन्तः अनुयान्ति। स अश्वः सर्वोत्तमं स्थानं समीपमागच्छत्, पितरं मातरं च उपसृत्य। स अद्य देवतानाम् अति प्रियः सन्निहितः, ततः स यजमानाय काम्यान् वरान् ददाति। अद्य मानवस्य गृहे जातवेदाः अग्ने, त्वं देवतान् यजसि। मित्रं वरुणं च आनीय, त्वं हि प्राज्ञः, दूतः, मनीषी च असि। हे तनूनपात्, सत्यपथगमन, यं मधुना स्नातं मधुरजिह्वं च कुर्वन्ति, वयम् प्रार्थनाभिः च मनोभिः च यज्ञं सन्दध्मः; देवेषु अस्माकं यज्ञं सफलं कुरु। नरशंसे महिमानं हविभिः स्तुमः, यः पूज्यः, यस्य प्राज्ञाः शुद्धाः देवाः, विविधान् हवीन् आस्वादयन्ति। अग्ने, स्तुत्यपूज्य, वसुभिः सह आगच्छ; त्वं देवतानां महाब्राह्मणः, आहूतो यथार्हं तान् यजस्व। पूर्वदिशि दर्भाः भूमौ विस्तीर्णाः, अद्य आरम्भे उत्तमं स्थानं। सा विस्तीर्णा, परमं आसनं, देवतानाम् अदितेः च सुखवेश्म भवति। विशालाः उज्ज्वलाः देव्यो गृहे उपविशन्तु, यथाः पतिभ्यः अलङ्कृताः पत्न्यः। दिव्यद्वाराणि, महान्ति, सर्वावृतानि, देवतानां सुलभानि भवन्तु। या सुखनिद्रां वहन्ति, सा उपास्यते आगमने; उषाः रात्रिश्च स्वस्थानं समुपविशेताम्। दिव्यगृहे महान्त्यः उज्ज्वलाः स्त्रियः छायाभरणानि धारयन्ति। दिव्यब्राह्मणाः, प्रथमा वाचस्पतयः, मनुष्यैः यज्यं मापयन्ति, सभासु गायकान् प्रेरयन्ति, पूर्वदीशं दिशन्ति। भारत्याः अस्माकं यज्ञे आगम्यताम्, इडा मानुषवत् स्मृतिमती अत्र सन्निहिता अस्तु। तिस्रः देव्यो सरस्वती इह दर्भाः उपविशन्तु, अस्मभ्यं श्रेयः ददातु। स यः स्वैः रूपैः सर्वाणि लोकान् पूरयति—द्योः पृथिव्यौ, द्वे मातरौ—अद्य, हे होतः, तं पूज्यतमं त्वष्टारम् अत्र नियोज्य यज। वनस्पतिः अग्निर् देवः, आत्मनि सम्यग् संस्थितः, देवतानां हविः ऋतुना स्थापयतु। स स्वादुः मधुना घृतेन च हविर् आस्वादयतु। अग्निः, नवान्नूतनः जातः, यज्ञं मापयामास, स देवतानां नेता अभवत्। ऋत्विजः निर्देशेन, सत्यवाचा, देवाः स्वाहा हविः आस्वादयन्तु। अदृष्टाय चिह्नं ददाति, स मर्त्यस्य भूषणं, न निरलङ्कृतस्य। स उषाभिः सह जातः। यथा मेघः रूपं धारयति, तथैव कवचवान् शान्तचित्तः रणस्थानं प्रति आगच्छति; अप्रभिन्नदेहः, स विजयताम्, कवचस्य महिमा तं पातु। धनुषा वयं पशून् जेष्यामः, युद्धं च जेष्यामः; धनुषा तितीर्षवः स्पर्धां जयेम, धनुषा रिपूणां कामान् निवारयेम; सर्वतः विजयेम। धनुर्ज्या, यथा वदति, कर्णमुपसर्पति, प्रियं सखायं आलिङ्ग्य; या स्त्रीव, तस्याः विस्तारात् बाणं वहन्त्यौ साकं सिञ्चन्ति। एते द्वे, स्त्रीव, मातरः शिशुं स्तन्ये धारयन्त्यौ, शत्रून् निपातयेताम्; एते धनुर्ज्याः घोषन्त्यः रिपून् विक्षिपन्ति। स बहुपुत्रः जनकः, बहवः तस्य पुत्राः; संगम्य रणभूमौ स कर्म करोति; तस्य तोणा, बाणा, सैन्यानि च सर्वाणि, पृष्ठे बद्धानि, प्रस्थितानि विजयं प्राप्नुवन्ति। रथे स्थितः, कुशलः सारथिः अश्वान् यत्र यत्र इच्छति तत्र नेतुम् अर्हति; रश्मयः अंकुशानां महिमानं दर्शयन्तु, मनः पश्चात् यथेच्छं ययातु। बलवन्तः अश्वाः घोषयन्ति, रथैः सह धावन्ति; पादैः रिपून् प्रति प्रस्थिताः, शत्रून् रणभूमौ नाशयन्ति, विक्षिपन्ति। रथस्य गमनं तस्य यज्ञः, यत्र तस्य आयुधानि कवचं च स्थाप्यते; तत्र वयं सर्वे हृष्टचित्ताः रथं समुपयान्तु। पूर्वे पितरः, बलवन्तः, वीर्यवन्तः, मधुपानस्थले उपविशत्, दुःखं सहन्तः, गम्भीरचित्ताः, विविधसैन्यैः, बाणविद्यायाः कुशलाः, अचलाः, सत्यवीर्यवन्तः, विस्तीर्णाः, गणेषु विजिगीषवः। ब्राह्मणपितरः, सोमवत् सौम्याः, द्यावापृथिव्यौ अस्माकं शुभे भवेताम्, अपघ्नन्तु; पूषा पापात् पातु, सत्यधर्मन्, रक्ष; नः दुष्कामः नाधिपत्यं कुर्यात्। पक्षयुक्तः पशुः, तस्य दन्तः शस्त्रं; गोचर्मणा बद्धः विमुक्तः पतति; यत्र जनाः संगच्छन्ति, विचरन्ति च, तत्र बाणा अस्मान् पालयन्तु। अस्मान् बलवता आवेष्टय, देहम् अश्मवत् कुरु; सोमः अस्माकं पक्षे वदतु, अदिति रक्षां ददातु। तस्याः जङ्घा सञ्चलन्ति, श्रोणयः स्पृशन्ति; अश्वेभ्यः बुद्धिमन्तः जायन्ते—युद्धेषु अश्वान् प्रेरय। यथा सर्पः पृष्ठेन आवेष्टयति, धनुर्ज्या बाहुम् आवेष्टयति, बाणं निगृह्णाति; कुशलधनुर्धरः सर्वोपायज्ञः, स सर्वतः नरं पातु। हे वृक्ष, त्वं स्थूलाङ्गः, अस्माकं मित्रः, उत्तमं तर्तुं, वीर्यवान् भव; गोचर्मणा बद्धः, स्थिरः भव—यः त्वयि स्थितः, स विजयः प्राप्नुयात्। द्यावापृथिव्यः बलं ददातः, वृक्षेभ्यः वीर्यं संगृह्यते; इन्द्रस्य वज्रः, गोचर्मणा वेष्टितः, रथं हविः कुर्यात्। इन्द्रस्य वज्रः, मरुतां सेना, मित्रस्य बीजं, वरुणस्य नाभिः—एतत् हविः स्वीकृत्य, हे देव, आवाहनाय रथं गृहाण। पृथिवीं द्यां च निनादय, यशः सर्वत्र स्थापय; हे दुन्दुभे, इन्द्रेण देवैः सह, शत्रून् दूरं नुद। निनाद, हे दुन्दुभे, बलवता, तेजसा च; दुःखं अपसारय, अमङ्गलं नुद; पापं त्यज, त्वं इन्द्रस्य हस्तः—बलवता घोषय। घोषय, हे दुन्दुभे, स्पष्टेन शब्देन; तव वाणी पुनः पुनः प्रतिनादयतु। अस्माकं सारथयः, हे इन्द्र, युद्धे विजयी, अश्वैः सह प्रस्थान्तु। कृष्णग्रीवः अग्नेः, पिङ्गलः सरस्वत्याः, मेषीणां मेषी, बभ्रुः सोमस्य, श्यामः पूष्णः, धूसरपृष्ठः बृहस्पतेः, चित्रः विश्वदेवानाम्, रक्तः इन्द्रस्य, पिशङ्गः मरुतः, मिश्रवर्णः इन्द्राग्न्योः, विवृतौ सवित्रवरुणयोः, कृष्णः एकसितेः, चित्रवर्णः पेत्वानः। अग्नये रक्तखुरः वृषभः, अनीकवते रक्तपादः वृषः, विवृतौ सवित्रपूष्णोः, रजतनाभौ विश्वदेवानाम्, द्वौ चित्रवर्णौ तूपरुणः, पिशङ्गः मरुतः, कृष्णः अग्नेः, अजः सरस्वत्याः, मेषी मेष्याः, चित्रवर्णः वरुणस्य। अग्नये गायत्र्यः त्रयः श्लोकाः, राथन्तरे अष्टस्राः, इन्द्राय त्रिष्टुभः पञ्चदश, बर्हते एकादशस्राः, सर्वेभ्यः देवेभ्यः जगत्यः सप्तदश, वरूपाय द्वादशस्राः, मित्रवरुणयोः अनुष्टुभः एकविंशतिः, वैराजाय पुष्टये, बृहस्पतेः पङ्क्तिः एकत्रिंशत् नव, शाक्वराय चारुः, सवित्रे उष्णिक् त्रयस्त्रिंशत्, रैवते द्वादशस्राः, प्रजापतये चारुः, अदित्यै विष्णुपत्न्यै चारुः, अग्नये वैश्वानराय द्वादशस्राः, अनुमत्यै अष्टस्राः। हे दिव्य सवितर्, यज्ञं प्रेरय, यजमानं शुभाय प्रेरय। दिव्यगन्धर्वः, चिह्नवहः, अस्माकं चिह्नं शुद्धयतु; वागधिपः बलं ददातु।